Marcos 3
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA
1 Ya Jizọsị nọ banyezi ụlọ-ofufe. Imẹ ụlọ-ofufe ebahụn, o nwẹ okẹnnyẹ ẹka ohu nwụnhụn rịn'a.
1 De novo, entrou Jesus na sinagoga e estava ali um homem que tinha ressequida uma das mãos.
2 Wẹ nọ kemẹ Jesu nke nị wẹ hụn k'o jẹnkọ d'a zụọ a Ụhụọhịn Izu-ikẹn kẹni wẹ gi ẹ ma a ikpe.
2 E estavam observando a Jesus para ver se o curaria em dia de sábado, a fim de o acusarem.
3 'Ya ọ nọ sị okẹnnyẹ hụ ẹka nwụnhụn, “Pụha ihun ebeni.”
3 E disse Jesus ao homem da mão ressequida: Vem para o meio!
4 Ọ nọ sị wẹ, “Elee hụn kẹ Iwu kwadọn nị wẹ e mẹ Ụhụọhịn Izu-ikẹn? Imẹ ịhịan ihiẹn rị mma ra imẹ ịhịan eje-ihiẹn? Ịzụọ ịhịan ra igbun'ẹ?” Kanị a gba w'a nkịntịn.
4 Então, lhes perguntou: É lícito nos sábados fazer o bem ou fazer o mal? Salvar a vida ou tirá-la? Mas eles ficaram em silêncio.
5 Jizọsị nọ gi iwe lehunmẹ wẹ, makẹni ọ fụka a nị obi wẹ e zekẹ. 'Ya ọ nọ sị okẹnnyẹ hụ, “Tịnpụ ẹka ị.” Ọ nọ tịnpụ a, ẹka a nọ rị mma.
5 Olhando-os ao redor, indignado e condoído com a dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e a mão lhe foi restaurada.
6 Ndị Itu-Farisi nọ pụ; 'ya wẹ nị ndị itu Hẹrọdụ nọ zumẹ umẹ kẹ w'a dọn gbu Jesu.
6 Retirando-se os fariseus, conspiravam logo com os herodianos, contra ele, em como lhe tirariam a vida.
7 Jesu lẹ ụmụ-azụụn a nọ pụ, jẹnmẹ mkpẹnrẹn iyi Galili; igunrun bugbu enwẹn ẹ ọda nọ gha Galili sọnmẹ ẹ.
7 Retirou-se Jesus com os seus discípulos para os lados do mar. Seguia-o da Galileia uma grande multidão. Também da Judeia,
8 Ndị bu ọda ghazịkwọ Judia lẹ Jerusalẹm lẹ Idumịa lẹ azụụn nọkunmẹ Taya lẹ Sidọnụ bịa. Ndịnị bịa makẹni wẹ nụ ihiẹn ile Jesu rị e mẹ.
8 de Jerusalém, da Idumeia, dalém do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom uma grande multidão, sabendo quantas coisas Jesus fazia, veio ter com ele.
9 Ọ nọ sị ụmụ-azụụn a kwademẹn'ẹ ụgbọ-mirin makẹ ufiri igunrun hụ, amamgbe w'a kpangbu ẹ.
9 Então, recomendou a seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o comprimirem.
10 Makẹni ndị ile emu rị a kụ rị a fụfa a kẹni wẹ mẹtụ a ẹka, makẹni ọ zụọgụọ ndị bụ ọda mbụ.
10 Pois curava a muitos, de modo que todos os que padeciam de qualquer enfermidade se arrojavam a ele para o tocar.
11 Ogẹn ọwụlẹ ndị eje-mmọn rị imẹ wẹ gi hụn a, a dannị w'a alị, yi oro, sị, “Ịyụ wụ Nwa Osolobuẹ!”
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e exclamavam: Tu és o Filho de Deus!
12 Ọ gbakẹnmẹ eje-mmọn ndị hụ mkpịnsịn-ẹka, sị wẹ ekukwọlẹ onyẹ ọ wụ.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que o não expusessem à publicidade.
13 Omẹgụụ, Jesu nọ si elu oke, kpọ ndị hụn ọ chọ, wẹ nọ bịa d'e kunrun ẹ.
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele mesmo quis, e vieram para junto dele.
14 Ọ nọ họrị mmadụ mmẹbụọ, kpọ wẹ ndị-ozi pụ-ichẹn, ni wẹ du ẹ nọdị, n'o zipụ wẹ d'e zi oziọma
14 Então, designou doze para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 lẹzikwọ nị wẹ hụn ụzọ nwẹ ikẹn w'e gi a chụpụ eje-mmọn.
15 e a exercer a autoridade de expelir demônios.
