2 Crônicas 20

Nan Hapit Apo Dios (IFB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Agguy nadnoy ya nan tindalun iMoab, ya nan i'Ammon, ya nan udumnan holag Meun ya immuyda ta gubatonda da Jehoshaphat an alid Judah.
1 Algum tempo depois, os exércitos dos moabitas e dos amonitas, junto com os meunitas, invadiram o país de Judá.
2 Mu waday linala'in immuy an nangibaag ay Jehoshaphat an inaliday, “Na'uyday do'ol ahan an titindalun holag Edom an mangubat ay ditu'un nalpudah nan dammang nan Natoy an Lobong! Ya wah didad ugwan ad Hazezon Tamar!” (Ma'innila an hay ohah ngadana ya ad En Gedi.)
2 Alguns homens vieram e disseram a Josafá: — Um exército enorme do país de Edom veio do outro lado do mar Morto para atacar o senhor. Eles já conquistaram a cidade de Hazazão-Tamar. (Hazazão-Tamar e Fonte de Gedi são o mesmo lugar.)
3 Ya timma'ot hi Jehoshaphat, at nunluwalun Apo Dios an numpabadang. Ya nun'ipa'innilanan amin hinan iJudah ta way ohaan mahapul an munlangduda.
3 Josafá ficou com medo e orou a Deus, o Senhor , pedindo socorro. Depois deu ordem para que todo o povo de Judá jejuasse.
4 At nan tatagud Judah ya nunnaudondan na'amung ta numpabadangdan Apo Dios. Nan udum ay dida ya nun'alpudah nan numbino'ob'on an bababbabluy ad Judah, ya numpapanguydad Jerusalem an kapitulyuda ta munluwaluda.
4 Todos se reuniram para pedir socorro ao Senhor ; de todas as cidades do país o povo veio a Jerusalém.
5 Ya timma'dog hi Jehoshaphat hinan wadan di hinagang nan na'amung an iJudah hidih nan Timplun Apo Dios hinan pa'idyamman gettaw hidid Jerusalem,
5 A gente de Judá e de Jerusalém se reuniu no pátio novo do Templo, e Josafá se pôs de pé no meio deles
6 ya enlotnan nunluwalun inalinay,
6 e orou assim: — Ó
7 Ya undan bo'on He"a nan Diosmi an din numpamakak hidin tatagun numpunhitun ten babluy ya un ami mipallog an holag Israel? Ya undan agguymu indat heten babluy hinan holag nan ligwam an hi Abraham ta diday ad bagih enggana?
7 Tu és o nosso Deus; expulsaste os moradores desta terra de diante do teu povo de Israel e deste a terra deles para sempre a nós, os descendentes de Abraão, teu amigo.
8 At hiyay bimmabluyanmi, ya inyammamih ten Timplu ta way a'amunganmin mundayaw ay He"a, ya inaliday,
8 O teu povo tem morado nesta terra, e aqui construímos um Templo em tua honra. Nós dissemos assim:
9 Wada ay di nappuhih ma'at an punligatanmi an umat hinan gubat, unu dogoh, unu batel, ya umali amin tuma'dog hinan way hinagang di Timplu ta munluwalu amin mumpabadang ay He"a ya donglom di luwalumi, ya baliwan da'mi!
9 “Se alguma desgraça cair sobre nós como castigo, seja guerra, ou doenças, ou falta de alimentos, então nos ajuntaremos em frente deste Templo, onde tu moras, e no nosso sofrimento clamaremos a ti pedindo socorro, e tu atenderás o nosso pedido.”
10 Mu ten ad ugwan ya gubaton da'mih nan i'Ammon, ya nan iMoab, ya nan numpunhituh nan madinuntug an Seir! An didana din babluy an agguymu inyabulut an gubatonmin holag Israel hidin nalpuwan din o'ommodmid Egypt, at linauhanda dida ta agguyda inubah!
