2 Samuel 19
Nan Hapit Apo Dios (IFB) vs ACF
1 Ya nipa'innila ay Joab an nidugah di punlungdayaan David an lugwalugwaanah Absalom.
1 E disseram a Joabe: Eis que o rei anda chorando, e lastima-se por Absalão.
2 Ya unat goh dengngol nan titindalu an nidugah di punlungdayaan nan alih nan imbaluyna at mi'id din amlongda eden nangabakandan den algaw.
2 Então a vitória se tornou naquele mesmo dia em tristeza por todo o povo; porque naquele mesmo dia o povo ouvira dizer: Mui triste está o rei por causa de seu filho.
3 At namag ya unda didindinong an numbangngad ad Mahanaim an umatdah nan nabainan an adi mumpatpattig ti na'abak hinan gubat.
3 E naquele mesmo dia o povo entrou às furtadelas na cidade, como o faz quando, envergonhado, foge da peleja.
4 Ya wan hi David ya taganah kila an impupnay angahna, ya enlo'enlotnan gun mangalih, “Imbaluy'u! Imbaluy'u! Absalom!”
4 Estava, pois, o rei com o rosto coberto; e o rei gritava a alta voz: Meu filho Absalão, Absalão meu filho, meu filho!
5 At hinumgop hi Joab hinan kuwaltun awadan David, ya inalinay, “Ad ugwan an algaw ya binainmun amin nan titindalum an nangibaliw ay he"a, ya nan udum an imbabaluymu, ya nan a'ahawam, ya ta"on un nan udum an imbilangmuh a'ahawam!
5 Então entrou Joabe na casa do rei, e disse: Hoje envergonhaste o rosto de todos os teus servos, que livraram hoje a tua vida, e a vida de teus filhos, e de tuas filhas, e a vida de tuas mulheres, e a vida de tuas concubinas;
6 Undan nidugah di namhodmuh nan umi'ingol ay he"a ya un nan namhodmuh nan mamhod ay he"a? Henen inatmu ya impattigmuy adim pangibilangan hinan u'upihyalmu ya nan titindalum! Umamlong'a nin un da'miy natoy ta hi Absalom di matagu!
6 Amando tu aos teus inimigos, e odiando aos teus amigos. Porque hoje dás a entender que nada valem para contigo príncipes e servos; porque entendo hoje que se Absalão vivesse, e todos nós hoje fôssemos mortos, estarias bem contente.
7 At umuy'ad ugwan ta ihapitam nan titindalum ti adim ay ya ten ibaga' ay he"a an ad ugwan an mahdom ya mun'akakdan amin ta mi'id ah ma'angang! At henen ma'at ay he"a ya nidugdugah ya un din hinoltapmu an nete"ah din hopapnah engganad ugwan!”
7 Levanta-te, pois, agora; sai, e fala conforme ao coração de teus servos; porque pelo Senhor te juro que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e maior mal te será isto do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
8 At immuy hi David an inumbun hinan way pantaw di allup den babluy. Ya unat goh dengngol din tatagun wah di nan ali at immuydan na'amung hi awadana.
8 Então o rei se levantou, e se assentou à porta; e fizeram saber a todo o povo dizendo: Eis que o rei está assentado à porta. Então todo o povo veio apresentar-se diante do rei; porém Israel havia fugido cada um para a sua tenda.
9 Ya nunhahapit nan holag Israel an inaliday, “Nan Alin hi David di nangibaliw ay ditu'uh nan iPhilistia ya hinan udum an buhul tu'u. Mu ad ugwan ya limmayawda ta tinaynanda tun babluy an dumalat ay Absalom
9 E todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava porfiando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, e ele nos livrou das mãos dos filisteus; e agora fugiu da terra por causa de Absalão.
10 an pento' tu'uh ali tu'u. Ya ten natoy hi Absalom hinan gubat, at undan adi mabalin an ibangngad tu'u tuwalih David ta hiyay ali tu'u?”
10 E Absalão, a quem ungimos sobre nós, já morreu na peleja; agora, pois, por que vos calais, e não fazeis voltar o rei?
11 Ya dengngol David heden inalida, at nunhonag hi immuy nangipa'innilan da Zadok ay Abiathar an Nabagtun Padi ta umuyda ipa'innilah nan mumpangipangpanguluh nan holag Judah ta alyondan diday, “Umat hituy hinapit David an inalinay, Anaad ta da'yuy niyangunuh hi mangipabangngad ay ha"in hinan palasyu?
