Marcos 2
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Akpụ-ụhụọhịn ole a ghagụụ, Jesu nọ kinhẹn Kapanọm, ọ nọ kpọgbarị n'ọ rị ụlọ.
1 Alguns dias depois, Jesus entrou novamente em Cafarnaum e souberam que ele estava em casa.
2 Ndị bu ọda nọ gbakikomẹ, nke wụ nị ụzọ eruzini wẹ, kẹ imẹ ụlọ kẹ ihun-ezi, o nwọnzini ebe e ru ịhịan. Jesu hụ a gwa wẹ oku-Chuku.
2 Reuniu-se uma tal multidão, que não podiam encontrar lugar nem mesmo junto à porta. E ele os instruía.
3 'Ya kẹ ikẹnnyẹ nọ buhẹn'ẹ okẹnnyẹ ohu ọrọ kinmin; ikẹnnyẹ ẹnọ bu ẹ.
3 Trouxeram-lhe um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Makẹni ahụnnị wẹ ụzọ d'e kunrun Jesu ufiri nị ịhịan jun ebẹhụ, wẹ nọ nyinrin elu ụlọ, be oghe ye ẹ elu ebe Jesu wuzo. E begụụ wẹ oghe ye ẹ, wẹ nọ gha ebẹhụ dọ onyẹ hụ ọrọ kinmin lẹ ute ẹ ye ihun Jesu.wẹ nọ nyinrin, be oghe elu ụlọ, gha ebẹhụ dọtu ẹ|src="LB00305b.jpg" size="col" loc="MRK 2" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="2.4"
4 Como não pudessem apresentar-lho por causa da multidão, descobriram o teto por cima do lugar onde Jesus se achava e, por uma abertura, desceram o leito em que jazia o paralítico.
5 Ogẹn Jizọsị gi hụn okukwe wẹ, ọ nọ sị onyẹ hụ ọrọ kinmin, “Nwa m, a gbagharịgụọ wẹ i njọ ị.”
5 Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: "Filho, perdoados te são os pecados."
6 O nwọn ndị-nkuzi Iwu nọdịsọnmẹ alị ebahụn, wẹ hụ e ro ihiẹnni imẹ obi wẹ, a sị,
6 Ora, estavam ali sentados alguns escribas, que diziam uns aos outros:
7 “Kị haịn okẹnnyẹni gi e ku ẹnịna? Ọ rị e ku arụ! Onyẹ e ri-ẹka a gbagharị njọ wezụka Osolobuẹ sụọ!?”
7 "Como pode este homem falar assim? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão Deus?"
8 Ozigbo, Jesu nọ marịn imẹ mmọn ihiẹn wẹ rị e ro imẹ obi wẹ. Ọ nọ sị wẹ, “Kị haịn ọnụ gi e ro ụdị iroroni imẹ obi ụnụ?
8 Mas Jesus, penetrando logo com seu espírito tios seus íntimos pensamentos, disse-lhes: "Por que pensais isto nos vossos corações?
9 Elee hụn ka nfe: ịsị onyẹ-ọrọnị, ‘A gbagharịgụọ wẹ i njọ ị’—ra ịsị a, ‘Lihi ọtọ, heri ute i n'ị jẹnmẹ ijẹn?’
9 Que é mais fácil dizer ao paralítico: Os pecados te são perdoados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Kanị, nị m ghọsị ọnụ nị Nwa nke Ịhịan nwọn ikẹn o gi a gbagharị njọ elu-ụwa.” Ọ nọ sị onyẹ-ọrọ hụ,
10 Ora, para que conheçais o poder concedido ao Filho dó homem sobre a terra {disse ao paralítico},
11 “M sị ị, lihi ọtọ, heri ute i, lama iwe i!”
11 eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para casa."
12 Ọ nọ lihi ọtọ, heri ute ẹ ozigbo, gha ebahụn pụ—id'ẹnya wẹ ile; nke wụ nị ọ tụ wẹ ile ẹnya, wẹ nọ jama Chuku mma, sị, “Ẹnyi ahụntuni ihiẹn nọ ẹnịna mbụ!”
12 No mesmo instante, ele se levantou e, tomando o. leito, foi-se embora à vista de todos. A, multidão inteira encheu-se de profunda admiração e puseram-se a louvar a Deus, dizendo: "Nunca vimos coisa semelhante."
13 'Ya Jesu nọ jẹnmẹzi mkpẹnrẹn mirin Galili. Igunrun ịhịan nọ fihunmẹ ẹ, ọ nọ kuzi wẹ.
13 Jesus saiu de novo para perto do mar e toda a multidão foi ter com ele, e ele os ensinava.
14 Ebe ọ ghafekọ, ọ nọ hụn Livaị nwa Alịfịọsị k'ọ nọdị alị ọdụ ndị ụgwọ-isi, ọ nọ sị a, “Sọnmẹ m.” Livaị nọ lihi ọtọ, sọnmẹ ẹ.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no posto da arrecadação e disse-lhe: "Segue-me." E Levi, levantando-se, seguiu-o.
15 Ogẹn Jesu gi rị e ri ihiẹn-oriri iwe Livaị, ndị bu ọda imẹ ndị a na ụgwọ-isi lẹ ndị ọzọ wẹ gi njọ marịn hụ e sọn Jesu lẹ ụmụ-azụụn a e ri ihiẹn-oriri, makẹni ndị rị e sọn n'ẹ bu ọda.
15 Em seguida, pôs-se à mesa na sua casa e muitos cobradores de impostos e pecadores tomaram lugar com ele e seus discípulos; com efeito, eram numerosos os que o seguiam.
