Marcos 7

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ndị Itu-Farisi lẹ ndị hụ imẹ ndị-nkuzi Iwu hụn gha Jerusalẹm bịa nọ fihunmẹ Jesu.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Wẹ nọ hụn a nị ndị hụ imẹ ụmụ-azụụn a rị e gi ẹka rụnị e ri ihiẹn-oriri, ya wụ, ẹka wẹ kwọlẹni kẹ wẹ dọn a kwọ.
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 (Makẹni ndị Itu-Farisi lẹ ndị Ju ile ara ri ihiẹn-oriri mmanị wẹ kwọ ẹka hụn wẹ gi e dọnmẹ enwẹn wẹ nsọ. W'e gi ẹ e mẹzu omẹnalị ndị nẹdi wẹ kanị;
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 wẹ gha afịa lụa, erikọ wẹ ihiẹn ọwụlẹ mmanị kẹ wẹ chanchangụụ enwẹn wẹ; o nwọnsọnmẹzi imẹrinmẹ ihiẹn w'e mẹ hụn wẹ gi e dọnmẹ omẹnalị; kẹ ịchanchan mkpu, ite, lẹ ihiẹn ndị ọzọ wẹ gi igwe mẹmẹ, hụn w'e gi e shi ihiẹn-oriri lẹ ihiẹn wẹ gi e dinẹ.)
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Ya ndị Itu-Farisi lẹ ndị-nkuzi Iwu ahụn nọ nwan jụ Jesu ajụjụ, sị, “Kị haịn ụmụ-azụụn ị gilẹni e dọnmẹ omẹnalị ndị mbụ, e gi ẹka rụnị e ri ihiẹn-oriri?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Ọ nọ sị wẹ, “Ezioku kẹ Azaya ku banyeni ụnụ ndị ihunnaị ebẹhụ wẹ nọ de ẹ nị:
6 Jesus respondeu:
7 ofufe ọlal'iwi
7 E em vão me adoram,
8 Ọnụ e bu Iwu Osolobuẹ che ụsụọ, kwọnkẹnmẹ omẹnalị ịhịan.”
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 Ọ nọ sị wẹ, “Ọnụ marịn kẹ ụnụ dọn a kpachanpụ ẹnya a latọ Iwu Osolobuẹ, kẹni ọnụ hụn ụzọ e dọnmẹ ọdịnalị ụnụ!
9 E disse-lhes ainda:
10 Makẹni, Mozizi sị, ‘Gbaye nẹdi i lẹ nnẹ i’, sịzị, ‘Onyẹ ọwụlẹ kpari nẹdi ẹ mọbụ nnẹ ẹ, wẹ k'e gburịrị a.’
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Kanị, ụnụ sị nị onyẹ sịhụ nẹdi ẹ mọbụ nnẹ ẹ, ‘E wegụọ m ihiẹn nkẹ m'e ye i ye Osolobuẹ oyiye,’
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 ọhụn e higụọ, ụnụ a nịkọzị a mẹni nẹdi ẹ mọbụ nnẹ ẹ ihiẹn ọwụlẹ.
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 Ẹnịna kẹ ụnụ gi e mẹ oku Osolobuẹ a pazilẹ ire kẹni ọnụ hụn ụzọ chedọn omẹnalị ụnụ a kuzi. Ụnụ e mẹsọnmẹzi ihiẹn bu ọda nọ ẹnịna.”
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Jesu nọ kpọzụnhanzị igunrun hụ, sị wẹ, “Ọnụ ile, gọn ni m ntịn, nị ụnụ ghọta:
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 O nwọnni ihiẹn a banye imẹ ịhịan hụn e mẹrụn'a. Kama, ihiẹn gha imẹ ịhịan pụha wụ ihiẹn e mẹrụn'a.”
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 [Onyẹ nwẹ ntịn o gi a nụ ihiẹn y'a nụ.]
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Ogẹn o gi na igunrun hụ tọ banye imẹ ụlọ, 'ya ụmụ-azụụn a nọ sị a kọwa nị wẹ ilu hụ.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 'Ya ọ nọ sị wẹ, “'Ya wụ, ụnụ lẹ enwẹn ọnụ aghọtazịkwọnị? Ụnụ aghọtanị nị ẹlẹ ihiẹn banye imẹ ịhịan e mẹrụ a?
