Gênesis 47
Nan Hapit Apu Dios (IFA) vs NTLH
1 Hi Joseph ya immeh awadan nan patul ot alyonay, Dimmatongda mo da ama ya nadan i'iba' an nalpuh ad Kanaan an inaladan namin nadan halunda ya nadan gina'uda ot wahdidan immohnongdah ad Gosen.
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Ot ipa'innilanah nan patul nadan liman i'ibanan in'uyugna.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Ya alyon nan patul i diday, Nganney tamuyu?
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Mu ten immali amih tun bobleyuh ad uwani te nunhigla nan bitil hi ad Kanaan ta ma''id ha anon nadan halunmi. Ot mabalin'e bahan ya inyabulutmu ta ad Gosen di iha''adanmi.
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Ya alyon nan patul i Joseph di, Ad uwani ya immali da amam ya nadan i'ibam
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 ot ukod'an mangdat hinan ap'aphodan an lutah tun ad Egypt. Punhituwom didah ad Gosen ta hidiy iha"adanda. Ya wadada'en diday abalinanan e mumpastol hinadan halun'u ya inyukodmun dida.
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Ot e awiton Joseph hi amana ot ena ipa'in'innilah nan patul. Ot wagahan Jacob hidiyen patul.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Ya mahmahan nan patul di tawona
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 ya alyon Jacob di, Hinggahut ta tulumpulu (130) moh ad uwani. Ya nunhiglay impala"uh'uh ligat. Mu ho'dod hituwen tawon'u an adi umat hinadan a'ammod'u.
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Ta hidin nalpah an himmanappitanda ot ipidwan Jacob an wagahan nan patul ot ahida taynan.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Ot aton Joseph nan imbagan nan patul ta inyena da amana ya nadan i'ibanah nan ap'aphodan an boble an ad Rameses hidih ad Egypt.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Ot idat Joseph di mahapuldan namin an miyunnudan hinan bilangdan hina'ammay inatnan nangipiyappong.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Namammama nan bitil ta lo'tat ya ma"id ha anon nadan i Kanaan ya ta'on on nadan i Egypt.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Ya nan inamung Joseph an pihhun nadan i Egypt ya i Kanaan an inggattangdah makan ya inyenah nan palasyun nan patul.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Ya hidin ma''id mo ha nabatih pihhun nadan tataguh ad Egypt ya ad Kanaan ya immeda i Joseph ot alyonday, Ma''id mo ha pihhumi mu mahapul damdaman idattan da'mih anonmi te undan adi ami mun'a'aten namin.
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 Ya alyon Joseph i diday, Ma''id'e mo ha pihhuyu ya inyaliyu nadan halunyu ta hiyay ihukkatyuh anonyu.
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Ta hiyay inatda an nun'iyeday kabayu ya kalnero ya gulding ya baka ya dongki ta dadiyey inhukkatdah anonda.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Mu hidin itawonnana ya mumpapangeda bo nadan tatagu i Joseph ot alyonday, Nganney mabalin i ha athitun ma''id mo ha pihhumi ya napuhda mo bo nadan halunmi te inhukkatmin namin i he''a. Ta ma''id mo ha nabati hi mabalin hi idatmi an ammunay adolmi ya nadan lutami.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Undan bahan adi da'mi hom'on ta ta'on attog ya hay adolmi ya nadan lutamiy inggattangmih makan ta wan adi ami mate. Ta ta'on attog on ami numbalin hi baal nan patul ta hiya moy mangilutah nadan lutami. Ot idattan da'mi bahan hi anonmi ya ha itanommi.
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Ta ginattang mon Joseph an namin nadan lutah ad Egypt ta lutan nan patul. Te an namin nadan i Egypt ya napilitandan nangigattang hinadan lutada an gapuh nan nunhiglan bitil. Ta an namin mo nadan lutah ad Egypt ya nan patul moy ud luta.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Ya atbohdin numbalindah baalnan namin nadan i Egypt.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Mu nan lutan nadan padi ya nunnanong an agge nigattang te waday idat nan patul tuwalih anonda ta hiya nan adi mahapul an ihukkatda nadan lutadah makan.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Ot alyon Joseph hinadan tataguy, Ad uwanin ginattang'u nadan lutayu ya ta'on on da'yu ta mibilang ayu moh baal nan patul ya aga ta idat'uy eyu itanom.
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Mu nadatongda'e tuwali nadan intanomyu on inaanyu ha dowwan nan patul ta hinan limay nabto' on waha midat hi ohay nabto'. Ta nan mabati ya hidiyey pangalanyuh ahiyu bo itanom ya inanyu mohpen hina'amma nan nabati.
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Ya alyon nadan tataguy, Munhana ami ta himmo' da'mi i he"a. Ot gapu ta maphod di inatmu i da'mi ya munhilbi ami hinan patul.
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Ta numbalinon Joseph hi uldin hidiye an ahigapas'e on mahapul an idat nadan tataguh nan patul nan dowwana. Ta ingganah ad uwani ya hidiyen uldin di unudondah ad Egypt. Ta ammuna nan lutan nadan padi di bokon lutan nan patul.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Mu nadan tinanud Israel an immohnong hi ad Gosen ya lo'tat ya kimmadangyanda ya dimmakkodakkolday imbabaleda.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Ya hi Jacob ya himpulut pituy (17) tawon damdamay niha''adanahdi hi ad Egypt te immeh hinggahut ta han napat ta pituy (147) tawona ot ahi mate.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Ya hidin agagga mo ya mate ya inayaganah Joseph ot alyonan hiyay, Hay ma'udih dawato' i he''an imbabale' ta ahiya' mate ya iyuhhunmuy ta'lem hi ulpu' ta isapatam an adiya' ilubu' hitun ad Egypt.
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Te pinhod'un mateya"e ya inyanamuta' ta eya' ilubu' hinan nilubu'an nadan a'ammod'u. Ya inabulut Joseph hidiyen inalin amana.
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 Ot alyon Jacob i hiyay, Mahapul an isapatam an atom.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.