2 Coríntios 2

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ya kẹ m gi kwademẹ obi m nị abịakọzị m ijẹn k'e buhẹni ụnụ ụfụ.
1 Portanto, para não entristecê-los de novo, eu resolvi não ir ver vocês.
2 Makẹni, m mẹ ụnụ ihiẹn ụfụ, onyẹ k'a gbazị m nwan umẹ? Ẹlẹ ndị hụn m mẹgụụ ihiẹn ụfụ?
2 Pois, se eu entristeço vocês, então quem vai me alegrar? Somente vocês, a quem tenho entristecido!
3 M de ni ọnụ ẹhụhụọ-ozi hụ m de, amamgbe m'a bịa, ụnụ nwẹn, hụn nkẹ e mẹ m ghọghọ, e mẹ m ihiẹn k'a fụ nị m. Makẹni, a marịnghọ m ọnụ ile ọhụnma-ọhụnma, nị, m ghọghọma, ụnụ ile k'a ghọghọma.
3 Foi por isso que escrevi aquela carta . O motivo foi que eu não queria ir e ser entristecido pelas próprias pessoas que deveriam me alegrar. Pois eu tenho a certeza de que, quando estou feliz, vocês todos também estão.
4 Ẹkwan lẹ obi rị a gbawanị m kẹ m gi de ya wụ ẹkụkwọ-ozi. E deni m'ẹ n'ọ fụ ụnụ, kanị m de ẹ ni ụnụ marịn nị ụnụ rị m obi ọda-ọda.
4 Eu escrevi aquela carta muito preocupado e triste e derramando muitas lágrimas. Porém não escrevi para fazer com que vocês ficassem tristes, mas para que soubessem do grande amor que tenho por todos vocês.
5 Omẹni o nwọn onyẹ mẹ ihiẹn ụfụ, ẹlẹ mmẹ sụọ k'o mẹ ẹ, kanị o nwọnghọ k'o gi mẹ ezioku nị ụnụ ile k'o mẹ ẹ. M sị nị “o nwẹghọ k'o dọn mẹ ezioku” makẹni achọnị m nị m bẹnyeni oku.
5 Mas, se alguém fez com que alguma pessoa ficasse triste, não fez isso a mim, mas sim a vocês ou, pelo menos, a alguns de vocês. Escrevo assim para não ser muito duro com esse homem.
6 Ụdị afụnfụnnị ndị ka ọda buche ẹka ye onyẹ nọ ẹnịna e higụọ.
6 Basta o castigo que a maioria já deu a ele.
7 Gbagharị n'a nwan, ụnụ a rọkọ a obi, amamgbe ọ sụkụrụghafe okẹn, ndụn okukwe a gụụ a.
7 Agora vocês devem perdoá-lo e animá-lo para que ele não fique tão triste, que acabe caindo no desespero.
8 Ya wụ, dodo, ọ rị ẹka ụnụ, ghọsịzị n'a n'ọ rị ụnụ obi.
8 Por isso peço que façam com que ele tenha a certeza de que vocês o amam.
9 Lee ni ihiẹn haịn m gi de ya wụ ẹhụhụọ-ozi: m de ẹ nị m gi ẹ lele ọnụ, gizi ẹ marịn kẹ ọnụ k'e mẹchanrịn ihiẹn ile m sị ụnụ mẹ.
9 E foi por isso também que escrevi aquela carta . Eu queria pôr vocês à prova e saber se estão sempre prontos a obedecer aos meus ensinos.
10 Onyẹ ọwụlẹ ụnụ gbagharị, a gbagharị m'a. Ihiẹn m gbagharị—omẹni o nwọghọ ihiẹn m gbagharị—m gbagharị makẹ ufiri ụnụ id'ẹnya Kraịstị,
10 Quando vocês perdoam alguém, eu também perdoo. Porque, quando eu perdoo, se é que, de fato, tenho alguma coisa a perdoar, faço isso por causa de vocês, na presença de Cristo,
11 kẹni ẹnyi gi e gbọndọn Ekwensụ, amamgbe ọ tụnarịn ẹnyi ihiẹn rị mma—makẹni ẹnyi a marịnghọ ẹro ẹ.
11 a fim de que Satanás não se aproveite de nós; pois conhecemos bem os planos dele.
12 Ogẹn m gi ru alị Trasị d'e zi oziọma Kraịstị, m nọ hụn nị Di-nwọnni-ẹnyi a kpọpụgụọ ụzọ m'e gi rụn'a ọrụn ebẹhụ.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar o evangelho de Cristo, vi que o Senhor me havia aberto o caminho para o trabalho ali.
13 Kanị, obi eruni m alị, makẹni ahụnnị m Taịtọsị wụ nwẹnẹ m imẹ Kraịstị ebẹhụ. Ya m nọ sị wẹ nọdị ọhụnma, m nọ jẹnmẹ Masẹdonia.
13 Mas eu estava muito preocupado porque não tinha conseguido encontrar o nosso irmão Tito. Por isso me despedi dos irmãos dali e fui para a província da Macedônia.
14 Kanị ekele ya rịnị Osolobuẹ—makẹni, Osolobuẹ hụ e yesọnmẹ ẹnyi mmẹri ogẹn ile ghahanị onyẹ-mmẹri ahụn wụ Kraịstị—rịkẹ ndị rị e sọnhunmẹ onyẹ-mmẹri, e gi ẹnyi e zisọnmẹ ozi Kraịstị ebe ọwụlẹ ẹnyi jẹn, nọkẹ ishin-ọma rị e kungbamanị.
14 Mas dou graças a Deus porque, unidos com Cristo, somos sempre conduzidos por Deus como prisioneiros no desfile de vitória de Cristo. Como um perfume que se espalha por todos os lugares, somos usados por Deus para que Cristo seja conhecido por todas as pessoas.
15 Makẹni, ebe Osolobuẹ rị, ishin Kraịstị kẹ ẹnyi wụ—kẹ ebe ndị rị e nwọn nzụọpụha rị kẹ ebe ndị lakọ iwi rị.
15 Porque somos como o cheiro suave do sacrifício que Cristo oferece a Deus , cheiro que se espalha entre os que estão sendo salvos e os que estão se perdendo.
16 Ebe ndị ahụn lakọ iwi rị, ẹnyi rị e shin ishin hụn e gbuni; ebe ndị wẹ rị a zụọpụha rị, ẹnyi rị e shin ishin hụn e ye ndụn. Onyẹ k'a sa nwan ẹka mẹ ihiẹn ndịnị?
16 Para os que estão se perdendo, é um mau cheiro que mata; mas, para os que estão sendo salvos, é um perfume muito agradável que dá vida. Então, quem é capaz de realizar um trabalho como esse?
17 Ẹnyi anọnị kẹ ndị bu ọda hụn e ghoro oku Osolobuẹ lẹkẹ sị ibu-afịa rọ; kama, rịkẹ ndị rị imẹ Kraịstị, ẹnyi e ku oku-Chuku rịkẹ ndị-ezioku lẹ ndị Osolobuẹ zi, rịkẹ ndị rị id'ẹnya Osolobuẹ e ku.
17 Nós não somos como muitas pessoas que entregam a mensagem de Deus como se estivessem fazendo um negócio qualquer. Pelo contrário, foi Deus quem nos enviou, e por isso anunciamos a sua mensagem com sinceridade na presença dele, como mensageiros de Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.