Mateus 20

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te jena sácheyare te níjara­ca­hénapa eta ícuchiyare eti nuchanerana, tacuti eta mavacha­chirahi ema émana achane ticayehe eta ichape quinta úvaquiji nayehe ena ticaema­ta­nea­rahiana. Ema maca mayatiruhi tipaica matanuca ena achaneana ticaema­ta­nea­na­yarehi mayehe. Tírere­ca­na­yarehi eta uva.
1 Jesus disse:
2 Te títucavapa ena ajairana, mameta­ca­vacapa eta mavacha­chi­ra­yarehi étana reale te sache. Tiúrihi eta mavacha­chi­ra­vacahi. Mavane­ca­vacapa tiyanana tayehe eta náirere­si­ha­yarehi.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Tásiha, macamu­nui­chahava ena apamuriana achane. Te las nuévepa sache, tiyana­varepa te plaza. Máimahai­nevare ena apamuriana ajairana máemata­ne­reanahi.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Máechajia­ca­varepa eta náirere­si­ra­yarehi. Mameta­ca­va­ca­varepa eta táuriva­yarehi eta mavacha­chi­ra­yarehi. Tiyana­na­varepa éna, tírere­canahi.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Te las dócepa sache, tiyana­varepa matanuca ena apamuriana. Títuca­vavare, máevata­mu­ri­havare tírere­ca­nayare. Te las trespa sache, tiápecha­vavare tiyana títuca­vavare ena apamuriana, éneri­chuvare tírere­ca­na­yarehi.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Te las cíncopa sache, tiyanavare tiúchucahi tayehe eta plaza. Títuca­vavare ena apamuriana ajairana máemata­ne­reanahi. Tásiha, máichavacapa: “¿Tájaha tacayema tájina émata­ne­nahini puiti jena sache?”
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 Éna najicapapa: “Nájina náechejia­ca­ha­vihini”. Tásiha, ema máichavacapa: “Eyana éti apanava írereca ánaqui te nuyehe quinta úvaquiji”. Mameta­ca­varepa eta táuriva­yarehi eta mavacha­chiraya.
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 Tacahe, te yátipa, mametacapa ema mayehe empleado máichuha­vacapa namutu, mavacha­cha­va­ca­yarepa. Mavarahahi náinapuca nacavacha ena náequene­re­ruanahi ticaema­taneana. Nasapihapa téquene­hanahi ticavachana ena náinapu­reanahi.
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 Tásiha, ena nasiapa­que­neanahi te las cíncopa sache, mavacha­cha­vacapa ema achane eta étape­vacahi eta reale, tacuti­richuhi eta navachahi ena ticaema­ta­neanahi tamutu sache. Énapa ena nasiapa­que­neanahi te las trespa sache, éneri­chuvare eta étapevaca reale eta navachahi.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Tacahe, te ticava­chanapa ena náinapu­reanahi tisiapana, náimahapa éna tacuti­richuhi eta navachanahi ena náequene­re­ru­que­neanahi.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Tásiha, tisemanapa mayehe ema náquenuhi.
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 Ánipa nacahe: “Ena nani náequene­re­ruanahi títecapana, vicuti­va­cha­va­caichuhi eta navachahi, étanai­ne­hinéni hora eta nacaema­ta­nerahi. Tacuti­ri­chu­hisera eta vivachahi viti vínapu­reanahi. Váhiquene táuricaimahi eta juca, taicha ichape­murihi eta vicami­chirahi víti eta táijureva muracaquene eta sache. Táurica vicachu­ri­ca­va­ca­ya­rehini éna eta navachahi” nacahepa.
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 Émasera ema náquenu majica­pa­vacapa: “Váhira nucaete­ma­hémahi éti. Énaripa ena náequene­re­ruanahi, váhivare nucaete­ma­va­caimahi. Tínunahi eta nuvacha­chi­rahehi étape­vacahi eta reale níjaracahe. Vahi ecusema.
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Ésami­ri­ca­vachucha. Evehachucha eta juca evachahi.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Núti néchinava taicha nuyehe­richuhi eta plata. Nuvaraha ácuti­ca­cahini eta evachana emutu. ¿Éti ecapi­na­ru­nu­papuca eta núrivahi nayehe ena nani?” máichavacapa.
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Ema Jesús macahe­varepa: —Ene nacaheyare te jena sácheyare, nácani náequene­re­ruanahi téhicanuana, éna nasapi­hayare tínapucana. Tásiha, nácani náinapu­reanahi, nasapi­hayare téquene­ha­na­yare—macahepa.
