2 Samuel 12
Nan Hapit Apo Dios (IFB) vs NTLH
1 At hennag Apo Dios han propetan hi Nathan ta umuyna alyon ay David di, “Wada han duwan linala'in nunhituh nan babluy an nan oha ya adangyan, ya nan oha ya nawotwot.
1 O Senhor Deus mandou que o profeta Natã fosse falar com Davi. Natã foi e disse: — Havia dois homens que viviam na mesma cidade: um era rico, e o outro era pobre.
2 Nan adangyan ya do'ol di kalniluna ya bakana,
2 O rico possuía muito gado e ovelhas,
3 mu nan nawotwot ya mi'id am'amungit hi gina'una an un anggay han it'ittang an uyaw an lina'uana. Ya hinalimunanah den uyaw ta ni'yong'ongngol hinan imbabaluyna. Ya ne"ononah den kalniluh nan ononda, ya ni'yinumonah nan inumonda, ya ne'yel'ona an paddungnay babain imbaluyna.
3 enquanto que o pobre tinha somente uma ovelha, que ele havia comprado. Ele cuidou dela, e ela cresceu na sua casa, junto com os filhos dele. Ele a alimentava com a sua própria comida, deixava que ela bebesse no seu próprio copo, e ela dormia no seu colo. A ovelha era como uma filha para ele.
4 Ya wada han ohan algaw ya nidatong han mangilin han adangyan an tagu, mu adyuwana din ohah nan animalna an golton hi ipihdana. Mu un at goh din oh'ohhan kalnilun din nawotwot di genlotna ta impihdanah din mangilina.”
4 Certo dia um visitante chegou à casa do homem rico. Este não quis matar um dos seus próprios animais para preparar uma refeição para o visitante; em vez disso, pegou a ovelha do homem pobre, matou-a e preparou com ela uma refeição para o seu hóspede.
5 Ya unat goh dengngol David henen na'at ya nidugah di bungotnan nen adangyan, at inalinan Nathan di, “Ihapata' ay Apo Dios an matattagu an henen tagun nangat hi umat hina ya maphod hi un mapatoy!
5 Então Davi ficou furioso com aquele homem e disse: — Eu juro pelo
6 Mu nan Uldin ya mahapul an huwalonah opat hi kalnilu nan ohan kalnilun innalna ti mi'id ahan di homo'na!”
6 Ele deverá pagar quatro vezes o que tirou, por ter feito uma coisa tão cruel!
7 Ya inalin Nathan ay David di, “He"ah ne han tagu! At hiyanan inalin Apo Dios an Dios tu'un holag Israel di, Numbalino' he"ah alin nan holag Israel, at hiyanan binaliwa' he"ah din pamatayan Saul ay he"a,
7 Então Natã disse a Davi: — Esse homem é você. E é isto o que diz o
8 ya impaboltan'un he"a din pun'ap'apuwan Saul ya ta"on un nan a'ahawana ta numbalino' he"ah alin nan holag Israel! Ya gulat ta adi umanay hanan amin ya udma' pay!
8 Eu lhe dei o reino e as mulheres dele; tornei você rei de Israel e de Judá. E, se isso não bastasse, eu lhe teria dado duas vezes mais.
9 Ya anaad ta agguymu inunud nan intugun'u ta nan nappuhiy inatmu? Ti impapatoymuh Uriah an holag Heth hinan holag Ammon, ya numbentanam nan ahawana!
9 Por que é que você desobedeceu aos meus mandamentos e fez essa coisa tão horrível? Você fez com que Urias, o heteu, fosse morto na batalha; deixou que os amonitas o matassem e então ficou com a esposa dele!
10 At dumalat nan agguymu nangunudan ay Ha"in ti inahawam nan ahawan nan holag Heth an hi Uriah ya umannung an gun waday mapatoy hinan holagmu!
10 Portanto, porque você me desobedeceu e tomou a mulher de Urias, sempre alguns dos seus descendentes morrerão de morte violenta.
