Êxodo 9
Ya ehel apu Dios (IFY) vs BKJ
1 Kan mewan Apu Dios nan Moses ey “Mu ehel etan ni patul e kammuy ‘Kan ni Ap-Apu e Dios min Hebrew ey iebulut mudda tuuk et lumaw idan menaydayaw ni hi-gatu.
1 Então disse o SENHOR a Moisés: Vai à presença de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.
2 Hedin kahing ka et eleg mu mewan i-abulut idan umlaw,
2 Porque se te recusares a deixá-los ir, e os detiveres por força,
3 kastiguen daka e peellik hu pistin animal ma-lat mangkatey ida kebayyu yu, kamel yu, baka yu, kalneroh yu niya gelding yu.
3 eis que a mão do SENHOR será sobre teu gado que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois, e sobre as ovelhas; haverá uma grande praga.
4 Nem endillin hekey hu mettey ni animal idan helag Israel, tep immatunan ku hu animal yun iEgypt et humman ida petteyen ku.
4 E o SENHOR separará o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que for dos filhos de Israel.
5 Et hi-gak e Ap-Apu ey ippahding ku huyyan kabbuhhan.’”
5 E o SENHOR determinou um tempo certo, dizendo: Amanhã o SENHOR fará isto na terra.
6 Ey tu-wangu e yan newa-waan tu ey impahding Apu Dios hu inhel tu et mangkatey ida animal idan iEgypt, nem endin hekey netey ni animal idan helag Israel.
6 E o SENHOR o fez no dia seguinte, e todo o gado do Egito morreu, mas do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Immitu-dak etan patul ni an mammahmah ni meippanggep ni animal idan helag Israel, ey kanday makulug numan ni endi netey ni animal da. Nem nanengtun kahing etan patul et eleg tudda palaw.
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas nenhum morrera. E o coração de Faraó foi endurecido, e ele não deixou o povo ir.
8 Kan Apu Dios di Moses nan Aaron ey “Kayu gamal ni dep-ul di appuyyan et petu-ug nan Moses ni ihhebwag di hinanggan etan ni patul.
8 E disse o SENHOR a Moisés e a Arão: Tomai para vós mãos cheias de cinzas do forno, e que Moisés as espalhe para o céu à vista de Faraó.
9 Ya etan dep-ul ey um-ehbuk et meihhinnap alid emin di Egypt et mangkepelhaan idallin emin hu tuu niyadda animal.”
9 E se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e furúnculos que arrebentarão em úlcera sobre o homem, e sobre o animal, em toda a terra do Egito.
10 Et ida umlan dep-ul et lumaw idad kad-an etan ni patul et petu-ug nan Moses ni inhebwag. Entanniy nangkepelhaan tu-wangu emin hu tuud Egypt anin idan animal da.
10 E eles tomaram as cinzas do forno, e puseram-se diante de Faraó. E Moisés as espalhou para o céu, e elas se tornaram em feridas que arrebentavam em úlceras sobre o homem e sobre o animal.
11 Et endi law hu mabalin ni ippahding etan ni magician, tep anin ni hi-gada et yadda edum dan iEgypt ey nangkepelhaan ida dama.
11 E os magos não conseguiram ficar diante de Moisés por causa das feridas, pois a ferida estava sobre os magos, e sobre todos os egípcios.
12 Nem mina-man nan Apu Dios hu ngehay etan ni patul et eleg tu u-unnuden di Aaron nan Moses e humman dedan la hu inhel Apu Dios nan Moses ni ippahding tu.
12 E o SENHOR endureceu o coração de Faraó, e ele não os ouviu, como o SENHOR havia dito a Moisés.
13 Kan Apu Dios nan Moses ey “Haleman kan kabbuhhan ma-lat mu mewan hegeden etan patul et kammun hi-gatuy ‘Kan Ap-Apu e Dios min Hebrew ey iebulut mudda tuuk ma-lat lumaw idan menaydayaw ni hi-gak.
13 E o SENHOR disse a Moisés: Levanta-te de manhã cedo, e coloca-te diante de Faraó, e dize a ele: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.
14 Tep hedin kahing ka et eleg mudda pellaw, ey beken ni ebuh ida opisyal mu et yadda tuum ni kastiguen ku, nem anin ni hi-gam ma-lat pengamtaan mu e endi edum ni dios ni henin hi-gak eyad puyek.
14 Porque desta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há ninguém como eu em toda a terra.
15 Tep gullat na-mun impaelik hu nemahhig ni degeh et nanna-ud ni netey kayun emin.
15 Porquanto agora estenderei a minha mão, para que eu fira a ti e a teu povo com peste, e tu serás cortado da terra.
16 Nem ninemnem ku dedan e eleg dakeyu petteya ma-lat ang-angen yu et-eteng ni kabaelan ku, ey ma-lat mandingngel hu ngadan tud emin ni tuud kebebbebley.
