2 Samuel 14
Nan Hapit Apo Dios (IFB) vs NVT
1 Hi Joab ya inilanan nonomnomon nan alih Absalom.
1 Joabe, filho de Zeruia, percebeu que o rei agora desejava ver Absalão.
2 At hennagnay immuy nangawit hinan babain iTekoa an nundongol di abalinanan tumugun. At hidin dimmatong ya inalin Joab ay hiyay, “Munlubung'ah lubung di nabalu, ya impattigmun munlungdaya'a ta paddungnay immannung an nabalu'a. Ya adi'a munhugud ta paddungnay un nabayag di nabaluam.
2 Por isso, mandou trazer de Tecoa uma mulher conhecida por sua sabedoria. Disse-lhe: “Finja que está de luto; vista roupas de luto e não se perfume. Aja como uma mulher que está lamentando a morte de alguém há muito tempo.
3 Ya immuy'ah nan Alin hi David ta eka ibagan hiya nan inali' ay he"a.” At imbaag Joab din inalin nan babai.
3 Depois, vá até o rei e apresente a história que vou lhe contar”. Então Joabe disse o que ela deveria falar.
4 At hidin immuy din babain iTekoa hinan ali ya nunluung hi hinagang David hi pange'gonanan hiya, ya inalinay, “Apu, badangana' ni'!”
4 Quando a mulher de Tecoa se aproximou do rei, curvou-se com o rosto no chão e disse: “Ó rei! Ajude-me!”.
5 Ya inalin nan alin hiyay, “Hay ibadang'un he"a?”
5 “Qual é o problema?”, perguntou o rei. “Pobre de mim, sou viúva!”, respondeu ela. “Meu marido morreu.
6 ya waday duwan imbaluy'un linala'i. Mu wada han ohan algaw ya numpattoydah nan punhabalan, ya mi'id ah taguh dih nangipa'ud ay dida, at natoy di oha.
6 Meus dois filhos brigaram no campo. Como não havia ninguém por perto para separá-los, um deles acabou matando o outro.
7 Ya ad ugwan, Apu Ali, ya an amin nan tutulang ahawa' ya alyonday iyabulut'u nan imbaluy'u ta patayonda kogoh ti pinatoynah agina! Ya gulat ta idat'u at mi'id ahan hulbin di nitagua'! Ya mi'id goh di mamunat ay ahawa'!”
7 Agora, o resto da família está exigindo de sua serva: ‘Entregue-nos seu filho. Vamos executá-lo por ter matado o irmão. Ele não merece herdar a propriedade da família’. Querem apagar a última brasa que me restou; se o fizerem, o nome e a família de meu marido desaparecerão da face da terra.”
8 Ya inalin nan aliy, “Ta"omman ya immanamut'a ta okoda'.”
8 “Eu cuidarei disso”, disse o rei. “Vá para casa.”
9 Mu inalin goh din babaiy, “Apu Ali, ta"omman ya da'mih nan imbaluy'uy ad bahol, mu ta bo'on he"a ya nan pamilyam!”
9 A mulher de Tecoa respondeu: “Ó meu senhor, o rei, que a culpa caia sobre mim e sobre a família de meu pai, e que o rei e seu trono sejam inocentes!”.
10 Ya tembal nan alin inalinay, “Gulat ta waday tataguh umalin mana'ta'atot ay he"a ya ipa'innilam ay ha"in, at padana' dida ta adi da'yu ta'ta'ton.”
10 “Se alguém criar problemas, traga-o a mim”, disse o rei. “Eu lhe garanto que ele nunca mais a incomodará.”
11 Ya inalin goh nan babaiy, “Wa ay ta umat hina ya ibagam ni' ay Apo Dios an Dios tu'u ta adina iyabulut nan ninomnom nan a'agin ahawa' hi pamatayandah nan imbaluy'u! Ti wa ay ta atonda at nidugdugah di pumbaholanda!”
