Apocalipse 19
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ACF
1 Ọnwan e mẹgụụ, m nọ nụ okẹn ụzụn imẹ elu-igwee, hụn nọ kẹ olu igunrun hi-ogbe; wẹ hụ a sị, “Ịja-mma ya rịnị Osolobuẹ! Nzụọpụha lẹ ọghọ lẹ ikẹn wụ nke Osolobuẹ ẹnyi!—
1 E, depois destas coisas ouvi no céu uma grande voz de uma grande multidão, que dizia: Aleluia! A salvação, e a glória, e a honra, e o poder pertencem ao Senhor nosso Deus;
2 makẹni ezioku k'o gi a han eṅẹn; ọ han ezigbo eṅẹn. Ọ magụọ okẹn ịgbaraja hụ ikpe, ịgbaraja hụ gi ughẹrẹ ẹ mẹrụ ụwa. Osolobuẹ e yegụọ a afụnfụn makẹ ẹdeke ndị idibo Osolobuẹ o gbu, gi mẹgwarị a ihiẹn o mẹ wẹ.”
2 Porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua fornicação, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Wẹ nọ sịzị, “Ịja-mma ya rịnị Osolobuẹ! Ẹnwụnrụn ọkụn wẹ kpọ ịgbaraja ahụn hụ a lọshi enu jẹnrin ejẹn!”
3 E outra vez disseram: Aleluia! E a fumaça dela sobe para todo o sempre.
4 Ndị-isi ẹnọ kwasị ọgụn hụ lẹ ihiẹn ẹnọ hụ rị ndụn nọ dan alị, fe Osolobuẹ hụn nọdị anị elu ukpo-eze hụ, sị, “Isẹẹ! Ja nị Osolobuẹ mma (Aliluya).”
4 E os vinte e quatro anciãos, e os quatro animais, prostraram-se e adoraram a Deus, que estava assentado no trono, dizendo: Amém. Aleluia!
5 Olu nọ gha ukpo hụ sị, “Ja nị Chuku ẹnyi mma, ụnụ ndị idibo ẹ lẹ ndị ile a tụ egun ẹ—kẹ ndị uku kẹ ndị nta!”
5 E saiu uma voz do trono, que dizia: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, assim pequenos como grandes.
6 Ya m nọ nụ okẹn olu hụn nọ kẹ olu igunrun hi-ogbe mọbụ okẹn mirin rị e huni lẹ okẹn akpabọ. Olu hụ rị a sị,
6 E ouvi como que a voz de uma grande multidão, e como que a voz de muitas águas, e como que a voz de grandes trovões, que dizia: Aleluia! pois já o Senhor Deus Todo-Poderoso reina.
7 Nị ẹnyi ghọghọma nị, nị ẹnyi ṅanma nị; nị ẹnyi yemẹ ẹ ọghọ, makẹni agbamẹhụhụọ Nwa-ebulu hụ e rugụọ; nwa-agbọọ o k'a lụ a kwademẹgụọ enwẹn ẹ.
7 Regozijemo-nos, e alegremo-nos, e demos-lhe glória; porque vindas são as bodas do Cordeiro, e já a sua esposa se aprontou.
8 A nịgụọ wẹ nwa-agbọọ hụ yiri ẹkwa linẹ ṅanrannị, hụn rị e gbukeni, hụn nwọnlẹni nkarụ”—makẹni ẹkwa linẹ hụ rị a ghọsị ọrụn ọma ndị nke Osolobuẹ rụn.
8 E foi-lhe dado que se vestisse de linho fino, puro e resplandecente; porque o linho fino são as justiças dos santos.
9 Mmọn-ozi hụ nọ sị m detu ọnwan:
9 E disse-me: Escreve: Bemaventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E disse-me: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Ya m nọ dan alị uku a, kẹni m fe ẹ, kanị ọ nọ sị m, “Emẹkwọlẹ a! M wụhụ odibo rịkẹ yụ lẹ umunẹ i ndị kwọndọn oku Jesu. Fee Osolobuẹ! Makẹni, ihiẹn Jesu ku, ịya wụ alị ihiẹn ile ndị-amụma ku.”
10 E eu lancei-me a seus pés para o adorar; mas ele disse-me: Olha não faças tal; sou teu conservo, e de teus irmãos, que têm o testemunho de Jesus. Adora a Deus; porque o testemunho de Jesus é o espírito de profecia.
11 Ya m nọ hụn kẹ elu-igwee kpupụ, a hụn m ẹshin ọchan ebẹhụ; ẹfan onyẹ rị e nyinn'ẹ wụ “Onyẹ-wẹ-gi-dọn-ẹnya lẹ Ezioku.”
11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele chama-se Fiel e Verdadeiro; e julga e peleja com justiça.
