2 Samuel 13

Nan Hapit Apo Dios (IFB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hi Absalom an imbaluy David ya wada han ma"apgohan an aginan babain hay ngadana ya hi Tamar. Ya hi Amnon an oha damdaman imbaluy David ya nidugah di pamhodnan Tamar.
1 Tinha Absalão, filho de Davi, uma formosa irmã, cujo nome era Tamar. Amnom, filho de Davi, se enamorou dela.
2 At la'tot ya nundogoh hi Amnon an dumalat di nanamhodnan Tamar. Mu gapu ta balahang hi Tamar at hiyanan waday mangiya'adug ay hiya.
2 Angustiou-se Amnom por Tamar, sua irmã, a ponto de adoecer, pois, sendo ela virgem, parecia-lhe impossível fazer-lhe coisa alguma.
3 Mu wada han nala'eng ahan an ligwan Amnon an hi Jonadab an hina' Shimeah an agin amanan hi David.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo cujo nome era Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi; Jonadabe era homem mui sagaz.
4 Ya inalin Jonadab ay Amnon di, “Anaad ta un'a ay humihiggah abigabigat ya wan imbaluy da'ah ali? Undan adi mabalin hi ibaagmun ha"in di dumalat?”
4 E ele lhe disse: Por que tanto emagreces de dia para dia, ó filho do rei? Não mo dirás? Então, lhe disse Amnom: Amo Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 At inalin Jonadab ay hiyay, “Hay atom ya momollo"ah nan olo'am an ay'a mundogoh ta wa ay ta umalih amam ta tigon da'a ya inalim ay hiyay, Honogom ni' han agi' an hi Tamar ta hiyay mangihaang hi ono' hitun awada', ya pinangana'.”
5 Disse-lhe Jonadabe: Deita-te na tua cama e finge-te doente; quando teu pai vier visitar-te, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha e me dê de comer pão, pois, vendo-a eu preparar-me a comida, comerei de sua mão.
6 At inat Amnon din inalin Jonadab an nonollo' an ay mundogoh. Ta hidin immuy hi amanan hi David an mannig ay hiya ya inalinan hiyay honogonah Tamar ta hiyay umuy munhaang hi onona ya pinangana.
6 Deitou-se, pois, Amnom e fingiu-se doente; vindo o rei visitá-lo, Amnom lhe disse: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos à minha presença, para que eu coma de sua mão.
7 At inabulut David din inalin Amnon, at nunhonag hi immuy nangibagan Tamar ta umuy hi abung Amnon an mangidadaan hi onona.
7 Então, Davi mandou dizer a Tamar em sua casa: Vai à casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe comida.
8 At immuy hi Tamar hi abung aginan hi Amnon, ya wah din nolnolo'. Ya innal Tamar din alena, at nunhaang hi tinapay an wan titiggon Amnon.
8 Foi Tamar à casa de Amnom, seu irmão, e ele estava deitado. Tomou ela a massa e a amassou, fez bolos diante dele e os cozeu.
9 Ya unat goh nalutu ya inyuynan Amnon, mu agguy nangan.
9 Tomou a assadeira e virou os bolos diante dele; porém ele recusou comer. Disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram.
10 Ya inalinan Tamar di, “Iyalim hitu nan ma'an hi kuwaltu' ta panganona'.” At inyuy Tamar hi awadana.
10 Então, disse Amnom a Tamar: Traze a comida à câmara, e comerei da tua mão. Tomou Tamar os bolos que fizera e os levou a Amnom, seu irmão, à câmara.
11 Mu unat goh inhigupna din ma'an ta panganona hiya ya unnaat goh len'om, ya inalinay, “Untaat molo'!”
11 Quando lhos oferecia para que comesse, pegou-a e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 Ya inalin Tamar ay hiyay, “Agi'! Nappuhi ahan henen ninomnommun aton! At adia' piliton ti adi miyabulut di umat hina ay ditu'un holag Israel!
12 Porém ela lhe disse: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 Ya hay pannig nin di tatagun ha"in? Ya ta"on goh un he"a! Undan adi'a goh mabainan hitun babluy tu'un holag Israel? At odolnah un'a umuy an mi'hapit ay amata, at inila' an abulutonan mun'ahawata!”
