Lucas 9

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesu nọ kpọkikomẹ ụmụ-azụụn a mmẹbụọ hụ, ye wẹ ikẹn hụn eje-mmọn ile e gi rị okpuru wẹ lẹ hụn wẹ e gi gwọ ọrịa.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Ya ọ nọ zipụ wẹ kẹni wẹ jẹn d'e zi ozi Alị-eze Osolobuẹ lẹni wẹ jẹn d'a zụọ ndị emu rị a kụ.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Ọ nọ sị wẹ, “Ewerilẹ ni ihiẹn ọwụlẹ ụnụ jẹnkọnị: kẹ ọkpọ, kẹ ẹkpa, kẹ ihiẹn-oriri, kẹ egho; ewerilẹ ni ẹkwa ọzọ che ni hụn ụnụ yi.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Ụlọ ọwụlẹ wẹ nọ nabanhan ụnụ, nọdị nị ebahụn d'e ru mgbe ụnụ gha obodo hụ pụ.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Ebe ọwụlẹ wẹ nọlẹni nabanhan ụnụ, ụnụ pụkọnị obodo hụ, kpukpupụ nị ẹjan rị ụnụ ụkụ n'ọ wụrụ ihiẹn wẹ gi shịagbu wẹ ẹri.”
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Ụmụ-azụụn hụ nọ jẹnmẹ, a ghasọnmẹ wẹ ụmụ-alị ile rị ichẹn-ichẹn, e zi oziọma, a gwọ ọrịa ebe ile wẹ ru.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Ogẹn Hẹrọdụ, hụn rị a kị azụụn Galili, gi nụ ihiẹn ile rị e mẹni, obi eruzin'ẹ alị. Makẹni o nwẹ ndị rị a sị nị Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku a ghagụọ ọnwụn lihi;
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 ndị hụ imẹ wẹ sị nị Ẹlaịja a pụhagụọ; ndị hụ imẹ wẹ sịzị nị onyẹ ohu imẹ ndị-amụma mbụ e lihigụọ.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Hẹrọdụ nọ sị, “E bepụgụọ m Jọnụ isi; onyẹ wụzị nwan onyẹni m rị a nụ otiti ẹ?” 'Ya ọ nọ chọma n'ọ hụn Jizọsị.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Ndị-ozi hụ pụ-ichẹn a lụaha, wẹ nọ gwa Jesu ihiẹn ile wẹ mẹsọnmẹ ebe wẹ jẹn. Ọ nọ gi nzuzue weri wẹ pụ, wẹ nọ si obodo w'a kpọ Bẹsaịda.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Kanị ogẹn igunrun ndị ahụn gi nụ a, wẹ nọ rusọnmẹ ẹ. Ọ nọ nabanhan wẹ, gwa wẹ oku Alị-eze Osolobuẹ, zụọ ndị hụn chọ nzụọrị.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Ogẹn anwụn gi rọma, ụmụ-azụụn a mmẹbụọ hụ nọ bịa d'e kunrun ẹ, sị a, “Sị igunrunni lama, nị wẹ jẹn obodo ndị mẹ ẹkẹrẹ-ẹkẹrẹ lẹ alị-ọfịa rị ẹgbẹrẹnị d'a chọrị ihiẹn wẹ sikọ d'e ri lẹ ebe wẹ k'a ranhịn, makẹlẹ o nwọnni onyẹ bi ebeni ẹnyi rị.”
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Kanị Jizọsị nọ sị wẹ, “Ụnụ lẹ enwẹn ụnụ, yeni wẹ ihiẹn wẹ jẹnkọ d'e ri.”
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Makẹni wẹ rị ihiẹn rịkẹ ikẹnnyẹ ọgụn-iri-kwasị-nnụ-mmẹbụọ (hụn wụ nnụ-uku isẹn). 'Ya ọ nọ sị ụmụ-azụụn a, “Dọnmẹsọnmẹ ni wẹ ọkụdụ-ọkụdụ—ihiẹn nọkẹ mmadụ iri-kwasị-ọgụnnaị nọdịsọnmẹ ọkụdụ-ọkụdụ.”