11 Então o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá, dizendo: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para a sua casa? Porque as palavras de todo o Israel chegaram ao rei, até à sua casa.
12 Nomnomonyu an himpangapu tu'u an un ohay holag hi nalpuwan tu'u, at gulat at ya da'yuy nahhun an mangipabangngad ay ha"in!
12 Vós sois meus irmãos, meus ossos e minha carne sois vós; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
13 Ya alyonyu goh ay Amasa di, Un'a dan bo'on nahamad hi tulang'u? Ad ugwan ya moltaona' ay Apo Dios hi un da'a adi pot'on ad ugwan ta he"ay ap'apun nan tindalu' ta he"ay mihukat ay Joab!”
13 E a Amasa direis: Porventura não és tu meu osso e minha carne? Assim me faça Deus, e outro tanto, se não fores capitão do arraial diante de mim para sempre, em lugar de Joabe.
14 At na'al'alu' an amin nan holag Judah, ya nun'oh'ohhada, at hennagday umuy mangipa'innilah nan ali ya hinan u'upihyalna ta umanamutdad Jerusalem!
14 Assim moveu ele o coração de todos os homens de Judá, como o de um só homem; e enviaram ao rei, dizendo: Volta tu com todos os teus servos.
15 At hidin umanamutan da David an wadadah nan Wangwang an Jordan ya na'amungda din holag Judah hi ad Gilgal ta damuwonda nan ali ya nan ni'yibbana, ya binadanganda didan bumad'ang hinan wangwang.
15 Então o rei voltou, e chegou até ao Jordão; e Judá veio a Gilgal, para ir encontrar-se com o rei, ao outro lado do Jordão.
16 Ya hi Shimei an hina' Gera an holag Benjamin an nalpud Bahurim ya nunnaudonan nundadyu ta nitnud goh hinan holag Judah an immuy nanamuh nan Alin hi David.
16 E apressou-se Simei, filho de Gera, benjamita, que era de Baurim; e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi.
17 Ya daden nitnud ay Shimei an holag Benjamin ya umuy hi hinlibu. Ya ta"on un hi Ziba an baal din hi Saul, ya nan himpulu ta leman linala'in imbabaluyna, ya nan duwampulun tagalana ya nunnaudondan ni'yuy an nanamuh nan ali.
17 E com ele mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, e seus quinze filhos, e seus vinte servos com ele; e prontamente passaram o Jordão adiante do rei.
18 At binad'angda nan wangwang ta bimmadangdan nangibad'ang hinan pamilyan nan ali ya nan udum an ipatamun nan alin dida.
18 E, atravessando a barca, para fazer passar a casa do rei e para fazer o que bem parecesse aos seus olhos, então Simei, filho de Gera, se prostrou diante do rei, quando ele passava o Jordão.
19 ya inalinay, “Apu, aliwam ni' di numbahola' ay he"ah din nanaynanyud Jerusalem! Adim ni' nonomnomon heden inat'un he"a!
19 E disse ao rei: Não me impute meu senhor a minha culpa, e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei meu senhor saiu de Jerusalém; não conserve o rei isso no coração.
20 Abuluto' an numbahola' ay he"a, at hiyanan ha"in di nahhun ay da'min himpangapun a'apun Joseph an immalin manamun he"a, Apu Ali!”
20 Porque teu servo deveras confessa que pecou; porém eis que eu sou o primeiro que de toda a casa de José desci a encontrar-me com o rei meu senhor.
21 Ya himmapit hi Abishai an hina' Zeruiah, ya inalinan David di, “Mahapul an mapatoy hiya ti inidu'idutan da'a an pento' Apo Dios an ali!”
21 Então respondeu Abisai, filho de Zeruia, e disse: Não morreria, pois, Simei por isto, havendo amaldiçoado ao ungido do Senhor?
22 Mu inalin David di, “Nidugah ayu ahan an linala'in imbabaluy Zeruiah! Undan adiyu nomnomnomon nan numbangngada' an aliyun i'ibba' an holag Israel ad ugwan an algaw, at hiyanan mi'id di mipapatoy ad ugwan?!”
