Lucas 16

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jizọsị nọzị sị ụmụ-azụụn a, “O nwọn ọdafịn ohu, hụn nwọn onyẹ e lepụn'a ihiẹn ẹ ẹnya. Ọdafịn hụ nọ nụma nị onyẹ hụ rị e lefụn'a ihiẹn ẹnya rị e ritịta ihiẹn ẹ.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Ya ọ nọ kpọ a, sị a, ‘Kị wụ ihiẹnni m rị a nụ nị 'ya kẹ ị rị e mẹ? Kọwachanrịn nị m k'i dọn rụn—makẹni y'e lepụkọzị ihiẹn m ẹnya.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Onyẹ nlepụ ẹnya hụ nọ sị enwẹn ẹ, ‘Hụnnị nna m jẹnkọ d'a chụ m nwan ọrụn, kịnị kẹ m jẹnkọ d'e mẹ? Enwẹ m ndụn m'e gi rụn ọrụn-ugbo, bụ ifẹnrẹn anịkọ m rịọ ụrịọ.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 A marịngụọ m nwan ihiẹn m jẹnkọ d'e mẹ, omẹni a chụ wẹ m ọrụn, kẹni m hụn ndị jẹnkọ d'a nabanhan m iwe wẹ.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 'Ya ọ nọ kpọ ndị gi nna a ụgwọ ohu-ohu. Ọ nọ jụ onyẹ ibuzọ, sị, ‘Ole k'i gi nna m?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Ọ nọ za, sị, ‘Galọnụ udẹn-olivu ọgụn-isẹn.’ Onyẹ-nlepụ-ẹnya hụ nọ sị a, ‘Lee ẹhụhụọ wẹ gi de ẹ ebeni. Nọdị alị, ẹjijẹi-ẹjijẹi, n'i dehutọ a si galọnụ iri-kwasị-ọgụnnaị.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Ya ọ nọ jụzị hụn mẹ ẹ ẹbụọ, ‘Ole kẹ 'yụ nwẹn gi?’ Ọ nọ sị a, ‘Ẹkpa ọka-witi ọgụn-isẹn.’ Onyẹ-nlepụ-ẹnya hụ nọ sị a, ‘Lee ẹhụhụọ wẹ gi de ẹ ebeni, dehutọ a si ọgụn-ẹnọ.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Ufiri ihiẹnni o mẹ, ọdafịn hụ nọ ja onyẹ-nlepụ-ẹnya hụ hụn furulẹni wẹ gi e dọn ẹnya mma—makẹ akọnị o nwọn. Ẹghẹẹ, makẹni ndị ụwanị ka ụmụ ukpẹ akọ e nwọn ebe wẹ n'e sọn ibe wẹ.”
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Jizọsị nọ sị, “M rị a gwa ị: gi akụ-lẹ-ụba ụwanị han ọwụ, omẹni ọ gụụ kẹni ị hụn onyẹ jẹnkọ d'a nabanhan ị iwe ẹ biri jẹnrin ejẹn.”
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 “Onyẹ ọwụlẹ hụn furu wẹ gi e dọn ẹnya ebe ihiẹn mẹ ẹkẹrẹ rị furuzikwọ wẹ e gi dọn ẹnya ebe ihiẹn hi-ogbe rị; onyẹ ọwụlẹ hụn furulẹni ni wẹ gi ẹ dọn ẹnya ebe ihiẹn mẹ ẹkẹrẹ rị efurukọ wẹ e gi dọn ẹnya ebe ihiẹn hi-ogbe rị.”
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 “Ọ mẹ nwan nị y'a ghọsịọlẹ nị y'e furuni wẹ gi e dọn ẹnya ebe akụ-lẹ-ụba ụwanị rị, onyẹ jẹnkọ d'e ye i ezigbo akụ-lẹ-ụba lepụ ẹnya?”
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 “Omẹni y'e dọnmẹni ihiẹn onyẹ ọzọ ọhụnma, onyẹ jẹnkọ d'e ye i nke i?”
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “O nwọnni odibo jẹnkọ d'e ri-ẹka fe nna ẹbụọ; o jẹnkọ d'e ze ize ohu, nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ hụn-ẹbọ mọbụ o wechanrịn enwẹn ẹ ye ohu, lelịa hụn-ẹbọ. Y'a sakọ ẹka fe Osolobuẹ lẹ egho.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Ogẹn ndị Itu-Farisi gi nụgụụ ihiẹnni ile, wẹ nọ ru Jesu imi, makẹni egho a sụọka wẹ.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Kanị Jizọsị nọ sị wẹ, “Ụnụ wụ ndị hụn e mẹ kẹ sị ụnụ a rịka mma id'ẹnya ndị ọzọ, kanị, Osolobuẹ a marịngụọ obi ụnụ. Makẹni, ihiẹn hụn ịhịan weri n'ọ rịka mkpa wụ arụ ẹnya Osolobuẹ.”
