Êxodo 9
Nan Hapit Apu Dios (IFA) vs ARIB
1 Alyon bon Apu Dios i Moses di, Mumbangngad'ah nan patul ta alyom i hiya di imbagan Apu Dios an dayawonmin Hebrew an iyabulutmu mo ta makak ami ta emi dayawon hiya.
1 Depois o Senhor disse a Moisés: Vai a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Te adim'e
2 Porque, se recusares deixá-los ir, e ainda os retiveres,
3 ya ipa'alinay pitti ot mun'a'atedan namin nadan halunyu an umat hi kabayu ya dongki ya kemel ya baka ya gulding.
3 eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo: sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois e sobre as ovelhas; haverá uma pestilência muito grave.
4 Mu hay mapitti ya ammuna nadan halunyu an i Egypt an adi milaggat nadan halun nadan tinanud Israel an ta'on on oha.
4 Mas o Senhor fará distinção entre o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Ot ibagan Apu Dios an hay a'atan nae ya hi bigat.
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor isto na terra.
6 Ta i diyen nabiggat ya immannung an napittidan namin nadan halun nadan i Egypt.
6 Fez, pois, o Senhor isso no dia seguinte; e todo gado dos egípcios morreu; porém do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Ta hinnag nan patul di e nanigo ya immannung peman an ma''id ha napittih nadan halun dadiyen tinanud Israel. Mu hiyah diye damdaman mungngohe nan patul ta adina pakakon dida.
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas não morrera sequer um. Mas o coração de Faraó se obstinou, e não deixou ir o povo.
8 Ot alyon bon Apu Dios i da Moses ya hi Aaron di, Ekayu umakup hinan dapul hinan pundapulan ta ipatu"ug Moses an mangihabuwag hi hinangngab nan patul.
8 Então disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai as mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 Ta iyaddib di dibdib hi abobbobleh ad Egypt ta mumbalin hi poghah nadan tatagu ya ta'on on hinadan halunda.
9 e ela se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e haverá tumores que arrebentarão em úlceras nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 Ot eda mo bo umakup hi dapul ot ipatu''ug Moses an nangihabuwag hi hinangngab nan patul. Ya numbalin hi poghah nadan tatagu ya ta'on on hinadan halunda.
10 E eles tomaram cinza do forno, e apresentaram-se diante de Faraó; e Moisés a espalhou para o céu, e ela se tomou em tumores que arrebentavam em úlceras nos homens e no gado.
11 Ta nadan tatagun abalinanan mangat hi majik ya ma''id ha atondan umeh awadan Moses te ta'on on dida ya nun'apoghaanda.
11 Os magos não podiam manter-se diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos, e em todos os egípcios.
12 Mu hiyah diye damdama an adi pakakon nan patul dida te minaman Apu Dios di ngohena ta namaag ya ayna agge dingngol nan imbagan da Moses i Aaron. Ya hiya tuwaliy imbagan Apu Dios hi aton nan patul.
12 Mas o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Alyon bon Apu Dios i Moses di, Bumuwa'ah bigat ta em damuwon nan patul ta alyom i hiya di, Hi Apu Dios an dayawonmin Hebrew ya alyonay iyabulut da'min tataguna ta wan e ami mundayaw i hiya.
13 Então disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
14 Te ad uwani ya nunhiglay atonan mundusa i he"a ya nadan ap'apun munhilbin he"a ya nadan tatagum ta panginnilaam an hi Apu Dios ya ma''id ha nipaddungana.
14 porque desta vez enviarei todas as a minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 Te unhaot dinusa da'yu i ha nunhiglan dogoh ta nate ayun naminamin.
15 Agora, por pouco, teria eu estendido a mão e ferido a ti e ao teu povo com pestilência, e tu terias sido destruído da terra;
16 Mu manu'eh aggena inat hidi ya ta way atom an manginnilah nan abalinana ya ta mipatigo nan ongal an abalinana ta mipa'innilay a'atnah abobboble.
16 mas, na verdade, para isso te hei mantido com vida, para te mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 Mu ta'on on athidi ya mungngohe'a damdama ta ipagolmuy akakanmin tataguna.
17 Tu ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 Ta hiya nan hi bigat hinan athitu ya ipa'alina han nunhiglay a'atna an dalallu an ma''id ha nipadpaddunganah nadan dalalluh tun ad Egypt hi nihipun hidin hopapna ta ingganah ad uwani.
18 Eis que amanhã, por este tempo, s farei chover saraiva tão grave qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 Ot udu'dulnay eyu pun'ihidum nadan halunyu ya an namin nadan wah nan puntanoman te umannung an mun'a'atedan namin nadan wah nan puntanoman an tagu onu halun.
