Romanos 4
Eta Táurinaquene máechajiriruvahi ema Viya eta viyehe, ticaijare puito Eta Nuevo Testamento (IGNNT) vs VC
1 — ausente —
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Eta Sagrada Escritura, ani tacahe: “Ema Abraham, tétavicavahi eta macasiñavairahi me Viya. Eta tacahe, tijacapacaréinehi me Viya” tacahepa.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 — ausente —
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 — ausente —
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Énerichuva ema víyarahaini David máechajisihahi eta náuricacarevahi ena ticapecaturarahiana eta majacapiravacahi ema Viya, tájina étaparacaina eta nacaemataneasirahi.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 — ausente —
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 — ausente —
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Tacahe, eta juca viúricacarevahi, vahi vácarichu vicatuparahahini viti israelítana. Énerichuhivare tatuparacahivare ena apavasanana. Vécharipahi eta majapanuirahi ema Viya ema Abraham. Tacarichuhi eta macasiñavairahi, majacapahi ema Viya.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 — ausente —
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 — ausente —
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 — ausente —
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ema Viya tíjaracavahi eta máijarasirayare ema Abraham énapa ena mámariéqueneana tamutu eta apaquehe, návapairuyare. Máijaracayare táichavenehi eta macasiñavairahi ema Abraham. Vahi étaparacainahíni eta masuapirainahini eta vanairipiana.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Taicha te tatiarihinahini eta náicuchihi ena títauchanahi eta vanairipiana, tamapurujipapucaini eta vicasiñavairahi, tamapurujipavarepucaini eta máijarasiravahi ema Viya eta majacapirahaviyare.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Taicha eta vanairipiana, étachucha támaparaucha eta náicuña ena téjecapavanahi. Tásiha, vimutu vicaicuchiyarehini eta vícuña, taicha vimutu véjecapavahi.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ema Viya, tétavicavahi eta majapanuraivahi. Tásiha, yátupi máitauchayare eta máijarasiravana nayehe namutu ena mámariéqueneana ema Abraham. Vahi nácarichuhini ena téhicanahi eta vanairipiana. Nayeheyareva namutu ena ticasiñavanahivare mayehe, ticutianahi ema Abraham eta macasiñavairahi. Eta tacahe puiti, eta vicaiyairahi vimutu víti ema Abraham te mavahuana ema Viya.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Taicha ema Viya, ánipa maicha ema Abraham: “Puiti nunacaviyare píti nacaiyaqueneyare ena achaneana te camuriquene avasareana”. Tásiha, ema Abraham, ticasiñavahi muraca me Viya eta máitauchirayare eta máijarasirayare ema machichaya, tayanapane eta mácheruanahi éma, ésupa esu mayena. Taicha ema Viya, tamutuhi máituruequeneha. Ema Abraham ticasiñavahivare eta majacapirayare eta máicuchihi, tayanapane tájinaichaha máimahahini.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ema Viya mametacavarepa ema Abraham eta macachichairayare, camurianayare ena mámariéqueneanayare. Eta nasimutuvayare, tamutu nacavasayarepahi, camurianayarehi eta návasanaya. Ema Abraham, ticasiñavahi eta táitauchiravayarehi tamutu. Ticuchapavaipa eta máuchusirayare ema machichayarehi.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 — ausente —
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 — ausente —
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 — ausente —
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Eta tacahe, ichape eta majacapacarevahi me Viya táichavenehi eta macasiñavairahi muraca.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Tacahe, eta vicaravahuira eta Sagrada Escritura, vímatiequeneha vahi mácarichuhini ema Abraham majacapacarehini me Viya.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 — ausente —
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 — ausente —
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.