2 Coríntios 5
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs BKJ
1 Makẹni ẹnyi a marịnghọ nị omẹni e tikpọ wẹ ẹhụ ẹnyini, ọdụnị ẹnyi bi imẹ ẹ imẹ ụwanị, ẹnyi e nwọnghọ ụlọ hụn Osolobuẹ tụn, hụn wẹ gilẹni ẹka tụn, hụn rị elu-igwee, ụlọ hụn k'a tọ jẹnrin ejẹn.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se dissolver, nós temos um edifício, uma casa eterna nos céus, não feita por mãos, mas por Deus.
2 Imẹ ọdụnị ẹnyi rị kikẹnni, ẹnyi hụ a sụn-udẹn, ọ hụ a gụn ẹnyi ọda-ọda nị wẹ yimẹ ẹnyi ẹhụ ẹnyi hụ—ụlọ ẹnyi hụ, hụn rị elu-igwee—
2 Pois nisto gememos, desejando ardentemente ser revestidos da nossa casa que é do céu;
3 hụn o mẹ nwan nị ẹnyi yirigụụ a, ẹnyi e mẹkọ ndị gba ọtọ.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Makẹni, hụnnị ẹnyi rịkwọ imẹ ọdụnị, imẹ ẹhụnị, ẹnyi hụ a sụn udẹn makẹni ibu rị a nyịn ẹnyi. Ẹlẹni ẹnyi chọ nị ẹnyi gba ọtọ, kanị, ẹnyi chọ nị wẹ yimẹzi ẹnyi hụn-ẹbọ ahụn, kẹni ndụn luefụ hụn a nwụnnị—weri ọnọdị a.
4 Porque nós que estamos neste tabernáculo gememos, sendo sobrecarregados; não porque queremos ser despidos, mas revestidos, para que a mortalidade seja engolida pela vida.
5 Onyẹ hụn kwademẹ ẹnyi tọnị onwọnhutọnị wụ Osolobuẹ. O yegụọ ẹnyi Mmọn-nsọ nọkẹ mbiye, gi ghọsị n'o k'e mẹ ẹ.
5 Ora, quem nos moldou para si mesmo foi Deus, que também nos tem dado o penhor do Espírito.
6 Ya wụ, obi e ru ẹnyi alị ogẹn ile, ọsụọn'a nị ẹnyi a marịnghọ nị omẹni ẹnyi rị imẹ ụlọnị wụ ẹhụ ẹnyi, ẹnyi arị ebe Di-nwọnni-ẹnyi rị,
6 Por isso, nós estamos sempre confiantes, sabendo que, enquanto habitamos no corpo, estamos ausentes do Senhor;
7 makẹni ihiẹn ẹnyi kweri banyeni Kraịstị kẹ ẹnyi gi e bi obibi, ẹlẹ ihiẹn ẹnya ẹnyi rị e legha.
7 (porque andamos por fé, não por vista);
8 Ẹghẹẹ, obi e ru ẹnyi alị, nke wụ nị ọ kadẹ ẹnyi mma nị ẹnyi gha imẹ ẹhụnị pụ, laburu Di-nwọnni-ẹnyi d'a nọdị ụlọ ẹnyi hụn rị ebe ọ rị.
8 nós estamos confiantes, eu digo, e dispostos antes a estar ausentes do corpo, e estar presentes com o Senhor.
9 Ifiri ẹ, ẹnyi a lịlịma nị ẹnyi e mẹ ihiẹn a sụọ a ụsụọ ẹfọ ogẹn ile—kẹ ẹnyi rị ndụn imẹ ẹhụnị wụ ụlọ ẹnyi kẹ ẹnyi arị.
9 Portanto, nós trabalhamos para, quer presentes ou ausentes, possamos ser aceitos por ele.
10 Makẹni ẹnyi ile k'a pụha ihun Oche-okink'ikpe Kraịstị n'o kin ẹnyi ikpe, kẹni onyẹ-onyẹ hụn ụzọ narịn ụgwọ-ọrụn ihiẹn ọ rụn k'ọ rị imẹ ẹhụnị—kẹ mma kẹ njọ.
10 Porque todos devemos comparecer diante do tribunal de Cristo, para que cada um possa receber as coisas feitas no seu corpo, segundo o que tiver feito, se é bom ou ruim.
11 Makẹni ẹnyi a tụ egun Di-nwọnni-ẹnyi, ya haịn ẹnyi gi a lịlịma nị ẹnyi mẹ ndị ọzọ kweri; kanị Osolobuẹ a marịnghọ ẹnyi lẹ enwẹn ẹnyi ọhụnma-ọhụnma; e gighọ m'a dọn nị ụnụ nwẹn a marịnghọzịkwọ ẹnyi imẹ obi ọnụ.
