Lucas 8
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARC
1 Otebe ẹkẹrẹ, Jizọsị nọ ghasọnmẹ obodo ndị hi-ogbe lẹ ndị mẹ ẹkẹrẹ, e zi oziọma Alị-eze Osolobuẹ; 'ya lẹ ụmụ-azụụn a mmẹbụọ hụ wị,
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 lẹ ikpoho ndị hụ imẹ ndị ọ chụpụ eje-mmọn imẹ wẹ lẹ ndị ọ zụọ ọrịa rị ichẹn-ichẹn. Ikpoho ndịnị wụ Meri hụn w'a kpọ onyẹ obodo Mag'dala, hụn ọ chụpụ eje-mmọn ẹsa imẹ ẹ
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 lẹ Juana hụn Chuza di ẹ wụ onyẹ-isi ọrụn imẹ ọgwa Hẹrọdụ, lẹ Suzana, lẹzi ikpoho ndị-ọzọ bu ọda hụn gi ihiẹn wẹ e yeni Jesu lẹ ụmụ-azụụn a ẹka.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Ndị bu ọda nọ rị a gha obodo rị ichẹn-ichẹn a bịa d'e kunrun Jesu. Ogẹn igunrun hi-ogbe gi gbakikomẹgụụ, Jesu nọ ta nị wẹ iluni:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 “O nwọn onyẹ-ugbo hụn jẹn d'a gha mkpụrụ a. K'o dọn rị a gha mkpụrụ imẹ ugbo, ndị hụ imẹ wẹ a danye ọkp'ụzọ, wẹ nọ zọgbu ẹ, nnụnụ nọ ripụ a.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ndị hụ imẹ wẹ a danye elu ọmụma, ogẹn wẹ gi pupụha, a kpọpụ wẹ nkụn, makẹni e nwẹn wẹ mirin.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Mkpụrụ ndị hụ imẹ wẹ a danye imẹ ogun—wẹ lẹ ogun hụ e suepụha, ogun nọ dụngbu wẹ.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Ndị hụ imẹ wẹ a danye ezigbo alị, e pu wẹ, sue, mị mkpụrụ mmagi-mmagi, mịrudẹ ụzọ ọgụn-isẹn.” Ogẹn o gi kugụụ ihiẹnni, ọ nọ wesi olu elu, sị, “Onyẹ nwọn ntịn o gi a nụ ihiẹn, 'ya nụ!”
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Ụmụ-azụụn Jesu nọ sị a kọwa ilu hụ.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 'Ya ọ nọ sị wẹ, “Osolobuẹ e yegụọ ụnụ oghere ịmarịn ihiẹn-mini rịsọnmẹ Alị-eze Osolobuẹ, kalẹ, nke ndị ọzọ wụ ilu-ilu, ilu-ilu, kẹni ọ wụrụ nị,
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 Jesu nọ sị, “Ọnwan wụ nkọwa inu hụ: Mkpụrụ hụ wụ oku Osolobuẹ.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Mkpụrụ ndị hụ danye ọkp'ụzọ wụ ndị hụ nụnị, kanị, Ekwensụ a bịa d'e wefụ ozi wẹ nụ imẹ obi wẹ amamgbe wẹ e kweri, nwọn nzụọpụha.
12 e os que
13 Mkpụrụ ndị hụ danye elu ọmụma wụ ndị hụ nụ ozi hụ, gi ịghọghọ nabanhan a. Kanị enwẹ wẹ nkpọgụn—o jẹnmini imẹ obi wẹ; w'e kwerihụ ẹkẹrẹ ogẹn, kanị nlele bịa, a danpụ wẹ.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Mkpụrụ ndị hụ danye imẹ ogun wụ ndị hụ nụn'a—kanị, ebe wẹ bikọ elu, uhue lẹ akụ-lẹ-ụba lẹ ihiẹn a sụọ ụsụọ rị ụwanị a kpangbu wẹ, mkpụrụ wẹ akazịnị.”
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 “Mkpụrụ ndị hụn danye ezigbo alị wụ ndị hụ nụ oku hụ, gi obi wẹ ile nabanhan a, kwọnkẹnmẹ ẹ, dikẹnmẹ ndidi—d'e ru ni a mịpụha wẹ mkpụrụ.”
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 “Ịhịan ara mụye ukpẹ, gi ihiẹn kpumẹ ẹ mọbụ rụ a ye okpuru bẹdi. Kama, w'e bu ẹ e che elu obu-ukpẹ, kẹni ndị rị a banhannị legha ụzọ.”
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 “Makẹni, o nwọnni ihiẹn ọwụlẹ zuerini hụn jẹnkọlẹni d'a pụha ifọn; o nwọnni ihiẹn ọwụlẹ wẹ kpumẹ hụn jẹnkọlẹni d'a wa.”
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 “Kpachanpụ nị nwan ẹnya ihiẹn ụnụ gi ihiẹn ụnụ rị a nụ e mẹ; makẹni ndị hụn nwẹni gi ẹ rụn ọrụn kẹ wẹ sikọ d'e yecheni; kalẹ, ndị hụn nwọnlẹni ihiẹn wẹ gi nke wẹ rụn, wẹ sikọ d'a napụdẹ wẹ hụn nta wẹ nwọn.”
