Marcos 4

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesu nọ nọdị mkpẹnrẹn mirin Galili kuzimẹzi. Igunrun higbu enwẹn ẹ ogbe nọ fihunmẹ ẹ, nke wụ nị ọ nọ banye imẹ ụgbọ rị imẹ mirin ebahụn d'a nọdị alị, igunrun hụ ile nọ nọdị akpakalị mkpẹnrẹn mirin Galili ebahụn.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Ọ nọ gi ilu kuzi wẹ ihiẹn bu ọda. Imẹ nkuzi ẹ, ọ sị wẹ,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Gọn ni ntịn! O nwẹ onyẹ-ugbo jẹn d'a gha mkpụrụ imẹ ugbo.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Ogẹn o gi rị a gha a, mkpụrụ ndị hụ imẹ wẹ a danye ọkp'ụzọ, nnụnụ nọ bịa d'e ripụ wẹ;
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 mkpụrụ ndị hụ imẹ wẹ a danye alị ọmụma, ebe ẹjan rịlẹni ọda. O pupụha ozigbo, makẹni o jẹnteni imẹ ẹjan.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Ogẹn anwụn gi wa, ọ ma a, ọ nọ shinwụn, makẹni mkpọgụn arị a;
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 mkpụrụ ndị hụ imẹ wẹ a danye imẹ ogun, ogun ahụn nọ sue, dụngbu ẹ, ọ mịzịnị mkpụrụ;
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 kanị ndị hụ imẹ wẹ a danye alị rị mma, o pupụha, sue, du, mị mkpụrụ mmagi-mmagi: ndị hụ imẹ wẹ a bawaye ụzọ iri kwasị ọgụn, ndị hụ imẹ wẹ ụzọ ọgụn ẹtọ, ndị hụ imẹ wẹ ụzọ ọgụn isẹn.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Ya ọ nọ sị, “Onyẹ nwọn ntịn o gi a nụ ihiẹn, 'ya nụ!”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Ogẹn 'ya sụọ gi nọdị, ndị fihunmẹn'ẹ lẹ ụmụ-azụụn a mmẹbụọ hụ nọ jụma a nkọwa ilu hụ.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Ọ nọ sị wẹ, “Ọnụ kẹ wẹ ye oghere ịmarịn ihiẹn-mini rịsọnmẹ Alị-eze Osolobuẹ, kanị nke ndị rị ogbe, ilu kẹ wẹ gi a gwa wẹ ihiẹn ile;
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 kẹni ihiẹn hụ Ẹkụkwọ-nsọ ku hụn ụzọ mẹzu, Ẹkụkwọ-nsọ sị,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 'Ya ọ nọ jụ wẹ, sị, “Ọnụ aghọtanị iluni? Nanị kẹ ụnụ e gi nwan ghọta ilu ile?”
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 “M gi onyẹ-ugbo ahụn e ku onyẹ rị a ghaye oku-Chuku.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Mkpụrụ ndị hụ danye ọkp'ụzọ wụ oku ndị hụ wẹ ghaye, hụn o mẹ ni ogẹn wẹ gi nụ a, Ekwensụ nọ bịa ozigbo d'e wefụ oku hụ wẹ kụn imẹ wẹ.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Ndị hụ wẹ ghaye alị ọmụma wụ ndị hụ nụ oku hụ, e gi wẹ ịghọghọ nabanhan a ozigbo,
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 kanị, e nwẹ wẹ nkpọgụn; w'a tọhụ ẹkẹrẹ sụọ. Nsọngbu mọbụ ukpokpo gi ufiri oku ahụn wẹ nụ bịa, a danpụ wẹ ozigbo.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Mkpụrụ ndị hụ wẹ ghaye imẹ ogun wụ ndị hụ nụ oku hụ,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 kanị ufiri nị wẹ rị e hue uhue banyeni ihiẹn ụwanị lẹ ni akụ-lẹ-ụba ụwa rị a la wẹ ẹnya lẹ ẹgụn ihiẹn ndị ọzọ, wẹ ile banhan, a kpangbu wẹ oku hụ, ọ mịkọzị mkpụrụ.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Kanị ndị hụ wẹ ghaye alị rị mma wụ ndị hụ nụ oku hụ, nabanhan a, mị mkpụrụ mmagi-mmagi ụzọ iri kwasị ọgụn, ndị hụ imẹ wẹ a bawaye ụzọ ọgụn-ẹtọ, ndị hụ imẹ wẹ a bawaye ụzọ ọgụn-isẹn.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 'Ya Jizọsị nọ sịzị wẹ, “Onyẹ e wẹhẹ ukpẹ e bu ẹ e che okpuru afẹrẹ, mọbụ okpuru bẹdi? Ẹlẹ enu obu-ukpẹ kẹ w'e bu ẹ e che?