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Ụmụ-azụụn a nọ mẹ k'o ku, wẹ nọ sị ndị hụ ile nọdịsọnmẹ alị.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Jesu nọ weri ogbe-brẹdi isẹn hụ lẹ azụn ẹbụọ hụ, o lee ẹnya elu-igwee, ye Osolobuẹ ekele, 'ya ọ nọ bebe wẹ, weye ụmụ-azụụn a nị wẹ kesọnmẹ ni igunrun hụ 'ya.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Wẹ ile nọ rijunchanrịn ẹfọ. Wẹ nọ kpọnkikomẹ hụn họdụnị, ọ nọ jun ụkpalị mmẹbụọ.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Ụhụọhịn ohu, Jesu sụọ nọdị e mẹ ekpere. Ụmụ-azụụn a sụọ nọkunmẹ ẹ. Ọ nọ jụ wẹ, sị, “Onyẹ kẹ wẹ sị nị ịya kẹ m wụ?”
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Wẹ nọ sị, “Ndị hụ imẹ wẹ sị nị ị wụ Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku; ndị hụ imẹ wẹ sị nị ị wụ Ẹlaịja; ndị ọzọ sị nị onyẹ ohu imẹ ndị-amụma mbụ a ghagụọ ọnwụn lihi—nị ịya k'ị wụ.”
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Ọ nọ nwan sị wẹ, “Onyẹ kẹ ụnụ lẹ enwẹn ụnụ sị nị ịya kẹ m wụ?” Pita nọ za, sị, “Ịyụ wụ Kraịstị Osolobuẹ, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ.”
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 'Ya Jizọsị nọ dọkẹnmẹ wẹ ẹka-ntịn, sị wẹ agwakwọlẹ onyẹ ọwụlẹ ihiẹnni.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Ọ nọzị sị wẹ, “Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'a tarịrị okẹn afụnfụn ẹka ndị-isi lẹ ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu. Wẹ sikọ d'a jụ a, gbu ẹ—kalẹ, nke akp'ọhịn ẹtọ Osolobuẹ sikọ d'a gha ọnwụn weli ẹ.”
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Ọ nọ sị wẹ, “Onyẹ ọwụlẹ chọ n'o sọnmẹ m, 'ya jụ enwẹn ẹ, buru obe ẹ ụhụọhịn ile, sọnmẹ m.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Makẹni onyẹ ọwụlẹ chọ n'o ghe isi ẹ, isi ẹ a tọ a; kanị, onyẹ ọwụlẹ hụn gi ufiri m tuhu ndụn a jẹnkọ d'a zụọpụha a.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Elee erere k'ọ ban nị ịhịan, ọwụnị o nwọnchanrịngụụ ụwa ile, 'ya lẹ enwẹn ẹ e tuhu?”
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 “Makẹni, onyẹ ọwụlẹ hụn mẹ ifẹnrẹn mmẹ lẹ oku-ọnụ m, onyẹ hụ kẹ mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan sikọ d'e mẹzi ifẹnrẹn ẹ ogẹn m jẹnkọ d'e gi gi ọghọ m lẹ nke Chuku-Nẹdi lẹ nke ndị mmọn-ozi nsọ bịa.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 M rị a gwa ụnụ ezioku, ndị hụ imẹ ndị turu ebeni anwụnkọ d'e ru ni a hụn wẹ Alị-eze Osolobuẹ.”