16 Mmadụ mmẹbụọ hụ o tumẹ wụ: Saịmọnụ (hụn Jesu tu Pita);
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 Jemisi lẹ Jọnụ—wẹ ẹbụọ wụ ụmụ Zẹbẹdi (ndị hụn o tu “Bonagẹsị”, 'ya wụ Ụmụ Akpabọ);
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer: filhos do trovão;
18 lẹ Andụrụ lẹ Filipu lẹ Batolomi lẹ Matiu lẹ Tamọsị lẹ Jemisi nwa Alịfịọsị lẹ Tadịọsị lẹ Saịmọnụ hụn te rị ndị gi ẹka-ikẹn e mẹ ni wẹ chụpụ ndị Rom rị a kị alị wẹ,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o Zelote,
19 lẹzi Judasị nwa Iskarọtụ hụn re Jesu ogẹn ịkpazụụn.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 'Ya Jesu nọ lama; igunrun ịhịan nọ gbakikomẹzi, nke wụ nị 'ya lẹ ụmụ-azụụn a ahụndẹni efe ri ihiẹn-oriri.
20 Então, ele foi para casa. Não obstante, a multidão afluiu de novo, de tal modo que nem podiam comer.
21 Ogẹn ezi-lẹ-ụlọ Jesu wẹ gi nụ a, wẹ nọ bịa nị wẹ weri ẹ, makẹlẹ wẹ nụ kẹ ndị ịhịan rị e kusọnmẹ, a sị, “Ẹra a pụmagụọ a!”
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Ndị-nkuzi Iwu gha Jerusalẹm bịa nọ sị, “Onyẹ-isi eje-mmọn ile wụ Bẹzibọ rị imẹ ẹ; ikẹn Bẹzibọ onyẹ-isi eje-mmọn ile k'o gi a chụpụ eje-mmọn.”
22 Os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: Ele está possesso de Belzebu. E: É pelo maioral dos demônios que expele os demônios.
23 'Ya Jizọsị nọ kpọzụnhan wẹ ebe ọ rị, gi ilu gwa wẹ oku, sị, “Nanị kẹ Ekwensụ a dọn chụpụ Ekwensụ?”
23 Então, convocando-os Jesus, lhes disse, por meio de parábolas: Como pode Satanás expelir a Satanás?
24 Alị-eze ọwụlẹ kebeni, asakọzị ẹka wuzo.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Ikpun-ụlọ kebeni, asaẹka turu.
25 se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 'Ya wụ, omẹni Ekwensụ e bugụọ lụmanị enwẹn ẹ, omẹni o kebegụọ—ọ sakọ ẹka turu, nke ẹ a gụgụọ!
26 Se, pois, Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir, mas perece.
27 Kanị, o nwọnni onyẹ jẹnkọ d'a s'ẹka banye iwe dikẹn, kịrị ihiẹn rị iwe ẹ mmanị o bu ụzọ kẹnmẹgụụ a—ogẹn hụ k'ọ nọ saẹka banye, kịrị ihiẹn rị iwe ẹ.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então lhe saqueará a casa.
28 “M rị a gwa ọnụ ezioku, wẹ sikọ d'a gbagharị njọ ile ịhịan mẹ lẹ eje-oku ọwụlẹ wẹ ku;
28 Em verdade vos digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 kanị agbagharịkọ wẹ onyẹ ọwụlẹ ku arụ banyeni Mmọn-nsọ, onyẹ hụ e mẹọlẹ njọ itẹbitẹ.”
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo não tem perdão para sempre, visto que é réu de pecado eterno.
30 O ku ihiẹnni makẹni wẹ rị a sị nị “Eje-mmọn rị imẹ ẹ.”
30 Isto, porque diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Nnẹ Jizọsị lẹ umunẹ Jizọsị nọ bịa, turu ihun-ezi, zi ozi jẹnn'ẹ, sị a bịa.
31 Nisto, chegaram sua mãe e seus irmãos e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Igunrun ịhịan nọdịsọnmẹ alị, fihunmẹ ẹ; 'ya wẹ nọ sị a, “Nnẹ i lẹ umunẹ i ikẹnnyẹ lẹ [umunẹ i ikpoho] rị ihun-ezi, a jụ ukwere i.”
32 Muita gente estava assentada ao redor dele e lhe disseram: Olha, tua mãe, teus irmãos e irmãs estão lá fora à tua procura.
33 'Ya ọ nọ shịarị wẹ, sị, “Onyẹ wụ nnẹ m? Elee ndị wụ umunẹ-m-ikẹnnyẹ?”
33 Então, ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Ọ nọ lehunmẹ ndị hụ nọdịsọnmẹ alị, fihunmẹn'ẹ, sị, “Lee nnẹ m lẹ umunẹ-m-ikẹnnyẹ ebeni!
34 E, correndo o olhar pelos que estavam assentados ao redor, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
35 Onyẹ ọwụlẹ hụn e mẹ uche Osolobuẹ wụ nwẹnẹ-m-okẹnnyẹ lẹ nwẹnẹ-m-okpoho lẹ nnẹ m.”
35 Portanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.