11 Conhecendo, portanto, o temor do Senhor, persuadimos os homens; mas somos manifestos a Deus; e eu confio também que somos feitos manifestos nas vossas consciências.
12 Ẹlẹkwọ nị ẹnyi rịzị a gwa ọnụ nị ẹnyi a rịka mma! Mba. Ẹnyi rị e ye ọnụ ihiẹn k'e mẹ ọnụ gi ẹnyi nyan isi, kẹni ụnụ saẹka za ndị gi ihiẹn ẹnya e legha a nyan isi hụn nkẹ wẹ gi gi ihiẹn rị ịhịan obi nyan isi.
12 Porque não nos recomendamos novamente a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes de nós, para que tenhais algo a responder àqueles que se gloriam na aparência e não no coração.
13 Makẹni, omẹni ẹnyi e mẹ kẹ ndị uche wẹ zulẹni, ifiri Osolobuẹ rọ; omẹni ẹnyi e mẹ kẹ ndị uche wẹ zu, ifiri ụnụ rọ.
13 Pois, se estamos loucos, é para Deus; e, se estamos sóbrios, é por vossa causa.
14 Ihiẹn-ọsụsụọ Kraịstị nwẹ jẹnni ịhịan ya rị e nu ẹnyi, makẹni o wegụọ ẹnyi ẹnya nị, ebe o mẹ ni onyẹ ohu a nwụngụọnị ịhịan ile ọnwụn, ya wụ nị ịhịan ile a nwụngụọ.
14 Porque o amor de Cristo nos constrange, porque assim nós julgamos: Que, se um morreu por todos, então todos morreram;
15 Ọ nwụnnị ịhịan ile ọnwụn, amamgbe ndị rị ndụn gha e bizini enwẹn wẹ, kama, nị wẹ e bini onyẹ hụ gi ifiri wẹ nwụnhụn, Osolobuẹ e gi ifiri wẹ weli ẹ.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam daqui em diante para si, mas para aquele que morreu por eles e ressuscitou.
16 Ẹnyi arịzị nwan e gi ẹnya-ịhịan e lee ịhịan. Ọ sụọn'a nị ẹnyi te gi ẹnya-ịhịan e lee Kraịstị mbụ, ẹnyi ara gizi ẹ e lee ẹ.
16 Portanto, daqui por diante, sabemos que não somos homens segundo a carne. Sim, embora tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos mais.
17 Ya wụ, onyẹ ọwụlẹ rị imẹ Kraịstị a wụrụọlẹ onyẹ wẹ kedọnzi; ihiẹn akan a gharịgụọ, lee ẹ, ihiẹn ile e hẹnringụọ nke ọhụn!
17 Portanto, se algum homem está em Cristo, ele é uma nova criatura; as coisas velhas são passadas; eis que, todas as coisas se tornaram novas.
18 Ihiẹnni ile gha ẹka Osolobuẹ bịa, onyẹ hụn dọnzi ẹgbata ẹnyi lẹ ịya, wekinhẹn ẹnyi ebe ọ rị ghahanị Kraịstị; ọ nọ nwan ye ẹnyi ọrụn iwekinhẹn ndị ọzọ ebe ọ rị.
18 E todas as coisas são de Deus, o qual nos reconciliou consigo mesmo por Jesus Cristo e nos deu o ministério da reconciliação;
19 Ya wụ nị Osolobuẹ rị imẹ Kraịstị, e dọnzi ẹgbata ya lẹ ndị ụwa; ara gizi njọ wẹ sọn wẹ. O wegụọ nwan ozi ya wụ idọnzi-ẹgbata che ẹnyi ẹka zisọnmẹ.
19 a saber, Deus estava em Cristo, reconciliando consigo o mundo, não lhes imputando as suas transgressões, e confiou em nós a palavra da reconciliação.
20 Ya wụ nị ndị-ozi Kraịstị kẹ ẹnyi wụ, Osolobuẹ gi ẹnyi e ku ọnụ a; ẹnyi gi nwan ẹfan Kraịst' e ku: dodo, ọ rị ẹka ụnụ, “Kinhẹn ni d'e kunrun Osolobuẹ!”
20 Agora então nós somos embaixadores de Cristo, como se Deus vos suplicasse por nós. Nós oramos, em nome de Cristo, que vos reconcilieis com Deus.
21 Osolobuẹ gi ifiri ẹnyi gi Kraịstị hụn mẹlẹni njọ ọwụlẹ hẹnrin onyẹ mẹ njọ, kẹni ẹnyi hụn ụzọ hẹnrin ndị rị ọchan.
21 Porque aquele que não conheceu pecado, ele o fez pecado por nós, para que fôssemos feitos justiça de Deus nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.