Marcos 11
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 Ogẹn wẹ gi rumẹ Jerusalẹm, nọkunmẹmẹ Bẹfeji lẹ Bẹtanị, e ru wẹ ẹhụ Ugu Olivu, Jesu nọ zi ụmụ-azụụn a ẹbụọ ozi,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 sị wẹ, “Jẹn ni imẹ obodoni mẹ ẹkẹrẹ rị ọnụ ihun: hụn ụnụ gihụ banye imẹ ẹ, ụnụ jẹnkọ d'a hụn nwa-jaki wẹ kelẹni nyintu wẹ limẹtọ; tọpụn'a, ọnụ e wẹhẹni m'ẹ.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Onyẹ sị ụnụ, ‘Kị ụnụ rị e mẹni ihiẹnni?’ Sị n'a hụ, ‘Nna chọ a, o jẹnkọ d'e wekinhẹn ẹ kikẹnni.’ ”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Wẹ nọ jẹnmẹ. Wẹ nọ hụn nwa-jaki wẹ limẹtọ ihun-ezi ẹhụ ọnụmụzọ ogele ụzọ. Ogẹn wẹ gi rị a tọpụ a,
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 ndị hụ imẹ ndị wuzo ebẹhụ nọ sị wẹ, “Kị ụnụ rị a tọpụ nị nwa-jaki hụ.”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Wẹ nọ ku ihiẹn Jesu sị wẹ ku; wẹ nọ kweri ni wẹ weri ẹ.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Wẹ nọ wẹhẹni Jesu nwa-jaki hụ, gbama ẹwuru wẹ ye enu ẹ, ọ nọ nọdị alị elu ẹ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Kẹ Jizọsị nyinkọ a, ndị bu ọda nọ gbama ẹwuru wẹ e yiye elu ẹ ye ụzọ, ndị ọzọ nọ gha ọfịa tigirisọnmẹ agalaba osisi, gbama wẹ ye ụzọ.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ndị hụn rị ihun lẹ ndị hụn rị e sọnn'ẹ hụ e yi oro, a sị,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Alị-eze hụ lalanị wụ alị-eze Chuku gọzi agọzi —
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 'Ya Jizọsị nọ banye Jerusalẹm, si Ụlọ-nsọ. Ọ nọ lehunmẹchanrịn ihiẹn ile. Kanị, ebe o mẹni ọhịhị a gbagụọ; 'ya lẹ ụmụ-azụụn a mmẹbụọ nọ si Bẹtanị.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Eki e fọn, ebe wẹ gha Bẹtanị lala Jerusalẹm, ẹgụn hụ a gụn Jesu.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 O lee ẹnya, ọ nọ lecheni osisi figi ẹhụhụọ jun elu ẹ. Ọ nọ jẹn d'e lele kẹ mkpụrụ figi hụ elu ẹ. Kanị, ogẹn o gi ru ebahụn, ẹhụhụọ sụọ k'ọ hụn elu ẹ, makẹni ogẹn figi gi a mị e ke ru.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Jesu nọ sị osisi figi hụ, “O nwọnni onyẹ sikọ d'e rizi mkpụrụ ị!”
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Ogẹn wẹ gi ru Jerusalẹm, Jesu nọ si imẹ Ụlọ-nsọ, chụpụma ndị rị a zụ afịa ebẹhụ—kẹ ndị rị e ṅọnni kẹ ndị rị e reni. Ọ nọ hukpumẹsọnmẹ teburu ndị a gbahutọ egho lẹ oche ndị rị e re nduru.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 O nwọnni onyẹ ọ nị bu ihiẹn ọwụlẹ ghafe imẹ Ụlọ-nsọ.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ọ kuzi ndị rị ebẹhụ, sị, “Wẹ de ẹ imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, sị, ‘Wẹ sikọ d'a kpọ Ụlọ m ụlọ-ekpere ndị alị ile rị ichẹn-ichẹn’, kanị ọnụ e gigụọ a hẹnrin ebe ndị ohin a warị!”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu a nụ ihiẹnni, wẹ nọ chọma ụzọ w'e gi gbu Jesu. Egun ẹ hụ a tụ wẹ makẹlẹ nkuzi ẹ a nwụngụọ igunrun hụ ile ri.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 O ru ẹnyasị, Jizọsị lẹ ụmụ-azụụn a nọ gha imẹ Jerusalẹm pụ.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Eki e fọn ụzọ ụtụntụn, ebe wẹ ghakọ ụzọ hụ, wẹ nọ hụn nị osisi figi hụ a kpọgụọ nkụn d'e ru nkpọgụn.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pita nọ nyanhan ihiẹn mẹni, ọ nọ sị Jesu, “Onyẹ-nkuzi, lee-o, osisi figi hụ i bụ-ọnụ a nwụnhụngụọ!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jesu nọ za wẹ, sị, “Nwẹ ni okukwe imẹ Osolobuẹ.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ sị uguni, ‘Wẹ buli i elu, tụ ị ye imẹ ohimin’ bụ onyẹ hụ enwẹni obi ẹbụọ, kama o kwerighọ nị ihiẹn o ku jẹnkọ d'e mẹ, wẹ jẹnkọ d'e mẹn'ẹ 'ya.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Ifiri ẹ, m rị a gwa ụnụ, ụnụ mẹ ekpere rịọ ihiẹn ọwụlẹ, kweri ni nị ụnụ e nwẹhẹngụọ a, ụnụ k'e nwọnhẹn ẹ
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Ogẹn ọwụlẹ ị rị e mẹ ekpere, gbagharị—omẹni o nwọn onyẹ mẹ i eje-ihiẹn, kẹni Nẹdi i hụn rị elu-igwee gbagharị ị njọ ị.”
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 [Kanị, omẹni y'a gbagharịnị, Nẹdi i hụn rị elu-igwee agbagharịkọkwọ ị njọ ị.]
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Ya wẹ nọ banhanzị Jerusalẹm.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Wẹ nọ jụ a, sị, “Elee ikẹn k'i gi e mẹ ihiẹn ndịnị wẹ? Onyẹ ye i ikẹnni?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jesu nọ za wẹ, sị, “M jẹnkọ d'a jụ ụnụ ajụjụ ohu; ụnụ za m ajụjụ hụ, a gwa m ọnụ ikẹn m gi rị e mẹ ihiẹn ndịnị wẹ:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Mirin-Chuku Jọnụ mẹ, ọ gha elu-igwee bịa ra ọ gha ẹka ịhịan bịa? Za nị m'a?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Wẹ wẹ nọ tụgbama iroro, sị, “Kịnị kẹ ẹnyi jẹnkọ d'e ku? Ẹnyi sị, ‘Ọ gha elu-igwee, ẹka Osolobuẹ, bịa,’ ọ jẹnkọ d'a sị, ‘Kị haịn nwan ụnụ gilẹni kweyeni Jọnụ?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Kanị ẹnyi asịkọ, ‘Ọ gha ẹka ịhịan bịa.’ ”
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 'Ya wẹ nọ za Jesu, sị, “Ẹnyi a marịn.” Jesu nọ sị wẹ, “Mmẹ nwẹn nkẹ agwakọkwọ ụnụ ikẹn m gi e mẹ ihiẹn ndịnị wẹ.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.