Atos 5

Eta Táurinaquene máechajiriruvahi ema Viya eta viyehe, ticaijare puito Eta Nuevo Testamento (IGNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Matiari­hi­hivare ema achane ticaijarehi Ananías ésupa esu mayena ticaijaru Safira. Éneri­chuvare náijara­recapa éna eta nayehe apaquehe napena­pahini.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Ema maca achane macaera­jicapa ticuti­mu­ri­hacaca eta plata tavachahi eta mayehe apaquehe. Esu mayena suéchahi eta mayumu­ru­sirahi eta ticuti­mu­ri­hacaca eta plata.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Tásiha, ema Pedro máichapa:
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Pímaha, Ananías. Piyehe­richuhi eta apaquehe píjara­reruhi. Nájina tipami­ca­vinahi eta pinaqui­si­ravaya. Puiti eta juca píjara­si­ravahi pinaquicava, pépiya­hi­ra­hipaipa pímijachahi tamutu eta juca plata tavachahi eta piyehe apaquehe. Pátupi­ru­vapaini eta pivara­ha­quenehi pinaquica. Émasera ema Viya máimara­racahi eta juca pépiya­hi­raivahi. Vahi vítinahini pivayua­ra­cahini —máichapa ema Pedro.
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Te masamapa ema Ananías eta juca, tiáquipai­cavapa, matupiru tépena. Te nasamai­ri­ricapa ena achaneana, namutu­rinehi tipicana ichape.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Tacahe, nararihi ena natupa­ra­háichuhi técara­recana. Navehapa eta máquehe ema Ananías. Náyuruacapa. Námapa te ecari, náecara­panapa.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Te táequenepa eta mapanaquene hora, títecapapa esu Safira, mayena ema Ananías. Vuíchaha suéchahini eta máichara­cavahi ema suima eta máepeni­raipahi.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Tacahe, ema Pedro mayase­recapa, ánipa maicha:
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Tacahe, ema Pedro máichapa:
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Tacahe, eta máichirahi ema Pedro, enevanepa tiáquipai­cavahi ésu te máivape­chacaya ema Pedro. Tépena­varepa. Te tichavanapa ena técara­pa­nanahi ema suímaini, náimaha­rinehi ésu tépenai­pavare. Naveha­varepa esu, námavarepa náecarapana te machacaya ema suímaini.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Te nasamai­ri­ricapa namutu ena achaneana, ichape­rinehi eta napisira ema Viya, navetijipa eta napisirahi ena téhicanahi ema ­ Cristo.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Tacahe, ena apóstoleana, ichape eta máijara­si­ra­vacahi ema Viya eta náimere­si­rayare eta tiárami­careana te namirahu ena apamuriana achaneana. Ticuru­ji­ca­cá­na­hivare tamutu sácheana ena tisuapa­ji­rahiana te náuruji­si­rareva te tajuhe eta Templo, te tayehe eta alar máepiyaruhi ema reyni Salomón.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Namutu ena apamuriana achaneana máehica­ra­ha­na­ríchaha ema Jesucristo, vahi napatsi­ca­vahini nacanara taicha namutu napicauchahi.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Camuria­na­pai­pasera ena ajairana énapa ena esenana ena téhica­na­paipahi ema Jesús.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Camurianaipa ena nacana­ra­rua­na­páipahi ena apóstoleana. Tacahe, námava­capahi ena apamuriana nacaju­ma­queneana, nanaqui­capaipa te calle mayani­ha­yarehi ema Pedro. Eta máetavi­si­ra­yarehi éma, távichayare eta macuna, tacana­ra­ca­yarehi eta najumana.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Éneri­chuvare, títeca­panapa te Jerusalén ena achaneana tiásihana te avasareana nachaca­ya­ra­hanahi. Námapahi ena nacaju­ma­queneana énapa ena návaháruana ena éreanana. Namutu ena nani tinara­ca­napahi tayehe eta náichava­que­né­vanahi.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Váipasera máuricahini eta juca ema corregidor, énapa ena machamuriana. (Saducéoa­nahi éna.) Tisema­na­rinehi táichavenehi eta náehisirahi ena camuri­queneana achaneana eta náimitu­rapihi ena apóstoleana.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Tacahe, nacava­nai­ripipa nacara­ta­tajica ena apóstoleana. Náimisiapapa te cárcel, ticaera­tanapa.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Émasera ema Viya majanea­ca­vacahi éna. Te jena yati, mavanecapa ema mayehe ángele. Mavejiapana eta cárcel návihahi éna. Mavanecapa náuchuca, ánipa maicha:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 —Eyana ímerecava te jena Templo. Emetaca ena achaneana eta mavarairahi ema Viya máitsivachaya arairuya eta náitare­si­rayare ena téhicanaya ema Jesucristo —máichavacapa ema ángele.
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Náuchusihapa ena apóstoleana te cárcel, timapi­cu­cu­hichaha te tiyananapa tayehe eta te Templo. Tinaha­ca­va­na­varepa tímitu­recana.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Te títeca­panapa te cárcel ena suntaruana, navejiacapa eta tapaja. Nájina­ri­pa­hisera. Tacahe, tichavanapa nayehe ena náquenu­ruhana. Nametacapa eta nájina­ripahi ena apóstoleana.