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E tu serias como um dos loucos de Israel. Agora, pois, peço-te que fales ao rei, porque não me negará a ti.
14 Mu adi dongdonglon Amnon din gun alyon Tamar, at gapu ta mabi'bi'ah hiya at pinilitnan enelo' hi Tamar.
14 Porém ele não quis dar ouvidos ao que ela lhe dizia; antes, sendo mais forte do que ela, forçou-a e se deitou com ela.
15 Ya hidin nalpah ya nidugah di bohol Amnon ay Tamar an nidugdugah ya un din namhodnan hiya. At inalinan Tamar di, “Makak'ah tu!”
15 Depois, Amnom sentiu por ela grande aversão, e maior era a aversão que sentiu por ela que o amor que ele lhe votara. Disse-lhe Amnom: Levanta-te, vai-te embora.
16 Mu inalin Tamar di, “Wa ay ta palahunona' ay he"a ya nidugdugah di abaholam ya un nan inatmun ha"in!”
16 Então, ela lhe disse: Não, meu irmão; porque maior é esta injúria, lançando-me fora, do que a outra que me fizeste. Porém ele não a quis ouvir.
17 Ti unnaat goh inayagan di ohah nan baalna, ya inalinan hiyay, “Ipalahunmuh ten babai, ya intulbo'mu nan pantaw!”
17 Chamou a seu moço, que o servia, e disse: Deita fora esta e fecha a porta após ela.
18 At impapitaw nan baal hi Tamar, ya intulbo'na nan pantaw.
18 Trazia ela uma túnica talar de mangas compridas, porque assim se vestiam as donzelas filhas do rei. Mesmo assim o servo a deitou fora e fechou a porta após ela.
19 At pini"in Tamar din lubungna, ya inloglognay dapul, ya gun umuy an kumila an empopnay angahna.
19 Então, Tamar tomou cinza sobre a cabeça, rasgou a túnica talar de mangas compridas que trazia, pôs as mãos sobre a cabeça e se foi andando e clamando.
20 Ya unat goh tinnig aginan hi Absalom ya hinanhananan inalinay, “Undan way inat agim an hi Amnon ay he"a? Agi', un ay way inatnan he"a ya adim iyal'ali ti ababain an hi agim damdama, at adi'a munlungdaya!” At nihina mah hi Tamar hi abung aginan hi Absalom an nidugah di lumungdalungdayaana.
20 Absalão, seu irmão, lhe disse: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora, pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o teu coração por isso. Assim ficou Tamar e esteve desolada em casa de Absalão, seu irmão.
21 Ya unat goh dengngol nan Alin hi David henen na'at ya nidugah di bungotna.
21 Ouvindo o rei Davi todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Ya ta"on un hi Absalom ya nidugah di boholnan Amnon, at hiyanan agguy ni'haphapit ay hiya.
22 Porém Absalão não falou com Amnom nem mal nem bem; porque odiava a Amnom, por ter este forçado a Tamar, sua irmã.
23 Unat goh naluh di duway tawon ya nadatngan heden gutud di pangipapukihan Absalom hi dutdut nan kalnilunah did Ba'al Hazor an neheggon hi ad Ephraim. At impa'ayagnan amin nan a'aginan linala'in imbabaluy nan ali.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, e convidou Absalão todos os filhos do rei.
24 Ya hidin umuyna pangayagan ay amana ya nan u'upihyalna
24 Foi ter Absalão com o rei e disse: Eis que teu servo faz a tosquia; peço que com o teu servo venham o rei e os seus servidores.
25 ya inalin amanay, “Imbaluy'u, ta"omman ya adi ami umalin amin ta adi'a maligatan!” Ya ta"on un inlulud Absalom mu agguy inabulut amana.
25 O rei, porém, disse a Absalão: Não, filho meu, não vamos todos juntos, para não te sermos pesados. Instou com ele Absalão, porém ele não quis ir; contudo, o abençoou.
