Mateus 25
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ARA
1 Puiti nuvaraha nímicutichinaheyare nayehe ena tiúchucuhanaya ticachanenuanayare eta néjasihaya eta návacureya, énapa ena vahi ticachanenuanaimahi. Ena nani nacutihi ena diésqueneana esenachichana amaperuana. Ticuchapanahi ena araimanayare, nácapirayare te nasamapa eta náitecapiraya. Tiámauchavavacapaipa eta namicahuana lámparinana.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Ena cíncoqueneana, téchemarahianahi. Tiámauchavavacapahi eta nabotellana eta aceite natseruvapahi. Ena apamuriana cíncoqueneanahivare máechemarairahana mapanererureana. Vahi námauchavapahina eta nahaceiteyarehi. Tásiha, tájinapa naviyahini.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 — ausente —
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 — ausente —
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Tacahe, vahi náitecapavanehini ena araimana. Navarahaipahi tímacana éna. Tavehapa eta ichapu, tímacanapa.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Tacahe, te enumuhupa yati nasamapa ema tipiaracahi. Ánipa macahe: “¡Nárajapa ena araimanayare! ¡Yare iácapa!” nacahepa.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Téchepucanapa namutu ena esenachichana. Náetupiricapa eta namicahuana.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Tásiha, ena cíncoanavare tiájicuvacaipahi eta namicahuana. Tiyaseserecanapa eta aceite. Ánipa nacahe: “Ecatajicahavi ecajihavi eta eyehe aceite, taicha tiájicuvacaipahi eta juca vimícahuana, vémahaequenehaipa” nacahepa.
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Énasera ena cíncoqueneana najicapapa: “Vahi víjaracahémahi machu véchuriaca víti apanava. Vahi várataimahi. Tiúripana eyana evachareca eta ehaceitena” nacahepa.
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Tásiha, tiyananapa tivacharepananayarehi eta aceite. Eta nayerevapahi, títecapananecha ena araimanayare. Tisiapanapa te tajuhe te távihayarehi eta piesta. Náehicapa ena cíncoana natseruvanahi te távihayarehi eta piesta. Tacahe, ticaeratapa eta tapaja.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Te tiyerepa, títecapanapa ena apamuriana esenachichana. Náehahamecapa eta tapaja. Ánipa nacahe: “Tata, tata, pivejiequenehahavi. Vivaraha visiapa” nacahepa.
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Émasera ema arayenayare majicapapa: “Eti, ¿nájahahehipuca? Vahi nímatihe. Németeaca vahi étina tavanaranaina eta peti” máichavacapa ema arayenayarehi.
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Tacahe, ema Jesús máichahavipa: —Éti, vahi ecucuti ena máechemarairahana. Ecutiyaresera ena téchemarahiana. Ecuneuchavaicha éti, machu vahi ecunecapauchava eta jácani sácheyare eta nuchavirayare núti Manerejirunuhi ema Viya.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Puiti nuvaraha nímicutichinahe tayehe eta níjarasiraheya eti nuchanerana eta evacurecana taicha eta táurirahi eta ecaemataneasiranuhi. Matiarihi ema achane rico. Tiyanayarehi te apana avasare. Máichuhavacapa ena mapanana mamusurana. Máijaracapa eta maplatane.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ema achane máimativacahi eta náechemaraivahi ena mamusurana. Ema émana máijaracapa cinco millone. Ema apana máijaracapa apina millone. Ema apana máijaracapa étana millone. Nacaejapacayare eta plata. Tásiha, ema rico tiyanapa te macaijuheyarehi te apana avasare.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Tacahe, ema tijacapahi eta cinco millone, macaemataneacapa eta plata. Macaejapacapa eta plata. Diez millonepa maicha eta maplatane eta macaejapasirahi.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ema apana, ema tijacapahi eta apina millone, énerichuvarepa macaejapacapa eta plata. Títucavavare éma eta cuatro millone eta plata.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Émasera ema tijacapahi eta étanaichu millone, vaipa macaejapacahini eta plata. Máecarapa eta plata, mapisirahi eta macaetehahini.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Tiyere eta mapairirisirahi ema náejaharu. Téhesera te tichavapa, mayaserecavacapa eta plata máijararuanahi éma.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Tacahe, tínapucapa ema tijacapahi eta cinco millone. Máijaracapa ema máquenu eta máiturevahi. Ánipa macahe: “Tata, píti píjaracanuhi cinco millone eta plata. Júcahisera cinco millonevare eta táejapasirahi”.
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Ema máejaharu majicapapa: “Tiuri, nuchicha. Tájina táichava. Tétavicava eta piúriva. Pítauchahi eta picaemataneasirahi eta nuplatane. Puiti vahi támapurujimahi eta piúrivahi tayehe eta juca ánimurichichahi níjararuvihi. Nutuparacavinapa eta camuriquene. Puiti pisiapainapa eta nuyehe. Piúrisamurereacaváinapa”.
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Tásiha, títecapavarepa ema apana ema tijacapahi eta apina millone eta plata. Máichavarepa: “Tata, júcahi eta apina millone eta plata píjararunuhi. Júcahivare eta apinavare millone eta táejapasirahi”.
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Ema máejaharu majicapavarepa: “Tiuri, nuchicha. Tétavicava eta piúriva píti apana. Puiti, váhivare támapurujimahi eta piúrivahi tayehe eta juca ánimurichichahi níjararuvihi. Nutuparacavinapa eta camuripanaquene. Puiti pisiapainapa eta nuyehe. Piúrisamurereacaváinapa”.
