Lucas 19
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA
1 Ya Jizọsị nọ banye obodo Jẹriko. Ogẹn Jizọsị gi ghafekọ imẹ ẹ,
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Zakịọsị rị ebẹhụ. Zakịọsịnị wụ onyẹ ohu imẹ ndị-isi ndị a na ụgwọ-isi; ọdafịn rọ.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Ọ hụ a chọ n'o legha Jesu, kanị o mẹ mkpụrụ, ọ sanị ẹka legha Jesu makẹ igunrun hụ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 'Ya ọ nọ gbaghafe igunrun hụ, si ihun d'e nyinrin elu osisi w'a kpọ Sikamọ, kẹni ọ hụn Jesu, makẹni ụzọ ahụn kẹ Jesu jẹnkọ d'a gha.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Ogẹn Jesu gi jẹnru ebahụn, o lee ẹnya elu, ọ nọ sị a, “Zakịọsị, mẹngwa hidan, makẹlẹ m jẹnkọ d'a nọdịrịrị iwe i tannị.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Zakịọsị nọ hidan ozigbo-ozigbo, gi ịghọghọ nabanhan a.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Ịhịan ile hụnn'a nọ dẹnwịnnwịnma, a sị, “Okẹnnyẹni e jẹnmẹgụọ iwe onyẹ-njọ!”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Zakịọsị nọ wuzo ụzọ ohu, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, lee ẹ, m rị nwan e kebe ihiẹn ile m nwẹ ụzọ ẹbụọ; m jẹnkọ d'e we azụụn ohu ye ndị igbẹnnyẹ. Omẹni o nwọn onyẹ m mẹgbu, m jẹnkọ d'a kụkin ẹ 'ya ụzọ ẹnọ.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Ya Jizọsị nọ sị a, “Nzụọpụha a bịaọlẹ ezi-lẹ-ụlọnị tannị, makẹni okẹnnyẹni wụzịkwọ nwa Ebraham.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan bịa d'a chọ ndị tuhuni nị m zụọpụha wẹ.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Kẹ wẹ dọn rị e gọn ntịn ihiẹn ndịnị ọ rị e ku, Jizọsị nọ ta nị wẹ ilu. Makẹni o rumẹgụọ ẹhụ Jerusalẹm, wẹ rị e ro ni Alị-eze Osolobuẹ e d'a bịahụ d'a kịma kikẹni-kikẹni.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 'Ya ọ nọ sị, “O nwẹ okẹnnyẹ ohu; okẹnnyẹni wụ nwa-eze; o jẹnkọ alị ohu teni nị w'e d'e kin ẹ eze. Uche ẹ wụ nị wẹ kingụọ a eze, ọ lụahazị.
12 Por isso, Jesus disse:
13 N'o d'e jẹnmẹ, ọ nọ kpọkikomẹ ndị idibo ẹ iri, we egho ọrụn ụhụọhịn ọgụn-isẹn ọgụn-isẹn ụzọ iri ye wẹ, sị wẹ, ‘Gi ni eghoni zụ afịa d'e ru nị a lụa m.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Kanị, ize okẹnnyẹ ahụn rị e ze ndị alị a. Wẹ nọ zi ndị-ozi sọnmẹ ẹ, d'a sị, ‘Ẹnyi achọnị nị okẹnnyẹni kị ẹnyi.’ ”
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Kanị, e kinkwọ w'a eze nwẹn.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Nke ibuzọ a pụha, sị, ‘Nna-ẹnyi, e gigụọ m egho i ye m nwẹhẹn ụzọ iri elu ẹ.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ọ nọ sị a, ‘Odibo ọma! Y'e mẹkẹ. Ebe o mẹ ni y'a ghọsịgụọ n'i furu onyẹ wẹ gi e dọn ẹnya imẹ ihiẹn mẹ ẹkẹrẹ, weri obodo iri kịma.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Hụn mẹ ẹ ẹbụọ nọ pụha, sị, ‘Nna-ẹnyi, e gigụọ m egho i ye m nwẹhẹn ụzọ isẹn chen'ẹ.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Ọ nọ sị a, ‘Yụ nwẹn, weri obodo isẹn kịma.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Odibo ọzọ nọ pụha, sị, ‘Nna-ẹnyi, lee egho i; m gi ẹkwa kẹnmẹ ẹ, bu ẹ tọ ọhụnma.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Egun i rị a tụ m, makẹni y'e zekẹ; y'e weri ihiẹn i dọnmẹlẹni, a ghọrị ihiẹn ị kụnlẹni.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Eze nọ sị a, ‘Eje-odibo! M jẹnkọ d'e gi oku ọnụ ị kin i ikpe. 'Y'a marịnghọ nị e zekẹ m, nị m'e weri ihiẹn m dọnmẹlẹni, a ghọrị ihiẹn m kụnlẹni. Ẹlẹ ịya?
