1 Coríntios 1
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 Mmẹ wụ Pọlụ de Ẹkụkwọ-ozini, mmẹ lẹ nwẹnẹ ẹnyi wụ Sọstẹnẹsị. Kraịstị wụ Jizọsị kpọ m, tumẹ m onyẹ-ozi ẹ pụ-ichẹn makẹni uche Osolobuẹ rọ.
1 Eu, Paulo, chamado para ser apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, escrevo esta carta, com nosso irmão Sóstenes,
2 Ẹnyi rị e dejẹnni ndị ụka Osolobuẹ hụn rị obodo Kọrẹntị; ndị Osolobuẹ dọn nsọ imẹ Jesu Kristi; ndị wẹ kpọ d'a wụrụ ndị-nsọ. Ẹnyi rị e dejẹnni uwẹ lẹ ndị ile rị ebe ọwụlẹ, hụn a kpọku ẹfan Nna-ẹnyi wụ Jesu Kristi—Nna ẹnyi lẹ wẹ.
2 à igreja de Deus em Corinto, àqueles que ele santificou por meio de Cristo Jesus. Vocês foram chamados por Deus para ser seu povo santo junto com todos que, em toda parte, invocam o nome de nosso Senhor Jesus Cristo, Senhor deles e nosso.
3 Ẹfọma lẹ udọn hụn gha ẹka Osolobuẹ Nẹdi ẹnyi lẹ Nna ẹnyi wụ Jizọs' Kraịstị bịa ya nọyeni ụnụ.
3 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
4 Ogẹn ile kẹ m gi e gi ifiri ụnụ a kpanmịn Osolobuẹ, makẹ ihiẹn ile o gi gọzi ọnụ imẹ Kraịstị wụ Jizọsị.
4 Sempre agradeço a meu Deus por vocês e pela graça que ele lhes tem dado em Cristo Jesus.
5 Makẹni, imẹ Kraịstị, ụnụ e nwẹgụọ oyiye bu ọda ụzọ ile—kẹ oyiye iku-oku kẹ ụdị amamihiẹn ile rị ichẹn-ichẹn—
5 Por meio dele Deus os enriqueceu em tudo, em toda capacidade de expressão e em todo entendimento.
6 kẹ o dọnzi rị a pụha ifọn nị ozi Kraịstị e werigụọ ọnọdị imẹ ụnụ.
6 A mensagem a respeito de Cristo de fato se firmou em vocês,
7 Ya wụ, oyiye Mmọn-nsọ akọnị ụnụ, kẹ ụnụ dọn rị e che ọbịbịa Nna-ẹnyi wụ Jizọs' Kraịstị.
7 uma vez que nenhum dom espiritual lhes falta enquanto esperam ansiosamente pela volta de nosso Senhor Jesus Cristo.
8 Nna ẹnyi wụ Jizọs' Kraịstị k'e mẹzikwọ ụnụ turu d'e ru njẹndemẹ, makẹ ụnụ gha e nwọn nkọrịanị Ụhụọhịn Nna-ẹnyi wụ Jesu Kristi.
8 Ele os manterá firmes até o fim, para que estejam livres de toda a culpa no dia de nosso Senhor Jesus Cristo.
9 Osolobuẹ hụn kpọ ụnụ d'e sọn Nwa a wụ Jizọs' Kraịstị Nna-ẹnyi mẹkọ wụ onyẹ wẹ e gi dọn ẹnya.
9 Deus é fiel, e ele os convidou a ter comunhão com seu Filho Jesus Cristo, nosso Senhor.
10 Umunẹ, m gi ẹfan Nna-ẹnyi wụ Jesu Kristi a rịọ ụnụ, nị ụnụ ile e kweyeni ibe ụnụ, amamgbe nkebe gha a rị imẹ igunrun ụnụ, kama, nị ụnụ e nwẹ obi ohu, a chụ ihiẹn ohu.
10 Irmãos, suplico-lhes em nome de nosso Senhor Jesus Cristo que vivam em harmonia uns com os outros e ponham fim às divisões entre vocês. Antes, tenham o mesmo parecer, unidos em pensamento e propósito.
