Mateus 12

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ogẹn hụ, o ru Ụhụọhịn Izu-ikẹn ohu, Jizọsị ghafekọ ugbo wẹ kụn ọka-witi; ẹgụn hụ a gụn ụmụ-azụụn a, 'ya wẹ nọ ghọrịma ọka-witi a ta.
1 Por aquele tempo, num sábado, Jesus passou pelas searas. Estando os seus discípulos com fome, começaram a colher espigas e a comer.
2 Ogẹn ndị Itu-Farisi gi hụn ihiẹnni, wẹ nọ sị a, “Y'a hụn a, ụmụ-azụụn ị e mẹmẹọlẹ ihiẹn iwu sị w'e mẹlẹ Ụhụọhịn Izu-ikẹn.”
2 Os fariseus, vendo isso, disseram a Jesus: — Olhe! Os seus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer num sábado.
3 Ọ nọ sị wẹ, “Ụnụ e ke gụntu ihiẹn Defidi mẹ ogẹn ẹgụn gi rị a gụn 'ya lẹ ndị 'ya lẹ wẹ wị?
3 Mas Jesus lhes disse:
4 K'o dọn banye ụlọ Osolobuẹ, ri brẹdi-nsọ ahụn w'e bupụhanị Osolobuẹ, hụn iwu sị n'o furuni nị ịya mọbụ ndị ya lẹ wẹ wị ri ẹ, nị ndị nchụ-ẹjan sụọ e ri ẹ?”
4 Como entrou na Casa de Deus, e comeram os pães da proposição, os quais não era lícito comer, nem a ele nem aos que estavam com ele, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 “Ra ọnụ e ke gụntu imẹ Iwu k'o dọn wụrụ nị, o ru Ụhụọhịn Izu-ikẹn, ndị nchụ-ẹjan rị a rụn ọrụn imẹ Ụlọ-nsọ a dan iwu Izu-ikẹn bụ ikpe amanị wẹ?
5 Ou vocês não leram na Lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo profanam o sábado e ficam sem culpa?
6 M rị nwan a gwa ụnụ nị ihiẹn ka Ụlọ-nsọ rị ebeni!
6 Pois eu lhes digo que aqui está quem é maior do que o templo.
7 Omẹni ụnụ te marịn alị okuni: ‘M chọ omikẹn ẹlẹ ịchụ-ẹjan,’ ọnụ e ke gha a ma onyẹ nwọnlẹni ihiẹn o mẹ ikpe.
7 Mas, se vocês soubessem o que significa: “Quero misericórdia, e não sacrifício”, não teriam condenado inocentes.
8 Makẹni, mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan kẹ oku Ụhụọhịn Izu-ikẹn rị ẹka.”
8 Porque o Filho do Homem é senhor do sábado.
9 Jesu nọ gha ebahụn pụ, banye ụlọ-ofufe wẹ.
9 Tendo Jesus saído dali, entrou na sinagoga deles.
10 O nwọn okẹnnyẹ ẹka ohu nwụnhụn rị ebẹhụ. Ndị-Itu-Farisi ndị hụ chọkọ ihiẹn w'e gi ma Jesu ikpe, wẹ nọ jụ a ụtaa, sị, “Iwu kweriọghọ nị wẹ zụọ ndị emu rị a kụ Ụhụọhịn Izu-ikẹn?”
10 Achava-se ali um homem que tinha uma das mãos ressequida. Então, a fim de o acusar, perguntaram a Jesus: — É lícito curar no sábado?
11 Ọ nọ sị wẹ, “Omẹni onyẹ ohu imẹ ọnụ nwọn atụnrụn ohu sụọ, nị atụnrụn hụ a danban imẹ olu Ụhụọhịn Izu-ikẹn, o zukọ ẹka ye ẹ, wepụha?
11 Ao que lhes respondeu:
12 Bụ ịhịan ka mkpa ọda-ọda karị atụnrụn. 'Ya wụ, iwu e kweriọghọ nị w'e mẹ ihiẹn rị mma Ụhụọhịn Izu-ikẹn.”
12 Ora, quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Logo, é lícito nos sábados fazer o bem.
13 'Ya ọ nọ sị okẹnnyẹ hụ, “Tịnpụ ẹka ị.” Ọ tịnpụ a, ọ nọ rị mma kẹ hụn-ẹbọ.
