Lucas 6

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Eta jena sache sávaru­quenehi, tiyanapa tipaica ema Jesús. Mámamu­rihapa ena máimitureana. Témehi­ca­vanapa ena fariséoana. Náetavi­vi­ji­ca­paipahi eta isanitiana. Tacahe, eta napaisi­rapahi, ena máimitureana navechu­qui­ha­paipahi étaja­vapahi eta trigo. Navepi­ra­qui­hapaipa, tépura­ja­ca­cha­va­napaipa. Tinica­napaipa. Tísapa­ca­reichucha eta nanisira, taicha técuhanahi.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Tacahe, eta náimara­ra­si­rapahi ena fariséoana, tisema­napaipa. Ánipa naicha: —¿Tájaha tacayema vahi epicaucha éti eta juca sache tacapi­ca­hu­quenehi? Écharichuhi éti vahi tísapa­ca­rémahi eta vicaema­ta­nerahi puiti. Eta juca evepi­ra­qui­hapahi eta trigo, ticaijare ecaema­tanehi —náichapa.
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Tásiha, majica­pa­vacapa ema Jesús: —Németeaca éti vahi ecaicutiara eta tacaye­maquene eta Sagrada Escritura, eta máichava­que­nevahi ema víyarahaini David eta mapaisi­rapahi técuhapaipa, éneri­chuvare ena téhica­napahi.
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Écharichuhi éti te masiapapa eta mapena ema Viya, tiyase­se­recapa eta manica­yarehi. Náijaracapa eta pan tacapi­ca­hu­quenehi nanaca­sarehi te namirahu ema Viya. Nanica­sarehi ena tiyuja­ra­ca­rahiana émasera ema David vahi tátupa­ra­cahini manicahini. Étasera eta máecuavahi, manicapa eta pan, énapa ena macacha­ne­que­nea­napahi.
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Tiuri puiti, numeta­ca­heyare: Nuti Manere­ji­runuhi ema Viya, nútirichu néchahi eta sache nanara­si­rayare ena achaneana —máichapa.
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Tiuri, te apanapa sávaru, tiyana­varepa ema Jesús tayehe eta náuruji­si­rareva. Tímitu­re­ca­varepa. Tásiha, matiarihihi ema émana achane, ticajumahi eta mavahu váure. Vaipa tayamu­ri­cahini, tépena­vahuhi.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Natiari­hi­hivare ena escribánoana, énapa ena fariséoana. Náimaha­ripahi ema Jesús te macana­ra­ca­ya­re­hipuca ema macaju­maquene eta jena sache tacapi­ca­hu­quenehi. Natanu­nui­ricahi eta tiviucha­yarehi éma.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Émasera ema Jesús máimatihi eta napane­reruana éna. Tacahe, máechajicapa ema achane ticaju­ma­vahuhi. Máichapa: —Yare, pitupi­hayare ani te namirahu ena achaneana —máichapa. Tásiha, titupihapa ema achane te namirahu.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Tásiha, máichavacapa ­ ema Jesús: —Nuvaraha epane­rechaya. Puiti juca sache sávaru­muhuhi, táuricahi víchaya eta táuriqueneana, ¿masi? Táuricahi vípuchayare ena nacaju­ma­que­neanahi, ¿masi? ¿Ímija­chapuca tiúriyare eta víchirayare eta tamauri­queneana, vicapa­re­capuca ena achaneana? ¿Tájahasica eta epane­rechahi? —máichavacapa.
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Tacahe, ema Jesús máeseni­mu­rihapa ena achaneana. Tásiha, máichapa ema achane macaju­maquene: —Nímaha, picaja­ru­vauchava pímereca eta pivahu —máichapa. Eta máimere­sirahi eta mavahu ema achane, enevanepa tinara­vau­cha­vanepa.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Tacahe, tisema­na­rinehi ena fariséoana eta náimairahi. Tásiha, tiyase­re­ji­ri­ca­canapa: —¿Tájahapuca vícharacaini ema mácatataji eta táimica­viúchaini? —nacahepa.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Te jena sácheanahi, tiyanapa ema Jesús tayehe eta tápusi eta márijuecu. Tamutu eta jena yati tiyuja­racahi me Viya.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Te tijarahipa, máichuha­vacapa namutu ena máimitureana. Manere­jicapa ena dócequeneana mayehea­na­yarehi apóstole.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Ena nani ena manere­ji­ruanahi: ema Pedro (éma ticaija­revare Simón), émapa ema mapara­peichuhi ticaijare Andrés; émapa ema Jacoboémapa ema maparape Juan; émapa ema Felipe; émapa ema Bartolomé; émapa ema Mateo; émapa ema Tomás; émapa ema apana Jacobo; émapa ema apanavare Simón; émapa ema Judas; émapa ema Júlasi Iscariote (ema tíjara­recahi ema Jesús).