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Tacahe, eta vipaisi­rapahi te achene te vicaijuhepa eta Jerusalén, típutsia­ca­havipa ema Jesús viti dócequeneana apóstoleana. Máichahavipa:
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 —Ímaha puiti, viyanai­napaipa vicaiju­heyare eta Jerusalén. Ánaqui nucaija­ra­re­ca­siyare nuti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya. Ticara­ta­ca­nua­nainapa ena tuparai­ru­cana.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Tímica­pa­ca­nua­nayare taicha tíjara­re­ca­nua­nainapa nayehe ena suntaruana romanoana. Éna, nájina najapa­nu­quenéna. Ticaeca­hi­nua­nainapa. Téstaca­nua­na­yareva. Tétata­ca­nua­na­yareva te crusu. Tásihasera, te mapana­que­nenapa sache, néchepu­cainapa te nécari —máichahavipa.
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Tásiha, témeña­havapa esu naena ena vichamuriana ema Jacobo émapa ema Juan, suámava­ca­paipahi éna. Tépuyucapa ésu te mamirahu ema Jesús, suyasea­ca­yarehi énainahini majupa­ha­nai­nahini ena suchicha­na­veanahi.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Éma mayase­recapa: —¿Tájahasica ecamunu, nuchicha? Ésu suíchapa: —Nuvaraha pácachanéni ena nuchicha­naveana tayehe eta péjasi­hayare picava­cu­reraya. Náejacahini te pichacaya, eñi éñina te pivaure, eñi apana te sapa —suíchapa.
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Ema Jesús majica­pa­vacapa éna: —Éti, vahi ímati tájahapuca eta nátaji­vayare nácani nujupa­ha­nayare. ¿Erata­ha­ya­repuca ecamicha eta íchava­que­né­vayare ecata­ji­vai­rayare, ecuti­nu­ya­repuca eta nucami­chi­rayare núti? —máichapa. Éna najicapapa: —Virataha vicamicha —nacahepa.
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Tásiha, máichapa: —Yátupi ichape eta ecata­ji­vairaya, vicuti­cacaya eta nacapa­si­ra­ha­viyare. Étapasera eta éjasi­rayare eta te nuchacaya, vaipa nútina necha nucaeja­ca­hehini. Ema Tata Nucaiyaquene, émahi tinere­ji­ca­yarehi ena nujupa­ha­nayare —máichapa.
23 Então Jesus disse:
24 Tacahe, eta visamirahi viti diésqueneana mayeheana apóstole, visemapa nayehe ena apinana.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Émasera ema Jesús máichahavipa. Ánipa macahe: —Écharichuhi éti ena aquenucana tayehe eta avasare, muraca eta nacava­nai­ripira. Énaripa ena tuparai­rucana, tétavi­cavahi tisuapa­ca­reanahi eta nacava­cu­rerahi.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Váhisera ecucahehi éti nayehe ena echamuriana. Mácani tímere­cavahi ticapi­ca­hupana, tacamunuhi máitati­va­cayare ena apamuriana.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Te etiari­hi­va­repuca eti evarahahi ínapuca, tacamunuhi ímere­cavaya navana­ra­he­yarehi ena echamuriana.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Ecuti­nuyare nuti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya. Vahi étaina tímitecanu nucaita­ti­ca­sihini. Nútiyarehi nítatihe. Éneri­chuvare níjara­ca­va­yarehi nímica­pacava íchave­ne­que­nea­nainahi éti camuri­que­neanaya nucuchu­cu­reanaya —máichahavipa.
28 Porque até o
29 Tacahe, te vijuni­ji­ca­varepa eta avasare Jericó, camuria­na­hivare ena achaneana ticava­sanahi tayehe, téhica­ha­vianahi.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Natiarihi ena apinana ajairana púchuquiana. Téjacanahi te achene­chacaya. Te nasamapa ema Jesús eta mánucui­rapahi, tipiara­re­canapa. Ánipa nacahe: —¡Tátachicha! ¡Pítique­neripa yátupi­que­névihi Cristo! ¡Picata­ji­ca­ha­vipaini pájapa­nuhavi!
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Natiari­hisera ena achaneana vahi náuricahini eta napiara­sirahi ena púchuquiana. Navarahapa nacama­tinaca. Énasera napiara­caichucha: —¡Tátachicha! ¡Pítique­neripa yátupi­quenévi Cristo! ¡Picata­ji­ca­ha­vipaini pájapa­nuhavi! —nacahepa.
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Tacahe, ema Jesús eta masami­ra­vacahi, titupihapa. Máichuha­vacapa ena púchuquiana. Mayase­recapa tájaha­hipuca navarahahi.
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Éna najicapapa: —Tátachicha, vivaraha pípuhau­qui­cha­havini apaesa vímairi­ri­capaini —nacahepa.
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Tacahe, ema Jesús majapa­nu­va­cainehi. Máemama­hau­qui­cha­vacapa. Eneva­ne­rinehi tímairi­ricana. Tásiha, téhica­ha­vianapa.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.