Atos 14

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ihiẹn ohu hụ mẹ imẹ Antịọkụ rị Pisidia mẹzikwọ imẹ Ikoniọm. Ebẹhụ, Pọlụ lẹ Banabasị banye imẹ ụlọ-ofufe ndị Ju, ku oku, nke wụ nị ndị bu ọda nọ kwerini Jesu—kẹ ndị Ju kẹ ndị wụlẹni ndị Ju.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Kanị, omẹgụzị, ndị Ju kwerilẹni nọ kpasu ndị wụlẹni ndị Ju, wiwi wẹ obi, wẹ nọ bu lụmanị ndị kwerini.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Wẹ nọbie ebẹhụ, e zi ni Di-nwọnni-ẹnyi ozi—e zi ẹ, e zishi ẹ ikẹn. Di-nwọnni-ẹnyi nọ gi wẹ rụnsọnmẹ ihiẹn-ahịma lẹ ọrụn-atụmẹnya hụn o gi ghọsị nị ozi wẹ rị e zi banyeni ẹfọma o mẹ wụ ezioku.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Kanị ndị obodo hụ kebe ekebe: ndị hụ a nọyeni ndị Ju, ndị hụ a nọyeni ndị-ozi hụ pụ-ichẹn wụ Banabasị lẹ Pọlụ.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Ogẹn ndị hụ imẹ ndị Ju lẹ ndị wụlẹni ndị Ju lẹ ndị-ndu wẹ gi chọ nị wẹ mẹshi ndị-ozi hụ pụ-ichẹn ikẹn, gi ọmụma magbu wẹ,
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 ndị-ozi hụ pụ-ichẹn wụ Banabasị lẹ Pọlụ nọ nụ a; ya wẹ nọ gbasi Likonịa. Wẹ nọ jẹnsọnmẹ obodo ndị rị ebẹhụ—kẹ Listra kẹ Dẹbe kẹ alị ndị nọhunmẹ ni wẹ,
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 e zisọnmẹ oziọma.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Imẹ Listra, o nwẹ okẹnnyẹ ohu hụn nọdị anị; o jẹntuni ijẹn makẹni ọ wụ ngụrọ kete w'a mụl'a.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Okẹnnyẹ ahụn hụ ẹ gọn ntịn ebe Pọlụ rị e ku oku. Pọlụ nọ bu ẹnya tụma a, hụn a nị o nwọnghọ okukwe hụn o k'e gi dịnhịn.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Pọlụ nọ yi, “Gi ụkụ ị ẹbụọ wuzo ọtọ!” Okẹnnyẹ hụ nọ tụsi elu, jẹnmẹ ijẹn.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Ogẹn ndị hụ jun ebẹhụ gi hụn ihiẹn Pọlụ mẹ, wẹ nọ gi asụsụ Likonịa yi oro, sị, “Ndị mmọn e giọlẹ ụdị ịhịan hidan d'e kunrun ẹnyi-oo!”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Wẹ nọ kpọ Banabasị Zeusu, kpọ Pọlụ Hẹmisi—makẹni 'ya wụ onyẹ e kuni.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Ụlọ-mmọn wẹ nọ e fe mmọn ahụn w'a kpọ Zeusu rịhụ mkpẹnrẹn obodo hụ. Ohẹn-mmọn Zeusu nọ wẹhẹ okẹn-efin bu ọda lẹ obobo ọnụ-mgbọn obodo hụ, makẹni ịya lẹ igunrun hụ chọ nị wẹ chụyeni ndị-ozi hụ pụ-ichẹn ẹjan.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Kanị ogẹn ndị-ozi hụ pụ-ichẹn wụ Banabasị lẹ Pọlụ gi nụ ihiẹnni, wẹ nọ dọka ẹwuru wẹ, yisọnmẹ oro, gbaban imẹ igunrun hụ,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 sị, “Ikẹnnyẹ, kị ụnụ rị e mẹni ihiẹnni? Ẹnyi wụhụ ịhịan mmaka nọkẹ ụnụ. Ẹnyi wẹhẹni ọnụ oziọma, kẹni ụnụ hụn ụzọ gbehutọ, la ihiẹn ndịnị nwọnlẹni-isi tọ pụha d'e kunrun Osolobuẹ rị ndụn, hụn ke elu-igwee lẹ ụwa lẹ ohimin lẹ ihiẹn ile rị imẹ wẹ.