Atos 23
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARC
1 Pọlụ nọ bu ẹnya tụma Ndị-isi Nkịkwama hụ, sị, “Umunẹ m, e giọlẹ m obi rị ọchan bi elu m id'ẹnya Osolobuẹ d'e ru tannị.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Ya onyẹ-isi nchụ-ẹjan wụ Ananayasị nọ sị ndị nọkunmẹ Pọlụ fịan a ihiẹn ọnụ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Ya Pọlụ nọ sị a, “Osolobuẹ k'a fịan 'yụ nwẹn ihiẹn; ụsụọ-ẹjan wẹ gi ihiẹn ọchan tekin k'ị wụ! Ị nọdị oche ebẹhụ e gi Iwu e kin m ikpe, bụ ị hụ a dan Iwu ebe ị nọ sị wẹ fịan m ihiẹn?!”
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Ndị hụ nọchimẹ Pọlụ nọ sị a, “Egun a n'ị kpari onyẹ-isi nchụ-ẹjan Osolobuẹ?”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pọlụ nọ sị, “Umunẹ m, a marịn m nị onyẹ-isi nchụ-ẹjan rọ; makẹni e degụọ w'a imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, sị, ‘Ekujalẹ oku onyẹ-ndu ọnụ.’ ”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Ogẹn Pọlụ gi marịn nị ndị hụ imẹ wẹ wụ ndị itu Sadusi, ndị hụ wụ ndị Itu-Farisi, ọ nọ yi oro, sị, “Umunẹ, m wụ onyẹ Farisi, onyẹ itu ndị Farisi. Wẹ rị nwan e kin m ikpe makẹ olil'ẹnya nị ndị nwụnnị jẹnkọ d'e lihi!”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Ogẹn o gi ku okuni, ndị itu-Farisi lẹ ndị itu-Sadusi rịsọnmẹ imẹ Ndị-isi Nkịkwama hụ nọ dọma, Ọgwa ahụn nọ kebe.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 (Makẹni ndị itu-Sadusi a sị nị ndị nwụnnị elihikọ, a sịzị nị kẹ ndị mmọn-ozi kẹ mmọn arị. Kanị, ndị Itu-Farisi kwerichanrịn nị ihiẹn ẹtọnị rị arị.)
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Ẹregede isusu nọ bidọn. Ndị hụ imẹ ndị-nkuzi Iwu hụn rị itu ndị Farisi nọ lihi ọtọ, dọma okuni, sị, “Ẹnyi ahụnnị eje-ihiẹn ọwụlẹ okẹnnyẹni mẹ. Onyẹ ma kẹ mmọn mọbụ mmọn-ozi gwa a oku?!”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Ogẹn isusu hụ gi kẹnrẹn, egun a bịa onyẹ-isi-agha kanị hụ nị w'e d'a dọkịka Pọlụ, ya ọ nọ sị ndị-agha a wẹ jẹn d'e gi ikẹn napụha wẹ Pọlụ, webanhan a imẹ ebe ahụn wẹ ndị-agha bi.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Imẹ uhinhin hụ, Di-nwọnni-ẹnyi nọ nwọnpụha, wuzoyeni Pọlụ, sị a, “Kwọndọn obi i! Makẹni, k'i dọn shịa ni m ẹri imẹ Jerusalẹm, ẹrịra k'i k'a dọn shịazị ni m ẹri imẹ Rom.”
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Eki e fọn ụtụntụn, ndị hụ imẹ ndị Ju nọ zugbama, kun Osolobuẹ, sị erikọ wẹ, arakọ wẹ, d'e ru ni e gbugụụ wẹ Pọlụ.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Wẹ karị madụ ọgụnnaị zu izuni.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Ya wẹ nọ jẹnburu Ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ Ndị-isi, sị wẹ, “Ẹnyi e kungụọ Osolobuẹ, kwẹ nkwa nị isi wụ isi—ẹnyi erikọ ihiẹn ọwụlẹ d'e ru ni ẹnyi e gbugụụ Pọlụ.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Ụnụ lẹ Ndị-isi Nkịkwama, zi ni nwan ozi jẹnni onyẹ-isi-agha kanị ndị Rom, n'o wẹhẹ ni ụnụ Pọlụ. Ku n'ẹ nọkẹsị ụnụ chọ nị ụnụ lebankẹnmẹ oku ẹ ẹnya; ẹnyi nwẹn a kwademẹgụọ nị ẹnyi gbu ẹ o gini d'e ru ebeni.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Kanị okorọbịa ohu nwẹnẹ Pọlụ okpoho mụ nụ ngoni wẹ ri. Ya ọ nọ jẹnmẹ barakị hụ ndị-agha bi d'a gwa Pọlụ. Wẹ nọ nị a banye d'a gwa a.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Pọlụ nọ kpọ onyẹ ohu rị ebẹhụ hụn rị ndị a kị ndị agha ọgụn-isẹn, ọgụn-isẹn, sị a, “We okorọbịanị jẹnni onyẹ-isi-agha kanị, n'o nwọn ihiẹn o k'a gwa a.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Hụn a kị ndị agha ọgụn-isẹn nọ weri ẹ d'e kunrun onyẹ-isi-agha hụn kanị, sị, “Onyẹ-ngan hụ wụ Pọlụ kpọ m, sị m wẹhẹ n'i nwata-okẹnnyẹni n'o nwọn ihiẹn o k'a gwa ị.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Onyẹ-isi-agha hụn kanị nọ kwọndọn nwata hụ ẹka, we ẹ si ụsụọ, jụ a, sị, “K'i nwọn y'a gwa m?”