13 Então Jesus disse ao homem: O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada e ficou sã como a outra.
14 Kanị, ndị Itu-Farisi ahụn nọ pụ d'e ri n'ẹ ngo kẹ wẹ sikọ d'a dọn gbu ẹ.
14 Mas os fariseus, saindo dali, conspiravam contra ele, procurando ver como o matariam.
15 Ogẹn Jizọsị gi marịn ihiẹn ndị Itu-Farisi ahụn romẹ, ọ nọ gha ebahụn pụ, ndị bu ọda nọ sọnmẹ ẹ, ọ nọ zụọchanrịn wẹ ile.
15 Mas Jesus, sabendo disto, afastou-se dali. Muitos o seguiram, e a todos ele curou,
16 Ọ nọ dọ wẹ ẹka ntịn w'a nịlẹ ịhịan marịn nị ịya rọ.
16 advertindo-lhes, porém, que não o expusessem à publicidade.
17 Ọnwan wụ igi mẹzu ihiẹn Osolobuẹ gi onyẹ-amụma wụ Azaya ku, sị,
17 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta Isaías:
18 “Ledẹ odibo m, hụn m họrị; ezi odibo m rọ; ihiẹn ẹ a sụọka m.
18 “Eis aqui o meu servo, que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se agrada. Farei repousar sobre ele o meu Espírito, e ele anunciará juízo aos gentios.
19 Ọ dọkọ ndọndọ mọbụ yi oro; o nwọnni onyẹ sikọ d'a nụ olu ẹ ọgbara-ogbe.
19 Não entrará em discussões, nem gritará, nem fará ouvir nas praças a sua voz.
20 Ọ kpagipụkọ ẹfịfịa-ridi rị a kpagini mọbụ tinyụnpụ ukpẹ rị e tinyụnnị,
20 Não esmagará a cana quebrada, nem apagará o pavio que fumega, até que faça vencedor o juízo.
21 Ndị alị ndị ọzọ ile jẹnkọ d'e gidẹ ẹfan a nwọn olil'ẹnya.”
21 E no seu nome os gentios colocarão a sua esperança.”
22 'Ya wẹ nọ wẹhẹn'ẹ onyẹ eje-mmọn rị imẹ ẹ, hụn o mẹni a ra legha ụzọ, a ra ku oku. Ọ nọ zụọ a, onyẹ ẹnya-mpịn odin hụ nọ kumẹ oku, hụnma ụzọ.
22 Então trouxeram a Jesus um endemoniado, cego e mudo. Jesus o curou, e o homem passou a falar e a ver.
23 Ọ nọ tụkẹnmẹ igunrun hụ ẹnya, wẹ nọ sị, “Ọnwan wụdẹ nwan Nwa Defidi ra?”
23 E toda a multidão se admirava e dizia: — Não seria este, por acaso, o Filho de Davi?
24 Kanị ogẹn ndị Itu-Farisi gi nụ a, wẹ nọ sị, “Ikẹn Bẹzibọ, onyẹ-isi eje-mmọn ile, kẹ okẹnnyẹni gihụ a chụpụ eje-mmọn.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, diziam: — Este não expulsa demônios senão pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
25 Jizọsị a marịngụọ ihiẹn wẹ rị e ro imẹ obi wẹ, ọ nọ sị, “O nwọnni alị-eze ọwụlẹ kebeni hụn wẹ jẹnkọlẹni d'a la iwi; o nwọnni obodo mọbụ ikpun-ụlọ kebeni hụn sikọ d'a tọnị.
25 Mas Jesus, sabendo o que eles pensavam, disse-lhes:
26 Omẹlẹ Ekwensụ rị a chụpụ Ekwensụ, o kebegụọ enwẹn ẹ. Nanị kẹ alị-eze ẹ e dọn nwan tọ?
26 Se Satanás expulsa Satanás, está dividido contra si mesmo; como, então, o seu reino subsistirá?
27 Omẹni ikẹn Bẹzibọ kẹ m gi a chụpụ eje-mmọn, ikẹn onyẹ kẹ ndị nke ụnụ gi a chụpụ wẹ? 'Ya wụ, uwẹ jẹnkọ d'a ma ọnụ ikpe.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os filhos de vocês os expulsam? Por isso, eles mesmos serão os juízes de vocês.