10 — Agora os amonitas e os moabitas, junto com os edomitas, invadiram o nosso país. Quando os nossos antepassados estavam vindo do Egito, tu não os deixaste invadir as terras daqueles povos. Por isso, os nossos antepassados se desviaram delas e não destruíram aqueles povos.
11 Ya tigom di aatdad ugwan an hiyah ne balloh nan inatmin dida an ten umalidan mangubat ay da'mi ta way atondan mamakak ay da'mih tun babluymi an indatmu!
11 Mas agora eles nos pagam assim: estão nos atacando para nos expulsar da terra que nos deste para sempre.
12 At He"a ni' an Diosmiy mummoltan dida! Ti mi'id di abalinanmin manangga ay daten nidugah an do'ol an titindalun mangubat ay da'mi! Ya ten mi'id di inilamih atonmi, mu He"ay pangidenlanmi!”
12 Ó nosso Deus, castiga essa gente, pois não somos bastante fortes para resistir a esse enorme exército que está avançando contra nós. Não sabemos o que fazer e olhamos para ti, pedindo socorro!
13 Ya an amin nan linala'id Judah, ya nan a'ahawada, ya nan imbabaluydan ung'ungungnga ya numpangata'dogdah dih nan way Timplu.
13 Todos os homens de Judá estavam ali de pé em frente do Templo, junto com as suas mulheres e os seus filhos e até as crianças de colo.
14 Ya niyodol nan Na'abuniyanan an Lennawan Jahaziel an ohah nan linala'in na'amung hidi an hina' Zechariah an imbaluy Benaiah an hina' Jeiel an imbaluy Mattaniah an holag Asaph an ohah nan holag Levi.
14 De repente, o Espírito de Deus desceu sobre um levita que estava ali no meio do povo. Chamava-se Jaaziel e era descendente de Asafe. Jaaziel era filho de Zacarias, neto de Benaías, bisneto de Jeiel e trineto de Matanias.
15 At inalinay, “Donglonyu an da'yun numpunhitud Jerusalem ya nan udum an hinakup ad Judah, ya ta"on un he"an Alin hi Jehoshaphat ti hiyah te hinapit Apo Dios ay da'yu an inalinay, Adi ayu tuma'ot, ya adi ayu munlungdayan dumalat nan ado'ol di tindalu ti bo'on da'yuy mi'gubat ti okoda' an Dios!
15 Jaaziel disse: — Povo de Judá, moradores de Jerusalém e rei Josafá, prestem atenção! Escutem isto que o
16 At hi ma'et ya mundadyu ayu ta umuyyu hodon dida ti hidih nan Bihhang an Ziz di pangiti'idanda, at ah'upanyu didah nan pogpog di nundotal an lutan mipluy hinan Mapulun an Jeruel.
16 Amanhã vocês os atacarão quando eles vierem pela subida de Zis. Vocês se encontrarão com eles no fim do vale que dá para o deserto de Jeruel.
17 Ya adiyu dida gubaton ti hay atonyu ya un ayu mundadaan hinan wadanyu ta unyu hodon, at tigonyuy ato' an Dios ti pangabako' da'yu! At adi ayu nongkay tuma'ot, ya adi ayu munlungdaya, at hi ma'et ya umuyyu hodon dida ti Ha"in an Dios ya wagwadaa' ay da'yu!”
17 Quando os encontrarem, vocês não precisarão lutar. Fiquem parados ali e verão como o Senhor Deus salvará vocês. Povo de Judá e moradores de Jerusalém, não se assustem, nem fiquem com medo; marchem contra os inimigos amanhã, pois eu, o Senhor , estarei com vocês.”
18 At inyungyung Jehoshaphat, ya an amin nan iJudah ya nan tatagud Jerusalem an kapitulyuda ya nun'iyungyungda goh ta dayawondah Apo Dios.
18 Então o rei Josafá se ajoelhou e encostou o rosto no chão; e todo o povo de Judá e os moradores de Jerusalém também se ajoelharam na presença de Deus, o Senhor , e o adoraram.
