Lucas 16
Ika NT (IKK_WBT) vs NTLH
1 Jizọsị nọzị sị ụmụ-azụụn a, “O nwọn ọdafịn ohu, hụn nwọn onyẹ e lepụn'a ihiẹn ẹ ẹnya. Ọdafịn hụ nọ nụma nị onyẹ hụ rị e lefụn'a ihiẹn ẹnya rị e ritịta ihiẹn ẹ.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Ya ọ nọ kpọ a, sị a, ‘Kị wụ ihiẹnni m rị a nụ nị 'ya kẹ ị rị e mẹ? Kọwachanrịn nị m k'i dọn rụn—makẹni y'e lepụkọzị ihiẹn m ẹnya.’
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 Onyẹ nlepụ ẹnya hụ nọ sị enwẹn ẹ, ‘Hụnnị nna m jẹnkọ d'a chụ m nwan ọrụn, kịnị kẹ m jẹnkọ d'e mẹ? Enwẹ m ndụn m'e gi rụn ọrụn-ugbo, bụ ifẹnrẹn anịkọ m rịọ ụrịọ.
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 A marịngụọ m nwan ihiẹn m jẹnkọ d'e mẹ, omẹni a chụ wẹ m ọrụn, kẹni m hụn ndị jẹnkọ d'a nabanhan m iwe wẹ.’
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 'Ya ọ nọ kpọ ndị gi nna a ụgwọ ohu-ohu. Ọ nọ jụ onyẹ ibuzọ, sị, ‘Ole k'i gi nna m?’
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 Ọ nọ za, sị, ‘Galọnụ udẹn-olivu ọgụn-isẹn.’ Onyẹ-nlepụ-ẹnya hụ nọ sị a, ‘Lee ẹhụhụọ wẹ gi de ẹ ebeni. Nọdị alị, ẹjijẹi-ẹjijẹi, n'i dehutọ a si galọnụ iri-kwasị-ọgụnnaị.’
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 Ya ọ nọ jụzị hụn mẹ ẹ ẹbụọ, ‘Ole kẹ 'yụ nwẹn gi?’ Ọ nọ sị a, ‘Ẹkpa ọka-witi ọgụn-isẹn.’ Onyẹ-nlepụ-ẹnya hụ nọ sị a, ‘Lee ẹhụhụọ wẹ gi de ẹ ebeni, dehutọ a si ọgụn-ẹnọ.’
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 Ufiri ihiẹnni o mẹ, ọdafịn hụ nọ ja onyẹ-nlepụ-ẹnya hụ hụn furulẹni wẹ gi e dọn ẹnya mma—makẹ akọnị o nwọn. Ẹghẹẹ, makẹni ndị ụwanị ka ụmụ ukpẹ akọ e nwọn ebe wẹ n'e sọn ibe wẹ.”
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 Jizọsị nọ sị, “M rị a gwa ị: gi akụ-lẹ-ụba ụwanị han ọwụ, omẹni ọ gụụ kẹni ị hụn onyẹ jẹnkọ d'a nabanhan ị iwe ẹ biri jẹnrin ejẹn.”
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 “Onyẹ ọwụlẹ hụn furu wẹ gi e dọn ẹnya ebe ihiẹn mẹ ẹkẹrẹ rị furuzikwọ wẹ e gi dọn ẹnya ebe ihiẹn hi-ogbe rị; onyẹ ọwụlẹ hụn furulẹni ni wẹ gi ẹ dọn ẹnya ebe ihiẹn mẹ ẹkẹrẹ rị efurukọ wẹ e gi dọn ẹnya ebe ihiẹn hi-ogbe rị.”
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 “Ọ mẹ nwan nị y'a ghọsịọlẹ nị y'e furuni wẹ gi e dọn ẹnya ebe akụ-lẹ-ụba ụwanị rị, onyẹ jẹnkọ d'e ye i ezigbo akụ-lẹ-ụba lepụ ẹnya?”
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 “Omẹni y'e dọnmẹni ihiẹn onyẹ ọzọ ọhụnma, onyẹ jẹnkọ d'e ye i nke i?”
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “O nwọnni odibo jẹnkọ d'e ri-ẹka fe nna ẹbụọ; o jẹnkọ d'e ze ize ohu, nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ hụn-ẹbọ mọbụ o wechanrịn enwẹn ẹ ye ohu, lelịa hụn-ẹbọ. Y'a sakọ ẹka fe Osolobuẹ lẹ egho.”
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 Ogẹn ndị Itu-Farisi gi nụgụụ ihiẹnni ile, wẹ nọ ru Jesu imi, makẹni egho a sụọka wẹ.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Kanị Jizọsị nọ sị wẹ, “Ụnụ wụ ndị hụn e mẹ kẹ sị ụnụ a rịka mma id'ẹnya ndị ọzọ, kanị, Osolobuẹ a marịngụọ obi ụnụ. Makẹni, ihiẹn hụn ịhịan weri n'ọ rịka mkpa wụ arụ ẹnya Osolobuẹ.”
