Apocalipse 10

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ya m nọ hụn mmọn-ozi ọzọ kin-akwanran k'ọ gha elu-igwee hidanla. Orukpu fụhunmẹ ẹ; ekọn-lẹ-ogugu rị ibe isi ẹ, ya nwẹn rị a okpuru; ihun ẹ nọ kẹ ẹnya-anwụn. Ụkụ a rị kẹ polu ẹbụọ wẹ gi ọkụn mẹmẹ.
1 Vi então outro anjo vigoroso descer do céu, revestido de uma nuvem e com o arco-íris em torno da cabeça. Seu rosto era como sol, e as suas pernas como colunas de fogo.
2 O gi ẹhụhụọ mẹ ẹkẹrẹ wẹ fịfịpụ ẹka a. Ọ nọ bu ụkụ ẹka-nni ẹ che elu ohimin, bu ụkụ ẹka-ekpẹn ẹ tọ akpakalị.
2 Segurava na mão um pequeno livro aberto. Pôs o pé direito sobre o mar, o esquerdo sobre a terra
3 Ọ nọ gi okẹn olu, hụn nọ kẹ nke ẹwọrọ rị e dẹnni, yi oro. Ogẹn o gi yi oro, akpabọ ẹsa ahụn nọ han.
3 e começou a clamar em alta voz, como um leão que ruge. Quando clamou, os sete trovões ressoaram.
4 Ogẹn akpabọ ẹsa ahụn gi hangụụ, m te chọ nị m demẹ, kanị a nụ m olu gha elu-igwee sị, “Zuemẹ ihiẹn akpabọ ẹsa hụ ku, edetulẹ ẹ!”
4 Quando cessaram de falar, dispunha-me a escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: Sela o que falaram os sete trovões e não o escrevas.
5 Ya mmọn-ozi hụ m hụn k'o turu elu ohimin lẹ akpakalị nọ weshi ẹka-nni ẹ enu zimẹ enu-igwee,
5 Então o anjo, que eu vira de pé sobre o mar e a terra, levantou a mão direita para o céu
6 kun ẹfan Onyẹ hụ rị ndụn jẹnrin ejẹn, hụn ke elu-igwee lẹ ihiẹn ile rịn'a, ụwa lẹ ihiẹn ile rịn'a lẹ ohimin lẹ ihiẹn ile rịn'a, sị, “Ebiekọzị wẹ, kaka!
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, que criou o céu e tudo o que há nele, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que encerra, que não haveria mais tempo;
7 Kama, hụn mmọn-ozi nke ẹsa gihụ gbu opi ẹ, ihiẹn ahụn mini Osolobuẹ kwademẹ e mẹzuchanrịn k'o dọn gwa ndị idibo ẹ ndị-amụma.”
7 mas nos dias em que soasse a trombeta do sétimo anjo, se cumpriria o mistério de Deus, de acordo com a boa nova que confiou a seus servos, os profetas.
8 Ya olu hụ gha elu-igwee gwa m oku nọ sịzị m, “Jẹn d'e weri ẹhụhụọ hụ fịfịpụnị hụn rị ẹka mmọn-ozi hụ ụkụ a ohu rị elu ohimin, ụkụ a ohu hụ akpakalị.”
8 Então a voz que ouvi do céu falou-me de novo, e disse: Vai e toma o pequeno livro aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e a terra.
9 Ya m nọ jẹn d'e kunrun mmọn-ozi hụ, sị a ye m ẹhụhụọ hụ mẹ ẹkẹrẹ. Ọ nọ sị m, “Weri ẹ ri. Ọ k'a sụọ ị ụsụọ ọnụ nọkẹ mirin-ẹnwụn, kanị, o k'e lu i ilu ẹfọ.”
9 Fui eu, pois, ter com o anjo, dizendo-lhe que me desse o pequeno livro. E ele me disse: Toma e devora-o! Ele te será amargo nas entranhas, mas, na boca, doce como o mel.
10 Ya m nọ narịn mmọn-ozi hụ ẹhụhụọ hụ mẹ ẹkẹrẹ ri, ọ nọ sụọ m ụsụọ ọnụ nọkẹ mirin-ẹnwụn, kanị, ogẹn m gi rigụụ a, ẹfọ nọ lumẹ m ilu.
10 Tomei então o pequeno livro da mão do anjo e o comi. De fato, em minha boca tinha a doçura do mel, mas depois de o ter comido, amargou-me nas entranhas.
11 Ya wẹ nọzị sị m, “I k'e buzi amụma banyeni ndị bu ọda, anị bu ọda, ndị asụsụ ichẹn-ichẹn bu ọda lẹ ndị-nze bu ọda.”
11 Então foi-me explicado: Urge que ainda profetizes de novo a numerosas nações, povos, línguas e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.