11 Então ela disse: “Por favor, prometa pelo S enhor , seu Deus, que não deixará o vingador da vítima matar meu filho. Não quero mais derramamento de sangue”. Ele respondeu: “Tão certo como vive o S
12 Ya inalin goh din babaiy, “Anuhana' ti waday oha goh hi ibaga' ay he"a.”
12 “Permita-me pedir mais uma coisa ao meu senhor, o rei”, disse a mulher. “Fale”, respondeu ele.
13 Ya inalin din babain hiyay, “Ongol di homo'mun ha"in ti inalim di atom di umat hinan ha"in. At uggoh mah ta atom goh di umat hinah nan i'ibbam an tatagun Apo Dios? Ongol an bahol tun inatmu ti mi'id di homo'muh nan imbaluymu an adim pa'anamuton!”
13 Então ela disse: “Por que o senhor não faz pelo povo de Deus o mesmo que prometeu fazer por mim? Ao tomar essa decisão, o senhor condenou a si mesmo, pois se recusou a trazer para casa seu filho banido.
14 Ya intuluynan inali goh di, “An amin tu'u ya immannung an matoy tu'u. Ya hay atoy ya paddungnay danum an wa ay ta nihiit hinan luta ya adi mabalin an akupon. Mu hi Apo Dios ya adi mabalin an namaag ya inlahhinay ohan tagu ay Hiya, mu atonay abalinana ta mumbangngad henen tagun Hiya.
14 Um dia, todos nós morreremos. Nossa vida é como água que, depois de derramada na terra, não pode mais ser recolhida. Mas Deus não apaga a vida; ao contrário, ele cria meios de trazer de volta aqueles que foram banidos de sua presença.
15 Ya hiyah ne gapunah immalia', Apu Ali, ta mi'hapita' ay he"a ta olom ya atom nan imbaga' ti gunna' ta'tota'ton hinan tatagu.
15 “Vim suplicar ao meu senhor, o rei, porque outros me ameaçaram. Pensei: ‘Talvez o rei me escute
16 Ya olom ni' ya donglona' ta baliwana' ya nan imbaluy'u ta adida ni' patayon ta adi ahan ma'aliwan di ngadanmih tun babluy an indat Apo Dios ay ditu'un tataguna!
16 e nos livre daqueles que desejam nos eliminar da herança que Deus nos deu.
17 Ya nonomnomo' nan inalim an hiyay mangidat hi denol'u ti umat'ah nan anghel Apo Dios an inilam di maphod ya adi maphod. At hi Apo Dios ni' an Diosmuy minaynayun an bumadang ay he"a.”
17 Sim, o meu senhor, o rei, restaurará nossa paz de espírito’. Sei que o senhor é como um anjo de Deus, capaz de discernir entre o bem e o mal. Que o S enhor , seu Deus, esteja com o rei”.
18 Ya inalin David hidin babaiy, “Waday hanhana', mu ibagam di immannung.”
18 “Preciso saber uma coisa”, disse o rei. “Diga-me a verdade.” “Sim, ó meu senhor, o rei”, disse a mulher.
19 At inalin David di, “Undan hi Joab di nannag ay he"ah tu?”
19 “Foi Joabe quem a mandou aqui?”, perguntou o rei. A mulher respondeu: “Ó meu senhor, o rei, como posso negar? Ninguém é capaz de esconder coisa alguma do senhor. Sim, foi Joabe, servo do rei, que me enviou e me disse o que falar.
20 Manu ay umat hituy inatna ti pohdonan mipaphod nan ma'ma'at! Mu inila' an he"a, Apu, ya nanomnoman'a ti umat'ah nan anghel Apo Dios an inilanan amin di ma'ma'at hitun babluy tu'u!”
20 Agiu desse modo para que o senhor pudesse ver a questão com outros olhos. Mas o senhor é sábio como um anjo de Deus e entende tudo que acontece em nosso meio!”.
21 Unat goh nalpah hana ya impa'ayag nan alih Joab, ya inalinan hiyay, “Abuluto' nan pohdom hi ma'at. At umuymu awiton hi Absalom.”
21 Então o rei mandou chamar Joabe e lhe disse: “Muito bem, vá e traga de volta o jovem Absalão”.
22 At nunluung hi Joab hinan hinagang David ta e'gonana hiya. Ya inalinay, “Munyamana', Apu Ali, ta hemmo'a' ay he"a ti inabulutmu nan inali' hi atom!”