26 Ya inalin goh Absalom di, “Gulat ta adim pohdon an mi'yali ya iyabulutmu mah ta mi'yalih agi' an hi Amnon.”
26 Então, disse Absalão: Se não queres ir, pelo menos deixa ir conosco Amnom, meu irmão. Porém o rei lhe disse: Para que iria ele contigo?
27 Mu inlulud Absalom, at la'tot ya na'al'alu' nan ali, at inyabulutnah Amnon an mitnud hinan a'agina.
27 Insistindo Absalão com ele, deixou ir com ele Amnom e todos os filhos do rei.
28 Ya tinutugun Absalom nan tatagunan inalinay, “Wa ay ta na'abbutong hi Amnon ta alyo' hi patayonyu ya pinatoyyu! ya adi ayu tuma'ot, at ha"in di okod. At mahapul an tumulid ayu, ya adi ayu munduwaduwa.”
28 Absalão deu ordem aos seus moços, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre de vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom, então, o matareis. Não temais, pois não sou eu quem vo-lo ordena? Sede fortes e valentes.
29 At inunud nan baal Absalom din inalinah atonda, at pinatoydah Amnon. At din udumnan imbabaluy nan ali ya numpangalayawda an numpuntakaydah mulsda.
29 E os moços de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, cada um montou seu mulo, e fugiram.
30 Ya hidin wadandah nan dalan hi umanamutanda ya waday nahhun an nangipa'innilan David an pinatoy Absalom an amin nan imbabaluyna an mi'id ah na'angang!
30 Iam eles ainda de caminho, quando chegou a notícia a Davi: Absalão feriu todos os filhos do rei, e nenhum deles ficou.
31 At natana'dog nan ali, ya nunhekheknay lubungna, ya nunlu'bub hinan lutah punha'itan di nomnomna. Ya ta"on un din u'upihyalnan wah di ya nunhekhekda goh di lubungda.
31 Então, o rei se levantou, rasgou as suas vestes e se lançou por terra; e todos os seus servos que estavam presentes rasgaram também as suas vestes.
32 Mu unat goh nidatong hi Jonadab an hina' Shimeah ya immuy ay David, ya inalinay, “Apu, agguyda aya pinatoy an amin nan imbabaluymu an un anggay hi Amnon hi natoy! Ti hiyah ne tuwaliy ninonomnom Absalom an nete"ah din nangelo'anan aginan hi Tamar!
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não pense o meu senhor que mataram a todos os jovens, filhos do rei, porque só morreu Amnom; pois assim já o revelavam as feições de Absalão, desde o dia em que sua irmã Tamar foi forçada por Amnom.
33 At hiyanan adim kulugon, Apu Ali, nan impa'inniladan natoy an amin nan imbabaluymu ti un anggay hi Amnon hi napatoy!”
33 Não meta, pois, agora, na cabeça o rei, meu senhor, tal coisa, supondo que morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 Hi Absalom ya limmayaw hidin natayan Amnon.
34 Absalão fugiu. O moço que estava de guarda, levantando os olhos, viu que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, pelo lado do monte.
35 Ya inalin Jonadab hinan aliy, “Tigom an immannung nan inali' ti na'uyda nan imbabaluymu!”
35 Então, disse Jonadabe ao rei: Eis aí vêm os filhos do rei; segundo a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 Ya unna pa'ippada'puh nan hinapitna ya nidatong nan imbabaluyna an ahikikilada, ya ta"on unda David ya nan u'upihyalna ya ni'kilada goh.
36 Mal acabara de falar, chegavam os filhos do rei e, levantando a voz, choraram; também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 At binigat ya gun ilungdayaan David din imbaluynan hi Amnon. Mu hi Absalom ya limmayaw an immuy ay Talmai an hina' Ammihud an alid Geshur.
37 Absalão, porém, fugiu e se foi a Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi pranteava a seu filho todos os dias.
38 At nihinah dih tuluy tawon.
38 Assim, Absalão fugiu, indo para Gesur, onde esteve três anos.
39 Ya hi David ya la'tot ya niyunahan di punnomnomanah din natayan Amnon, at ninomnomna mahkay an umuy tigon hi Absalom.
39 Então, o rei Davi cessou de perseguir a Absalão, porque já se tinha consolado acerca de Amnom, que era morto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.