Atos 14
Ika NT (IKK_WBT) vs NTLH
1 Ihiẹn ohu hụ mẹ imẹ Antịọkụ rị Pisidia mẹzikwọ imẹ Ikoniọm. Ebẹhụ, Pọlụ lẹ Banabasị banye imẹ ụlọ-ofufe ndị Ju, ku oku, nke wụ nị ndị bu ọda nọ kwerini Jesu—kẹ ndị Ju kẹ ndị wụlẹni ndị Ju.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Kanị, omẹgụzị, ndị Ju kwerilẹni nọ kpasu ndị wụlẹni ndị Ju, wiwi wẹ obi, wẹ nọ bu lụmanị ndị kwerini.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Wẹ nọbie ebẹhụ, e zi ni Di-nwọnni-ẹnyi ozi—e zi ẹ, e zishi ẹ ikẹn. Di-nwọnni-ẹnyi nọ gi wẹ rụnsọnmẹ ihiẹn-ahịma lẹ ọrụn-atụmẹnya hụn o gi ghọsị nị ozi wẹ rị e zi banyeni ẹfọma o mẹ wụ ezioku.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Kanị ndị obodo hụ kebe ekebe: ndị hụ a nọyeni ndị Ju, ndị hụ a nọyeni ndị-ozi hụ pụ-ichẹn wụ Banabasị lẹ Pọlụ.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Ogẹn ndị hụ imẹ ndị Ju lẹ ndị wụlẹni ndị Ju lẹ ndị-ndu wẹ gi chọ nị wẹ mẹshi ndị-ozi hụ pụ-ichẹn ikẹn, gi ọmụma magbu wẹ,
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 ndị-ozi hụ pụ-ichẹn wụ Banabasị lẹ Pọlụ nọ nụ a; ya wẹ nọ gbasi Likonịa. Wẹ nọ jẹnsọnmẹ obodo ndị rị ebẹhụ—kẹ Listra kẹ Dẹbe kẹ alị ndị nọhunmẹ ni wẹ,
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 e zisọnmẹ oziọma.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Imẹ Listra, o nwẹ okẹnnyẹ ohu hụn nọdị anị; o jẹntuni ijẹn makẹni ọ wụ ngụrọ kete w'a mụl'a.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Okẹnnyẹ ahụn hụ ẹ gọn ntịn ebe Pọlụ rị e ku oku. Pọlụ nọ bu ẹnya tụma a, hụn a nị o nwọnghọ okukwe hụn o k'e gi dịnhịn.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Pọlụ nọ yi, “Gi ụkụ ị ẹbụọ wuzo ọtọ!” Okẹnnyẹ hụ nọ tụsi elu, jẹnmẹ ijẹn.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Ogẹn ndị hụ jun ebẹhụ gi hụn ihiẹn Pọlụ mẹ, wẹ nọ gi asụsụ Likonịa yi oro, sị, “Ndị mmọn e giọlẹ ụdị ịhịan hidan d'e kunrun ẹnyi-oo!”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Wẹ nọ kpọ Banabasị Zeusu, kpọ Pọlụ Hẹmisi—makẹni 'ya wụ onyẹ e kuni.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Ụlọ-mmọn wẹ nọ e fe mmọn ahụn w'a kpọ Zeusu rịhụ mkpẹnrẹn obodo hụ. Ohẹn-mmọn Zeusu nọ wẹhẹ okẹn-efin bu ọda lẹ obobo ọnụ-mgbọn obodo hụ, makẹni ịya lẹ igunrun hụ chọ nị wẹ chụyeni ndị-ozi hụ pụ-ichẹn ẹjan.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Kanị ogẹn ndị-ozi hụ pụ-ichẹn wụ Banabasị lẹ Pọlụ gi nụ ihiẹnni, wẹ nọ dọka ẹwuru wẹ, yisọnmẹ oro, gbaban imẹ igunrun hụ,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 sị, “Ikẹnnyẹ, kị ụnụ rị e mẹni ihiẹnni? Ẹnyi wụhụ ịhịan mmaka nọkẹ ụnụ. Ẹnyi wẹhẹni ọnụ oziọma, kẹni ụnụ hụn ụzọ gbehutọ, la ihiẹn ndịnị nwọnlẹni-isi tọ pụha d'e kunrun Osolobuẹ rị ndụn, hụn ke elu-igwee lẹ ụwa lẹ ohimin lẹ ihiẹn ile rị imẹ wẹ.