15 Então Jesus disse a eles:
16 “Iwu Mozizi lẹ ihiẹn ndị-amụma de kẹ wẹ gi rụn ọrụn d'e ru ogẹn Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku gi bidọn ọrụn a. Kete mgbe hụ, wẹ hụ e zi oziọma Alị-eze Osolobuẹ, ịhịan ile hụ e gi ikẹn a zụọ nị wẹ banye ẹ.”
16 — A
17 “Ọ ka nfe nị elu-igwee lẹ ụwa ghafe karị nị akpụ ihiẹn ohu rị imẹ Iwu a danpụ, ọ sụọ n'a ihiẹn kachanrịn ntịn wẹ kaye mkpụrụ-ẹkụkwọ rị imẹ Iwu.”
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 “Okẹnnyẹ ọwụlẹ hụn kpechan nwunyẹ ẹ lụma okpoho ọzọ ghẹrẹ aghẹrẹ; okẹnnyẹ hụn lụma okpoho wẹ kpechan ghẹrẹ aghẹrẹ.”
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 “O nwọn ọdafịn ohu, hụn e kọn ekikẹn ọdafịn, e ri kẹ eze ụhụọhịn ile.”
19 Jesus continuou:
20 “O nwọnzikwọ okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Lazarọsị, ogbẹnnyẹ rọ, ẹtẹ jun ẹ ẹhụ a ile. W'e bu Lazarọsị a tọ ọnụ-mgbọn ọdafịn hụ ogẹn ile.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 Lazarọs' a chọdẹ n'o gi ifunfun ihiẹn-oriri hụn a dannahịn ọdafịn hụ ọ gha e ri ihiẹn-oriri gbọn ẹgụn. O ru, nkitẹ a bịadẹ d'a rachan ẹtẹ ndị hụ rị a ẹhụ.”
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 “Omẹgụụ, ogbẹnnyẹ hụ nọ nwụnhụn, ndị mmọn-ozi nọ bu ẹ si ebe Ebraham rị. Ọdafịn hụ a nwụnhụnzịkwọ, wẹ nọ li ẹ.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Imẹ alị-mmọn, ebe ọdafịn hụ rị a ta afụnfụn, o wesi ẹnya elu, ọ nọ gha ebe teni lecheni Ebraham, hụnzị Lazarọsị k'ọ nọdịyen'ẹ.
23 Ele sofria muito no
24 'Ya ọ nọ kpọchen'ẹ, sị, ‘Nẹdi ẹnyi Ebraham! Mẹ omikẹn m zi Lazarọsị n'o gi ọnụnụ mkpịnsịn-ẹka a deri mirin tanye m ire kẹni ire hụn ụzọ jụụ m oyi, makẹlẹ m rị a ta okẹn afụnfụn imẹ ọkụnnị!’ ”
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 “Ebraham nọ sị a, ‘Nwa m, nyanhan n'i nwẹhẹnchanrịn ihiẹn ile rị mma ogẹn i gi rị ndụn, bụ Lazarọsị nwẹhẹn ihiẹn ile jọ njọ. Kanị, ẹhụ fu ẹ nwan ebeni, bụ yụ nwẹn rị nwan a ta afụnfụn.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 Wezụkadẹ ihiẹn ndịnị ile, o nwọnzikwọ oghe shịagbu enwẹn ẹ wẹ dọnmẹ ẹgbata ẹnyi lẹ ụnụ, nke wụ nị onyẹ ọwụlẹ chọ n'ọ fetu shi ebe ụnụ rị asakọ ẹka, bụ o nwọnni onyẹ ọwụlẹ rị ebahụn jẹnkọ d'a saẹka fetu bịa ebe ẹnyi rị.’
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 'Ya ọdafịn hụ nọ sị a, ‘Baba dodo nwan, zi Lazarọsị jẹn iwe nẹdi m—
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 nị m nwọn umunẹ ikẹnnyẹ isẹn. Y'a jẹn d'a dọ wẹ ẹka-ntịn makẹ wẹ gha a bịa ebeni afụnfụn rị.’ ”
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 “Kanị, Ebraham nọ sị a, ‘E nwẹghọ wẹ Iwu Mozizi lẹ Ihiẹn ndị-amụma de; umunẹ i wẹ gọn wẹ ntịn.’
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 Ọdafịn hụ nọ sị a, ‘Mbakwọ nẹdi ẹnyi Ebraham, ọhụn ezuni! Kanị, omẹni onyẹ gha ọnwụn lihi jẹn d'e kunrun wẹ, wẹ jẹnkọ d'e rogharị.’
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 Kanị, Ebraham nọ sị a, ‘Omẹni egọnni wẹ Iwu Mozizi lẹ ihiẹn ndị-amụma de ntịn, ekwerikọ wẹ—ọsụọkwọn'a nị ịhịan gha ọnwụn lihi d'a gwa wẹ.’ ”
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.