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ya nnẹ lẹ umunẹ Jizọsị nọ bịa d'e kunrun ẹ, kalẹ asanị wẹ ẹka nọchimẹ ẹ makẹ igunrun hụ rị ebẹhụ.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Onyẹ ohu nọ sị Jizọsị, “Nnẹ i lẹ umunẹ-i-ikẹnnyẹ turu ezi e che; wẹ chọ nị wẹ hụn ị.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Jizọsị nọ sị wẹ, “Ndị hụn a nụ oku Chuku e gi ẹ e bi—uwẹ wụ nnẹ m lẹ umunẹ m!”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Ụhụọhịn ohu, Jesu lẹ ụmụ-azụụn a nọ banye imẹ ụgbọ-mirin, ọ nọ sị wẹ, “Nị ẹnyi fetu ni azụụn hụn-ẹbọ.” 'Ya wẹ nọ jẹnmẹ.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Ebe wẹ nyankọ, ụran nọ buru Jizọsị. Idumuzi, ẹbi nọ kpọma mirin hụ, mirin nọ junmẹ imẹ ụgbọ, nke wụ nị wẹ ile nọ rị eje-ọnọdị.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Ụmụ-azụụn a nọ jẹnburu ẹ, kpọtiẹn ẹ, e yi oro, a sị, “Onyẹ-nwọnni-ẹnyi! Onyẹ-nwọnni-ẹnyi! Ẹnyi e d'a nwụn!” Jizọsị nọ tẹnhin, jụgbọ ẹbi hụ lẹ ebiri-mirin hụ; wẹ ile nọ kụsị, ebe ile nọ mẹ rajụụ.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 'Ya ọ nọ sị ụmụ-azụụn a, “Elebe kẹ okukwe ụnụ rị?” Kanị ọ tụ wẹ ẹnya, tụ wẹ egun; wẹ nọ jụma ibe wẹ, “Onyẹ wụkwọ nwan okẹnnyẹni? O yedẹ ẹbi lẹ ebiri-mirin iwu, a gbaye w'ẹ!”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 'Ya wẹ nọ ru obodo Gadara hụn bu ihun zinmẹ Galili.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Hụn Jesu gihụ gha imẹ ụgbọ hidan ye mkpẹnrẹn mirin hụ, 'ya okẹnnyẹ ohu eje-mmọn rị imẹ ẹ nọ bịa d'e kunrun ẹ, okẹnnyẹ ahụn wụ onyẹ obodo hụ.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Mgbe o gi hụn Jesu, ọ nọ dọbepụ oro, dan nị Jesu alị; gi ndụn ile o nwẹ yi, “Jesu, Nwa Chuku-Kachanrịnnị! Kịnị kẹ i chọ n'i gi m mẹ? Dodo, eyekwọlẹ m afụnfụn!”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 O ku ihiẹnni makẹlẹ Jesu a gwagụọ eje-mmọn hụ 'ya gha imẹ ẹ pụ. (Eje-mmọn hụ e kwọndọn ẹ mbụ-lẹ-ẹbọ: o kwọndọn ẹ, ọsụọn'a nị wẹ kpọma a ẹgan ọkụ lẹ ẹka—chedọn ẹ, o sikọ d'e tibepụ ẹgan ndị ahụn, eje-mmọn hụ e nurun ẹ si imẹ ọfịa lẹ ebe ịhịan bilẹni.)
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jesu nọ sị a, “Kị wụ ẹfan ị?” 'Ya ọ nọ sị, “Ẹfan m wụ ‘Igunrun.’ ” Ọ za ẹnịna makẹni eje-mmọn bu ọda jun imẹ ẹ.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Eje-mmọn ndị hụ nọ rịọ Jesu y'a chụlẹ wẹ ye imẹ Abisi, Eje-mgbugbu hụ migbu enwẹn ẹ rị alị-mmọn.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 O nwọn igunrun ezin bu ọda rị nkpọtu-oke nọkunmẹ ebahụn a kpa nni. 'Ya kẹ eje-mmọn ndị hụ nọ rịọ Jesu 'ya nị wẹ banyesọnmẹ imẹ ezin ndị hụ. Jesu nọ nị wẹ banye.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 'Ya eje-mmọn ndị hụ nọ gha imẹ okẹnnyẹ hụ pụha, banyesọnmẹ imẹ ezin ndị hụ. 'Ya igwee ezin hụ ile nọ kpọtu oke hụ, zụnban imẹ mirin Galili hụ, ragbu enwẹn wẹ.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Ogẹn ikẹnnyẹ ndị hụ rị e du ezin ndị hụ gi hụn ihiẹn mẹni, wẹ nọ gbapụ, weri oku hụ ghagbamẹ imẹ obodo hụ ile lẹ ụmụ-alị ndị rịsọnmẹ ẹgbẹrẹ ahụn.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 'Ya ndị bu ọda nọ pụha d'a hụn ihiẹn mẹni. Ogẹn wẹ gi ru ebe Jesu rị, a hụn wẹ okẹnnyẹ ahụn eje-mmọn ndị hụ gha imẹ ẹ pụ k'ọ nọdị alị ẹhụ ụkụ Jesu: o yihụ ẹkwa; uche ẹ e zu oke; egun nọ tụma wẹ.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ndị rị ebahụn ogẹn ihiẹnni gi mẹ nọ gwa ndị hụ kẹ okẹnnyẹ hụ dọn dịnhịn.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Ya ndị Gadara lẹ ẹgbẹrẹ ahụn ile nọ sị Jizọsị 'ya gha ebẹhụ pụnị wẹ, makẹni egun rị a tụ wẹ ọda-ọda. 'Ya Jizọsị nọ banyezi imẹ ụgbọ mirin hụ, kin-azụụn.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Okẹnnyẹ hụ eje-mmọn ndị hụ gha imẹ ẹ pụ nọ rịọ Jizọsị n'ọ nị a sọnmẹ ẹ, kanị Jizọsị nọ zipụ a, sị a,
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Lashi iwe ụnụ d'a gwa wẹ okẹn-ihiẹn Osolobuẹ mẹni i.” Ya okẹnnyẹ hụ nọ jẹnmẹ, ghasọnmẹ ebe ile imẹ obodo hụ, kukọ ihiẹn hụ Jizọsị mẹ n'ẹ.
