João 4
Ya ehel apu Dios (IFY) vs NTLH
1 Yadda etan Pharisee ey dingngel da e daddakkel ida kamekikkilaw nan Jesus ey dakel ida kamampebenyag ni hi-gatu, nem hi John.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Nem ya kakulugan tu ey endin hekey kaya an binenyagan Jesus, tep yadda disipol tu hu kamemenyag idan tuu.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Inamtan Jesus e dingngel idan Pharisee hu meippanggep ni nunman, et hi-yanen da Judea et mambangngad idad Galilee.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Yan linawwan da ey indalan dad Samaria
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 et dumteng idad Saykar e hakey ni bebley diman e neihnup di puyek ni impebeltan Jacob lan u-ungnga tu e hi Joseph.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Natnga etan bii et kantuy “Kele kamambaggan hi-gak ni danum, ey iSamariahhak ey hi-gam ey Jew ka?” Inhel etan ni bii huyya, tep eleg pinhed idan Jews hu iSamaria.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Kan Jesus ey “Gullat et ni inamtam etan kaiddawat Apu Dios niya inamtam hedin hipa-ak et wadan mambegga kan hi-gak ni danum ni um-idwat ni biyag ni endi pappeg tu.”
10 Então Jesus disse:
11 Kan etan ni bii ey “Attu makkaw mu pangellaan ni kammun danum ni um-idwat ni biyag ni tuu ey endi pena-nuk mun eyad edallem ni hibuy?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Kaw neta-ta-gey ka nem hi Jacob e apu tayu lan nengu-ku eyan hibuy? Huyyan hibuy hu ininuinuman Jacob et yadda u-ungnga tu niyadda animal da. Kaw wada tep hin-appil ni kayyaggud ni danum ni dammutun iddawat mu?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Kan Jesus ni hi-gatuy “Ya danum eyad hibuy ey anin ni innuinnumen ni tuu et nekemtang ali mewan ni na-wew.
13 Então Jesus disse:
14 Nem ya etan tuun menginnum ni danum ni iddawat ku ey eleg law me-wew, tep humman ey kamei-ellig di danum ni utbul ni eleg metduk. Et ya tuun ebbuluten tu humman ni nakka iddawat ey wada biyag tun endi pappeg tu.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Kan etan ni biin hi-gatuy “Apu, idwasi muwak nunman ni danum ma-lat eggak ma-ma-wew et eggak um-umlidyan an man-ehhul.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Kan Jesus ni hi-gatuy “Elaw ka ni et mulli awiten ahwam.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 — ausente —
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 — ausente —
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Kan etan ni bii ey “Apu, inawtan ku law e prophet ka.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Et pinhed kun ibbagan hi-gam hedin kele yadda aammed min nunman ey ya eyad duntug hu daka penaydayawin Apu Dios, nem hi-gayun Jews, ey kanyuy mahapul ni yad Jerusalem hu penaydayawan yun hi-gatu.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Kan Jesus ey “Kulug mu eya e-helen ku e wadalli tsimpuh ni eleg mahapul ni yad eyad duntug winu yad Jerusalem hu penaydayawan nan hi Ama Apu Dios.
21 Jesus disse:
22 Hi-gayun iSamaria ey kulang ni peteg hu yuka pan-ewwat ni elaw Apu Dios, nem hi-gamin Jews ey inamta mi elaw tu, tep hi-gamin Jews hu nalpuan etan ni pinutuk Apu Dios ni menellaknib ni tuu.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Nem yan nunya ey anin ni hipan tuu ey dammutun mekiddagyum nan Apu Dios. Ya kei-ang-angan tu huyya ey wadadda law hu kamenaydayaw nan Apu Dios di nemnem da niya daka kulluga e makulug hu meippanggep ni hi-gatu. Huyya elaw ni penaydayaw ni pinhed Apu Dios ni u-unnuden ni tuu.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Hi Apu Dios ey Ispirituh, et humman hu ya tuun menaydayaw ni ustuh ni hi-gatu ey mahapul ni baddangan ni Ispirituh ni mandeyyaw ni hi-gatud nemnem tu meippuun di makulug ni kameituttuddu.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Kan etan ni bii ey “Inamtak e um-alilli etan pinutuk Apu Dios ni mengippaptek ni emin ni tuu e hi Christo ngadan tu. Yallin ellian tu hu pengippeewwatan tun hi-gatsun emin ni eleg tayu han-awat.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Kan Jesus ni hi-gatuy “Hi-gak hi Christo.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Tuka pan-e-hela huyya ey dimmateng ida disipol tu. Ey natngadda tep kamekiung-ungbal hi Jesus etan ni bii, nem endin hi-gada nengibegan hi-gatu hedin hipa tuka pan-ibbaga etan ni bii winu hipa daka ennungbala.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Hini-yan etan ni bii etan tu et i-ahul et mambangngad di bebley et kantuddan tuu ey
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Ikeyuy kedi. Immen etan tuun inamta tun emin hu impahpahding ku et ehlen tun hi-gak. Hi-gatu na-mu pinutuk Apu Dios ni mengippaptek ni emin ni tuu.”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Et ebuhe wada hakkey ida etan ni tuu etan di bebley ey limmaw idan an menang-ang nan Jesus.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Eleg pay ni dumteng ida etan tuu ey kan idan disipol Jesus ey “Apu, pangan ka law.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Nem kan Jesus ey “Wadan hi-gak etan kennen ni eleg yu amta.”