22 Joabe se curvou com o rosto no chão e disse: “Finalmente sei que obtive o favor do meu senhor, o rei, pois atendeu a meu pedido!”.
23 At immuy hi Joab hi ad Geshur ta inawitnah Absalom, ya inyanamutnad Jerusalem.
23 Joabe foi a Gesur e trouxe Absalão de volta a Jerusalém.
24 Mu inalin nan ali ay Joab di, “Mahapul an hay abungnay umayana ta bo'on hitun abung'u ti adi' pohdon an mumpattig ay ha"in.” At immanamut mah hi Absalom hi abungna ta hidiy nihihinnanan agguyna tintinnig hi amana.
24 O rei, porém, deu a seguinte ordem: “Absalão pode ir para casa, mas não deve vir à minha presença”. Portanto, Absalão não viu o rei.
25 Hinan holag Israel ya hi Absalom di ma"aphod an lala'i ti ma"aphod di pangod'odolna an mi'id ah ganitna.
25 Não havia nenhum homem em todo o Israel tão elogiado por sua beleza como Absalão; era perfeito da cabeça aos pés.
26 Ya ma'ugtul di buu'na, at wa ay ta ipapukisna ya ingkiluna, ya hay damotna ya nahuluk hi duway kilu.
26 Cortava o cabelo uma vez por ano por causa de seu peso: 2,4 quilos, segundo o peso real.
27 Ya tuluy linala'ih imbabaluyna, ya un ohay babain ma"apgohan an nginadnana ta hi Tamar.
27 Tinha três filhos e uma filha. Sua filha se chamava Tamar e era muito bonita.
28 At hi Absalom ya duway tawon di nihinanad Jerusalem, mu agguyda nuntigtiggawan ay amana.
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ver o rei.
29 At la'tot ya impa'ayagnah Joab ta hiyay honogonah umuy mi'hapit ay amanan hi David. Mu agguy immuy ay Absalom. At impa'ayagna goh, mu agguy damdama immuy hi Joab.
29 Então mandou chamar Joabe para pedir que intercedesse por ele, mas Joabe não quis vir. Mandou chamá-lo de novo e, mais uma vez, ele se recusou a vir.
30 At inalin mah Absalom hidin baalnay, “Umuyyu puulan nan payaw Joab an neheggon hinan payaw'u an natamman hi barle.” At inunud nan baal din inalin Absalom.
30 Então Absalão disse a seus servos: “Vão e ponham fogo no campo de cevada de Joabe que fica junto de minha propriedade”. Os servos foram e puseram fogo no campo, como Absalão havia ordenado.
31 At immuy hi Joab mahkay hi abung Absalom, ya inalinay, “Anaad ta pinuulan nan baalmuy payaw'u?”
31 Então Joabe foi à casa de Absalão e lhe perguntou: “Por que seus servos puseram fogo em meu campo?”.
32 Ya tembal Absalom an inalinay, “Inilam an numpidway nangipa'ayaga' ay he"a ta eka mi'hapit ay ama, mu agguy'a immali! Ya anaad tuwali ta immali'an nangawit ay ha"in ad Geshur? Odolnah unna' agguy inyalih tu ta hidi tuwaliy nihina'! Pohdo' an tigon hi ama ta un ay way bahol'u ya impapatoya' at udot ay hiya!”
32 Absalão respondeu: “Eu quero que você pergunte ao rei por que ele me trouxe de Gesur se não pretendia me receber. Teria sido melhor eu ficar onde estava. Quero ver o rei; se ele me considera culpado de algo, então que mande me matar”.
33 At immuy mah hi Joab hinan ali, ya imbaagnan amin din inalin Absalom ay hiya. At impa'ayag mah nan alih Absalom ta immuy hi awadana, ya nunluung hi hinagang amana, ya nun'ungnguda.
33 Joabe contou ao rei o que Absalão tinha dito. Por fim, Davi mandou chamar Absalão. Ele veio, curvou-se com o rosto no chão diante do rei, e o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.