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Ọ hụghọ nwan mma. Kị haịn nwan i gilẹni bu egho m che ni m imẹ ụlọ-egho, kẹni, m bịa, e weri m 'ya lẹ ọmụnịnwa rịn'a?’ ”
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 “Ya eze hụ nọ sị ndị turu ebẹhụ, ‘Napụha n'a ego hụ, we ẹ ye odibo ahụn nwẹ ụzọ iri.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Kanị wẹ nọ sị a, ‘Nna-ẹnyi, o nwẹgụọ ụzọ iri nụ!’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Eze nọ sị wẹ, ‘M rị a gwa ụnụ, ndị ile nwẹ ihiẹn wẹ gi ihiẹn wẹ ye wẹ rụnpụha kẹ wẹ jẹnkọ d'e yecheni. Kanị, ndị nwẹlẹni ihiẹn wẹ gi nke wẹ rụnpụha, wẹ jẹnkọ d'a napụdẹ wẹ hụn wẹ nwọn.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 O mẹ nke ndị iṅẹnrẹn m ahụn chọlẹni nị m wụrụ eze wẹ, wẹhẹni wẹ d'e gbu id'ẹnya m ebeni.’ ”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Ogẹn Jesu gi kugụụ ihiẹnni, ọ nọ jẹnmẹ Jerusalẹm o jẹnkọ. Ọ hụ ihun; ndị 'ya lẹ wẹ wị hụ e sọn ẹ.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 O rumẹ Bẹfeji lẹ Bẹtanị, hụn rị ugu w'a kpọ Ugu Olivu, ọ nọ zi ụmụ-azụụn ẹbụọ ozi,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 sị wẹ, “Banye ni obodo ahụn mẹ ẹkẹrẹ rị ihun; ụnụ banye, ụnụ sikọ d'a hụn nwa-jaki wẹ limẹtọ ebẹhụ, hụn wẹ nyintulẹni kaka; tọpụ n'a, ụnụ e wẹhẹ ẹ ebeni.
30 dizendo-lhes:
31 Onyẹ sị ụnụ, ‘Kị ụnụ rị a tọpụn'a?’ Sị n'a hụ, ‘Nna chọ a.’ ”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Ya ndị o zi ozi nọ jẹnmẹ, a hụnchanrịn wẹ ihiẹn ile kẹ Jesu dọn gwa wẹ.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Ebe wẹ rị a tọpụ nwa-jaki hụ, ndị nwọnn'ẹ nọ sị wẹ, “Kị ụnụ rị a tọpụ nị nwa Jaki hụ?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Wẹ nọ sị, “Nna chọ a.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Ya wẹ nọ weri nwa-jaki hụ jẹnni Jesu. Wẹ nọ gbama ẹwuru wẹ yiyesọnmẹ elu ẹ ye elu anụ hụ; ya wẹ nọ yeni Jesu ẹka nyinrin enu ẹ.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Ogẹn o gi nyinkọ, igunrun ahụn hụ e gi ẹwuru wẹ yiyesọnmẹ elu ẹ a gbama ụzọ.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Ogẹn o gi ru ẹhụ Jerusalẹm, ụzọ ahụn wẹ gha a kpọtu Ugu Olivu, igunrun ụmụ-azụụn a nọ ghọghọma, wesi olu elu a ja Osolobuẹ mma makẹ ihiẹn a tụ ẹnya ndị wẹ hụn, a sị,
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 “Eze ahụn gi ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi bịa
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Kanị ndị hụ imẹ ndị Itu-Farisi rị imẹ igunrun hụ nọ sị Jesu, “Onyẹ-nkuzi, jụgbọ ụmụ-azụụn ị!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Jizọsị nọ sị wẹ, “M rị a gwa ụnụ, ndịnị gba nkịntịn, ọmụma ndịnị rị ebeni jẹnkọ d'e yimẹ oro hụ.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Ogẹn Jesu gi ru ẹhụ ya wụ obodo wụ Jerusalẹm, hụn a, ọ nọ kwanma n'a ẹkwan,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 sị, “Ẹghẹẹ, ịyụ, ịyụdẹ! Omẹni i te marịn tannị ihiẹn nkẹ e ye i udọn! Kanị, e zuemẹgụọ nị wẹ i 'ya! Jerusalẹm|src="hk00379b.jpg" size="span" loc="LUK 19" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="19.41-42"
42 dizendo:
43 Ogẹn lala, hụn ndị iṅẹnrẹn i jẹnkọ d'e gi gi ihiẹn mgbọndọn tụnhunmẹchanrịn ị, gha azụụn ile zụnbanhan imẹ i.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Wẹ jẹnkọ d'e tikpọchanrịn ị—'yụ lẹ ndị rị imẹ i—o nwọnni ogbe-ọmụma ohu wẹ gi tụn ị hụn wẹ jẹnkọ d'a latọ elu ibe ẹ, makẹni y'a marịnnị ogẹn Osolobuẹ gi bịa d'e mẹni i ọhụnma.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 'Ya kẹ Jizọsị nọ banye imẹ Ụlọ-nsọ, chụpụma ndị rị ebahụn a zụ afịa,
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 a sị wẹ, “Wẹ de ẹ imẹ Ẹkụkwọ-nsọ nị Osolobuẹ sị, ‘Ụlọ m jẹnkọ d'a wụ ụlọ w'a nọ e mẹ ekpere’, kanị ụnụ e gigụọ a nwan hẹnrin ‘ebe ndị ohin a warị’.”
46 dizendo-lhes:
47 Ụhụọhịn ile, Jizọsị hụ a kuzi imẹ Ụlọ-nsọ. Ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị-isi ndị Ju hụ a chọ nị wẹ gbu ẹ,
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 kanị, a hụnnị wẹ ụzọ w'e gi mẹ ẹ, makẹni nkuzi ẹ a nwụngụọ igunrun ahụn ile ri.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.