1 Coríntios 15

Ika NT (IKK_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Umunẹ m, m chọ nwan nị m nyanhan nị ụnụ oziọma hụn m zi ụnụ, hụn ụnụ nabanhan, hụn ụnụ turu nwan imẹ ẹ;
1 Irmãos, venho lembrar-vos o evangelho que vos anunciei, o qual recebestes e no qual ainda perseverais;
2 oziọma ahụn Osolobuẹ gi rị a zụọpụha ụnụ—omẹni ụnụ e kwọnkẹnmẹghọ ozi hụ m zi ụnụ—mmanị ụnụ kwerihụ nke ọlal'iwi.
2 por ele também sois salvos, se retiverdes a palavra tal como vo-la preguei, a menos que tenhais crido em vão.
3 Makẹni, ihiẹnni rịkẹnmẹ mkpa imẹ ihiẹn ndị ru m ẹka rị ihiẹn ibuzọ m mẹ n'o ruzikwọ ụnụ ẹka: nị Kraịstị gi ufiri njọ ẹnyi nwụn nọkẹ kẹ Ẹhụhụọ-nsọ dọn ku ẹ ẹdẹi;
3 Antes de tudo, vos entreguei o que também recebi: que Cristo morreu pelos nossos pecados, segundo as Escrituras,
4 nị wẹ li ẹ; ni, nke akp'ọhịn ẹtọ, Osolobuẹ nọ weli ẹ—nọkẹ kẹ Ẹhụhụọ-nsọ dọn ku ẹ ẹdẹi;
4 e que foi sepultado e ressuscitou ao terceiro dia, segundo as Escrituras.
5 nị Kẹfasị (wụ Pita) hụn a; uwẹ Mmẹbụọ wụ ndị-ozi pụ-ichẹn nọzị hụn a.
5 E apareceu a Cefas e, depois, aos doze.
6 Omẹgụụ, ihiẹn karị madụ ọgụn-isẹn kwasị nnụ imẹ ndị kwerini nọgbamanị nọ hụn a. Imẹrinmẹ wẹ hụkwọ nwan ndụn, kanị ndị hụ imẹ wẹ a ranhịngụọ—ya wụ, a nwụnhụngụọ wẹ.
6 Depois, foi visto por mais de quinhentos irmãos de uma só vez, dos quais a maioria sobrevive até agora; porém alguns já dormem.
7 Omẹgụzị Jemisi nọ hụn a; omẹgụzị ndị-ozi pụ-ichẹn ile nọ hụn a.
7 Depois, foi visto por Tiago, mais tarde, por todos os apóstolos
8 Nke ịkpazụụn imẹ wẹ ile, mmẹ nwẹn nọzị hụn a: mmẹ hụn nọ kẹ nwa wẹ mụ ogẹn furulẹni.
8 e, afinal, depois de todos, foi visto também por mim, como por um nascido fora de tempo.
9 Ezioku-ezioku, imẹ ndị ozi pụ-ichẹn ile, onwọnni onyẹ m han kẹ 'ya. Erudẹni m onyẹ w'a kpọ onyẹ-ozi pụ-ichẹn, makẹni m kpokpo ụka Osolobuẹ.
9 Porque eu sou o menor dos apóstolos, que mesmo não sou digno de ser chamado apóstolo, pois persegui a igreja de Deus.
10 Kanị, m wụ nwan ihiẹn m wụ ghahanị ẹfọma Osolobuẹ, bụ ẹfọma hụ o mẹni m alanị iwi. Kaka! Mmẹ rụnkarịdẹ onyẹ ọwụlẹ imẹ wẹ. Kanị, ẹlẹ ni mmẹ rụn—kama, ẹka Osolobuẹ hụn rị imẹ ndụn m rụn a.
10 Mas, pela graça de Deus, sou o que sou; e a sua graça, que me foi concedida, não se tornou vã; antes, trabalhei muito mais do que todos eles; todavia, não eu, mas a graça de Deus comigo.
11 Ya wụ, ọsụọn'a nị mmẹ zi mọbụ nị uwẹ zi, ọnwan wụ ihiẹn ẹnyi e zi; ọnwan wụ ihiẹn ụnụ kweri.
11 Portanto, seja eu ou sejam eles, assim pregamos e assim crestes.
12 O mẹ nwan nị ozi ẹnyi wụ nị Osolobuẹ gha ọnwụn weli Kraịstị, kịnị kẹ ndị hụ imẹ ọnụ rị e kuni nị Osolobuẹ e welikọ ndị nwụnnị?