22 Porém Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que hoje me sejais adversários? Morreria alguém hoje em Israel? Pois porventura não sei que hoje fui feito rei sobre Israel?
23 At inalin nan ali ay Shimei di, “Ten ha"in di mangali an adi'a mipapatoy.”
23 E disse o rei a Simei: Não morrerás. E o rei lho jurou.
24 Ya hi Mephibosheth an ap'apun Saul ya ni'yuy an ni'damuh nan ali. Ya nete"ah din nakakan da David hi ad Jerusalem ya agguyna ahan inih'ihuan di hu'ina, ya agguyna ginidgidan di hamayna, ya agguyna goh inlobloba' di lubungna.
24 Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei, e não tinha lavado os pés, nem tinha feito a barba, nem tinha lavado as suas vestes desde o dia em que o rei tinha saído até ao dia em que voltou em paz.
25 At unat goh dimmatong an nalpud Jerusalem ta immuyna dinamu nan ali ya inalin nan alin hiyay, “Anaad tuwali, Mephibosheth, ta agguy'a nitnud ay ha"in hidin nakaka'?”
25 E sucedeu que, vindo ele a Jerusalém a encontrar-se com o rei, disse-lhe o rei: Por que não foste comigo, Mefibosete?
26 Ya tembal Mephibosheth an inalinay, “Inilam, Apu Ali, an linayahana' hinan baal'u an dumalat di napilaya'. Ti inali' ahan ay hiyay idadaana nan dongki' an itakaya' ta mi'yalia', mu agguyna inunud!
26 E disse ele: Ó rei meu senhor, o meu servo me enganou; porque o teu servo dizia: Albardarei um jumento, e nele montarei, e irei com o rei; pois o teu servo é coxo.
27 Ya un at goh hay agguy immannung di inalinan he"a an inalinay un'u adi pohdon an mi'yali. Mu inila', Apu Ali, an umat'ah nan anghel. At atom nan inilam an maphod.
27 Demais disto, falsamente acusou a teu servo diante do rei meu senhor; porém o rei meu senhor é como um anjo de Deus; faze, pois, o que parecer bem aos teus olhos.
28 Ti un gulat at impapatoy tuwali da'min amin an pamilyan ama an ta"on un ha"in. Mu hay inatmu ya inidduma' hi ohah nan panganom hi abungyu. At undan way hapito' ay he"a, Apu Ali?”
28 Porque toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei meu senhor; e contudo puseste a teu servo entre os que comem à tua mesa; e que mais direito tenho eu de clamar ao rei?
29 Ya tembal nan ali an inalinay, “Adim do'lon di hapitom ti hay ninomnom'uh ma'at ya punggodwonyu ay Ziba nan lutan indat'un hiya.”
29 E disse-lhe o rei: Por que ainda mais falas de teus negócios? Já disse eu: Tu e Ziba reparti as terras.
30 Mu inalin Mephibosheth di, “Ta"on ya indatmun amin ay Ziba, at ta"omman ti ten numbangngad'a, Apu Ali, an mi'id al'alin he"a!”
30 E disse Mefibosete ao rei: Tome ele também tudo; pois já veio o rei meu senhor em paz à sua casa.
31 Ta"on un hi Barzillai an iGilead ya nundadyun nalpud Rogelim ta immuy goh an ni'damuh nan ali ta inibbaana didan bimmad'ang hinan Wangwang an Jordan.
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e passou com o rei o Jordão, para o acompanhar ao outro lado do Jordão.
32 Hi Barzillai ya na'alla'ay an hay tawona ya nawalu. Ya hiya ya adangyan ahan an tagu, ya do'ol di imbadangnah nan ali an umat hi nangidatanah ma'an ay didah din awadandad Mahanaim.
32 E era Barzilai muito velho, da idade de oitenta anos; e ele tinha sustentado o rei, quando tinha a sua morada em Maanaim, porque era grande homem.
33 Ti hidin bumad'angandah nan wangwang ya inalin David ay hiyay, “Mi'yali'an ha"in hi ad Jerusalem ta ha"in di mangipapto' ay he"a.”
