Gênesis 43
Nan Hapit Apu Dios (IFA) vs VC
1 Nan bitil hi ad Kanaan ya nunhigla mahan mo.
1 A fome pesava sobre o país.
2 Ta hidin napuh nan makan an na'alah ad Egypt ya alyon Jacob hinadan imbabalenay, Ume ayu bo ta e ayu gumattang hi anon ta'u.
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Ya alyon Judah di, O mu nganney atonmin pinadanan nan gobelnador an adimi anu ipidpidwan e mumpatigon hiya hi'on adimi i'uyug nan udidiyanmi.
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Mu iyabulutmu'e ta mi'yali ya mabalin.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Mu adim'e pi'yaliyon ya adimi goton an ume te hiyah diyey inalinan ma''id'e nimpe ha i'uyugmi ya udu'dulnay adi ami mumpatigon hiya.
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Ya alyon Jacob i diday, Tanganu onyu tuwali imbagan wahtuy ohan hi ibbayu? Tanganu onyu mamaon di e' inomnoman?
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 Ya alyonday, Manu'eh imbagami ya manahmahanay a'at ta'u an umat i he''a hi'on agge'a ni' anu nate ya hay awadan di udum hi i'ibami. Ya undan innilamih on imbagami'e ya mahapul bon tigonah Benjamin.
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Ot alyon Judah i amaday, Pi'yaliyommot hi Benjamin ta wan makak ami te undan adi lo'tat ya inyate ta'uy inagang ta'un namin an namamah nadan u"unga.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 Ot ibaga' teen hi Benjamin ya tigo' ta ma''id ha ma'at i hiya. Mu alina'eh on waha ma'at i hiya ya ha''on di nangipabahulam hi inggana.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Te onha otahan ha agge natanaktak di akakanmi ot wan numpidwa amin numbangngad hi ad uwani.
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Ya alyon amaday, At'e damdamah nan gahin on mi'yali ya aga ta piliyonyu dohah nadan maphod an wahtun boble ta'u ta idatyu i diyen gobelnador. Ot mangalada i dohah nan danum di iyukan ya nadan middum hi makan ya nadan udum an bungan di nitanom.
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Ya alyon bon Jacob i diday, Mahapul an munduway bilang di pihhun ikakyu ta ipabangngadyu nan bayad nan namangulun ginattangyu te alina hi nalinglingdah din nangikalgaanda.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Ta'omman mo ya inawityu tun ibayu ta mi'baga ayun ume.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Ot hanat nan ongal di abalinanan Dios ya hom'on da'yu ta mabalin an ilubusna nan ibayun hi Simeon ya ni'ibangngadonah Benjamin hitun umanamutanyu. Ya apyana'e tuwalin waday ma'at i dida ya ma"id ha mabalin ta'u.
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Hidin indadaandan namin nadan midat hinan gobelnador ya nan pihhun nadubliy bilangna ot umeda an ni'yeh Benjamin. Ta hidin dimmatongdah ad Egypt ot eda tigon nan gobelnador.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Ya hidin tinigon Joseph hi Benjamin ot alyonah nan baalnan mumpapto' hi balena di, I'uyugmu datuwen linala'ih balemi ya pinaltim ha ihdami ya inha"angmu ta mi''andan ha''on hi mawod.
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Ta inunud nan baal nan inalin Joseph.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Ya hidin mangmangngedan hina'aggi ya way ohaon kimmobaal te hay ninomnomda ya alyonday, Manu'e nin hi inyali dita'uhtu ya gapuh din pihhun numbayad ta'uh hopapna an nipabangngad i dita'u. Ma''id ha mapto' on nganney atondan dita'u ya numbalinon dita'uh baalna ya ni'yalana tudan dongki ta'u.
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 Ta hidin hiyah dimmatongdah nan way panto ot alyondah nan baal di,
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 Ibba', da'mi din immali boh tun gimmattang hi makan.
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 Mu hidin immanamut ami ya tinigomin nipnipong hi uhhun nadan sakumi nan pihhun numbayadmi. Ot wahtun inodnanmi ta ipabangngadmin he''a.
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 Ya indonanmi boy pihhu ta igattangmih makan. Te aggemi attog innila an nipabangngad nan pihhuh nadan sakumi.
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Ya alyon nan baal i diday, Adi ayu minomnoman i nae ya adi ayu tumakut te nan Dios an dayawon amayu di nangiha''ad hidi ta pihhuyu. Te din imbayadyu'e ya nalpah tuwali an inala' i da'yu.
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 ot inayunan paghopon didah balen Joseph. Ot idatnay liting hi pun'ulahdah nan hupu' hi hukida ot ena panganon nadan dongkida.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Nadan i'iban Joseph ya indadaanda nan idatda i hiyah umanamutana i diyen mawod te nipa'innilan didan mi''andan hiya.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Ta hidin immanamut hi Joseph ot eda idat nan inodnandan idatdan hiya ot munyu''ungdah hinangngabna.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Ya mahmahana an alyonay, Nganney a'at din alyonyun amamman hi amayu? On hiyah diye an matagu ni'?
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 Ya alyonday, O matagu nan baalmun hi amami ya mapmaphod an adi mundogoh.
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Ya hidin indodonganah Benjamin ya alyonay, On hiyah tuwe nan udidiyan an alyonyuh hi ibbayu? Ot alyonan hiyay, Hi Apu Dios di munwagah i he''an imbabale.
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Hidin inalinah diye ya innayunan immaan hidi te adi mitpol di luwanah nanigana i ibbanan hi Benjamin. Ot mahanoggop hi kuwartuna ot kumgahdi.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Ya hidin immudu'dul di punli'nana ot apuwanay angahna ot lumah'un ta ibaganah nan baalna ta manganda.
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Hidin manganda ya e nahiwwen inumbun i han ohan lamehaan hi Joseph. Ya nadan i'ibana ya tinuppugda dida i han oha bon lamehaan. Ya nahiwweda bo nadan i Egypt te adida pohdon an midmiddum an mi''an hinadan Hebrew te nunhiglay pamihuldan dida.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Ya hay nangipabunandah nadan i'ibana ya hi way hinangngab Joseph. Ya nahohonnodda an inumbun an namangulu nan panguluwan ta ingganah nan udidiyan. Ta masda'awda an ugganda muntoto"olan.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Ya nan midat an anonda ya ma'alan namin hinan lamehaan an panganan Joseph. Ya hi Benjamin di dakdakkol di indatdah anona te numpilimay dinakol di nidat i hiya mu nan nidat hinadan i'ibana. Ta mun'am'amlongdan ni"an i Joseph ot inayundan uminum hi bayah.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.