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Ogẹn mbụ, ọ hapụgụọ ndị alị ile rị ichẹn-ichẹn nị wẹ bi k'ọ sụọ wẹ.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Kanị, o gibehini ihiẹn-ọma ọ rị e mẹ a shịa nị enwẹn ẹ ẹri. Ọ hụ a gha enu-igwee e mẹsọnmẹ mirin e zueni ụnụ, e yesọnmẹ ụnụ mkpụrụ a ghọrị ogẹn wẹ, e yesọnmẹ ụnụ ihiẹn-oriri hụn ụnụ gi e rijun ẹfọ, e mẹ ịghọghọ e jun ọnụ obi.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Kẹ okuni ile Pọlụ lẹ Banabasị kudẹ, ọ fụkwọ wẹ ọrụn nị wẹ d'a s'ẹka gbọndọn wẹ achụyelẹ ni wẹ ẹjan.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Kanị ndị hụ imẹ ndị Ju nọ gha Antịọkụ lẹ Ikoniọm bịa Listra. Wẹ nọ dọrị igunrun hụ ye azụụn nke wẹ. Ya wẹ nọ ma Pọlụ ọmụma, dọkpụnfụ a imẹ obodo hụ, e ro n'ọ nwụnhụngụọ.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Kanị, ogẹn ndị kwerini gi fihunmẹ ẹ, ọ nọ lihi ọtọ, banye imẹ obodo hụ. Eki e fọn, ya lẹ Banabasị nọ si Dẹbe.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Ogẹn wẹ gi zigụụ oziọma imẹ Dẹbe, kpọhagụnị Jesu ndị bu ọda, wẹ nọ kin-azụụn, si obodo Listra, gha ebẹhụ si Ikoniọm, gha Ikoniọm si Antịọkụ rị Pisidịa:
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 mẹkọ ihiẹn ndị rị e sọn Ụzọ-Jesu imẹ obodo ndị hụ gi zekẹnmẹ; a gba wẹ umẹ, a sị wẹ wuzo imẹ okukwe. A sị wẹ, “Ẹnyi k'a tarịrị afụnfụn bu ọda emẹni ẹnyi jẹnkọ d'a banye Alị-eze Osolobuẹ.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Ogẹn wẹ gi ghagbarịgụụ ụka ndị rị ebẹhụ, tumẹsọnmẹgụni wẹ ndị-isi, wẹ nọ gi ekpere lẹ ibu-ọnụ ha wẹ ye ẹka Di-nwọnni-ẹnyi hụn wẹ kwerini.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Ya wẹ nọ ghasi Pisidịa pụ Pamfilịa.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Ogẹn wẹ gi zigụụ oziọma imẹ Pẹga, wẹ nọ jẹnmẹ Atalịa.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Ya wẹ nọ gi ụgbọ-mirin gha Atalịa kin-azụụn si Antịọkụ ebe wẹ nọ bu wẹ che ẹka Osolobuẹ nị wẹ d'a rụnma ọrụnnị wẹ rụngụụ nwan.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Ogẹn wẹ gi ru Antịọkụ, wẹ nọ kpọgbama ndị ụka, gwa wẹ ihiẹn ile Osolobuẹ gi wẹ rụn lẹ k'o dọn kpọpụ nị ndị alị ndị ọzọ ụzọ okukwe.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Wẹ nọ sọn ndị kwerini rị ebẹhụ nọdị ẹkẹrẹ.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.