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 O nwọnni ihiẹn zuerini hụn jẹnkọlẹni d'a wa, mọbụ ihiẹn ọwụlẹ wẹ kpumẹ hụn jẹnkọlẹni d'a wa.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Onyẹ nwẹ ntịn o gi a nụ ihiẹn, 'ya nụ!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 'Ya ọ nọ sị wẹ, “E gikwọ nị ihiẹn ụnụ nụ e dọn! Mkpu i gi mayeni ịhịan kẹ wẹ jẹnkọ d'e gi mayeni i, kanị wẹ sikọ d'a machedẹni y'ẹ.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Makẹni, onyẹ hụn nwẹni kẹ wẹ sikọ d'e yecheni; kalẹ onyẹ hụn nwọnlẹni a napụdẹ w'a kẹ hụn o nwẹ.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Jesu nọ sịzị wẹ, “Alị-eze Osolobuẹ nọ kẹ ebe okẹnnyẹ ohu nọ ghịgha mkpụrụ ye alị ugbo,
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 jẹnmẹ—ọ hụ a ranhịn e tẹnhin uhinhin lẹ efinnaị, ihiẹn ọ kụn nọ pu, sue, bụ okẹnnyẹ hụ a marịn k'o dọn mẹ.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Alị e gi ẹka a e yeni ihiẹn-akụnkụn ẹka e sue, a mị mkpụrụ. O bu'zọ gbapu, osisi ẹ a pụha, ọ mị mkpụrụ.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Mkpụrụ karagụhụ, okẹnnyẹ ahụn e weri ihiẹn o gi a ghọ ihiẹn-ugbo banye d'a ghọma a, makẹni ogẹn ịghọ-mkpụrụ e rugụọ.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Jizọsị nọ sịzị, “Kịnị kẹ ẹnyi e gi ma atụ Alị-eze Chuku? Elee ilu kẹ ẹnyi sikọ d'e gi kọwa a?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Ọ rịkẹ mkpụrụ mọstadị, hụn o mẹ ni 'ya kachanrịn ntịn imẹ mkpụrụ osisi ile;
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 kanị wẹ kụn a, o sue, o hi-ogbe karị ihiẹn-akụnkụn ndị ọzọ ile w'a kụnye imẹ ugbo. Ọ wa agala hi-ogbe, nke wụ nị nnụnụ a bịa d'a kụ ẹkụụ e ye elu ẹ.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Jesu nọ gisọnmẹ ilu bu ọda nọ ẹnịna gwa wẹ oku-Chuku; ọ gwa wẹ kẹ wẹ a sa ẹka ghọta;
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 ọ gwanị wẹ oku mmaka, ilu sụọ k'o gi gwachanrịn wẹ oku; kanị, 'ya lẹ ụmụ-azụụn a sụọ nọdị, ọ kọwachanrịn nị wẹ ihiẹn ile.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Ogẹn ẹnyasị ụhụọhịn hụ, Jizọsị nọ sị wẹ, “Nị ẹnyi fetu ni azụụn mirinni hụn-ẹbọ.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 'Ya wẹ nọ latọ igunrun ahụn; ụmụ-azụụn nọ banye imẹ ụgbọ hụ hụn Jizọsị lẹ enwẹn ẹ rị imẹ ẹ, wẹ lẹ 'ya nọ gi ụgbọ ahụn jẹnmẹ. O nwẹzikwọ ụgbọ ndị ọzọ sọn Jesu.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Idẹnmizi, okẹn ẹbi nọ kpọma, ebiri-mirin nọ kpọnbanma imẹ ụgbọ hụ, nke wụ nị mirin e d'e jun imẹ ụgbọ.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Kanị Jizọsị rị ibe azụụn imẹ ụgbọ ahụn, bu isi kwasị ofi-isi, a ranhịn ụran. Ụmụ-azụụn a nọ kpọtiẹn ẹ, sị, “Onyẹ-nkuzi, y'a hụnn'a nị ẹnyi e d'a nwụnhụn!?”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Jizọsị nọ tẹnhin, jụgbọ ẹbi hụ, sị “ohimin” hụ, “Kụsị! Mẹ jụụ!” Ẹbi ahụn nọ kụsị, ụzọ ile nọ mẹ rajụụ. Jizọsị…nọ jụgbọ ẹbi hụ,…ụzọ ile nọ mẹ rajụụ!|src="WA03848b.jpg" size="col" loc="MRK 4" copy="Graham Wade; United Bible Societies" ref="4.39"
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Ya Jesu nọ sị ụmụ-azụụn a, “Kị haịn egun gi a tụ ọnụ? Ụnụ e ke nwẹkwọ nwan okukwe?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Egun nọ tụma wẹ ọda-ọda, 'ya wẹ nọ jụma ibe wẹ, sị, “Onyẹ wụdẹ ọnwan, o gi mẹ ni kẹ ufere kẹ ohimin a gbaye ẹ?”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.