Apocalipse 9
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH
1 Mmọn-ozi nke isẹn e gbu opi ẹ, m nọ hụn kokisẹ ohu hụn gha elu-igwee danye ụwa. Wẹ nọ ye ẹ ịsanhan okẹn-mgbugbu hụ migbu enwẹn ẹ.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Ọ nọ gụnpụ eje-mgbugbu hụ migbu enwẹn ẹ, ẹnwụnrụn nọ gha ebẹhụ lọpụhama kẹ ẹnwụnrụn okẹn ọkụn wẹ gi a dụnchanpụ unyin rị goru. Ẹnya-anwụn lẹ ufere nọ gba ishi makẹ ufiri ẹnwụnrụn ọkụn hụ gha ebẹhụ a lọfụha.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Ya igurube nọ gha imẹ ẹnwụnrụn hụ pụhama, berisọnmẹ enu-ụwa. Wẹ nọ ye wẹ ikẹn, ụdị ikẹn hụ akpị rị elu-ụwa nwẹ.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Wẹ nọ sị wẹ egbulẹ ẹfịfịa rị enu-ụwa mọbụ ihiẹn ọwụlẹ e nwun ẹhụhụọ-ndụn ẹhụhụọ-ndụn rị e sue imẹ ugbo mọbụ imẹ ọfịa mọbụ osisi ọwụlẹ, ka wẹ rụ ndị hụ nwọnlẹni ahịma Osolobuẹ ezimezi-ihun wẹ ẹhụ, uwẹ sụọ.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Wẹ nọ ye igurube ndị hụ efe nị wẹ ye ndị hụ ezigbo afụnfụn, ọrọgbọ ifọn isẹn—kanị anịnị wẹ wẹ gbu ndị hụ. Ụfụ wẹ nọkẹ ebe akpị nọ gba ịhịan.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Ogẹn ihiẹnni e gi mẹ, ịhịan k'a chọ ọnwụn, ahụnkọ wẹ ọnwụn; wẹ jẹnkọ d'a chọkẹnmẹ nị wẹ nwụn, kanị, ọnwụn k'a gba nị wẹ ọsọ.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Igurube ndị hụ rị kẹ ẹshin wẹ kwademẹgụụ wẹ k'e gi jẹn agha. Ihiẹn nọ kẹ okpu-eze goru rịsọnmẹ wẹ isi. Ihun wẹ nọ kẹ nke ịhịan.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Ẹṅẹnrẹn wẹ sue kẹ ntutu ikpoho. Eze rị wẹ ọnụ nọ kẹ nke ẹwọrọ.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Okpukpu rị wẹ ẹhụ rị kẹ igwe onyẹ-agha gi e gbọndọn obi; nku wẹ hụ a zụn ụzụn kẹ ebe ẹshin dọkpụnkọ ụgbọ-agha bu ọda gbabankọ ọgbọ agha.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Wẹ nwẹsọnmẹ ọdụndụn. Ẹdide w'a gba ịhịan rịsọnmẹ wẹ ọdụndụn—ọ nọ kẹ ẹdide akpị. Ọdụndụn wẹ kẹ ikẹn wẹ gi e ye ịhịan afụnfụn ọrọgbọ ifọn isẹn rị.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Eze a kị igurube ndịnị wẹ wụ mmọn-ozi okẹn-mgbugbu hụ migbu enwẹn ẹ. Ndị Hibru a kpọ mmọn-ozini Abadọnụ; ndị Griki a kpọ a Apolịọnụ: ẹfan ẹbụọnị wụ “Onyẹ-ntikpọ.”
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Nsọngbu nke ibuzọ a ghafegụọ, ẹbụọ lalazị.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Mmọn-ozi nke isin nọ gbu opi ẹ, m nọ nụ kẹ olu gha mpịn ẹnọ rị ntịn ẹnọ ukpo nchụ-ẹjan goru hụ rị ihun Osolobuẹ a hanpụha.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Olu hụ nọ sị mmọn-ozi nke isin hụn gi opi, “Tọpụ mmọn-ozi ẹnọ hụ wẹ kẹnmẹtọ okẹn iyi Yufretisi!”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Ya wẹ nọ nwan tọpụ mmọn-ozi ẹnọ hụ, hụn wẹ kwademẹgụụ, kẹnmẹ wẹ tọ, e che ogẹnni, ụhụọhịnnị, ifọnni lẹ ahụanị; wẹ nọ nwan tọpụ wẹ kẹni wẹ gbupụ ụzọ ohu imẹ ịhịan ile rị elu-ụwa, gbuhọdụ ụzọ ẹbụọ.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Ndị-agha hụn nyikọ ẹshin nọ pụha, wẹ wụ ijẹri-ọhụn ọgụn-iri (ya wụ nnụ-iri, nnụ-iri ụzọ nnụ isẹn-kwasị-ọgụn-isin). A nụghọ m ole wẹ rị.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Lee kẹ m dọn hụn ẹshin ndị hụ imẹ ọhụn m: ndị rị e nyin ni wẹ yisọnmẹ ihiẹn igwe wẹ gi e gbọndọn obi wẹ. Ihiẹn igwe ndịnị e nwun ufie-ufie lẹkẹ ọkụn, ẹnwụnrụn-ẹnwụnrụn lẹkẹ Safẹ, lẹzi ụnwanran-ụnwanran lẹkẹ nsịn-ẹnya-anwụn wụ sọfọ. Isi ẹshin ndị hụ rị kẹ nke ẹwọrọ. Ọkụn lẹ ẹnwụnrụn lẹ nsịn-ẹnya-anwụn wụ sọfọ ghazị wẹ ọnụ a pụha.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Wẹ nọ gi eje-ihiẹn ẹtọ ndị hụ rị a gha ẹshin ndị hụ ọnụ a fụha—ya wụ ọkụn lẹ ẹnwụnrụn lẹ nsịn-ẹnya-anwụn wụ sọfọ—gbufụ ụzọ ohu imẹ ịhịan ile rị elu-ụwa, gbuhọdụ ụzọ ẹbụọ,
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 makẹni ọnụ eshin ndị ahụn lẹ ọdụndụn wẹ kẹ ikẹn ẹshin ndị hụ rịsọnmẹ. Ọdụndụn wẹ nọsọnmẹ kẹ agwọ, nwọnsọnmẹ isi kẹ agwọ. Isi ndị hụ rịsọnmẹ wẹ ọdụndụn kẹ wẹ gi a rụ ịhịan ẹhụ.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Ndị hụ họdụ elu ụwa—ndị hụ eje-ihiẹn ndịnị gbulẹni—egbehutọnị obi mẹbehi eje-ihiẹn wẹ rị e mẹ; alatọnị wẹ ife eje-mmọn lẹ ifesọnmẹ mmọn wẹ gi ẹka mẹmẹ—kẹ nke goru kẹ nke ọna wụ siva kẹ nke igwe bronzu kẹ nke ọmụma kẹ hụn wẹ gi osisi pịn—mmọn ghalẹni e ri-ẹka e legha ụzọ mọbụ a nụ ihiẹn mọbụ e jẹn ijẹn!
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Egbehutọzịkwọnị wẹ mẹbehi njọ ndịnị wẹ e mẹ: igbu-ọchụ, ịrụa-mmọn, ibu-nshi lẹ igi ikẹn eje-mmọn a rụn, ughẹrẹ, izu-ohin.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.