16 E na verdade é por esta causa que eu te levantei, para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
17 Nem ay ingganah ni nunya ey nanengtun manghay ka e eleg mu i-abulut ni umlaw ida tuuk.
17 Ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 Et humman hu yan kabbuhhan ni henin nunyan olas, ey peellik hu nemahhig ni dallallu e endin hekey hu henin nunman neipalpu eman ni nambalin huyyan bebley.
18 Eis que amanhã a essa hora, farei chover um grande granizo, tal como não houve no Egito, desde a sua fundação até agora.
19 Et humman hu iolden muddan tuum ma-lat ihidum dadda animal da niya hipaddan wadan hi-gayu. Tep hedin peellik hu dallalu ey mettey emin tuu niya animal ni eleg maihidum.’”
19 Por isso, envia agora, e ajunta o teu gado, e tudo que tens no campo; pois sobre todo homem e todo animal que for encontrado no campo, e não for trazido para casa, cairá o granizo, e morrerão.
20 Yadda edum ni opisyal etan ni patul ey simmakut ida etan ni inhel tu et dadda pan-ihidum hu bega-en da et yadda animal da.
20 Aquele que temeu a palavra do SENHOR entre os servos de Faraó fez seus servos e seu gado fugir para dentro das casas,
21 Nem yadda edum ey kahing idan inhel Apu Dios et eleg dadda pan-ihhidum hu bega-en da et yadda animal da.
21 e aquele que não considerou a palavra do SENHOR deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Kan Apu Dios nan Moses ey “Idengdeng mu hulkud mud kabunyan et ma-gah idalli dallallu et mangka-gahan ida tuu, yadda animal niyadda intanem di Egypt.”
22 E o SENHOR disse a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que haja granizo em toda a terra do Egito, sobre o homem, e sobre o animal, e sobre toda erva do campo na terra do Egito.
23 Indengdeng nan Moses hulkud tud kabunyan ey impaeli tu-wangun Apu Dios di Egypt hu dallallu ey kamangkikidul niya kamangkekedyam.
23 E Moisés estendeu seu cajado para o céu, e o SENHOR enviou trovão e granizo, e o fogo desceu à terra; e o SENHOR fez chover granizo sobre a terra do Egito.
24 Nemahhig hu dallallu niya kedyam e anggetakkut ni peteg. Ey endi henin nunman di Egypt neipalpun nekapyaan nunman ni bebley.
24 Assim houve granizo, e fogo misturado com granizo, muito grave, tal como não houve em toda a terra do Egito desde que se tornou uma nação.
25 Et mangkebahbah ida neitnem ey nangketey ida tuu niyadda animal ni nangka-gahan ni dallallu.
25 E o granizo feriu, em toda a terra do Egito, tudo que estava no campo, tanto homem como animal; e o granizo feriu toda erva do campo, e quebrou cada árvore do campo.
26 Ebuh di Goshen e nambebleyan idan helag Israel ni endi na-gah diman ni dallallu.
26 Somente na terra de Gósen, onde os filhos de Israel estavam, não houve granizo.
27 Impaeyag etan ni patul di Moses nan Aaron et kantun hi-gaday “Nakka ebbuluta e nambahullak. Neiptek hi Apu Dios ey neihla kamiddan tuuk.
27 E Faraó enviou, e chamou Moisés e Arão, e lhes disse: Pequei desta vez; o SENHOR é justo, e eu e meu povo somos ímpios.
28 Pandasal kan Apu Dios ma-lat pasiked tu eya kidul niya dallallu! Et iebulut kun umlaw kayu.”
28 Rogai ao SENHOR (pois é o suficiente) para que não haja mais trovões fortes e granizo, e eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 — ausente —
29 E Moisés lhe disse: Assim que eu sair da cidade, estenderei minhas mãos ao SENHOR; e o trovão cessará, nem haverá mais granizo, para que saibas que a terra é do SENHOR.
30 — ausente —
30 Mas quanto a ti e a teus servos, sei que não temereis o SENHOR Deus.
31 — ausente —
31 E o linho e a cevada foram feridos, porque a cevada já estava na espiga, e o linho estava enrolado.
32 — ausente —
32 Mas o trigo e o centeio não foram feridos, pois não eram crescidos.
33 Limmaw hi Moses di a-allaw etan ni bebley et ita-gey tu ngamay tu et mandasal nan Apu Dios ey nesiked hu kidul, ya udan niya dallallu.
33 E Moisés saiu da presença de Faraó e de sua cidade, e estendeu suas mãos ao SENHOR, e os trovões e o granizo cessaram, e a chuva não foi derramada sobre a terra.
34 Nem nesiked ida humman ey nanliwat mewan etan patul niyadda opisyal tu tep kahing ida mewan.
34 E quando Faraó viu que a chuva e o granizo e os trovões haviam cessado, pecou ainda mais, e endureceu seu coração, ele e os seus servos.
35 Immamnu hu inhel Apu Dios nan Moses e eleg i-abulut etan ni patul ni umlaw ida helag Israel.
35 E o coração de Faraó foi endurecido, e não deixou os filhos de Israel ir, como o SENHOR havia dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.