18 Jesus lhes disse:
19 Makẹni ọ banyeni imẹ obi ẹ, kanị, imẹ ẹfọ a k'ọ banye, ọ gha ẹrịra shi mgbugbu-nsịn.” (O gi ihiẹnni ku ni ihiẹn-oriri ile rị ọchan.)
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 Ọ nọ sịzị, “Ihiẹn gha imẹ ịhịan pụha wụ ihiẹn e mẹrụn'a.
20 E dizia:
21 Makẹni, imẹ ịhịan, imẹ obi ịhịan, kẹ ihiẹn ndịnị gha a pụha: eje-iroro, ụdị ughẹrẹ rị ichẹn-ichẹn, izun-ohin, igbu-ọchụ,
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 ịna-nwunyẹ-ịhịan lẹ ịzọ-ụkụ-eye-ọfịa, ẹnya-uku, imẹ ihiẹn-ifẹnrẹn, ndufie, obibi ‘mmẹ-nwọn-enwẹn-m,’ ẹnya-ụfụ, nkutọ, mpache lẹ nzuzu.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 Imẹ ịhịan kẹ eje-ihiẹn ndịnị ile a gha a pụha, e mẹrụ a.”
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Jizọsị nọ gha ebẹhụ buli, shi ẹgbẹrẹ Taya. Ọ nọ banye imẹ ụlọ ohu; o te chọnị nị onyẹ ọwụlẹ marịn n'ọ rị ebahụn, kanị ọ sanị ẹka zueri.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 Ozigbo, okpoho ohu eje-mmọn rị imẹ nwa-a-okpoho nọ nụ banyen'ẹ, 'ya okpoho hụ nọ bịa d'e gbun'ẹ osekpu.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Okpoho ahụn wụ onyẹ alị ọzọ, ẹlẹ onyẹ Ju; ndị Finishịa mụ a, Siria wụ alị wẹ. Ọ nọ rịọ Jesu n'ọ chụpụ eje-mmọn hụ rị imẹ nwa a.
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Jesu nọ sị a, “Nị ụmụẹka rigụdẹ, makẹni ọ rịnị mma nị ịhịan buru ihiẹn-oriri ụmụẹka tụye ni nkitẹ.”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 'Ya okpoho hụ nọ sị a, “Ezioku rọ Di-nwọnni-ẹnyi; kalẹ, nkitẹ rị okpuru teburu e ri ifunfun ihiẹn-oriri gha ebe ụmụẹka nọ e ri a dantọ alị.”
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 'Ya Jesu nọ sị a, “Makẹ ufiri ihiẹnni i ku, lama, eje-mmọn hụ a ghaọlẹ imẹ nwa ị pụ.”
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Ogẹn o gi ru ụlọ, ọ nọ hụn nwata hụ k'o dinẹ elu bẹdi, eje-mmọn hụ a pụgụọ.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Jesu nọ gha ẹgbẹrẹ alị Taya pụ, ghashi alị Sidọnụ pụha azụụn obodo iri hụ nọgbamanị hụn w'a kpọ Dikapolisi, hụn nọkunmẹ “Ohimin” Galili.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Wẹ nọ wẹhẹ n'ẹ okẹnnyẹ ohu, onyẹ ntịn-okin hụn ghalẹni e ku oku ọhụnma, wẹ nọ rịọ Jesu n'o bu ẹka kwasị a.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Jesu nọ weri ẹ pụ ebahụn igunrun hụ rị. We ẹ si ụsụọ ebe ịhịan rịlẹni, ọ nọ rụ mkpịnsịn ẹka ye ẹ imẹ ntịn, jụụ ẹsọn ye mkpịnsịn-ẹka, gi ẹsọn hụ de ẹ ire.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 'Ya ọ nọ lee ẹnya elu-igwee, gi okwọnlụa sị, “Ẹfata.” Ẹfata wụ “Shịapụ”.
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Ozigbo, ntịn okẹnnyẹ hụ nọ shịapụ, ire ẹ a tọpụ, ọ nọ kumẹ oku ọhụnma.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Jizọsị nọ sị wẹ agwalẹ onyẹ ọwụlẹ; kanị k'o dọn rị a gwa wẹ ekulẹ, ẹrịra kẹ wẹ dọn rị e kukẹnmẹ ẹ.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Ọ tu wẹ ile ẹnya ọda-ọda, wẹ nọ sị, “O mẹ ihiẹn ile ọhụnma! O mẹdẹ onyẹ ntịn-okin nụma ihiẹn, mẹdẹ onyẹ odin kumẹ oku!”
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.