11 Umunẹ m, m rị e ku ọnwan makẹni ndị hụ imẹ ndị ikpun-ụlọ Klo a gwaọlẹ m nị ikpe lẹ nkebe rị imẹ igunrun ụnụ.
11 Pois alguns membros da família de Cloe me informaram dos desentendimentos entre vocês, meus irmãos.
12 Ikpe lẹ nkebe m rị e ku wụ nị ndị hụ imẹ ụnụ rị a sị, “Pọlụ kẹ m'e sọn;” ndị hụ sị “Apolọsị kẹ m'e sọn;” ndị hụ sị, “Kẹfasị wụ Pita kẹ m'e sọn;” ndị hụ sị, “Kraịstị kẹ m'e sọn.”
12 Refiro-me ao fato de alguns dizerem: “Eu sigo Paulo”, enquanto outros afirmam: “Eu sigo Apolo”, ou “Eu sigo Pedro”, ou ainda, “Eu sigo Cristo”.
13 Kraịstị kebe ekebe? Pọlụ ya nwụnnị ụnụ ọnwụn? Ra ẹfan Pọlụ kẹ wẹ gi mẹ ụnụ mirin-Chuku?
13 Acaso Cristo foi dividido? Será que eu, Paulo, fui crucificado em favor de vocês? Alguém foi batizado em nome de Paulo?
14 A kpanmịnkwọ m Osolobuẹ n'o nwọnni onyẹ m mẹ mirin-Chuku imẹ ụnụ mmanị Krispọsị lẹ Gayọsị—
14 Graças a Deus, não batizei nenhum de vocês, exceto Crispo e Gaio,
15 ya wụ, o nwọnni onyẹ ọwụlẹ k'a sị nị wẹ gi ẹfan m mẹ ụnụ mirin-Chuku.
15 de modo que ninguém pode dizer que foi batizado em meu nome.
16 (Ẹghẹẹ, e mẹghọzịkwọ m ndị ikpun-ụlọ Stẹfanasị mirin-Chuku. Wezụka ndịnị, anyanhanzịnị m kẹ o nwọnghọ onyẹ ọzọ m mẹ mirin-Chuku)
16 Sim, também batizei a família de Estéfanas, mas não me lembro de ter batizado mais ninguém.
17 Makẹni, ẹlẹ mirin-Chuku kẹ Kraịstị zi m d'e mẹ; kama, o zi m d'e zi oziọma; ẹlẹ nke onyẹ ma dọnye oku, amamgbe ọ nọ kẹ sị ẹlẹzi ikẹn gha ọnwụn Kraịstị welụa enwẹn ẹ alị nwụn elu obe kẹ wẹ gi a rụn a.
17 Pois Cristo não me enviou para batizar, mas para anunciar as boas-novas, e não com palavras de sabedoria humana, para que a cruz de Cristo não perca seu poder.
18 Makẹni, ozi banyeni ọnwụn Kraịstị nwụn elu obe wụ ihiẹn nzuzu ebe ndị lakọ ntikpọ rị; kanị ebe ẹnyi ndị Osolobuẹ rị a zụọpụha rị, ikẹn Osolobuẹ k'ọ wụ.
18 A mensagem da cruz é loucura para os que se encaminham para a destruição, mas para nós que estamos sendo salvos ela é o poder de Deus.
19 Makẹni Ẹhụhụọ-nsọ sị,
19 Como dizem as Escrituras: “Destruirei a sabedoria dos sábios e rejeitarei a inteligência dos inteligentes”.
20 Elebe kẹ onyẹ hụ marịn ihiẹn rị? Elebe kẹ ọka-ẹhụhụọ rị? Elebe kẹ onyẹ hụn kachanrịn alị-oku amarịn rị? Osolobuẹ e mẹgụọnị nị amamihiẹn ụwanị wụrụ ihiẹn nzuzu?!
20 Diante disso, onde ficam os sábios, os eruditos e os argumentadores desta era? Deus fez a sabedoria deste mundo parecer loucura.
21 Makẹni, ebe o mẹ ni ụwa asanị ẹka gi amamihiẹn wẹ marịn Osolobuẹ ebe ọ nọ gi amamihiẹn ẹ e mẹ ihiẹn, ọ sụọ Osolobuẹ n'o gi nzuzu rị ozi ẹnyi rị e zi zụọpụha ndị hụn kwerini.
21 Visto que Deus, em sua sabedoria, providenciou que o mundo não o conhecesse por meio de sabedoria humana, usou a loucura de nossa pregação para salvar os que creem.