11 Ya umat goh hituy hinapit Apo Dios an inalinay, Ibaga' goh ay he"a an waday ohah nan pamilyam hi mangidat hi numanomnomam ti pun'elo'na nan a'ahawam hinan mapatal an ta"on hi un panigtigan di tatagu.
11 E também afirmo que farei uma pessoa da sua própria família causar a sua desgraça. Você verá isso quando eu tirar as suas esposas e as der a outro homem; e ele terá relações com elas em plena luz do dia.
12 He"a ya mi'id di nanginnilah din inatmu, mu Ha"in ya iyabulut'un ma'at ay danen a'ahawam hinan mapatal ta innilaon an amin nan holag Israel!”
12 Você pecou escondido, em segredo, mas eu farei com que isso aconteça em plena luz do dia, para todo o povo de Israel ver.”
13 Ya tembal David hi Nathan an inalinay, “Nidugah di numbahola' ay Apo Dios!”
13 Então Davi disse: — Eu pequei contra Deus, o Natã respondeu: — O
14 Mu dumalat nan inatmu ya pihulon nan buhul hi Apo Dios, at hiyanan henen lala'in imbaluymuy matoy.”
14 Mas, porque, fazendo isso, você mostrou tanto desprezo pelo Senhor , o seu filho morrerá.
15 At immanamut hi Nathan.
15 Aí Natã foi para casa. Então o
16 Ya inal'alu' David hi Apo Dios ta iyadaognah den imbaluyna. At nunlangdu an wa ay ta nahdom ya nolo' hinan luta.
16 Davi orou a Deus para que a criança sarasse e não quis comer nada. Entrou no seu quarto e passou a noite inteira deitado no chão.
17 At immuy nan a'ap'apun di mumpuntamuh abungna ta al'alu'onda ta bumangon hinan nolo'ana ta olom ni' ya me"an ay dida, mu agguyna penhod.
17 Então os funcionários do palácio tentaram fazer Davi se levantar, mas ele não quis e não comeu nada com eles.
18 Ya hidin miyapitun algaw ya natoy din ung'ungnga. Ya timma'ot nan baalnan nangipa'innilan hiya ti alyondah nomnomday, “Undan hiyadan ti hidin amatagun din ung'ungnga ya agguy na'al'alu', at namamah ad ugwan an natoy! Ya iniat ya waday atonah adi maphod hi odolnah un tu'u ipa'innilan natoy nan imbaluyna!”
18 Uma semana depois, a criança morreu, e os funcionários ficaram com medo de dar a notícia a Davi. Eles disseram: — Enquanto a criança estava viva, Davi não respondia quando falávamos com ele. Como vamos dizer a ele que a criança morreu? Ele poderá fazer alguma loucura!
19 Mu hidin tinnig David din baalnan umanab'abu'abda ya inolmanan natoy din ung'ungnga. At inalinan diday, “Undan natoy nan imbaluy'u?”
19 Quando Davi viu os oficiais cochichando uns com os outros, compreendeu que a criança havia morrido. Então perguntou: — A criança morreu? — Morreu! — responderam eles.
20 At bimmangon hi David, ya immuy nun'amoh, ya nunhugud, ya hinukatana din lubungna. Ya immuy hinan pundayawan ay Apo Dios ta nundayaw. Ya hidin immanamut ya nangan mahkay.
20 Então Davi se levantou do chão, tomou um banho, penteou os cabelos e trocou de roupa. Depois foi à casa de Deus, o Senhor , e o adorou. Quando voltou ao palácio, pediu comida e comeu logo o que lhe foi servido.
21 Ya hinanhanan nan baalnan hiyay, “Anaad ta umat hinay atom? Hidin amatagun nan ung'ungnga ya nunlangdu'a an adi'a mangan. Mu ad ugwan an natoy mahkay ya mangan'a!”
21 Aí os seus oficiais disseram: — Nós não entendemos isto. Enquanto o menino estava vivo, o senhor chorou por ele e não comeu; mas, logo que ele morreu, o senhor se levantou e comeu!