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Ogẹn mbụ, ọ hapụgụọ ndị alị ile rị ichẹn-ichẹn nị wẹ bi k'ọ sụọ wẹ.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Kanị, o gibehini ihiẹn-ọma ọ rị e mẹ a shịa nị enwẹn ẹ ẹri. Ọ hụ a gha enu-igwee e mẹsọnmẹ mirin e zueni ụnụ, e yesọnmẹ ụnụ mkpụrụ a ghọrị ogẹn wẹ, e yesọnmẹ ụnụ ihiẹn-oriri hụn ụnụ gi e rijun ẹfọ, e mẹ ịghọghọ e jun ọnụ obi.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Kẹ okuni ile Pọlụ lẹ Banabasị kudẹ, ọ fụkwọ wẹ ọrụn nị wẹ d'a s'ẹka gbọndọn wẹ achụyelẹ ni wẹ ẹjan.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Kanị ndị hụ imẹ ndị Ju nọ gha Antịọkụ lẹ Ikoniọm bịa Listra. Wẹ nọ dọrị igunrun hụ ye azụụn nke wẹ. Ya wẹ nọ ma Pọlụ ọmụma, dọkpụnfụ a imẹ obodo hụ, e ro n'ọ nwụnhụngụọ.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Kanị, ogẹn ndị kwerini gi fihunmẹ ẹ, ọ nọ lihi ọtọ, banye imẹ obodo hụ. Eki e fọn, ya lẹ Banabasị nọ si Dẹbe.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Ogẹn wẹ gi zigụụ oziọma imẹ Dẹbe, kpọhagụnị Jesu ndị bu ọda, wẹ nọ kin-azụụn, si obodo Listra, gha ebẹhụ si Ikoniọm, gha Ikoniọm si Antịọkụ rị Pisidịa:
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 mẹkọ ihiẹn ndị rị e sọn Ụzọ-Jesu imẹ obodo ndị hụ gi zekẹnmẹ; a gba wẹ umẹ, a sị wẹ wuzo imẹ okukwe. A sị wẹ, “Ẹnyi k'a tarịrị afụnfụn bu ọda emẹni ẹnyi jẹnkọ d'a banye Alị-eze Osolobuẹ.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Ogẹn wẹ gi ghagbarịgụụ ụka ndị rị ebẹhụ, tumẹsọnmẹgụni wẹ ndị-isi, wẹ nọ gi ekpere lẹ ibu-ọnụ ha wẹ ye ẹka Di-nwọnni-ẹnyi hụn wẹ kwerini.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Ya wẹ nọ ghasi Pisidịa pụ Pamfilịa.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Ogẹn wẹ gi zigụụ oziọma imẹ Pẹga, wẹ nọ jẹnmẹ Atalịa.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Ya wẹ nọ gi ụgbọ-mirin gha Atalịa kin-azụụn si Antịọkụ ebe wẹ nọ bu wẹ che ẹka Osolobuẹ nị wẹ d'a rụnma ọrụnnị wẹ rụngụụ nwan.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Ogẹn wẹ gi ru Antịọkụ, wẹ nọ kpọgbama ndị ụka, gwa wẹ ihiẹn ile Osolobuẹ gi wẹ rụn lẹ k'o dọn kpọpụ nị ndị alị ndị ọzọ ụzọ okukwe.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Wẹ nọ sọn ndị kwerini rị ebẹhụ nọdị ẹkẹrẹ.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.