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Tásiha, títecapavarepa ema tijacapahi eta étana millone. Máichapa ema máejaharu: “Tata, núti nímativihi eta pimajapanuraivahi. Piverejicanuyarehi eta táejapasirayarehi eta piplatane. Pítahacanuyarehiva eta nématanevachahi.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Eta nupisirahi nácaetehahini eta piplatane, nécarapa. Puiti, júcahi nímichava tamutu eta piplatane”.
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Ema máejaharu majicapapa: “Tétavicava eta pisunsuva, piti plújutataji. Te pímatinuhipuca eta numajapanuraivahi, nítaharahi eta apaematanevacha, téhevare pímijachahi nuverejicaviyare eta táejapasirayarehi eta níjararuvihi nuplatane;
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 váhiyapa pinacapaini te banco eta nuplatane. Puiti váequeneipahini puiti eta táejahacaripahini eta nuchaviraipahi”.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Tásiha, máichavacapa ena apamuriana mamusurana natiarihiqueneanahi: “Everejica ema mácatataji eta plata. Íjaraca ema ticayehehi eta diez millone.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Taicha, mácani máituruequenehahi eta macaemataneasirava, tatuparacahi eta nímicatasiraya. Ticayeheyare camuripana. Énasera nácani vahi náiturequenehahini eta nacaemataneasirava, ticaverejicasianayarehi eta náijaracasianahi.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Émechareca muraca ema maca musu máurirahatataji. Vahi ecujapanu, tayanapane máiyahainepuca, macapitiquiahechavainepuca. Tásiha, iáquijica eta te cuarto tamapicujuhequenepanahi” macahepa ema achane rico.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Te nuchava nuti Manerejirunuhi ema Viya, néjacainapa eta te nuyehe trono tacapicahuquene, Réynuinapa. Tásiha, névatacaya ena nuyeheana ángeleana nacurujicavacaya te numirahu namutu ena achaneana te avasareana. Tásiha, núti nunerejicavacainapa ena yátupiqueneanahi nuchanerana. Nunacainapa te nuvaure. Tásiha, ena vahi nuchaneranainahini nunacainapa te sapa.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 — ausente —
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 — ausente —
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Tásiha, nuti Rey ánipa níchayare ena nuchanerana tiávihanayarehi te nuvaure: “Yare, eti iúricacareanahi manerejiruanahi ema Tata. Níjaracahénapa eta etuparahayare, ícuchihi mayehe ema Tata acane te tépanavainapa eta apaquehe.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Taicha te ímahanuhi eta nécuavahi, éti énicanuhi. Numaunepahi, éti íjaracanuhi néra eta une. Tájina nítecapihahini te nupaisihapahi, éti íjaracanuhi eta nítecapihayare.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Tájina numuirihainapahini, éti emuriachanuhi. Nucajumahi, éti ípuchapananuhi. Nucaeratahi te cárcel, éti ejirapananuhivare”.
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Tásiha, ena níchuhaqueneanahi tijicapanuanainapa: “Tata, ¿tájamuhu vímahavihi pécuhapahi, tásiha vénicavipa? ¿Tájamuhuvare vímahavihi pimaunepahi, tásiha víti vésichavipa eta une?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 ¿Tájamuhuvare vímahavihi te pipaisirana tájina pítecapihahini, tásiha, víti víjaracavipa eta pítecapihahi? Váhivare vímahavihini mamuriarevinahini, tásiha víti vimuriachavipa.
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 ¿Tájamuhuvarehipuca picajumahi, tásiha víti vípuchapanavipa? ¿Tájamuhuvarehipuca picaeratahi, tásiha víti véjirapanavipa?” náichanupa.
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Tásiha, nuti Rey nujicapainavarepa: “Nutupiruva numetacahe: Nútira íjaracanuhi tamutu eta ejapanuraivahi, ímicatasiravacahi ena echamuriana nuchaneranahivare, ena nani namaesachaqueneanahi najacapahini ena apamuriana ena achaneana” níchavacapa.
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 Tásiha, ena tiávihanahi te sapa, níchavacainapa: “Étisera évuisiha te numirahu, eti masuapajirairahana ecaviurevanahi. Eyana tayehe eta yucu, acanevacahéna eta ecaicuñaira eta emuruiraya, máicuchihi ema iáquenuhi ema Váinaraji énapa ena majupahana ángeleanainihi.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Taicha te nécuhapahi, éti vahi íjaracanuhini eta nunica. Numaunepahi, váhivare ésichanuhini une.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Étaripa te nupaisiranapahi, váhivare íjaracanuhini eta nítecapihahini. Néchurihavare eta numuiriha, váhivare íjaracanuhini numuirihainahini. Nucajumahivare, nucaeratavare, váhivare éjirapananuhini” níchavacainapa éna.
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Tacahe, éna náichanupa: “Tátachicha, ¿tájamuhu vímahavihi pécuhapahi, pimaunepahi, pipairiricapahi, mamuriarevihi, picajumapahi, picaeratahi, eta jácani vimáimicatasirávihipuca?”
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Nuti Rey nujicapainavarepa: “Nutupiruva numetacahe: Éti, vahi ejapanunuhini, taicha vahi ájapanuvacahini apaesainahini ena nani nuchanerana emaesachaqueneanahi”.
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Emutu éti eyanayare tayehe eta ecaicuñaiyayare máitavacayare. Énasera ena nunerejiruana, matapiravareanahi. Námavacainapa tayehe eta táurivayare eta náitaresira, máitavacacayareva.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.