Apocalipse 11
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ACF
1 Ya wẹ nọ ye m mkpịnsịn wẹ gi a ma ihiẹn. Mkpịnsịn hụ nọ kẹ ọkpọ. Wẹ nọ sị m, “Bịa d'a ma Ụnọ-nsọ Osolobuẹ lẹ ukpo nchụ-ẹjan, y'a gụnzịkwọ ndị hụn rị ebẹhụ e fe ofufe.
1 E foi-me dada uma cana semelhante a uma vara; e chegou o anjo, e disse: Levanta-te, e mede o templo de Deus, e o altar, e os que nele adoram.
2 Ka amalẹ ihun-ezi Ụlọ-nsọ, hapụ ọhụn—makẹni e wegụọ w'a ye ndị alị ndị ọzọ rị ichẹn-ichẹn. Wẹ k'a zọ obodo nsọ hụ ụkụ ọrọgbọ ifọn ẹbụọ kwasị ọgụnnaị.”
2 E deixa o átrio que está fora do templo, e não o meças; porque foi dado às nações, e pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 “M k'e ye ndị-ọshẹri m ẹbụọ ikẹn bu-amụma, ku oku-Chuku, ọrọgbọ akpụ-ụhụọhịn ọgụn ẹtọ kwasị nnụ ẹtọ (ọgụn mmẹtọ kwasị nnụ-uku), wẹ k'e yisọnmẹ ẹkwa ahịọ.”
3 E darei poder às minhas duas testemunhas, e profetizarão por mil duzentos e sessenta dias, vestidas de saco.
4 Ndị ọshẹrini wụ osisi olivu ẹbụọ lẹ obu-ukpẹ ẹbụọ hụ rị ihun Onyẹ-nwọn-ụwa-ile.
4 Estas são as duas oliveiras e os dois castiçais que estão diante do Deus da terra.
5 Omẹni ịhịan chọ n'ọ mẹ wẹ ihiẹn ọwụlẹ, ọkụn a gha wẹ ọnụ pụha, dụngbu ndị iṅẹnrẹn wẹ ahụn chọ nị wẹ mẹ wẹ ihiẹn; ẹrịra kẹ onyẹ ọwụlẹ chọ n'o mẹ wẹ ihiẹn ọwụlẹ k'a dọn nwụn.
5 E, se alguém lhes quiser fazer mal, fogo sairá da sua boca, e devorará os seus inimigos; e, se alguém lhes quiser fazer mal, importa que assim seja morto.
6 Wẹ nwọn ikẹn wẹ gi a kpọkin enu-igwere amamgbe mirin e zue ogẹn hụ ile wẹ gi e bu amụma, e ku oku Chuku. Wẹ nwọnzikwọ ikẹn wẹ gi e mẹ mirin e hẹnrin ẹdeke—kẹ mirin rị iyi kẹ hụn rị ohimin, wẹ nwọnzikwọ ikẹn wẹ e gi mẹ ụdị eje-nsọngbu lẹ afụnfụn ọwụlẹ bịanị ụwa ogẹn ọwụlẹ wẹ chọ.
6 Estes têm poder para fechar o céu, para que não chova, nos dias da sua profecia; e têm poder sobre as águas para convertê-las em sangue, e para ferir a terra com toda a sorte de pragas, todas quantas vezes quiserem.
7 Wẹ shịagụụ ẹri wẹ, eje-anụ hụ hụn k'a gha eje-mgbugbu hụ migbu enwẹn ẹ pụha k'a lụsọn wẹ agha, mẹri wẹ, gbu wẹ.
7 E, quando acabarem o seu testemunho, a besta que sobe do abismo lhes fará guerra, e os vencerá, e os matará.
8 Ozun wẹ k'a rị ụzọ ụwaya kanị rị obodo uku hụ wẹ gi ẹnya imẹ mmọn a kpọ Sọdọmụ lẹ Ijiptu, obodo ohu hụ wẹ nọ kpọgbu Di-nwọnni-wẹ.
8 E jazerão os seus corpos mortos na praça da grande cidade que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde o nosso Senhor também foi crucificado.
9 Ọrọgbọ akp'ọhịn ẹtọ lẹ mkpikpi, ndị rị ichẹn-ichẹn lẹ ndị ebọn lẹ asụsụ lẹ alị rịsọnmẹ elu ụwa k'a gba ozun wẹ ilee; anịkọ wẹ onyẹ ọwụlẹ li wẹ.