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Ọ rị ihiẹn rịkẹ akpụ-ụhụọhịn ẹsatọ Jesu kugụụ ihiẹn ndịnị, ọ nọ weri Pita lẹ Jọnụ lẹ Jemisi si elu ugu d'e mẹ ekpere.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 K'ọ rị e mẹ ekpere, ihun ẹ nọ nwọnhutọ, ẹkwa a nọ nwunmẹ nke ọchan, gbukepụma.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Idẹnmizi 'ya lẹ ikẹnnyẹ ẹbụọ nọ kumẹ oku. Ikẹnnyẹ ndị ahụn wụ Mozizi lẹ Ẹlaịja;
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 wẹ gi ọghọ pụ-ichẹn pụha; wẹ lẹ Jizọsị rị e ku oku ụla o jẹnkọ d'a la ghaghanị ọnwụn o k'a nwụn imẹ Jerusalẹm gi mẹzu uche Osolobuẹ.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Ẹnya ụran rị e mẹ Pita lẹ ndị 'ya lẹ wẹ nọdị ọda-ọda, kanị ogẹn ụran gi fọn wẹ ẹnya, wẹ nọ hụn ọghọ Jizọsị, hụnzịkwọ ikẹnnyẹ ẹbụọ ahụn turuye ni n'ẹ.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Hụn ikẹnnyẹ ẹbụọ hụ gi latọkọ Jesu, Pita nọ sị Jesu, “Di-nwọnni-ẹnyi, ọ rịka mma nị ẹnyi nọdịchanrịn ebeni! Nị ẹnyi tụn ọdụ ẹtọ: nke i wụ ohu, nke Mozizi wụ ohu, nke Ẹlaịja wụ ohu.” (Ọ marịn ihiẹn ọ rị e ku, kaka!)
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Ogẹn o gi rị e ku ihiẹnni, orukpu nọ pụha d'e kpumẹ wẹ; egun nọ tụma ụmụ-azụụn a ndị hụ ogẹn orukpu hụ gi rị e kpumẹ wẹ.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Olu nọ gha imẹ orukpu hụ sị, “Ọnwan wụ Nwa m, Onyẹ hụn m họrị—gọn n'ẹ ntịn!”
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Mgbe olu hụ gi kugụụ, Jesu sụọ kẹ wẹ hụnzị.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Eki e fọn, ogẹn Jesu lẹ ụmụ-azụụn a ẹtọ ahụn gi gha elu ugu hụ hidan, igunrun hi-ogbe nọ kunrun Jesu.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Okẹnnyẹ ohu nọ gha imẹ igunrun hụ yi oro, sị, “Onyẹ-nkuzi! Dodo, lee nwa m—ịya sụọ kẹ m mụ!
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 O nwẹ eje-mmọn e kwọndọn n'ẹ: o m'ẹ a dọbepụ oro, ụfọfọ a pụhama a ọnụ; ọ rụ a ẹhụ; a ra yen'ẹ efe!
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 M rịọ ụmụ-azụụn ị wẹ chụpụ a, asanị wẹ ẹka.”
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Jesu nọ shịarị, sị, “Eje-agbọ nwọnlẹni okukwe kẹ ụnụ wụ! Nanị kẹ mmẹ lẹ ụnụ jẹnkọ d'a nọbiehan?! Elee ogẹn kẹ m k'e dinruni ụnụ ndidi?!” 'Ya ọ nọ sị okẹnnyẹ hụ, “Wẹhẹ nwa ị ebeni.”
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Ogẹn nwata-okẹnnyẹ ahụn gi pụla, eje-mmọn hụ nọ kwantuzi ẹ, dọma a, kanị Jesu nọ jụgbọ eje-mmọn hụ, zụọ nwata hụ, we ẹ ye nẹdi ẹ.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Ikẹnni hi-ogbe Osolobuẹ kpa nọ tụ ndị hụ ile ẹnya.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 “Azọkwọlẹ ni ihiẹnni m jẹnkọ d'a gwa ụnụ kikẹnni: Wẹ sikọ d'e re Nwa nke Ịhịan ye ndị ịhịan.”