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 — ausente —
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 — ausente —
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Tacahe, tichavapa ema Jesús, énapa ena máimitureana. Te tachachacu eta mari táinuna­pa­hinepa, étapa nacainu­nainehi ena camuri­queneana achaneana. Ena nani tiásihanahi eta te avasare Jerusalén, eta te provincia Judea, étapa eta provincia Siria. Eta tímite­canahi éna, navarahahi nasama ema Jesús eta máimitu­rapiana, navara­havare macana­ra­ca­va­cahini tayehe eta najumana.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Ena ticata­ji­vanahi návahá­ruanahi ena éreanana, macana­ra­ca­va­ca­pasera ema Jesús.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Namutu ena achaneana navarahahi náemamahaca ema Jesús taicha náechahi tinara­ca­na­yarehi eta najumana eta náemama­ha­si­rayare taicha títupa­ji­jia­cavahi éma.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Tacahe, máeseni­mu­rihapa ema Jesús ena máimitureana. Máichavacapa: —Éti ímatihi eta tacamu­nu­que­neanahi eta iáchanevana, tétavi­cavahi eta iúrica­ca­re­va­yarehi taicha máejerare eta ejaca­pi­rayare eta máechaji­riruva ema Viya, machane­ra­hé­ra­yarehi.
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Eti ejamu­rachahi puiti eta ítare­sirahi eta matapi­ra­va­recare te mamirahu ema Viya, tétavi­cavahi eta iúrica­ca­re­va­yarehi taicha tíjara­ca­heyare éma eta evara­ha­quenehi. Eti íyaucha­vanahi puiti taicha eta epeca­turana, tétavi­cavahi eta iúrica­ca­re­va­yarehi. Títeca­painapa eta evapi­na­vairaya, écavainapa, taicha eperdo­na­cha­careya me Viya.
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 Eti nuchane­ranahi, járaja­painapa eta sache ticatia­na­ca­hea­nainapa ena achaneana, navara­hainapa tiáquiji­caheana. Tipana­ra­ra­cha­hea­nainapa. Nacatia­na­pi­cainapa eta íjareana. Eta juca náichira­he­yarehi, táichavenehi eta éhisi­ranuhi nuti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya. Váhisera ecuarami eta juca. Ene nacahehi eta nacata­ji­vairahi ena profetanaini. Te ticatia­na­ca­heanahi, ¡ecuri­sa­mu­re­cha­vachucha, evapi­na­vavare! ¡Tétavicava eta iúrica­ca­revaya taicha ejaca­painapa eta ícuchi­richuhi te anuma!
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 — ausente —
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 Tacahe, ema Jesús máechajicapa ena apamuriana achaneana, tímicu­ti­ji­ri­cavahi natiarihihi te mamirahu, tiyere­hia­na­hisera éna. Ánipa máicha: —Eti evapi­navapa eta ecaima­ha­que­nerahi, páurehe­sa­miyare éti. Tíchecu­hainapa eta evapi­nai­ra­vainihi.
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Páurehesami eti esatu­he­he­re­canahi, taicha ichapenapa eta écuhairaya. Páurehesami eti ecasa­mureana eta piesta, écarai­ri­cavahi, taicha ichapeyare íyairaya, ecati­sa­mu­re­vainapa.
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 Páurehesami eti namuna­neanahi ena achaneana. Eta tacahehi eta nacuna­chi­ra­vacahi ena profetana tépiya­ca­vanahi tímija­chavana mavana­ranahi ema Viya, tivayua­ra­hia­na­hisera.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 Puítiripa eti esama­nuanahi, numetacahe: Émuna­cayare ena ticatia­na­caheana. Ímereca eta iúriva nayehe ena ticati­cha­heanahi.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Eyaseaca ema Viya eta nayuja­rahuina nácani téchaji­canahi eyehe. Eyujaraucha ena tiúmeha­heanahi.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Te máehahepuca mácani achane te emira, vahi ecujicapa. Íjara­casera eta étachacaya eta emira. Te navere­ji­ca­hepuca eta esacu, ísapayare. Te navere­ji­ca­hevare eta ecámisa, éneri­chuvare ísapayare.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Énaripa nácani tiyasea­ca­heanahi eta ecaji­rayare, íjaracaya. Te naverejicahepuca eta ímaha­queneana, vahi ecucamesa eta náimichaviraina.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Numetacahe eta apana: Te evaraha eta náuriraya ena achaneana eta eyehe, titupa­racahe iúriyare éti eta nayehe.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 Éti, tájina ecuna­cha­ca­re­vaimahi eta me Viya, te nacarichuhi émunaca nácani témuna­ca­heanahi éti. Apanasica témuna­rahiana ena máimati­ra­hanahi ema Viya.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Tacutiquene, tájinavare ecuna­cha­ca­re­vaimahi me Viya, te tacarichuhi icha eta táuriqueneana nayehe ena tiúrianahi eyehe. Apanasica títsiri­ji­ca­vanahi ena máimati­ra­hanahi ema Viya. Titupa­racahe ecachu­ri­ca­va­cayare eta iúriva.