12 Ora, se é corrente pregar-se que Cristo ressuscitou dentre os mortos, como, pois, afirmam alguns dentre vós que não há ressurreição de mortos?
13 Omẹni Osolobuẹ ara weli ndị nwụnnị, ya wụ nị o welini Kraịstị—ya wụ nị Kraịstị aghanị ọnwụn lihi;
13 E, se não há ressurreição de mortos, então, Cristo não ressuscitou.
14 omẹni Osolobuẹ ewelini Kraịstị, ya wụ nị ozi ẹnyi zi enwẹni ihiẹn ọ wụ, okukwe ọnụ enwọnzikwọnị ihiẹn ọ wụ.
14 E, se Cristo não ressuscitou, é vã a nossa pregação, e vã, a vossa fé;
15 Ya wụzị nị ẹnyi rịdẹ nwan e buokin Osolobuẹ ọnụ—makẹni ẹnyi e kugụọ nị Osolobuẹ a ghagụọ ọnwụn weli Kraịstị—bụ o welin'ẹ, omẹni ara weli ndị nwụnnị.
15 e somos tidos por falsas testemunhas de Deus, porque temos asseverado contra Deus que ele ressuscitou a Cristo, ao qual ele não ressuscitou, se é certo que os mortos não ressuscitam.
16 Omẹni Osolobuẹ ara weli ndị nwụnnị, ya wụ nị o welini Kraịstị,
16 Porque, se os mortos não ressuscitam, também Cristo não ressuscitou.
17 omẹni Osolobuẹ ewelini Kraịstị, ya wụ nị okukwe ụnụ wụ ihiẹn la iwi, ya wụ nị ụnụ rịkwọ nwan imẹ njọ ụnụ.
17 E, se Cristo não ressuscitou, é vã a vossa fé, e ainda permaneceis nos vossos pecados.
18 Ya wụ nị ndị hụn rị imẹ Kraịstị ogẹn wẹ gi nwụnhụn, ndị ranhịngụnị, a lagụọ iwi.
18 E ainda mais: os que dormiram em Cristo pereceram.
19 Omẹni ịrị-ndụn enu-ụwanị sụọ kẹ ẹnyi gi rị e nwọn olil'ẹnya imẹ Kraịstị, ya wụ nị nke ẹnyi kachanrịn njọ imẹ ịhịan ile rị ụwa.
19 Se a nossa esperança em Cristo se limita apenas a esta vida, somos os mais infelizes de todos os homens.
20 Kanị, ezioku rịn'a wụ nị Osolobuẹ a ghagụọ ọnwụn weli Kraịstị, gi ẹ hẹnrin ihiẹn-ugbo ibuzọo wepụha nị enwẹn ẹ imẹ ndị nwụnnị, gi ẹ ghọsị kẹ ndị họdụnị k'e jẹn.
20 Mas, de fato, Cristo ressuscitou dentre os mortos, sendo ele as primícias dos que dormem.
21 Makẹni, ebe o mẹ ni ẹka onyẹ ohu kẹ ọnwụn ghaha bịa, ịgha ọnwụn lihi a ghagụọzịkwọ ẹka onyẹ ohu bịa.
21 Visto que a morte veio por um homem, também por um homem veio a ressurreição dos mortos.
22 Makẹni, k'o dọn mẹ ni ịhịan ile a nwụn ọnwụn makẹni wẹ lẹ Adam wụ ohu, ẹrịra k'ọ dọnzi mẹ nị ịhịan ile k'a gha ọnwụn lihi makẹni wẹ lẹ Kraịstị wụ ohu.
22 Porque, assim como, em Adão, todos morrem, assim também todos serão vivificados em Cristo.
23 Kanị, o ru onyẹ o lihi, o ru onyẹ o lihi: Kraịstị wụ onyẹ ibuzọ, mkpụrụ-ibuzọ; ọ bịazị, ndị nke ẹ e lihi.
23 Cada um, porém, por sua própria ordem: Cristo, as primícias; depois, os que são de Cristo, na sua vinda.
24 Ọhụn mẹgụụ, njẹndemẹ ogẹn e ru, hụn Kraịstị jẹnkọ d'e gi we Alị-eze che ẹka Chuku-Nẹdi—o mẹrichanrịngụụ ọkịkị ile lẹ onyẹ ọwụlẹ rị a kịnị lẹ onyẹ ọwụlẹ ikẹn ọwụlẹ rị ẹka a.