19 Ya nan udumnan holag Levi an holag da Kohath ay Korah ya timma'dogda, ya init'u'dan nangipabagtun Apo Dios an Diosda.
19 Aí os levitas que eram descendentes de Coate e de Corá começaram a louvar o Senhor , o Deus de Israel, em voz bem alta.
20 Ya heden helhelong hi nabiggat ya nala"uy din tatagu ta impadehdan immuy hinan Mapulun an Tekoa. Ya heden nangipadihanda ya timma'dog hi Jehoshaphat, ya inalinan diday, “Donglonyun i'ibba tun hapito' ay da'yu: E'kod tu'un Apo Dios, at abalinan tu'un mananggah nan mi'buhul, ya kulugon tu'u nan hapiton nan propeta, at ditu'uy mangabak!”
20 Na manhã seguinte, todos se levantaram cedo e foram para o deserto de Tecoa. Ao saírem, Josafá ficou de pé e disse: — Povo de Judá e moradores de Jerusalém, escutem! Confiem no
21 Ya heden nalpahan di ni'hapitan nan alih nan tatagu ya pento'nay linala'i ta ikantaday pundayawdan Apo Dios an dumalat nan anidugah di anahamadna. Ya impangpang'uda ta gun mangunud nan tindalu, at umat hituy ingkantadah din nundaldallanandan inaliday,
21 Depois de consultar o povo, Josafá ordenou que alguns cantores vestissem roupas sagradas e marchassem à frente do exército, louvando a Deus e cantando assim: “Louvem a Deus, o porque o seu amor dura para sempre.”
22 Ya unat goh nungkantada ya ginulun Apo Dios nan tindalun i'Ammon, ya nan iMoab, ya nan numpunhituh nan madinuntug an Seir an immuy nangubat ad Judah ta un didaan numpapattoyda.
22 Logo que começaram a cantar, o Senhor Deus causou confusão entre os moabitas, os amonitas e os edomitas, e eles foram derrotados.
23 At hay na'at ya nan tindalun i'Ammon ya nan tindalun iMoab ya ginubatda nan tindalun nalpuh nan madinuntug an Seir. Ya unat goh nalpah an numpatoydan amin dida ya inlanungdaan nunggugubatda.
23 Os amonitas e os moabitas atacaram os edomitas e os destruíram completamente; depois os amonitas lutaram contra os moabitas, e os dois lados também acabaram se destruindo.
24 Ya unat goh nidatong nan tindalun di iJudah hinan lugal an pangamangan hinan mapulun ya inamangda din nidugah an do'ol an titindalu, ya tinnigda an nun'atoydan amin.
24 Quando o exército de Judá chegou a um lugar alto no deserto, eles viram o chão coberto de mortos; ninguém tinha escapado com vida.
25 At immuy hi Jehoshaphat ya din tataguna ta hinamhamda din gina'u. Ya do'ol di numbino'ob'on hi inah'upandah nan nun'abalul an gina'un nan nun'atoy an umat hi malgom an usalonda, ya lubung, ya nan udumnan nun'anginan gina'u. Ya nunheglan do'ol nan gina'un hinamhamda, at hiyanan tinuluy algawda an nun'amung.
25 Aí Josafá e os seus soldados avançaram e começaram a pegar tudo o que havia no acampamento inimigo. Encontraram muitos animais de carga, armas, roupas e objetos de valor. Levaram três dias pegando as coisas, mas havia tanto, que não puderam levar tudo.
26 Ya heden miyapat an algaw ya na'amungdah nan way Hadog an Berakah, ya impabagtudah Apo Dios. Hiyah te dimmalat ya nginadnanda nan lugal hi Hadog an Berakah ta engganad ugwan.
26 No quarto dia, todos se reuniram no vale de Beraca e louvaram o Senhor . É por isso que aquele lugar se chama vale de Beraca até hoje .