28 Kanị, omẹni ikẹn Mmọn-nsọ Osolobuẹ kẹ m gi a chụpụ eje-mmọn, 'ya wụ nị Alị-eze Osolobuẹ e rugụọlẹ ebe ụnụ rị.
28 Se, porém, eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, certamente é chegado o Reino de Deus sobre vocês.
29 Nanị kẹ ịhịan e dọn saẹka banhan iwe dikẹn, kwarị ibu ẹ, mmanị o bu ụzọ kẹnmẹgụọ a? Ẹghẹẹ, o kẹnmẹgụụ a k'ọ nọ saẹka kwarị ihiẹn rị iwe ẹ.
29 Ou como pode alguém entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens sem primeiro amarrá-lo? E só então saqueará a casa dele.
30 Onyẹ ọwụlẹ hụn rịlẹni azụụn nke m rị a lụsọn m ọgụn; onyẹ ọwụlẹ hụn ghalẹni e sọn m e kpọnkikomẹ rị e kpọnyịya.
30 — Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 M rị nwan a gwa ụnụ nị wẹ jẹnkọ d'a gbagharị ịhịan njọ ọwụlẹ, gbagharị wẹ arụ ọwụlẹ wẹ ku, kanị agbagharịkọ wẹ onyẹ ku arụ banyeni Mmọn-nsọ.
31 Por isso, digo a vocês que todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Wẹ jẹnkọ d'a gbagharị onyẹ ọwụlẹ kuja oku mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan; kanị, agbagharịkọ wẹ onyẹ kuja oku Mmọn-nsọ, agbagharịkọ w'a kẹ ogẹnni kẹ ogẹn lalanị.”
32 Se alguém disser alguma palavra contra o Filho do Homem, isso lhe será perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, isso não lhe será perdoado, nem neste mundo nem no porvir.
33 “Mẹmẹ osisi n'ọ rị mma, mkpụrụ a jẹnkọ d'a rị mma; mẹmẹ osisi n'ọ jọ njọ, mkpụrụ a sikọ d'a jọ njọ—makẹni mkpụrụ osisi kẹ wẹ gi a marịn a.
33 — Tornem a árvore boa e o seu fruto será bom, ou tornem a árvore má e o seu fruto será mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Igunrun agwọ! Nanị kẹ ụnụ a dọn saẹka ku ihiẹn rị mma ebe ọnụ wụ ndị-njọ? Ihiẹn jun ịhịan imẹ obi y'a gha a ọnụ a pụha.
34 Raça de víboras! Como vocês podem falar coisas boas, sendo maus? Porque a boca fala do que está cheio o coração.
35 Ezigbo ịhịan, a gha ihiẹn rị mma rị a imẹ e wepụha ihiẹn ọma, kanị eje-ịhịan a gha eje-ihiẹn rị a imẹ e wepụha eje-ihiẹn.
35 A pessoa boa tira do tesouro bom coisas boas; mas a pessoa má do mau tesouro tira coisas más.
36 M rị a gwa ụnụ n'o ru Ụhụọhịn Ichin-ikpe, ịhịan jẹnkọ d'a za ajụjụ banyeni oku ile nwọnlẹni isi hụn wẹ ku.
36 — Digo a vocês que, no Dia do Juízo, as pessoas darão conta de toda palavra inútil que proferirem;
37 Makẹni wẹ jẹnkọ d'e gi ihiẹn i ku ma ị ikpe, gizikwọ ihiẹn i ku sị nị ikpe a manị ị.”
37 porque, pelas suas palavras, você será justificado e, pelas suas palavras, você será condenado.
38 'Ya ndị hụ imẹ ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị Itu-Farisi nọ sị Jesu, “Onyẹ-nkuzi, ẹnyi chọ n'ị ghọsị ẹnyi ahịma pụ-ichẹn hụn gha ẹka Osolobuẹ bịa.”