16 Ogẹn ndị-nkuzi Iwu hụn rị imẹ ndị Itu-Farisi gi hụn nị 'ya lẹ ndị njọ hụ lẹ ndị a na ụgwọ-isi rị e ri ihiẹn-oriri, wẹ nọ sị ụmụ-azụụn a, “Kị haịn o gi e du ndị a na ụgwọ-isi lẹ ndị ọzọ wẹ gi njọ marịn e ri, a ra?”
16 Os escribas, do partido dos fariseus,. vendo-o comer com as pessoas de má vida e publicamos, diziam aos seus discípulos: "Ele come com os publicamos e com gente de má vida? "
17 Ogẹn Jesu gi nụ ihiẹn wẹ rị e ku, ọ nọ sị wẹ, “Ndị ẹhụ rị ikẹn ara chọ dibiẹ, kama, ndị emu rị a kụ wụ ndị a chọ dibiẹ; ẹlẹ ndị ezi-omumẹ kẹ m bịa d'a kpọ, kama, ndị njọ kẹ m bịa d'a kpọ.”
17 Ouvindo-os, Jesus replicou: "Os sãos não precisam de médico, mas os enfermos; não vim chamar os justos, mas os pecadores."
18 O nwọn ogẹn ụmụ-azụụn Jọnụ lẹ ndị Itu-Farisi gi rị e bu ọnụ. Wẹ nọ bịa d'a jụ Jesu, sị, “Kị haịn ụmụ-azụụn Jọnụ lẹ ụmụ-azụụn ndị Itu-Farisi gi e bu ọnụ, bụ ụmụ-azụụn ị a ra bu?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam. Por isso, foram-lhe perguntar: "Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?"
19 Jizọsị nọ za wẹ, sị, “Nị ndị bịa agbamẹhụhụọ bu ọnụ ebe okẹnnyẹ rị a gba ẹkụkwọ rị imẹ igunrun wẹ? Mba nụ! Ebe wẹ lẹ okẹnnyẹ hụ rị a gba ẹhụhụọ rị, ebukọ wẹ ọnụ.
19 Jesus respondeu-lhes: "Podem porventura jejuar os convidados das núpcias, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não lhes é -possível jejuar.
20 Kanị, ogẹn lala hụn wẹ jẹnkọ d'e gi wepụ okẹnnyẹ hụ rị a gba ẹkụkwọ imẹ wẹ, ogẹn hụ, e bumẹ wẹ ọnụ.”
20 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 “O nwọnni onyẹ e gi ẹkwa ọhụn a kwakin ẹkwa akan. O gi ẹ kwakin ẹ, nke ọhụn ahụn e hekapụ, o tikakẹnmẹ.”
21 "Ninguém prega retalho de pano novo em roupa velha; do contrário, o remendo arranca novo pedaço da veste usada e torna-se pior o rasgão.
22 “O nwọnzikwọnị onyẹ e gi ihiẹn akan a gbaye manya ọhụn. O gi ẹ gbaye ẹ, manya hụ a gbawapụ a, kẹ manya kẹ ihiẹn wẹ gi gbaye ẹ a la iwi. 'Ya wụ, gi nwan ihiẹn ọhụn gbaye manya ọhụn.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; se o fizer, o vinho os arrebentará e perder-se-á juntamente com os odres mas para vinho novo, odres novos."
23 Ụhụọhịn Izu-ikẹn ohu, Jesu ghakọ imẹ ugbo ọka witi, ebe wẹ ghakọ imẹ ugbo hụ, 'ya ụmụ-azụụn a nọ ghọrịma ọka-witi.
23 Num dia de sábado, o Senhor caminhava pelos campos e seus discípulos, andando, começaram a colher espigas.
24 'Ya ndị Itu-Farisi nọ sị a, “Kị haịn wẹ gi a ghọ ihiẹn ugbo Ụhụọhịn Izu-ikẹn, wẹ rị a dan Iwu.”
24 Os fariseus observaram-lhe: "Vede! Por que fazem eles no sábado o que não é permitido?" Jesus respondeu-lhes:
25 'Ya Jesu nọ sị wẹ, “'Ya wụ, ụnụ agụntuni ihiẹn Defidi mẹ ogẹn o gi nwẹ mkpa, ogẹn ẹgụn gi rị a gụn ịya lẹ ndị wẹ ile wị?
25 "Nunca lestes o que fez Davi, quando se achou em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 K'o dọn banye imẹ ụlọ Osolobuẹ ogẹn Abiata gi wụ onyẹ-isi nchụ-ẹjan, ri brẹdi-nsọ hụ w'e bupụhanị Osolobuẹ, hụn o mẹ ni Iwu sị nị onyẹ ọzọ erikọ a mmanị ndị nchụ-ẹjan; kanị Defidi ri ẹ eri, yezikwọ ndị 'ya lẹ wẹ wị.”
26 Ele entrou na casa de Deus, sendo Abiatar príncipe dos sacerdotes, e comeu os pães da proposição, dos quais só aos sacerdotes era permitido comer, e os deu aos seus companheiros."
27 Ya Jesu nọ nwan sị, “Makẹ ọrịnịmma ịhịan kẹ wẹ gi tumẹ Ụhụọhịn Izu-ikẹn, egini wẹ ufiri Ụhụọhịn Izu-ikẹn ke ịhịan.
27 E dizia-lhes: "O sábado foi feito para o homem, e não o homem para o sábado;
28 'Ya wụ nị mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan wụ Nna—kẹ ebe oku Ụhụọhịn Izu-ikẹn rị.”
28 e, para dizer tudo, o Filho do homem é senhor também do sábado."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.