22 Ya tembal David an inalinay, “Manu ay nunlangdua' ya limmugwalugwaa' hidin amatagun din ung'ungnga ya ta iyal'alu"un Apo Dios ta olom ni' ya igohgohana' ta adina iyabulut di atayana.
22 — Sim! — respondeu Davi. — Enquanto o menino estava vivo, eu jejuei e chorei porque o Senhor poderia ter pena de mim e não deixar que ele morresse.
23 Mu ad ugwan an natoy ya adia' mahkay munlangdu. Ti undan damdama ibangngad'uy nitaguana? Udum hi algaw at umuya' hi wadana, mu hiya ya adi ahan mabalin an mumbangngad ay ha"in.”
23 Mas agora que está morto, por que jejuar? Será que eu poderia fazê-lo viver novamente? Um dia eu irei para o lugar onde ele está, porém ele nunca voltará para mim.
24 At inal'alu' David hi ahawanan hi Bathsheba ta adi numanomnom. At enelo'na. Ya palpaliwan ya nawadaan goh, at nuntungaw, ya lala'i, at ngadnanah Solomon. Ya pa'appohpohdon Apo Dios henen ung'ungnga.
24 Então Davi consolou a sua esposa Bate-Seba. Teve relações com ela, e ela deu à luz um filho, a quem Davi deu o nome de Salomão. Deus amou o menino
25 At hennag Apo Dios hi Nathan ta umuyna ibagan David an ngadnanah den ung'ungnga hi Jedidiah.
25 e mandou que o profeta Natã lhe desse o nome de Jedidias porque o Senhor Deus o amava.
26 Da Joab ay kogoh ya gunda ginubat nan holag Ammon hi ad Rabbah ta la'tot ya hinakupday pangngelna.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a atacar Rabá, a capital do país de Amom. Quando estava para conquistar a cidade,
27 At nunhonag hiyah immuy an nangipa'innilan David an inalinay, “Ginubatmi nan iRabbah, at ten hinakupmi nan alpuwan di danumda.
27 enviou mensageiros com o seguinte recado para Davi: — Eu ataquei Rabá e conquistei os seus reservatórios de água.
28 At ad ugwan ya amungom nan udum an tindalu ta hogponyu ya ginubatyu nan babluy ta hakuponyu ta he"ay ma'al'ali an bo'on ha"in!”
28 Reúna agora o resto dos seus soldados, e o senhor ataque a cidade, e tome-a. Eu não quero ficar com a glória dessa vitória.
29 At hidin impa'inniladan David ya inamungna nan tindaluna ta immuyda ginubat ad Rabbah, at inabakda dida, ya hinakupda nan babluy.
29 Então Davi reuniu os seus soldados, foi até Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 At innal David din balitu' an uklup nan alidad Rabbah an hay damotna ya tulumpulu ta opat di kilu an na'al'altian hi nanginan batu. Ya innal David, at impiyuklupdan hiya. Ya do'ol goh di hinamhamnah nan mun'apla'an an gina'uh nan babluy hi inyanamutda.
30 Moloque , o ídolo que os amonitas adoravam, tinha uma coroa que pesava mais ou menos trinta e quatro quilos. A coroa era de ouro, e nela havia uma pedra preciosa, que Davi tirou e colocou na sua própria coroa. Levou também de Rabá muitas coisas de valor.
31 At hinakupdah den babluy, at pinilitda nan tatagun bimmabluy hidi an nuntamu an hay nanamuda ya nan lagadi, ya gabyun, ya nan wahay. Ya pinilitna goh dida ta numpelengdah miyammah abung. Ya umat goh hinay inatnah nan udum an babluy nan holag Ammon an hinakupda. At na'at an amin hatu ya unda mahkay mumbangngad hi ad Jerusalem.
31 Davi fez o povo da cidade trabalhar com serras, enxadas e machados e fabricar tijolos. E fez o mesmo em todas as outras cidades de Amom. Então Davi e os seus soldados voltaram para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.