24 E, então, virá o fim, quando ele entregar o reino ao Deus e Pai, quando houver destruído todo principado, bem como toda potestade e poder.
25 Makẹni, Kraịstị k'a kịrịrị d'e ru mgbe o bugụụ ndị-iṅẹnrẹn ẹ ile che okpuru ụkụ a.
25 Porque convém que ele reine até que haja posto todos os inimigos debaixo dos pés.
26 Eṅẹnrẹn ịkpazụụn o k'e tikpọ wụ ọnwụn.
26 O último inimigo a ser destruído é a morte.
27 Makẹni, “Osolobuẹ e bugụọ ihiẹn ile che ẹ okpuru ụkụ.” Ya kẹ Ẹhụhụọ-nsọ ku. Kanị, omẹni Ẹhụhụọ-nsọ sị nị “ihiẹn ile rị okpuru ụkụ a” o wechanrịn ẹnya nị Osolobuẹ, hụn bu ihiẹn ile che ẹ okpuru ụkụ arị ihiẹn o bu che ẹ okpuru.
27 Porque todas as coisas sujeitou debaixo dos pés. E, quando diz que todas as coisas lhe estão sujeitas, certamente, exclui aquele que tudo lhe subordinou.
28 Osolobuẹ bugụụ ihiẹn ile che okpuru ya wụ Nwa a, ogẹn hụ, Nwa a lẹ enwẹn ẹ a bịa d'a rịzịkwọ okpuru Osolobuẹ hụn bu ihiẹn ile che ẹ okpuru—kẹni Chuku wụrụ ihiẹn ile ẹnya onyẹ ọwụlẹ, wụrụ onyẹ ihiẹn ile rị okpuru ẹ.
28 Quando, porém, todas as coisas lhe estiverem sujeitas, então, o próprio Filho também se sujeitará àquele que todas as coisas lhe sujeitou, para que Deus seja tudo em todos.
29 Omẹni Osolobuẹ ara weli ndị nwụnnị, kịnị kẹ ndị ahụn rị e mẹfụ nị ndị nwụnnị mirin-Chuku k'e mẹ? Omẹni Osolobuẹ ara weli ndị nwụnnị, kẹ ịhịan rị e mẹpụnị nị wẹ mirin-Chuku?
29 Doutra maneira, que farão os que se batizam por causa dos mortos? Se, absolutamente, os mortos não ressuscitam, por que se batizam por causa deles?
30 Kị ẹnyi rị nị nwan e buni enwẹn ẹnyi e che ihiẹn ọnwụn gi a kpọ ẹnyi ihun ogẹn ile?
30 E por que também nós nos expomos a perigos a toda hora?
31 M'a nwụndẹ ụhụọhịn ile ma! Ezioku rọchanrịn umunẹ m—k'o dọn wụrụ ezioku nị m gi ụnụ a nyan isi makẹ ihiẹn Kraịstị wụ Jesu Nna ẹnyi mẹ imẹ ndụn ụnụ.
31 Dia após dia, morro! Eu o protesto, irmãos, pela glória que tenho em vós outros, em Cristo Jesus, nosso Senhor.
32 Emẹni olil'ẹnya ịhịan-mmaka sụọ, olil'ẹnya ndụnnị sụọ, kẹ m gi kweri lụsọn eje-anụ ndị hụ ọgụn imẹ alị Ẹfẹsọsị, elee erere k'ọ bannị m? O mẹ nwan nị Osolobuẹ ara weli ndị nwụnnị,
32 Se, como homem, lutei em Éfeso com feras, que me aproveita isso? Se os mortos não ressuscitam, comamos e bebamos, que amanhã morreremos.
33 Anịkwọlẹ ni wẹ dufie ụnụ! “Eje-ọgbọ e wiwi ezi-omumẹ!”
33 Não vos enganeis: as más conversações corrompem os bons costumes.
34 Tẹnhin ni nwan nwọnrin uche; ụnụ e mẹbehi njọ—nị ndị hụ imẹ ụnụ amarịn Osolobuẹ. Kaka! M rị e ku ọnwan kẹni ifẹnrẹn mẹ ụnụ.
34 Tornai-vos à sobriedade, como é justo, e não pequeis; porque alguns ainda não têm conhecimento de Deus; isto digo para vergonha vossa.