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 Tacahe, náichapa:
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Te máechapa ema corregidor, énapa ena machamuriana tuparai­rucana, émapa ema náquenumuri ena tasunta­rurana eta Templo, nárami­rinehi ichape. Tacahe, náichacacapa:
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Téchaji­ri­ca­va­na­richaha éna, títeca­panecha ema émana achane. Mameta­ca­vacapa éna. Ánipa macahe:
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Tacahe, ema náquenuruha ena suntaruana, émaja­ca­ruvapa tiyana. Mámamu­ri­ha­paipahi ena suntaruana, náepana­yarehi ena apóstoleana. Jéhesare, námamu­rihapa, tájinasera náichara­ca­pahini eta námirapahi taicha napicahi ena apamuriana achaneana natupi­si­ca­va­cahini te márijahiana.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Te nacaite­capapa, nacatu­pihapa te namuri ena tuparai­rucana. Tásiha, ema corregidor ánipa maicha:
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 —Víti vivane­cahehi muraca eta vaipa ecuapechava ecuimi­tureca eta máechepu­si­ra­hipuca ema Jesús, tasiha, éti ímiya­na­va­richucha ímitureca. Namutupa ena achaneana tayehe eta juca viávasa Jerusalén náitucapa eta ímitu­rapiana éti. Visapihapa evaraha vítiyare táecatiha eta máepenirahi ema achane Jesús. ¿Tájaha tacayema vahi esuapa­ha­vihini? —macahepa.
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Tacahe, ema Pedro énapa ena apamuriana apóstoleana najicapapa, ánipa naicha:
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Víti, véhicahi ema Viya, émarichuhi nacasi­ña­quenehi ena viáchuca­na­veanaini. Émahi ema ticaeche­pucahi ema Jesús, ema ímica­paruhi eta émeta­ta­sirahi te crusu.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Tásiha puiti, ema Viya máunacahi te anuquehe anuma. Macaejacahi te mavaure tayehe eta trono. Máijara­caripa eta matupa­ra­ha­yarehi Aquenu­ca­yarehi Ticatiu­ra­hi­yareva. Taicha mavarahahi ema Viya vimutuyare viti israelítana véneuchavaya mayehe, apaesa éma tiperdo­na­cha­ha­viyare tamutu eta vipeca­turana.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Víti véchaji­sihahi eta juca taicha vímaha­quenehi eta mápechi­ravahi títareca. Víti véchaji­sihahi maicha ema Espíritu Santo máijara­ru­havihi ema Viya viyehe viti visuapana éma —náichapa ena apóstoleana.
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Te nasamapa eta juca ena aquenucana, tisemanapa. Navarahapa nacapa­ca­va­ca­ya­rehini.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Matiari­hi­hisera te nataracu ema achane ticaijare Gamaliel. Ema tuparai­rucahi doctrinero fariseo. Ema maca achane ticapi­cahuhi nayehe namutu ena achaneana. Tacahe, titupihapa te namirahu. Macava­nai­ripipa náuchucachaha ánipina ena apóstoleana.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Tacahe, máichavacapa ena machamuriana aquenu­ca­rahana:
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Échapuca éti cape juca táitare­sirahi, téchepucahi ema émana achane ticaijare Teudas. Éma macahehi eta máitupa­ji­jiá­si­ravahi. Tásiha, camuriana ena achaneana téhicanahi. Cuátrocie­ntoanahi ena ajairana ena machane­ranahi. Tásihasera, nacapacahi ena mánarana. Tásiha, namutu ena téhica­nainihi téjane­re­pai­canahi. Títavapa tamutu.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Tásiha, te táequene­varepa, te jena sache eta nacatu­pairahi ena achaneana, téchepu­ca­varepa ema apana ema ticaijare Judas, ema ticavasa te Galilea. Camuria­navare ena téhicanahi. Éneri­chu­hi­va­reséra nacapacahi ena mánarana. Namutu­hivare téjane­re­paicana ena téhica­nainihi.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Tiuri puiti, esamanu eta juca numeta­ruheya. Ésami­ri­cachucha ena nani achaneana. Vahi ecuimi­ca­siapava nayehe. Taicha eta juca náichaquenehi te nayehe­chu­chapuca éna, títava­yarehi.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Téhese­rapuca mayehehi ema Viya, vahi erata­haimahi ecamitiaca. Échapa­vachucha. Machu ecucae­muñava ecanara ema Viya —máichavacapa.
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Tacahe, tésami­ri­ca­vanapa namutu. Náimisia­pa­varepa ena apóstoleana. Náestaca­vacapa. Tásiha, navane­ca­varepa eta vaipa nacuapechava nacuecha­jisiha eta máechepu­sirahi ema Jesús. Tásiha, nacaiti­ca­vacapa.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Tacahe, tiúchucanapa ena apóstoleana te náuruji­siavahi ena tuparai­rucana. Tiúrisa­mu­rea­na­páichucha eta nacaestairahi. Ánipa nacahe:
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Váhiquene nacatsi­ma­vahini. Tímitu­re­ca­náichucha tamutu sácheana, náechaji­sihahi ema Jesucristo. Tímitu­re­canahi te Templo étapa te pétiana.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.