22 Ndị Ju sị wẹ k'a hụnrịrị ọrụn-atụmẹnya pụ-ichẹn wẹ kebe kweri; ndị elu Griki sị mmanị ya lẹ amamihiẹn wẹ dangbama, ekwerikọ wẹ.
22 Pois os judeus pedem sinais, e os gentios buscam sabedoria.
23 Kanị ẹnyi hụ e zisọnmẹ ozi Kraịstị hụn wẹ gi obe kpọgbu: ebe ndị Ju rị, ihiẹn atụ-ẹnya wẹ e lenịa a kpọgburu rọ; ebe ndị wụlẹni ndị Ju rị nzuzu rọ.
23 Assim, quando pregamos que o Cristo foi crucificado, os judeus se ofendem, e os gentios dizem que é tolice.
24 Kanị, nke ndị Osolobuẹ kpọ, kẹ ndị Ju kẹ ndị wụlẹni ndị Ju, Kraịstị wụ ikẹn Osolobuẹ lẹ amamihiẹn Osolobuẹ.
24 Mas, para os que foram chamados para a salvação, tanto judeus como gentios, Cristo é o poder de Deus e a sabedoria de Deus.
25 Makẹni, “nzuzu” nwẹn gha ẹka Osolobuẹ bịa ka amamihiẹn ịhịan; “ndụn-ọgụgụ” nwẹn gha ẹka Osolobuẹ bịa ka ikẹn ịhịan.
25 Pois a “loucura” de Deus é mais sábia que a sabedoria humana, e a “fraqueza” de Deus é mais forte que a força humana.
26 Umunẹ m, lekpọ nị ihiẹn ụnụ wụsọnmẹ ogẹn Osolobuẹ gi kpọ ụnụ: ndị bu ọda imẹ ụnụ ẹlẹ ndị ụwa a kpọ ndị marịn ihiẹn; ndị bu ọda ẹlẹ ndị-uku; ndị bu ọda ẹlẹ ụmụ-nze.
26 Lembrem-se, irmãos, de que poucos de vocês eram sábios aos olhos do mundo ou poderosos ou ricos quando foram chamados.
27 Kama, Osolobuẹ họrị ihiẹn ndị ahụn wụ nzuzu ẹnya ụwa, kẹni o gi wẹ gbe ifẹnrẹn ye ndị marịn ihiẹn ihun; ọ họrị ihiẹn ndị hụn zelẹni, kẹni o gi wẹ gbe ifẹnrẹn ye ndị zeni ihun.
27 Pelo contrário, Deus escolheu as coisas que o mundo considera loucura para envergonhar os sábios, assim como escolheu as coisas fracas para envergonhar os poderosos.
28 Osolobuẹ họrị ihiẹn ndị hụ lụa alị, hụn w'e lenịa elu ụwanị, lẹ ihiẹn ndị hụ nwọnlẹni ihiẹn wẹ wụ imẹ ụwanị, kẹni o gi wẹ wetu ihiẹn ndị hụ rị mkpa alị.
28 Deus escolheu coisas desprezadas pelo mundo, tidas como insignificantes, e as usou para reduzir a nada aquilo que o mundo considera importante.
29 Osolobuẹ mẹ ẹrịra makẹ onyẹ ọwụlẹ gha a nyann'a isi.
29 Portanto, ninguém jamais se orgulhe na presença de Deus.
30 Osolobuẹ mẹ ụnụ gi nwan rị imẹ Kraịstị wụ Jizọsị e bi. O mẹgụọ Kraịstị wụrụ amamihiẹn ẹnyi—amamihiẹn hụn gha ẹka Osolobuẹ bịa, makẹni Kraịstị k'o gi mẹ ẹnyi wụrụ ndị rị ọchan, dọn ẹnyi nsọ, gbafụha ẹnyi.
30 Foi por iniciativa de Deus que vocês estão em Cristo Jesus, que se tornou a sabedoria de Deus em nosso favor, nos declarou justos diante de Deus, nos santificou e nos libertou do pecado.
31 Ẹrịra kẹ Osolobuẹ gi mẹ n'ọ rị kẹ Ẹhụhụọ-nsọ dọn ku, sị, “Onyẹ ọwụlẹ k'a nyan isi, ya gi ihiẹn Di-nwọnni-ẹnyi mẹ sụọ nyan isi.”
31 Portanto, como dizem as Escrituras: “Quem quiser orgulhar-se, orgulhe-se somente no Senhor”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.