33 E disse o rei a Barzilai: Passa tu comigo, e sustentar-te-ei comigo em Jerusalém.
34 Mu tembal Barzillai nan ali an inalinay, “Ta"omman unna' adi mi'yali ti na'alla'aya' ahan,
34 Porém Barzilai disse ao rei: Quantos serão os dias dos anos da minha vida, para que suba com o rei a Jerusalém?
35 ya ten nawaluy tawon'u, at higana' mahkay hanan pun'am'amlongan. Ya ta"on un nan ma'an ya ma'inum ya mi'id mahkay di tamtamna ay ha"in. Ya ta"on un nan pundongolan hinan mun'aphod an kanta ya mid mahkay donglo'. Ya unna' atman hay miyudu'dum hinan punligatam!
35 Da idade de oitenta anos sou eu hoje; poderia eu discernir entre o bom e o mau? Poderia o teu servo ter gosto no que comer e beber? Poderia eu mais ouvir a voz dos cantores e cantoras? E por que será o teu servo ainda pesado ao rei meu senhor?
36 At adi mahapul an atom di umat hinan ha"in. Hay pohdo' ya mi'bad'anga' ay he"ah tun wangwang,
36 Com o rei passará teu servo ainda um pouco mais além do Jordão; e por que me recompensará o rei com tal recompensa?
37 ya numbangngada' hi babluymi ta hidiy ataya' ta milubu'a' hinan nilubu'an din o'ommod'u. Mu wah tu tun baal'un hi Kimham an hiyay pi'yaliom, Apu Ali. At itnudmu ta okod'ah nan ipatamum ay hiya.”
37 Deixa voltar o teu servo, e morrerei na minha cidade, junto à sepultura de meu pai e de minha mãe; mas eis aí está o teu servo Quimã; passe ele com o rei meu senhor, e faze-lhe o que bem parecer aos teus olhos.
38 Ya tembal nan ali an inalinay, “Maphod ta mi'yalih Kimham ay ha"in ta nan pohdom an pangipapto"un hiya di hiyay ato', at an amin nan pohdom goh an ato' ay he"a ya unudo'.”
38 Então disse o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei como bem parecer aos teus olhos, e tudo quanto me pedires te farei.
39 At hidin bimmad'angdan amin hinan wangwang ya nun'ungngu da Barzillai ya hinan ali ya unda mahihiyan.
39 Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão, e passando também o rei, beijou o rei a Barzilai, e o abençoou; e ele voltou para o seu lugar.
40 At innaynayun da David an immuy ad Gilgal an initnudnah Kimham, ya an amin nan tindalun holag Judah, ya nan godwan nan tindalun holag Israel an din ibbadan bimmad'ang hinan Wangwang an Jordan.
40 E dali passou o rei a Gilgal, e Quimã passou com ele; e todo o povo de Judá conduziu o rei, como também a metade do povo de Israel.
41 Ya hidin dimmatong nan alih ad Jerusalem ya wa ayan immuy nan holag Israel hinan ali an inaliday, “Anaad ta nan tutulangmin holag Judah di nahhun an immalin nangibad'ang ay he"a, ya nan pamilyam, ya nan i'ibbam hinan Wangwang an Jordan?”
41 E eis que todos os homens de Israel vieram ao rei, e disseram ao rei: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e conduziram o rei e a sua casa dalém do Jordão, e todos os homens de Davi com eles?
42 Mu himmapit nan i'ibbadan holag Judah an inaliday, “Manu ay ya neheggon di nitulanganmih tun ali. Ya anaad ta ammunan ne ya bumungot ayu? Undan way indatnah lagbumi? Ya undan numbaga amih ononmih nan ali?”
42 Então responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porquanto o rei é nosso parente; e por que vos irais por isso? Porventura comemos às custas do rei, ou nos deu algum presente?
43 Ya tembal nan i'ibbadan holag Israel an inaliday, “Un man himpulun holag ay da'miy wadah nan pun'alian David, at hiyanan da'miy way biyangnan mangitnud hinan ali! Ya undan agguyyu inilan da'miy nahhun an nunnomnom an pumbangngadon tu'u nan ali?!”
43 E responderam os homens de Israel aos homens de Judá, e disseram: Dez partes temos no rei, e até em Davi mais temos nós do que vós; por que, pois, não fizestes conta de nós, para que a nossa palavra não fosse a primeira, para tornar a trazer o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais forte do que a palavra dos homens de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.