35 Kanị, ikẹnkwọ ịhịan k'a jụma kẹ “Nanị kẹ Osolobuẹ e dọn weli ndị nwụnnị? Elee ụdị ẹhụ kẹ wẹ k'e gi bịa?”
35 Mas alguém dirá: Como ressuscitam os mortos? E em que corpo vêm?
36 Onyẹ-nzuzu! Ihiẹn ị kụnye anị ara rị ndụn, pu, wezụka n'ọ nwụnhụngụụ anwụnhụn.
36 Insensato! O que semeias não nasce, se primeiro não morrer;
37 Ọzọzị, ị gha a kụn ihiẹn, ẹlẹ ẹhụ o jẹnkọ d'e gi pụha kẹ y'a kụnye, mkpụrụ gba-ọtọ kẹ y'a kụnye: ikẹnkwọ mkpụrụ ọka-witi mọbụ mkpụrụ ihiẹn ọzọ.
37 e, quando semeias, não semeias o corpo que há de ser, mas o simples grão, como de trigo ou de qualquer outra semente.
38 Kanị Osolobuẹ e ye ẹ ẹhụ hụ Osolobuẹ chọ; o ye ụdị mkpụrụ ọwụlẹ ẹhụ nke ẹ.
38 Mas Deus lhe dá corpo como lhe aprouve dar e a cada uma das sementes, o seu corpo apropriado.
39 Ẹhụ ihiẹn ile ẹlẹ ụdị ohu: nke ịhịan wụ ụdị ohu; anụmanụ nwọn ụdị ọzọ; nnụnụ nwọn ụdị ọzọ; azụn nwọnzịkwọ ụdị ọzọ. Onyẹ lẹ ụdị a, onyẹ lẹ ụdị a.
39 Nem toda carne é a mesma; porém uma é a carne dos homens, outra, a dos animais, outra, a das aves, e outra, a dos peixes.
40 O nwọnghọ ihiẹn ndị rị elu-igwere, nwẹzikwọ ihiẹn ndị rị elu-ụwa; kanị ọghọ ihiẹn ndị rị enu-igwere wụ ụdị ichẹn, ọghọ ihiẹn ndị ahụn rị elu-ụwa wụ ụdị ichẹn.
40 Também há corpos celestiais e corpos terrestres; e, sem dúvida, uma é a glória dos celestiais, e outra, a dos terrestres.
41 Ẹnya-anwụn nwọn ọghọ nke ẹ; ifọn nwọn ọghọ nke ẹ; kokisẹ nwọnzikwọ ọghọ nke ẹ, kokisẹ ichẹn-ichẹn nwọn ọghọ ichẹn-ichẹn.
41 Uma é a glória do sol, outra, a glória da lua, e outra, a das estrelas; porque até entre estrela e estrela há diferenças de esplendor.
42 Ẹrịra k'o jẹnkọ d'a rị ogẹn Osolobuẹ k'e gi weli ndị nwụnnị: ẹhụ wẹ li wụ hụn e rehini, kanị hụn o k'e weli ara rehi;
42 Pois assim também é a ressurreição dos mortos. Semeia-se o corpo na corrupção, ressuscita na incorrupção. Semeia-se em desonra, ressuscita em glória.
43 wẹ li ẹ ebe o nwọnlẹni ọghọ, kanị hụn o k'e weli k'e nwẹ ọghọ; wẹ li ẹ ebe o kẹnrẹnlẹni, kanị hụn o k'e weli k'e nwẹ ikẹn;
43 Semeia-se em fraqueza, ressuscita em poder.
44 ihiẹn wẹ li wụ ẹhụ ịhịan-mmaka, kanị ẹhụ imẹ-mmọn wẹ e legha k'o k'e weliOmẹni ẹhụ-mmaka rị a rị, ya wụ ẹhụ imẹ-mmọn rịzịkwọ a rị.
44 Semeia-se corpo natural, ressuscita corpo espiritual. Se há corpo natural, há também corpo espiritual.
45 Ẹrịra kẹ wẹ de ẹ imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, sị, “Onyẹ ibuzọ, hụn wụ Adam, nọ hẹnrin ịhịan rị ndụn,” Adam ịkpazụụn e hẹnrin Mmọn hụn e ye ndụn.
45 Pois assim está escrito: O primeiro homem, Adão, foi feito alma vivente. O último Adão, porém, é espírito vivificante.