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Ọ nọ sị a, “Ndị-ndu ndị Ju e kwerigbamagụọ nị wẹ k'a sị ị wẹhẹ Pọlụ Ọgwa Ndị-isi Nkịkwama ekile. Wẹ k'e mẹ kẹ sị Ndị-isi chọ nị wẹ lebankẹnmẹ oku ẹ ẹnya.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Kanị, egọnkwọlẹ wẹ ntịn, makẹni ikẹnnyẹ wẹ hụn warị ọfịa e che ẹ karị ọgụnnaị. E kungụọ wẹ Osolobuẹ, nị erikọ wẹ, arakọ wẹ d'e ru mgbe wẹ gbugụụ ẹ; a kwademẹgụọ wẹ nwan e che n'i kweri wẹhẹ ẹ.”
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Onyẹ-ndu-agha hụn kanị nọ sị a, “Agwakwọlẹ onyẹ ọwụlẹ nị 'y'a gwagụọ m okuni.” Ya ọ nọ zi nwata-okẹnnyẹ hụ la.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Ebẹhụ kẹ onyẹ-isi-agha hụn kanị nọ kpọ madụ ẹbụọ hụn a kị ndị agha ọgụn-isẹn, ọgụn-isẹn, sị wẹ, “Kwademẹ ni nị ụnụ jẹn Sizarịa: weri ni ndị-agha ọgụn-iri e gi ụkụ e jẹn, ndị-agha iri kwasị ọgụn-ẹtọ ndị e gi ẹshin a lụ agha lẹzi ndị-agha ọgụn-iri ndị e gi obo a lụ agha. Kwademẹ ni nị ụnụ gi ọkụlọkụ itenẹi ukinkinni jẹnmẹ.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Kwademẹzi ni ni Pọlụ ẹshin hụn o k'e nyin, ọnụ e du ẹ jẹnni Gọvanọ wụ Fẹlisi, anịkwọlẹ ni ihiẹn ọwụlẹ mẹ ẹ.”
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Ya onyẹ-isi-agha ahụn kanị nọ de ẹkụkwọ-ozi. Ihiẹnni k'o de:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 “Mmẹ wụ Klọdiọsị wụ Laịsịasị rị e dejẹnni Gọvanọ wụ Fẹlisi; e kele m'i.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Ndị Ju ile kwọndọn okẹnnyẹni, a chọ nị wẹ gbu ẹ. Ogẹn m gi marịn nị nwa-dị-alị Rom rọ, ya m nọ weri ndị-agha d'a gbapụha a.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Makẹni m chọ nị m marịn ihiẹn hụ wẹ rị a ma n'a ikpe, m nọ we ẹ jẹn Ọgwa Ndị-isi Nkịkwama wẹ.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 A hụn m'a nị oku Iwu wẹ kẹ wẹ rị a man'a a ikpe—n'o nwọnni ihiẹn o mẹ hụn w'e gi tụ a ngan mọbụ gbu ẹ.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Ogẹn ozi gi ru m ntịn nị wẹ rin'ẹ ngo, m nọ sị nị m zihẹ n'i y'ẹ ozigbo. A gwagụọ m ndị-ikpe ẹ wẹ d'e kunrun i, nị wẹ nọ idẹnya ị ku ihiẹn wẹ sị nị ya k'o mẹ.”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Ya ndị-agha hụ nọ mẹ k'o dọn gwa wẹ: wẹ nọ gi imẹ uhinhin we Pọlụ sikwọrị Antipatrisi.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Eki e fọn, ndị gi ụkụ nọ lakin, hapụ ndị gi ẹshin nị wẹ lẹ Pọlụ wịrị.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 E ru wẹ Sizarịa, wẹ nọ we ẹkụkwọ-ozi hụ ye Gọvanọ, we Pọlụ che ihun ẹ.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Ọ gụngụụ ẹkụkwọ-ozi hụ, ọ nọ jụ Pọlụ kẹ onyẹ elee Azụụn k'ọ wụ imẹ alị-eze Rom. Ogẹn o gi nụ nị onyẹ Azụụn Silisịa rọ,
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 ọ nọ sị, “M k'a nụ ọnụ ị ogẹn ndị-ikpe i e gi bịa.” Ọ nọ sị ndị-agha chedọn ẹ imẹ ọgwa a, ọgwa hụn Hẹrọdụ tụn ebẹhụ.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.