Apocalipse 18
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARC
1 Ọnwan e mẹgụụ, m nọ hụn mmọn-ozi ọzọ k'ọ gha elu-igwee hidanla. Mmọn-ozi hụ nwọn ikẹn o gi e mẹ ihiẹn bu ọda; ọ banhan, ụwa ile nọ nwun makẹ ọghọ rị a ẹhụ hụn rị e ti kẹ ukpẹ.
1 E, depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Ọ nọ gi okẹn olu sị,
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, e abrigo de todo espírito imundo, e refúgio de toda ave imunda e aborrecível!
3 Makẹni, ndị anị ile a raọlẹ manya a; ọ tụgbugụọ wẹ—manya a hụn wụ ughẹrẹ lẹ ihiẹn-ọlịla-ẹnya. Ndị-nze rị ụwa e mẹgụọ mgba a. Ndị-afịa ụwa e gigụọ akụ-lẹ-ụba a gha obibi ẹhụ-ufu lẹ eje-obibi ẹ hẹnrinsọnmẹ ndị-ịdafịn.”
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua prostituição. Os reis da terra se prostituíram com ela. E os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Ya m nọ nụ kẹ olu ọzọ gha elu-igwee sị,
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados e para que não incorras nas suas pragas.
5 makẹni, enumenu njọ a e rugụọ enu-igwee; Osolobuẹ a nyanhangụọ njọ a.”
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniquidades dela.
6 “Mẹ ẹ ihiẹn o mẹ ndị-ọzọ! Mẹgwarị a ya ụzọ ẹbụọ! Gbaye ẹ manya k'o dọn gbaye ndị ọzọ—y'a gbayedẹ ẹ ya ụzọ ẹbụọ!
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Ye ẹ afụnfụn lẹ ẹkwan hụn han kẹ ọghọ o ye enwẹn ẹ lẹ obibi ẹhụ-ufu o bi.
7 Quanto ela se glorificou e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto, porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, não sou viúva e não verei o pranto.
8 Ya wụ, afụnfụn ile rịnị n'a k'e gi ẹnya-anwụn akp'ọhịn ohu bịachanrịn—kẹ ọnwụn, kẹ ihiẹn-ẹkwan, kẹ ụnwụn. Wẹ k'a kpọ a ọkụn. Ẹghẹẹ, makẹni Chuku-Nna, hụn rị a ma a ikpe wụ dikẹn.”
8 Portanto, num dia virão as suas pragas: a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo, porque é forte o Senhor Deus, que a julga.
9 Ndị-nze rị ụwa hụn mẹgụụ mgba a, sọn ẹ bi obibi ẹhụ-ufu, k'a kwan n'a ẹkwan, gon'ẹ—ogẹn w'e gi hụn ẹnwụnrụn ọkụn wẹ kpọ a.
9 E os reis da terra, que se prostituíram com ela e viveram em delícias, a chorarão e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Egun afụnfụn ọ rị imẹ ẹ anịkọ wẹ nọkunmẹ ẹ. Wẹ k'e turu ebe teni, a sị,
10 Estarão de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! Ai daquela grande Babilônia, aquela forte cidade! Pois numa hora veio o seu juízo.
11 Ndị-afịa ụwa k'a gha a kwan n'a ẹkwan, sụkụrụ, makẹni o nwọnzini onyẹ e ṅọnnarịn wẹ ibu-afịa wẹ—
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 goru, ọla (siva), ejije lẹ ihiẹn-mma ndị ọzọ lẹ ọmụma ndị akọnị w'a chọ a chọ wẹ gizi a chọ ihiẹn mma; ẹkwa linẹ, ẹkwa pọpụ ṅanrannị, ẹkwa Siki lẹ ẹkwa ufie; ụdị osisi ile e shin ọhụnma lẹ ihiẹn ile rị ichẹn-ichẹn wẹ gi aịvrị wụ eze-enyi mẹmẹ; ụdị ihiẹn ọwụlẹ wẹ gi osisi sitrọn hụn a ṅanrannị lẹ igwe bronzu lẹ igwe mmaka lẹ mabụlụ mẹmẹ;
12 mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda madeira odorífera, e todo vaso de marfim, e todo vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 sinamọnụ lẹ ihiẹn ndị ọzọ ihiẹn-oriri gi a sụọ; nsẹnsị lẹ maa lẹ Frankisẹnsị; manya, udẹn-olivu, ọka wẹ gwe ṅanrannị lẹ ọka-witi; efin, atụnrụn, ẹshin lẹ ụgbọ-anyịnyan; igbọn lẹ umẹ-ndụn ịhịan.
13 e cinamomo, e cardamomo, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e cavalgaduras, e ovelhas; e mercadorias de cavalos, e de carros, e de corpos e de almas de homens.
14 Ndị-afịa hụ k'a sị a,
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti, e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Ndị hụn a zụ afịa ihiẹn ndịnị, hụn gi afịa uwẹ lẹ ya a zụ hi ọdafịn k'e turu ebe teni a kwan ẹkwan—egun afụnfụn ọ rị imẹ ẹ anịkọ wẹ nọkunmẹ ẹ—wẹ k'a kwan ẹkwan, e goo, a sị,
15 Os mercadores destas coisas, que com elas se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando, e lamentando,
16 “Lee o! Lee o! Lee obodo uku hụ, hụn yi ẹkwa linẹ ṅanrannị lẹ ẹkwa pọpụ ṅanrannị lẹ ẹkwa ufie, hụn yi ihiẹn-mma ṅanrannị jun ẹhụ—kẹ goru kẹ ejije lẹ ihiẹn mma ndị ọzọ wẹ gi ọmụma a kọnị mẹmẹ!
16 e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! Porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Akụ-lẹ-ụba hụ ile e gigụọ nwan ẹkẹrẹ ogẹn sụọ, mgbahunmẹ ọkụlọkụ ohu, lachanrịn iwi!”
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe.
18 e yi oro—ogẹn wẹ gi hụn ẹnwụnrụn wẹ gi kpọ a ọkụn—a sị,
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 A bụọ wẹ uzunzun ye isi, a kwan, e goo—a sị,
19 E lançaram pó sobre a cabeça e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! Porque numa hora foi assolada.
20 Euu elu-igwee, ghọghọma n'ọ dangụọ! Ụnụ ndị-nsọ lẹ ndị-ozi pụ-ichẹn lẹ ndị-amụma, ghọghọma nị n'ọ dangụọ! Makẹni, Osolobuẹ e gigụọ ufiri ọnụ ma a ikpe!
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas, porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Ya mmọn-ozi ohu kin-akwanran ọda-ọda nọ buru ọlọ hi-ogbe, tụ a ye imẹ ohimin, sị,
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó e lançou- a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 “Anụkọzị wẹ olu ndị-ụbọ lẹ olu ndị ọkụ-ẹbụ lẹ ọkụ-ẹkpịrị lẹ ọkụ-opi imẹ i;
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flauteiros, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti se não ouvirá mais;
23 ukpẹ-ẹka enwunkọzị imẹ i;
23 e luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Ẹka a kẹ wẹ nọzị hụn ẹdeke ndị-amụma lẹ ndị-nsọ lẹ ndị ile wẹ gbu imẹ ụwa.”
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.