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Ogẹn Jesu gi gha alị ndị Gadara kinhẹn, igunrun ịhịan rị ebẹhụ nọ nabanhan a, makẹni wẹ ile rị e che ẹ.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Ebẹhụ kẹ okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Jaịrọsị nọ bịa; okẹnnyẹni wụ onyẹ ohu imẹ ndị-isi ụlọ-ofufe wẹ. Ọ nọ dan nị Jesu alị, rịọ a n'ọ bịa iwe ẹ,
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 makẹni akpụ nwa okpoho ohu ọ mụ hụn wụ ihiẹn nọ kẹ nwa ahụa mmẹbụọ rị a nwụnhụn. Ogẹn Jesu gi jẹnkọ, igunrun ịhịan hụ a fụfa a.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 O nwọn okpoho ohu ihiẹn rị a gba kete ahụa mmẹbụọ rị imẹ igunrun ahụn; ihiẹn ile o nwọn a gụchanrịngụọ hụn o gi e jẹn ẹka ndị dibiẹ, kanị o nwọnni onyẹ hụn saẹka zụọn'a.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Ọ nọ ghaha ibe azụụn Jizọsị mẹtụ ntịn-ẹkwa Jizọsị ẹka, ihiẹn rị a gban'a nọ kụsị ozigbo.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ya Jizọsị nọ sị, “Onyẹ mẹtụ m ẹka?”
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Kanị Jizọsị nọ sị, “O nwọnghọ onyẹ mẹtụ m ẹka. A marịnghọ m nị o nwẹọlẹ ikẹn gha imẹ m pụ.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Ogẹn okpoho hụ gi hụn a n'ọ sakọ ẹka zueri, ọ nọ pụha—ẹhụ hụ a ma a nni; ọ nọ dan nị Jesu alị, nọ id'ẹnya ndị rị ebẹhụ gwa a ihiẹn haịn o gi mẹtụ a ẹka lẹ k'o dọn dịnhịn ozigbo.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Jizọsị nọ sị, a, “Nwa m, okukwe i e mẹgụọ ị rị mma. Lama, udọn 'ya rị n'ị.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ogẹn Jizọsị gi rị e ku ihiẹnni, onyẹ ohu nọ gha iwe onyẹ-isi ụlọ-ofufe hụ bịa d'a sị a, “Nwa ị a nwụnhụngụọ; eyezilẹ onyẹ-nkuzi nsọngbu.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Ogẹn Jizọsị gi nụ a, ọ nọ sị Jaịrọsị, “Atụlẹ egun; nwẹhụ okukwe; o jẹnkọ d'a dịnhịn.”
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Ogẹn Jesu gi ru iwe Jaịrọsị, ọ nịnị onyẹ ọwụlẹ sọn ẹ banye imẹ ụlọ hụ wezụka Pita lẹ Jọnụ lẹ Jemisi lẹzi ndị mụ nwata hụ.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Wẹ ile rị ebahụn hụ a kwan, e goo nwata hụ. Kanị Jesu nọ sị wẹ,
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Wẹ nọ mụma Jizọsị ẹmụ, makẹni a marịngụọ wẹ nị nwata hụ a nwụnhụngụọ.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Kanị Jizọsị nọ kwọndọn nwata hụ ẹka, sị, “Nwata, lihi ọtọ!”
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 Mmọn nwata hụ nọ kinhẹn, ọ nọ rịzị ndụn; 'ya ọ nọ lihi ọtọ ozigbo. Jizọsị nọ sị wẹ ye nwata hụ ihiẹn-oriri.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ọ tụ ndị mụn'a ẹnya ọda-ọda, kanị Jizọsị nọ sị wẹ agwakwọlẹ onyẹ ọwụlẹ ihiẹn mẹni.
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.