32 Jesus respondeu:
33 Wada hakkey ni hi-gami ey kantuy “Hipa na-mu immi-lin kennen tu?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Kan Jesus ey “Ya kamei-ellig ni kennen ku ey ya pengippahdingan kun pinhed Apu Dios e nengitu-dak ni hi-gak niya mengibbuh ni ngunun indinel tun hi-gak.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Wada etan yuka e-helan kanyuy ‘Melebbah epat ni bulan et medetteng hu ahiani.’ Nem e-helen kun hi-gayu e yan nunya law hu pan-ennian tep nedateng. Ang-ang yu eyadda dakel ni tuun kamampengellin nandaddan ni mengullug ni hi-gak. Hi-gada hu neieligan ni nedateng ni meenni.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ey yadda kaman-enni neieligan idan kamantuttuddun meippanggep Apu Dios, ey wada tangdan da. Tep ya neieligan ni daka pan-ennia ey yadda etan tuun mengullug ni kameituttuddu e hi-gada meiddawtan ni biyag ni endi pappeg tu. Huyyan kayyaggud ni meenni hu pambalinan ni ngunuddan nantanem et yadda nengani. Et mukun ida kaman-am-amleng.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Makulug etan kandan ‘Mantennem edum ey man-enni edum.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Intu-dak dakeyun an mengennin beken yu intanem. Wadaddala nemangulun neatun nantanem et yan nunya ey hi-gayu mengenni.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Dakel ida nengulug nan Jesus di Samaria tep ya nanghelan etan ni biin inamtan Jesus hu impahpahding tun nunman.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Yan nunman ey imbagaddan iSamaria nan Jesus, e manha-ad nid bebley da, et tebalen tu et manha-ad ni dewwan aggew.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Et yan nunman ni nanha-adan Jesus diman, ey dakel ida nei-dum ni nengulug gapuh ni intuttuddu tu.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Kan idan tuu etan ni bii ey “Beken ni ya inhel mun ebuh hu gaputun nengulugan mi, nem dingngel mi intuttuddu tu et kulugen mi e hi-gatu etan tayu kahehhegedan Menellaknib idan tuu.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Nelabah dewwan aggew ni nanha-adan dad Samaria et lumaw hi Jesus di Galilee.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Inhel Jesus ni nunman e kantuy “Ya prophet ey eleg kullugaddan kebebleyan tu.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Dimmateng hi Jesus di Galilee ey ida kaman-am-amleng tuudman, tep inang-ang dadda impahding tud Jerusalem ni miracles eman ni Piyestah ni Passover.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Entanni ey limmaw mewan hi Jesus di Kana di Galilee. Yadman la hu nengipahdingan tu eman ni miracle e impambalin tu danum ni meinnum. Wadadman etan hakey ni ap-apud Capernaum e kamandedgeh u-ungnga tu.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Dingngel tun dimmateng hi Jesus di Galilee ni nalpuan tud Judea et lumaw di Kana. Dinteng tu Jesus diman et mampehemmehemmek ma-lat makilaw di Capernaum et tu ekalen degeh etan ni u-ungnga tu, tep kamangkatkatey.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Kan Jesus etan ni ap-apu ey “Kaw pakkadek ni wada ang-angen yun miracles ni han yuwak kinulug?”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Nem kan etan ni ap-apu ey “Ikay kuma anhan et eleg matey etan u-ungngak.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Et kan law Jesus ey “Meteggu kaya etan u-ungngam. Anemut ka kuma.” Kinulug etan ni ap-apu humman ni inhel Jesus et umenamut.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Yan newa-waan tun tuka pangkeibbangngadi ey nandadammuddan bega-en tu et ehelen dan hi-gatu e na-kal degeh etan ni u-ungnga tu.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Imbagetun hi-gada hedin pigantu la na-kalan ni degeh tu ey kanday “Ya lan ala unah ni kaalman hu nedageman ni atung ni annel tu.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Inamta tu e yan nunman ni olas hu nanghelan Jesus ni hi-gatun kantuy “Meteggu kaya etan u-ungngam.” Et emin idan hampamilyah, anin ida etan ni kamekihha-ad di baley da ey nengulug idan Jesus.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Humman neikadwan impeang-ang Jesus ni kabaelan Apu Dios ni nambangngadan tud Galilee ni nalpuan tud Judea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.