Marcos 5

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Wẹ nọ fetu mirin Galili, pụha obodo ndị Gẹrasa (Gadara).
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Hụn Jizọsị gihụ gha imẹ ụgbọ hidan, 'ya okẹnnyẹ ohu eje-mmọn rị imẹ ẹ nọ gha ikpẹkpẹ pụha d'e kunrun ẹ.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ikpẹkpẹ ebahụn k'o bi; o nwọnni onyẹ e ri-ẹka e gbọndọnn'ẹ, ọsụọn'a nị wẹ gi ẹgan kpọma a.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Makẹni mgbe ole-lẹ-ole kẹ wẹ te gipụ ẹgan kpọma a ụkụ lẹ ẹka: o tibepụ ẹgan ndị ahụn, ọ kpagipụ igwe ndị ahụn rị a ụkụ. O nwẹzini onyẹ a saẹka e kwọndọnn'ẹ.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Ọ wahunmẹ ikpẹkpẹ lẹ elu ugu rịsọnmẹ ebẹhụ, e yi oro, e gi ọmụma a dọkịka enwẹn ẹ ẹhụ, kẹ ukinkin kẹ efinnaị.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Ogẹn o gi lecheni Jesu, 'ya ọ nọ gbaburu ẹ, gbun'ẹ osekpu.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Ọ nọ gi okẹn olu yikẹnmẹ oro, sị, “K'i sikọ d'e gi m mẹ Jesu Nwa Chuku, Chuku Hụn Kachanrịnnị? E gi m ẹfan Osolobuẹ rịọ ị, eyelẹ m afụnfụn!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 O ku ihiẹnni makẹni Jesu a sịgụọl'a, “Ịyụ wụ eje-mmọn, gha imẹ okẹnnyẹ ahụn pụha!”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 'Ya kẹ Jesu nọ jụ a, sị, “Kị wụ ẹfan ị?” Ọ nọ shịarị, sị, “Ẹfan m wụ Igunrun, makẹlẹ ẹnyi bu ọda.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 'Ya ọ nọ rịọkẹnmẹ Jesu y'a chụpụlẹ wẹ imẹ ẹgbẹrẹ hụ.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Ogẹn hụ, o nwẹ igwee ezin rị a kpa nni elu oke nọkunmẹ mkpẹnrẹn ohimin hụ, ẹhụ ebahụn wẹ rị.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Eje-mmọn ndị hụ nọ rịọ a, sị, “Chụ ẹnyi yesọnmẹ imẹ ezin ndịnị; nị ẹnyi ban imẹ wẹ.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Ọ nọ nị wẹ; 'ya eje-mmọn ndị hụ nọ gha imẹ okẹnnyẹ hụ pụha, banyesọnmẹ imẹ ezin ndị hụ, ezin ndị hụ ile nọ gi ọsọ kpọtu, zụnban imẹ mirin Galili ebahụn, ragbu enwẹn wẹ. Ezin hụ ile rị ihiẹn nọkẹ nnụ isẹn.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Ndị-ndu ezin ndị hụ nọ gbajẹnmẹ d'a gwa ndị obodo wẹ lẹ ụmụ-alị ndị rị ẹgbẹrẹ hụ ihiẹn mẹni. Wẹ ile nọ pụha d'e lee ihiẹn mẹni.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 'Ya wẹ nọ bịa d'e kunrun Jesu; wẹ nọ hụn onyẹ hụ igunrun eje-mmọn te rị imẹ ẹ: ọ nọdịhụ alị, o yi hụ ẹkwa, o gi hụ ezigbo uche ẹ—egun nọ tụ wẹ.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Ndị o mẹ ẹnya nọ gwa wẹ ihiẹn mẹ okẹnnyẹ hụ eje-mmọn te rị imẹ ẹ lẹ ezin ndị hụ.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 'Ya wẹ nọ rịọma Jesu n'ọ gha ẹgbẹrẹ wẹ pụ.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Ogẹn Jesu gi bankọ imẹ ụgbọ, okẹnnyẹ hụ eje-mmọn te rị imẹ ẹ nọ rịọ a n'o sọnmẹ ẹ.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Kanị Jesu nọ jụ, sị a, “Laburu ndị nke i d'a gwa wẹ okẹn ihiẹn Osolobuẹ mẹni i, lẹ k'o mẹhan n'ị omikẹn.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 'Ya okẹnnyẹni nọ pụ, ghagbama obodo iri hụ nọgbamanị w'a kpọ Dikapolisi, a gwa wẹ ihiẹn Jesu mẹn'ẹ. Ọ nọ tụ wẹ ile nụ n'a ẹnya.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Ogẹn Jizọsị gi gi ụgbọ-mirin fetugụzị mirin ahụn, kinhẹnzi azụụn hụn-ẹbọ, igunrun hi-ogbe nọ fihunmẹ ẹ mkpẹnrẹn mirin ebahụn.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Onyẹ ohu w'a kpọ Jaịrọsị, hụn wụ onyẹ ohu imẹ ndị-isi ụlọ-ofufe nọ bịa; ogẹn o gi hụn Jesu, 'ya ọ nọ dannị Jesu alị;