27 Ya impang'un Jehoshaphat an amin din iJudah ta numbangngaddad Jerusalem, ya nidugah di amlongda ti nangabakon Apo Dios dida.
27 Depois os soldados de Judá e de Jerusalém, com Josafá à frente, voltaram alegres para Jerusalém. Estavam contentes porque o Senhor Deus lhes tinha dado a vitória na luta contra os seus inimigos.
28 Ya unat goh nidatongdah nan kapitulyuda ya waday nangipagangoh hi alpa, ya nan gitala, ya nan talampet hidin immayandah nan Timplu.
28 Quando chegaram a Jerusalém, foram até o Templo, ao som de música de harpas , liras e trombetas.
29 At timma'ot an amin nan Hentil hinan abablubabluy hi nangngolandah nan inat Apo Dios an nangubat hinan buhul nan holag Israel.
29 Quando os outros povos souberam que o Senhor havia derrotado os inimigos de Israel, ficaram todos com medo.
30 At pinumhod, ya mi'id al'alih nan pumpapto'an Jehoshaphat ti nan Diosda ya binaliwana hiyah nan abablubabluy an wah nan nunlene'woh.
30 Assim o reinado de Josafá continuou tranquilo, pois Deus lhe deu paz com todas as nações vizinhas.
31 Hi Jehoshaphat ya ente"anan numpapto' ad Judah hidin tulumpulu ta lemay tawona, ya numpapto' ad Jerusalem an kapitulyudah duwampulu ta lemay tawon. Ya hay ngadan inana ya hi Azubah an hina' Shilhi.
31 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou em Jerusalém vinte e cinco anos. A sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
32 Ya maphod di nangatna an enengohnah amanan hi Asa, ya agguyna imbahbahhaw, at impa'amlongnah Apo Dios hinan nahamad an nangatna.
32 Como Asa, o seu pai, havia feito antes dele, Josafá fez o que o Senhor Deus considera certo.
33 Mu agguyna impapa"i nan nabagtun lugal an pundayawan nan adi umunud, at nan tatagu ya agguy nihamad di nangulugdan Apo Dios an dayawon din o'ommodda.
33 Mas os lugares pagãos de adoração não foram destruídos, pois o povo ainda não tinha resolvido adorar somente o Deus dos seus antepassados.
34 Ya nan udum an ina'inat Jehoshaphat hidin numpapto'ana an nete"ah hopapna ta engganah angunuhna ya nitudo' hinan Liblun Inulgud Jehu an lala'in imbaluy Hanani an ohah nan na'ulgud hinan Liblun di A'alin nan Holag Israel.
34 Todas as outras coisas que Josafá fez, desde o começo até o fim do seu reinado, estão escritas na História de Jeú, filho de Hanani , que faz parte da História dos Reis de Israel .
35 Mu hidin agadyuhan di alpahan di nun'alian Jehoshaphat hi ad Judah ya ni'tulag ay Ahaziah an nappuhiy pangatnan alid Israel.
35 Mais tarde, o rei Josafá se tornou aliado de Acazias, rei de Israel, que vivia uma vida cheia de maldade.
36 At didan duway numpa'ammah pupul hidid Ezion Geber ta punluganan an umuy hi ad Tarshish.
36 Eles fizeram um acordo para construírem navios que fossem até a Espanha; os navios foram construídos em Eziom-Geber.
37 Ya dumalat henen inatna ya hi Eliezer an hina' Dodavahu an iMareshah ya pinadananah Jehoshaphat an inalinay, “Dumalat nan ni'yohhaam ay Ahaziah ya pa"ion Apo Dios nan nun'ipiyammayu an pupul!” At palpaliwan ya nun'apa"i din pupul, at agguyda mah immuy ad Tarshish.
37 Mas Eliézer, filho de Dodavá, profetizou contra Josafá o seguinte: — O Os navios se quebraram e não puderam ir até a Espanha.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.