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Iwu Mozizi lẹ ihiẹn ndị-amụma de kẹ wẹ gi rụn ọrụn d'e ru ogẹn Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku gi bidọn ọrụn a. Kete mgbe hụ, wẹ hụ e zi oziọma Alị-eze Osolobuẹ, ịhịan ile hụ e gi ikẹn a zụọ nị wẹ banye ẹ.”
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 “Ọ ka nfe nị elu-igwee lẹ ụwa ghafe karị nị akpụ ihiẹn ohu rị imẹ Iwu a danpụ, ọ sụọ n'a ihiẹn kachanrịn ntịn wẹ kaye mkpụrụ-ẹkụkwọ rị imẹ Iwu.”
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Okẹnnyẹ ọwụlẹ hụn kpechan nwunyẹ ẹ lụma okpoho ọzọ ghẹrẹ aghẹrẹ; okẹnnyẹ hụn lụma okpoho wẹ kpechan ghẹrẹ aghẹrẹ.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 “O nwọn ọdafịn ohu, hụn e kọn ekikẹn ọdafịn, e ri kẹ eze ụhụọhịn ile.”
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 “O nwọnzikwọ okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Lazarọsị, ogbẹnnyẹ rọ, ẹtẹ jun ẹ ẹhụ a ile. W'e bu Lazarọsị a tọ ọnụ-mgbọn ọdafịn hụ ogẹn ile.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Lazarọs' a chọdẹ n'o gi ifunfun ihiẹn-oriri hụn a dannahịn ọdafịn hụ ọ gha e ri ihiẹn-oriri gbọn ẹgụn. O ru, nkitẹ a bịadẹ d'a rachan ẹtẹ ndị hụ rị a ẹhụ.”
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 “Omẹgụụ, ogbẹnnyẹ hụ nọ nwụnhụn, ndị mmọn-ozi nọ bu ẹ si ebe Ebraham rị. Ọdafịn hụ a nwụnhụnzịkwọ, wẹ nọ li ẹ.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Imẹ alị-mmọn, ebe ọdafịn hụ rị a ta afụnfụn, o wesi ẹnya elu, ọ nọ gha ebe teni lecheni Ebraham, hụnzị Lazarọsị k'ọ nọdịyen'ẹ.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 'Ya ọ nọ kpọchen'ẹ, sị, ‘Nẹdi ẹnyi Ebraham! Mẹ omikẹn m zi Lazarọsị n'o gi ọnụnụ mkpịnsịn-ẹka a deri mirin tanye m ire kẹni ire hụn ụzọ jụụ m oyi, makẹlẹ m rị a ta okẹn afụnfụn imẹ ọkụnnị!’ ”
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 “Ebraham nọ sị a, ‘Nwa m, nyanhan n'i nwẹhẹnchanrịn ihiẹn ile rị mma ogẹn i gi rị ndụn, bụ Lazarọsị nwẹhẹn ihiẹn ile jọ njọ. Kanị, ẹhụ fu ẹ nwan ebeni, bụ yụ nwẹn rị nwan a ta afụnfụn.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Wezụkadẹ ihiẹn ndịnị ile, o nwọnzikwọ oghe shịagbu enwẹn ẹ wẹ dọnmẹ ẹgbata ẹnyi lẹ ụnụ, nke wụ nị onyẹ ọwụlẹ chọ n'ọ fetu shi ebe ụnụ rị asakọ ẹka, bụ o nwọnni onyẹ ọwụlẹ rị ebahụn jẹnkọ d'a saẹka fetu bịa ebe ẹnyi rị.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 'Ya ọdafịn hụ nọ sị a, ‘Baba dodo nwan, zi Lazarọsị jẹn iwe nẹdi m—
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 nị m nwọn umunẹ ikẹnnyẹ isẹn. Y'a jẹn d'a dọ wẹ ẹka-ntịn makẹ wẹ gha a bịa ebeni afụnfụn rị.’ ”
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 “Kanị, Ebraham nọ sị a, ‘E nwẹghọ wẹ Iwu Mozizi lẹ Ihiẹn ndị-amụma de; umunẹ i wẹ gọn wẹ ntịn.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Ọdafịn hụ nọ sị a, ‘Mbakwọ nẹdi ẹnyi Ebraham, ọhụn ezuni! Kanị, omẹni onyẹ gha ọnwụn lihi jẹn d'e kunrun wẹ, wẹ jẹnkọ d'e rogharị.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Kanị, Ebraham nọ sị a, ‘Omẹni egọnni wẹ Iwu Mozizi lẹ ihiẹn ndị-amụma de ntịn, ekwerikọ wẹ—ọsụọkwọn'a nị ịhịan gha ọnwụn lihi d'a gwa wẹ.’ ”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.