9 E homens de vários povos, e tribos, e línguas, e nações verão seus corpos mortos por três dias e meio, e não permitirão que os seus corpos mortos sejam postos em sepulcros.
10 Ndị bi ụwa k'a rị a ghọghọ nị madụ ẹbụọ hụ a nwụnhụn, e mẹ mmẹmmẹ, e yetarị ibe wẹ ihiẹn—makẹni ndị-amụma ẹbụọnị te bu afụnfụn tọnị ndị ile rị elu-ụwa.
10 E os que habitam na terra se regozijarão sobre eles, e se alegrarão, e mandarão presentes uns aos outros; porquanto estes dois profetas tinham atormentado os que habitam sobre a terra.
11 Kanị, ogẹn o gi mẹfụ akp'ọhịn ẹtọ lẹ mkpikpi, ufere hụn e ye ndụn nọ gha ebe Osolobuẹ rị bịa, banye imẹ wẹ, wẹ nọ turu ọtọ—okẹn egun nọ bịa ndị hụnnị wẹ.
11 E depois daqueles três dias e meio o espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles; e puseram-se sobre seus pés, e caiu grande temor sobre os que os viram.
12 Ya wẹ nọ nụ okẹn olu gha elu-igwee sị wẹ, “Bịa nị elu ebeni!” Ya wẹ nọ gi orukpu shi enu-igwee, id'ẹnya ndị-iṅẹnrẹn wẹ rị e lee wẹ ile.
12 E ouviram uma grande voz do céu, que lhes dizia: Subi para aqui. E subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os viram.
13 Ozigbo, alị nọ mahihie ọda-ọda, azụụn ohu imẹ obodo hụ nọ tikpọ, ọ họdụ azụụn itenẹi. Alị hụ mahihieni gbu madụ ọgụn-iri kwasị nnụ-mmẹsa (madụ nnụ-uku ẹsa). Egun nọ tụkẹnmẹ ndị họdụnị, wẹ nọ kweri nị Osolobuẹ hụn rị elu-igwee e hikẹ ogbe.
13 E naquela mesma hora houve um grande terremoto, e caiu a décima parte da cidade, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os demais ficaram muito atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Nsọngbu nke ẹbụọ a ghafegụọ, lee ẹ, nke ẹtọ lala ẹgwa.
14 É passado o segundo ai; eis que o terceiro ai cedo virá.
15 Ya mmọn-ozi nke ẹsa nọ gbu opi ẹ, m nọ nụ okẹn olu rịsọnmẹ elu-igwee, a sị,
15 E o sétimo anjo tocou a sua trombeta, e houve no céu grandes vozes, que diziam: Os reinos do mundo vieram a ser de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará para todo o sempre.
16 Ya kẹ ndị-isi ẹnọ kwasị ọgụn hụ hụn nọdịsọnmẹ ukpo wẹ ihun Osolobuẹ nọ dan anị, keni Osolobuẹ isi-alị, fe ẹ,
16 E os vinte e quatro anciãos, que estão assentados em seus tronos diante de Deus, prostraram-se sobre seus rostos e adoraram a Deus,
17 a bụ ẹbụnị:
17 Dizendo: Graças te damos, Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e que eras, e que hás de vir, que tomaste o teu grande poder, e reinaste.
18 Ndị alị ile e te bughọ olulu;
18 E iraram-se as nações, e veio a tua ira, e o tempo dos mortos, para que sejam julgados, e o tempo de dares o galardão aos profetas, teus servos, e aos santos, e aos que temem o teu nome, a pequenos e a grandes, e o tempo de destruíres os que destroem a terra.
19 Ya wẹ nọ gụnpụ Ụlọ-nsọ imẹ enu-igwee, wẹ nọ hụn Ẹkpẹti-nkwerigbama Osolobuẹ imẹ ebẹhụ. Amụma elu-igwee nọ besọnmẹ, mirin nọ dẹnsọnmẹ, akpabọ nọ hansọnmẹ; alị nọ mahihie, ẹkwan igwere nọ dan ọda-ọda.
19 E abriu-se no céu o templo de Deus, e a arca da sua aliança foi vista no seu templo; e houve relâmpagos, e vozes, e trovões, e terremotos e grande saraiva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.