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Téhevare nacari­chupuca íjaraca nácani títsiri­ji­ca­vanahi te ticapu­caheana, tájinavare tacuna­cha­ca­revaina eta me Viya. Apanasica ena máimati­ra­hanahi ema Viya tíjaracana ena títsiri­ji­ca­vanahi te ticapu­recana.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Étisera émuna­cayare ena ticatia­na­caheana. Íchayareva eta táuriqueneana nayehe namutu. Íjara­cavare nácani ticapu­caheana. Vahi ecucuchapa eta náitsiri­ji­rá­piyare. Máimaharine ema Viya. Éma tíjara­ca­heyare eta táitsiva­yarehi eta iúrivanahi. Eta tacahehi eta ímereu­chirava eta machichaheira ema Tata Vicaiyaquene. Taicha éma, tétavi­cavahi eta máuriva nayehe namutu ena váinara­ji­queneana énaripa ena máechava­ra­hanahi eta máemuna­si­ra­vacahi éna.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Ejapa­nu­ra­hi­yareva, ecutiyare eta majapa­nui­ra­havihi ema Tata Vicaiyaquene.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 Vahi ecunemahi eta náejeca­pi­ravana ena apamuriana achaneana, váhivare ecucae­ca­hivaca, machu étina táimicu­ñacahe me Viya. Te máejeca­pa­vapuca mácani achane, vahi ecuvaraha macaicu­ñavane, apaesa vahi macuicu­ñacahe éti ema Viya. Eperdonacha ena téjeca­pavana eyehe apaesa maperdo­nachahe ema Viya.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Ecaji­rahiya nayehe ena achaneana. Ema Viya títsiri­ji­ca­vayare eyehe. Tímepa­ná­vainapa eta máijara­ru­heyare éma. Te iúrihi éti nayehe ena achaneana, ema Viya, tétavi­ca­va­yarehi eta máurivaya eta eyehe éti.
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Tacahe ema Jesús, ánipa tacahe eta máimiturapi, máimicu­ti­chirahi: —Váiparinehi tichuru­ca­ca­naimahi ena apinana púchuquiana, taicha tiáquipai­ca­va­na­yarehi te pusu.
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Émaripa mácani amaperu te escuela­hipuca, váiparinehi macachu­ri­caimahi mácani mayehe maestro. Tapaenumava te máitucapa, macuti­sarepa ema mayehe maestro.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Vahi táurica eta ecunerahi eta ánichi­cha­queneana náejeca­pi­ravana ena apamuriana achaneana. Titupa­racahe ecuneuchava eta táichapeva eta éjeca­pirava étijiva.
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Vahi titupa­ra­ca­hemahi étupirica eta jácani ánichi­cha­quenehi máejeca­pi­ravahi ema eparaepiya. Tájina eviyahini eta econse­ja­ra­pi­nahini. Ichapesera eta tatupa­ra­si­rahehi étupirica eta éjeca­pi­ra­vanahi éti. Tapaenumava eta étupi­ri­sirapa eta íchava­que­né­vanahi, táuricapaini econsejacha ema eparaepiya tayehe eta máichava­que­névahi.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 Tacutiquene tímati­ca­re­hivare eta táhiana eta yucuquiana. Jararihi eta tinica­careana. Jarari­hivare eta vahi tánicacare.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Éneri­chuvare eta yucuqui tímati­carehi eta táurinisiva eta táhi. Étaripa eta sitavere, váiparinehi tiúchucaimahi eta táhihini narasa­hi­na­hi­pucaini. Tásiha, eta ijicaqui váipari­ne­hivare tacahimahi eta tahi cachiche­ru­hi­nahini.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Ene nacahe nácani tiúriana achaneana tatupi­ruvahi eta náechaji­ri­sirava taicha tiúrihi eta nasamure. Nácanisera achaneana váinara­ji­pa­ne­reruana, vahi tiúrimahi eta náechaji­ri­sirava. Tíñema­hi­pi­vacahi taicha eta tavayuchahi eta tavaina­rajiva eta nasamure.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 ¿Tájaha tacayema eta échajicanu éti, “Tata náquenu” ecahepa; tásiha vahi esuapahini eta nuvanai­ripiana?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Nácani tisuapa­nuanahi náitaucha­hivare eta nuvanai­ri­pianahi, téchema­ra­hianahi táicha. Nuvaraha nímicu­ti­chinahe éna.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Nacuti­yarehi mácani títuca ticatu­piareca peti, manaca­yarehi eta túmeana yucuqui emuruquiana. Tiúpena­vacahi máicha eta masucu­queruana. Jéhesare te járajapapa eta muraca técaticava, tiámaquiha eta tiquiva, tisiamapa eta une, váipasera tacaeya­ya­cahini eta peti, taicha máetupi­ricahi eta máepiya­sirahi.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Narari­hivare ena tépiya­cavana tisuapanuana, váhisera náitauchahini eta nuvanai­ripiana. Éna nacutihi ema máitucaraha tépiyareca peti. Vahi manacaimahi eta túmeana yucuqui, váhivare táusiapi­rahini máicha. Te járajapapa eta muraca técaticava, tisiama­varepa eta une, tacaji­mu­ya­paicapa eta apaquehe. Tíjahú­chavapa tiáquipaicava eta peti, témitie­quenepa tamutu —máichavacapa ema Jesús.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.