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 rịọkẹnmẹ ẹ, sị, “Emu rị a kụ nwa m okpoho hụn nta, o d'a nwụn. Dodo bịa d'e bu ẹka ị kwasị a, zụọ a, kẹni ọ rị ndụn!”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Ya Jizọsị nọ sọnmẹ ẹ. Igunrun hi-ogbe nọzị sọnmẹ wẹ, wẹ ile hụ a fụfa Jizọsị.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Imẹ igunrun hụ, o nwẹ okpoho ihiẹn rị a gba kete ahụa mmẹbụọ.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Ọ hụnjungụọ ẹnya ẹka ndị idibiẹ, d'e ru ni ihiẹn a gụụ a ẹka, kanị, hụn nkẹ o gi dịnhịn, ọ hụdẹ a jọwaye njọ.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Makẹni ọ nụgụọ banyeni Jizọsị, ọ nọ gha azụụn nọkunmẹ Jizọsị imẹ igunrun hụ, mẹtụ ẹkwa a ẹka;
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 makẹni ọ sị enwẹn ẹ, “Omẹni m k'a sahụ ẹka mẹtụ ẹkwa a ẹka, m sikọ d'a rị mma.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Hụn o gihụ mẹtụ ẹkwa Jesu ẹka, ihiẹn rị a gban'a nọ kụsị ozigbo—kẹ ẹhụ dọn mẹ ẹ, ọ nọ marịn n'ọ dịnhịngụọ.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Ozigbo, Jesu nọ marịn nị ikẹn a ghaọlẹ imẹ ẹ pụ, o gbehutọ imẹ igunrun hụ, sị, “Onyẹ mẹtụ ẹkwa m ẹka?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ụmụ-azụụn a nọ sị a, “Ị hụ a hụn igunrun ịhịan rị a fụfan'ị, y'a jụmazị ‘Onyẹ mẹtụ m ẹka?’ ”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Kanị Jizọsị hụkwọ e lehunmẹ ẹnya n'ọ hụn onyẹ ọ wụ.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Makẹni okpoho hụ a marịngụọ ihiẹn mẹ n'ẹ, ya ọ nọ gi egun lẹ ẹhịụ-ọmụma-nni bịa d'a dannị Jesu alị, gwapụchanrịn a ezioku.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Jesu nọ sị a, “Nwa m, okukwe i e mẹgụọ ị dịnhịn; lama, udọn 'ya rị nị ị, dịnhịnchanrịn imẹ nsọngbu i.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Ebe Jizọsị rịkwọ e ku, ndị-ozi nọ gha iwe Jaịrọsị bịa, sị a, “Nwa ị a nwụnhụngụọ, k'ị nọzị e sọngbuni onyẹ-nkuzi?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Kanị, ogẹn ihiẹnni wẹ rị e ku gi feban Jesu ntịn, ọ nọ sị Jaịrọsị, “Atụlẹ egun, ka kwerihụ!”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jesu anịnị ndị ọzọ sọn ẹ karị Pita lẹ Jemisi lẹ Jọnụ nwẹnẹ Jemisi.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ogẹn wẹ gi ru iwe onyẹ-isi ụlọ-ofufe hụ wụ Jaịrọsị, Jesu a hụn okẹn isusu lẹ ndị rị a kwan ẹkwan, e goshi elu.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Ogẹn o gi banye imẹ ụlọ, ọ nọ sị wẹ, “Kị wụ isusuni? Kị ọnụ rị a kwannị? Nwata ahụn a nwụnhụnnị, ọ rịhụ ụran!”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 'Ya wẹ nọ mụma Jesu ẹmụ. Kanị, ogẹn o gi chụpụgụụ wẹ ile ezi, ọ nọ weri nẹdi lẹ nnẹ nwata ahụn lẹ ụmụ-azụụn a ẹtọ ahụn ya lẹ wẹ wị, wẹ ile nọ wịrị banye mmughẹ ebe nwata hụ dinẹ.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 'Ya ọ nọ kwọndọn nwata hụ ẹka, sị a, “Talita, kum!” 'Ya wụ, “Nwata okpoho, m sị ị lihi!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ozigbo, 'ya nwata ahụn nọ lihi ọtọ, jẹnhunmẹmẹ. (Nwata hụ wụ nwa ahụa mmẹbụọ.) Ọ nọ tụkẹnmẹ wẹ ile ẹnya.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Jesu nọ dọkẹnmẹ wẹ ẹka ntịn, sị wẹ a gwakwọlẹ onyẹ ọwụlẹ ihiẹn mẹni, ọ nọ sị wẹ, ye nwata hụ ihiẹn-oriri ri.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.