Romanos 4

Nan Kalin Apu Dios (IFK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nganney kalyon taku mipanggep nah nambalan Apu Dios ke Abraham an ammod takun Judyu?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Gulat nat imbilang Apu Dios hi Abraham an maphod gapuh maphod an inat na ya hidiye ot di iniit-ok na. Mu adi athidi te bokon hidiyey pangibilangan Apu Dios an maphod di tagu, kinali maid di ipahhiyan di taguh hinangngab na.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Hituwe ya miunnud nah nitudok an kananay “Kinulug Abraham di kinalin Apu Dios ot ibilang Apu Dios an maphod.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Inila takun matangdanan nan tagun pungngunuwon. Hidiyen tangdana ya adi mibilang an regalo, te binoklana.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Mu hi Apu Dios ya hinnatkon te hay kihwangan takun idat na ya libli, adi taku ingunuwan. Hay kitib-ana ya hay pangibilanganan maphod nan gaga-ihon tagu gapuh pangulug na.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Hituwey kialigan nan kinalin din hi David mipanggep hi pun-amlongan di tagun imbilang Apu Dios an maphod, takon di maid di maphod hi inat na ot ahi mibilang an maphod.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 — ausente —
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 — ausente —
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 — ausente —
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Hidiyen numpakugitanay kitib-anan nibilang an maphod gapuh pangulug nan Apu Dios handih ugge nakugit. Inat Apu Dios hituwe ta mibilang hi Abraham an pun-ammod am-in di tatagun nibilang an maphod gapuh pangulug da, takon di uggeda nakugit.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ya hanada ken Judyu ya adi gapu te nakugit da ya e mo tobalon Apu Dios dida. Mu dida ke ya mahapul an miingngoy pangulug dah pangulug Abraham handih ugge nakugit. Ta hidiye nan hi Abraham an ammod nadan Judyu ya mibilang bon amada nah pangulug da.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Kinalin Apu Dios ke Abraham an hiya ya nadan holag nay ahi mamoltan tuh luta ya diday pun-ap-apun am-in di tatagu. Kinalina ke Abraham hituwe gapuh pangulug na ot mibilang an maphod. Bokon gapu nah nipab-on Tugun Moses.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ta hidiye nan bokon hay pangun-unudan kediyen Tugun di pangipaannungan Apu Dios nah kinalinan atonan kiphodan taku, mu mipuun hi pangulug ke hiya, te gulat nat adi athidi ya maid moy hilbin di pangulug ke hiya ya adi mo umannung hidiyen kinalina te adi kabaelan di tagun mangun-unud am-in nah Tuguna.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Hidiyen Tugun di humlun hi kakastiguwan taku te adi taku pakaun-unud. Gulat nat maid hidiyen Tugun ya maid ot di pangitib-an an naliwat di tagu. Muden gapu te wadah diyen Tugun ya hidiyey kitib-anan naliwat takun am-in te adi taku pakaun-unud.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ta hidiye nan, hay panawatan taku nah kiphodan an malpun Apu Dios ya adi mipuun hi pangun-unudan ketuwen Tugun, mu mipuun hi kinalinan atona nah tagun waday pangulug na. Hituwey kitib-anan hay panawatan taku kediyen kiphodan ya gapuh ule nan ditaku. Ya bokon ya abu nadan Judyun mangipaanhan ketuwen Tugun di uleyana, mu takon di dahdin waday pangulug nan umat ke Abraham di pangulug na. Hituwey gapunan hi Abraham ya ammod takun am-in an mangulug
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 te waday nitudok an kalin Apu Dios an kananay “He-a Abraham di mibilang an pun-ammod am-in di mangulug hi kabobboble.” Kinalin Apu Dios hinae te imbilang nah Abraham an ammod takun am-in an mangulug. Te hi Abraham ya nangulug ke Apu Dios an kabaelanan managuh nate ya wadaonay maid.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 — ausente —
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 — ausente —
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 — ausente —
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 — ausente —
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ot gapu kediyen nahamad an pangulug Abraham ke Apu Dios ya “Imbilang nah Abraham an maphod an tagu”.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Hidiyen nitudok an imbilang Apu Dios hi Abraham an maphod an tagu te hay pangulug na ya bokon hiya ya abuy nibilang te
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 takon di ditaku gapuh pangulug takun hiya an nunmahun nan Ap-apu takun hi Jesu Kristo.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 In-abulut Apu Dios an mateh Jesus ta boklaonay liwat taku, mu minahuwana bo ta ditakun mundinol ke Jesus ya mibilang takun maphod.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.