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Kanị ụmụ-azụụn a aghọtanị ihiẹn ọ rị e ku. Wẹ zuemẹ ni wẹ ịya, amamgbe w'a ghọta a—bụ egun anịnị wẹ jụ a ihiẹn o gi ẹ ku.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Ogẹn ohu, ụmụ-azụụn Jesu nọ dọma oku onyẹ hụn jẹnkọ d'a kachanrịnnị imẹ wẹ.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Jizọsị a marịngụọ ihiẹn wẹ rị e ro imẹ obi wẹ, 'ya ọ nọ weri nwa-ndu ohu, w'ẹ wuzo ẹhụ a,
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 sị wẹ, “Onyẹ ọwụlẹ gi ufiri ẹfan m nabanhan nwata nọ ẹnịna nabanhan m, bụ onyẹ hụn nabanhan nị m nabanhan onyẹ hụn zini m. Makẹni onyẹ hụ kachanrịn ẹkẹrẹ imẹ ụnụ ile, ịya wụ onyẹ hụn kachanrịnnị.”
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Jọnụ nọ sị Jizọsị, “Di-nwọnni-ẹnyi, ẹnyi hụn okẹnnyẹ ohu rị e gi ẹfan ị a chụpụ eje-mmọn, ẹnyi nọ sị a kụsị a, makẹni ẹlẹ onyẹ itu ẹnyi.”
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Kanị Jesu nọ sị 'ya lẹ ụmụ-azụụn ndị ọzọ, “Akụsịlẹ n'a, makẹni onyẹ ọwụlẹ ghalẹni a nọkin ụnụ ụzọ rị azụụn nke ụnụ.”
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Mgbe ogẹn hụ wẹ jẹnkọ d'e gi we Jizọsị si elu-igwee gi rumẹ, ọ nọ kwademẹchanrịn obi ẹ jẹnmẹ Jerusalẹm, o leni ẹnya azụụn.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Ọ nọ zi ndị-ozi buru n'ẹ ụzọ. Wẹ nọ banye obodo ohu rị imẹ Samerịa d'a kwademẹ n'ẹ ihiẹn.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Kanị ndị rị ebẹhụ anabanhann'a makẹni Jerusalẹm kẹ ẹnya a rị.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Ogẹn ụmụ-azụụn a wụ Jemisi lẹ Jọnụ gi hụn ihiẹnni, wẹ nọ sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, y'a chọghọ nị ẹnyi gha elu-igwee kpọtu ọkụn n'o ripụ wẹ [kẹ Ẹlaịja dọn mẹ]?”
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Kanị Jesu nọ gbehutọ, jụgbọ wẹ, [sị, “Ụnụ amarịn ụdị obi ụnụ nwọn!] [Mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan abịanị d'e tikpọ ndụn ịhịan, kama, m bịa d'a zụọpụha wẹ].”
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Ya lẹ wẹ nọ si alị ọzọ mẹ ẹkẹrẹ.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Ogẹn wẹ gi jẹnkọ, okẹnnyẹ ohu nọ sị Jesu, “M k'e sọn i ebe ọwụlẹ i jẹnkọ.”
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Jesu nọ sị a, “Ufu nwọn okporo ebe w'e bi; nnụnụ nwọnzikwọ ẹkụụ; kanị mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan enwọn ebe m'e buche isi m.” ufu|src="bk00051c.jpg" size="col" loc="LUK 9" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="9.58"
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Jesu sị okẹnnyẹ ọzọ, “Sọnmẹ m.” Kanị okẹnnyẹ hụ nọ sị, “Di-ọkpa, nị m bu ụzọ jẹn d'e ligụụ nẹdi m.”
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Ya Jesu nọ sị, “Hapụ ndị nwụnnị nị wẹ li ndị nke wẹ nwụnnị. Ịyụ nwẹn, jẹnmẹ d'e zi ozi Alị-eze Osolobuẹ.”
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Onyẹ ọzọ sịzị, “Di-ọkpa, m jẹnkọ d'e sọn i, kalẹ, nị m bugụụ ụzọ jẹn d'a sị ezi-lẹ-ụlọ m, ‘Nọdị nị ọhụnma.’ ”
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Jizọsị nọ sị a, “Onyẹ ọwụlẹ hụn e buchegụụ ẹka ọrụn e lee ẹnya azụụn, efuruni Alị-eze Osolobuẹ.”
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.