46 Kanị ẹlẹ hụn imẹ-mmọn bu ụzọ bịa, kama, hụn wụ ịhịan-mmaka bu ụzọ bịa, n'o d'e ru onyẹ imẹ-mmọn hụ.
46 Mas não é primeiro o espiritual, e sim o natural; depois, o espiritual.
47 Onyẹ ibuzọ hụ gha ụwanị bịa, onyẹ wẹ gi ẹjan mẹmẹ rọ; hụn-ẹbọ gha elu-igwee bịa.
47 O primeiro homem, formado da terra, é terreno; o segundo homem é do céu.
48 Kẹ onyẹ hụ wẹ gi ẹjan mẹmẹ rị, ẹrịra kẹ ndị hụn wẹ gi ẹjan mẹmẹ rị; kẹ onyẹ hụn gha enu-igwee bịa rị, ẹrịra kẹ ndị hụn wụ nke elu-igwee rịzịkwọ.
48 Como foi o primeiro homem, o terreno, tais são também os demais homens terrenos; e, como é o homem celestial, tais também os celestiais.
49 Kẹ ẹnyi dọn nwọn nwan ẹhụ hụn yi onyẹ nke ẹjan, ẹrịra kẹ ẹnyi k'a dọnzị nwọn ẹhụ hụn yi onyẹ nke elu-igwee.
49 E, assim como trouxemos a imagem do que é terreno, devemos trazer também a imagem do celestial.
50 Umunẹ m, ọnwan wụ ihiẹn m rị a gwa ụnụ: ẹhụ-lẹ-ẹdeke asakọ ẹka banye Alị-eze Osolobuẹ; ihiẹn a nwụnnị abanyekọ hụn ghalẹni a nwụn.
50 Isto afirmo, irmãos, que a carne e o sangue não podem herdar o reino de Deus, nem a corrupção herdar a incorrupção.
51 Gọn ni ntịn: nị m gwa ụnụ ihiẹn-mini: ẹlẹ ẹnyi ile k'a nwụn (ranhịn), kanị, ẹnyi ile jẹnkọ d'e nwọnhutọ!
51 Eis que vos digo um mistério: nem todos dormiremos, mas transformados seremos todos,
52 O k'e mẹ idumuzi: ozigbo-ozigbo, imẹ ntabe-ẹnya ohu, hụn wẹ gihụ gbu opi ịkpazụụn hụ! Makẹni, ogẹn opi hụ e gi han, ndị nwụnnị k'e gi ẹhụ ghalẹni a nwụn lihi; ẹnyi ndị hụn rị ndụn e nwọnhutọ.
52 num momento, num abrir e fechar de olhos, ao ressoar da última trombeta. A trombeta soará, os mortos ressuscitarão incorruptíveis, e nós seremos transformados.
53 Makẹni, ẹhụ ẹnyini hụn e rehini k'e nwọnhutọrịrị hẹnrin hụn ghalẹni e rehi; ẹhụ ẹnyini hụn a nwụnnị k'e nwọnhutọrịrị hẹnrin ẹhụ hụn ghalẹni a nwụn.
53 Porque é necessário que este corpo corruptível se revista da incorruptibilidade, e que o corpo mortal se revista da imortalidade.
54 Ogẹn ẹhụnị e rehini e gi hẹnringụụ ihiẹn ghalẹni e rehi, ẹhụnị a nwụnnị e hẹnringụụ hụn ghalẹni a nwụn, ọ wụrụ nị ihiẹn ahụn wẹ de imẹ Ẹhụhụọ-nsọ e mẹzugụọ: nị
54 E, quando este corpo corruptível se revestir de incorruptibilidade, e o que é mortal se revestir de imortalidade, então, se cumprirá a palavra que está escrita: Tragada foi a morte pela vitória.
55 — ausente —
55 Onde está, ó morte, a tua vitória? Onde está, ó morte, o teu aguilhão?
56 Ihiẹn ọnwụn gi e gbu wụ njọ; ikẹn njọ wụ Iwu.
56 O aguilhão da morte é o pecado, e a força do pecado é a lei.
57 Kanị ekele ya rịnị Osolobuẹ, hụn e ye ẹnyi mmẹri hụ ghahanị Nna ẹnyi wụ Jesu Kristi!
57 Graças a Deus, que nos dá a vitória por intermédio de nosso Senhor Jesus Cristo.
58 Ya wụ, ezi umunẹ m, wuzokẹnmẹ ni nwan; emẹhunmẹlẹ ni; a rụnwaye ni ọrụn Di-nwọnni-ẹnyi—ebe o mẹ ni ọnụ a marịnghọ nị ọrụn ụnụ rụn imẹ Di-nwọnni-ẹnyi alakọ iwi.
58 Portanto, meus amados irmãos, sede firmes, inabaláveis e sempre abundantes na obra do Senhor, sabendo que, no Senhor, o vosso trabalho não é vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.