12 Ẹnya a hụ e nwun kẹ ire-ọkụn. Okpu-eze bu ọda rị a isi. O nwọnzikwọ ẹfan wẹ de ede hụn o mẹ ni o nwọnni onyẹ marịn n'a wezụka ya lẹ enwẹn ẹ.
12 E os seus olhos eram como chama de fogo; e sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito, que ninguém sabia senão ele mesmo.
13 O yi ẹwuru wẹ yọye imẹ ẹdeke. Ẹfan wẹ gi marịn a wụ Oku Osolobuẹ.
13 E estava vestido de veste tingida em sangue; e o nome pelo qual se chama é A Palavra de Deus.
14 Ndị-agha enu-igwee ile nyinkọ ẹshin ọchan sọnkọ a. Ẹwuru wẹ wụ ezigbo linẹ ọchan, hụn nwọnlẹni nkarụ.
14 E seguiam-no os exércitos no céu em cavalos brancos, e vestidos de linho fino, branco e puro.
15 Ọpịa-agha tụnị gha a ọnụ suepụha, hụn o jẹnkọ d'e gi mẹri ndị alị ile. O jẹnkọ d'e gi ọkpọ-igwe kị wẹ. O k'a zọkpụkpọ wẹ kẹ ịhịan dọn a zọ akpụrụ vaịnị: ebẹhụ Onyẹ ahụn nwọn ikẹn ile wụ Osolobuẹ nọ a ghọsị okẹn iwe-lẹ-ọnụma-a k'o k'a nọ zọ wẹ.
15 E da sua boca saía uma aguda espada, para ferir com ela as nações; e ele as regerá com vara de ferro; e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor e da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Nzere wẹ deye elu ẹwuru ẹ lẹ ọgbọdọgbọ a wụ
16 E no manto e na sua coxa tem escrito este nome: Rei dos reis, e Senhor dos senhores.
17 Ya m nọ hụn mmọn-ozi ohu k'o turu ẹnya-anwụn, ọ nọ gi okẹn olu kpọ nnụnụ ile e fe elu-igwere oku, sị wẹ, “Bịa nị-o! Gbakikomẹ ni d'e ri oriri uku Osolobuẹ kpọ-o!
17 E vi um anjo que estava no sol, e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde, e ajuntai-vos à ceia do grande Deus;
18 D'e ri ni anụ ndị-nze lẹ ndị-ndu-agha uku lẹ ndị-uku; anụ ẹshin lẹ ndị te rị e nyinni wẹ; anụ ịhịan ile—kẹ ndị nwọn enwẹn wẹ-o kẹ igbọn-o; kẹ ndị uku-o kẹ ndị nta-o!”
18 Para que comais a carne dos reis, e a carne dos tribunos, e a carne dos fortes, e a carne dos cavalos e dos que sobre eles se assentam; e a carne de todos os homens, livres e servos, pequenos e grandes.
19 M nọ nwan hụn eje-anụ hụ lẹ ndị-nze ụwa lẹ ndị-agha wẹ ebe wẹ gbakikomẹ nị wẹ d'a lụsọn onyẹ hụn rị e nyin ẹshin hụ lẹ ndị-agha a ọgụn.
19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos, para fazerem guerra àquele que estava assentado sobre o cavalo, e ao seu exército.
20 Kanị wẹ nọ nwụndọn eje-anụ hụ, ya lẹ onyẹ amụma-ntụ ahụn te rị a rụndọn ni eje-anụ hụ ọrụn-atụmẹnya—hụn gi ọrụn-atụmẹnya ndị hụ dufie ndị hụn narịn ahịma eje-anụ hụ lẹ ndị hụn fe ihiẹn wẹ gi ụdị a kpụ. Wẹ nọ tụ wẹ ẹbụọ ebe wẹ rị ndụn ye imẹ ọmị ahụn ọkụn rị, hụn ọkụn a gi nsịn-ẹnya-anwụn a dụn.
20 E a besta foi presa, e com ela o falso profeta, que diante dela fizera os sinais, com que enganou os que receberam o sinal da besta, e adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Wẹ nọ gi ọpịa-agha onyẹ hụn rị e nyin ẹshin ọchan gbupụ ndị họdụnị—ọpịa-agha hụ gha ọnụ a apụha; nnụnụ ile nọ gi anụ wẹ rijunchanrịn ẹfọ, righafe okẹn.
21 E os demais foram mortos com a espada que saía da boca do que estava assentado sobre o cavalo, e todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.