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; porque sobre todo homem e animal que se acharem no campo, e não se recolherem à casa, cairá a saraiva, e morrerão.
20 Ya hanadan udum an ap'apu an munhilbih nan patul an nangngol hinan hapit Apu Dios ya timmakutda ot eda pun'ihidum nadan halunda ya ta'on on nadan himbutda.
20 Quem dos servos de Faraó temia a o palavra do Senhor, fez Fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Mu nadan udum ya nunnanong an aggeda e inhidum nadan halunda ya nadan himbutda hinan puntanoman te ngohayonda nan hapit Apu Dios.
21 mas aquele que não se importava com a palavra do Senhor, deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Ot alyon Apu Dios i Moses di, Itaggem di ta'lem hi nangappit hi ad lagud ta mun'a'agah di dalallu hi abobbobleh ad Egypt ta miknah nadan tatagu ya nadan animalda ya an namin an intanomda.
22 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que caia saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens e sobre os animais, e sobre toda a erva do campo na terra do Egito.
23 Ot itaggen mon Moses nan hu''udna ot idongdongnah ad lagud ya impa'alin Apu Dios han nunhiglan dalallu. Ta mungkikidul ya mungkikilat on mun'udan hi dalalluh ad Egypt.
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor enviou trovões e saraiva, e fogo desceu à terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 Ta athidin mun'a'agah di dalallu ya atbohdin mungkikilat ta nunhiglan atatakut hidiyen mama'at an ma''id ha nihippatanah nadan inamtan nadan i Egypt.
24 Havia, pois, saraiva misturada com fogo, saraiva tão grave qual nunca houvera em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Ya an namin nadan agge immeh nan nahiduman an umat hi halun ya ta'on on nadan tatagu ya nun'i'iknan dida nan dalallu. Ta nun'apa"ih nadan nun'itanom ya ta'on on nadan kakayiw on nun'aphakda.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também toda erva do campo, e quebrou todas as árvores do campo.
26 Mu hi ad Gosen an niha''adan nadan tinanud Israel ya ma''id ha dalalluhdi.
26 Somente na terra de Gósem onde se achavam os filhos de Israel, não houve saraiva.
27 Ta impa'ayag nan patul da Moses i Aaron ot alyonay, Immannung an numbahula'. Hi Apu Dios di nipto' mu da'min tataguy nibahho.
27 Então Faraó mandou chamar Moisés e Arão, e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo somos a ímpios.
28 Ta hiya nan ibagayu bahan i Apu Dios ta padinongonah tuwen kidul ya tun mun'a'agah an dalallu. Ot iyabulut'u moy akakanyu ituwen boble ta adi mahapul an hituy pi'iboblayanyu.
28 Orai ao Senhor; pois já bastam estes trovões da parte de Deus e esta saraiva; eu vos deixarei ir, e não permanecereis mais, aqui.
29 Ot alyon Moses di, Ot athina'e ya ta'omman ya hiyay indasal'u i Apu Dios hi umanamuta'. Ot duminong aya tuwen kidul ya mama"idda mo nadan mun'a'agah an dalallu ta wan panginnilaam an tun luta ya bagin Apu Dios.
29 Respondeu-lhe Moisés: Logo que eu tiver saído da cidade estenderei minhas mãos ao Senhor; os trovões cessarão, e não haverá, mais saraiva, para que saibas que a terra é do Senhor.
30 Mu innila' an he''a ya nadan ap'apun munhilbin he"a ya adiyu damdama taktan hi Apu Dios.
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 Ta nun'apapa"ih nadan tuwen matong an barley ya nan kapoh an manabungda.
31 Ora, o linho e a cevada foram danificados, porque a cevada já estava na espiga, e o linho em flor;
32 Mu nadan wit ya uwanida ta dadiye han nabati.
32 mas não foram danificados o trigo e o centeio, porque não estavam crescidos.
33 Ya immaan hi Moses hi awadan nan patul ya intaggenay ta'lenah nangappit hi ad lagud ot mumbagah boddang i Apu Dios. Ya na'ibagan dimminong nan kidul ya nan mun'a'agah an dalallu ya nan udan.
33 Saiu, pois, Moisés da cidade, da presença de Faraó, e estendeu as mãos ao Senhor; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Ya hidin tinigon nan patul ya nadan ibbana an dimminong nan udan ya nan dalallu ya nan kidul ya numbahulda bo te ngimmohedan umat hidin hopapna.
34 Vendo Faraó que a chuva, a saraiva e os trovões tinham cessado, continuou a pecar, e endureceu o seu coração, ele e os seus servos.
35 Ta hiyah diyen mungngohe nan patul an adina iyabulut an makakda nadan tinanud Israel ta niyunnudan hinan imbagan tuwalin Apu Dios an imbagana i Moses.
35 Assim, o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.