38 Então alguns escribas e fariseus disseram a Jesus: — Mestre, queremos ver algum sinal feito pelo senhor.
39 Kanị ọ nọ sị wẹ, “Eje-agbọ ẹnya rịlẹni ụzọ ohu sị wẹ ghọsị wẹ ahịma! Kalẹ, o nwọnni ahịma wẹ jẹnkọ d'a ghọsị wẹ wezụka ihiẹn mẹ onyẹ-amụma wụ Jona:
39 Mas ele respondeu:
40 ẹrịra Jona dọn nọdị imẹ ẹfọ azụn hụ hi-ogbe akpụ-ụhụọhịn ẹtọ kẹ mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan sikọ d'a nọdị imẹ alị akpụ-ụhụọhịn ẹtọ.
40 Porque assim como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim o Filho do Homem estará três dias e três noites no coração da terra.
41 Ndị Ninivẹ jẹnkọ d'a pụha ọshẹri Ogẹn Okinkin-ikpe, shịagbu ndị agbọnị ẹri, makẹni e rogharịọghọ wẹ ogẹn Jona gi zi wẹ ozi Osolobuẹ—bụ ihiẹn ka Jona rị ebeni!
41 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E aqui está quem é maior do que Jonas.
42 Eze-okpoho alị Shiba, alị hụ rị azụụn ndịdan-mirin, jẹnkọ d'a pụha ọshẹri Ogẹn Okinkin-ikpe, shịagbu ndị agbọnị ẹri. Makẹni, ọ gha alị tegbu enwẹn ẹ bịa d'e gọn amamihiẹn Solomọnụ ntịn; ka lee nwan, ihiẹn ka Solomọnụ rị ebeni!”
42 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com esta geração e a condenará, porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E aqui está quem é maior do que Salomão.
43 “Eje-mmọn gha imẹ ịhịan pụ, ọ ghasọnmẹ ebe mirin rịlẹni, a chọ ebe o sikọ d'a nọ zu ikẹn. Omẹni ọ hụnnị,
43 — Quando o espírito imundo sai de uma pessoa, anda por lugares áridos procurando repouso, porém não encontra.
44 o jẹnkọ d'a sị enwẹn ẹ, ‘M sikọ d'e kin-azụụn iwe m hụn m gha pụha.’ Ọ bịa, hụn a nị o nwọnni ihiẹn rịn'a, nị a zachanrịngụọ w'a, dọnzichanrịn a,
44 Por isso, diz: “Voltarei para a minha casa, de onde saí.” E, voltando, ele a encontra vazia, varrida e arrumada.
45 o jẹn d'e wẹhẹ eje-mmọn ẹsa ọzọ hụn ka ya lẹ enwẹn ẹ njọ, 'ya lẹ wẹ a wị banye ebẹhụ d'e biri. Ọnọdị ịkpazụụn onyẹ hụ a ka njọ karị nke mbụ. Ẹrịra k'o jẹnkọ d'a rịzịkwọ nị ndị eje-agbọnị.”
45 Então vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali. E o último estado daquela pessoa se torna pior do que o primeiro. Assim também acontecerá a esta geração perversa.
46 Ogẹn Jizọsị gi rị a gwa igunrun hụ oku, nnẹ ẹ lẹ umunẹ-ẹ-ikẹnnyẹ nọ bịa d'e turu ihun ezi, a chọ nị wẹ gwa a oku. [
46 Enquanto Jesus ainda falava ao povo, eis que a mãe e os irmãos dele estavam do lado de fora, procurando falar com ele.
47 Ya kẹ onyẹ ohu nọ sị, “Lee, nnẹ i lẹ umunẹ i ikẹnnyẹ turu ihun ezi, wẹ chọ nị wẹ gwa ị oku.”]
47 E alguém lhe disse: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
48 Kanị, ọ nọ za onyẹ hụ gwa n'a, sị, “Onyẹ wụ nnẹ m? Elee ndị wụ umunẹ-m-ikẹnnyẹ?”
48 Porém Jesus respondeu ao que lhe trouxe o aviso:
49 Ọ nọ zin ụmụ-azụụn a ẹka, sị, “Ndịnị rị ebeni wụ nnẹ m lẹ umunẹ-m-ikẹnnyẹ.
49 E, estendendo a mão para os discípulos, disse:
50 Makẹni onyẹ ọwụlẹ hụn e mẹ uche Nẹdi m hụn rị elu-igwee wụ nwẹnẹ-m-okẹnnyẹ lẹ nwẹnẹ-m-okpoho lẹ nnẹ m.”
50 Portanto, aquele que fizer a vontade de meu Pai celeste, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.