1 Samuel 20

Nan Hapit Apu Dios (IFA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hi David ya binumtik bo an nalpuh ad Nayot hi ad Ramah ot umeh awadan Jonathan. Ot alyonan hiyay, Undan nganne ahan di numbahula' i amam ta pinhodnan patayona'?
1 Davi fugiu de Naiote, em Ramá, e se encontrou com Jônatas. “O que eu fiz?”, disse Davi. “Qual é meu crime? Que pecado cometi contra seu pai para que ele esteja tão decidido a me matar?”
2 Ya alyon Jonathan di, Nomnomnomom an adi'a mate. Te an namin di ninomnom ama an kittang onu ongngal ya ibagana i ha"on on ahina aton. Ya ma"id ha imbaganah athinah atonan he"a.
2 “Isso não vai acontecer!”, respondeu Jônatas. “Você não será morto. Ele sempre me conta tudo que pretende fazer, até mesmo as coisas de pouca importância. Sei que meu pai não esconderia de mim algo dessa natureza. Não é assim!”
3 Mu alyon David di, Hi amam ya innilana an nahamad di nunggayyumanta ya adina pohdon an mahakitan'ah nan atona. Ot ibaga' tee i he"a ya hi Apu Dios an wadawadah inggana an na'omtang ya abuh han pi'taguwa'.
3 Então Davi fez um juramento diante de Jônatas: “Seu pai, sabendo muito bem de nossa amizade, disse a si mesmo: ‘Não contarei a Jônatas. Ele ficaria magoado’. Mas, tão certo como vive o S enhor e como você mesmo vive, eu estou a apenas um passo da morte!”.
4 Ya alyon Jonathan i David di, Ot kumpulnay pohdom an ato' ya ato'.
4 Jônatas perguntou: “O que posso fazer para ajudá-lo?”.
5 Ya alyon David di, Nomnomnomom an hi bigat ya hidiye nan ngilin di nakayangan nan bulan ot mahapul an mi"ana' hinan patul. Mu iyabulutmu ni' ta eya' mipa"eh nan puntanoman ta ingganah ohhandih mahdom.
5 Davi respondeu: “Amanhã celebraremos a festa da lua nova. Sempre me sentei com o rei para comer nessa ocasião, mas amanhã me esconderei no campo e ficarei ali até o entardecer do terceiro dia.
6 Ya mahmahana"e i amam ya alyom di, Umman eh'a imbagana i ha"on hi'on mabalin an ma'anne ni' hi baledah ad Bethlehem te nadatngan nan tinawon an ugganda a'amungan an himpamu'un ta waday i'nongda i Apu Dios.
6 Se seu pai perguntar onde estou, diga a ele: ‘Davi insistiu que eu o deixasse ir para casa, em Belém, participar do sacrifício que toda a família dele oferece a cada ano’.
7 Ta adi'e bumungot ya ma"id ha atonan ha"on an baalna hi adi maphod. Mu bumungot'e tuwali ya hidiyey atiganan pinhodnan patayona'.
7 Se ele disser: ‘Está bem’, então você saberá que não corro perigo. Mas, se ele se enfurecer, você saberá que ele está decidido a me fazer mal.
8 Ta hiya nan hom'ona' bahan i he"a an gapuh nan insapatata i Apu Dios. Mu numbahula"e ya pinateya' ot udot i he"a ta adi gahin di iyeya' i amam ta hiyay mamaten ha"on.
8 Mostre-me sua lealdade como amigo, pois assumimos um compromisso solene diante do S enhor . Se, por acaso, você acha que cometi alguma ofensa contra seu pai, mate-me você mesmo, aqui e agora! Não é necessário me entregar a seu pai”.
9 Ya alyon Jonathan di, Adi mahan mabalin an ato' ha athina. Te undan adi' ipa'innilan he"a hi'on ilmu' an pohdon da'an patayon i ama?
9 “Nunca!”, exclamou Jônatas. “Você sabe que, se eu tivesse qualquer suspeita de que meu pai planeja matá-lo, avisaria você no mesmo instante.”
10 Ya alyon David di, Undan ihya nganney atom an mangipa'innilan ha"on an ma'abbungot hi amam?
10 Então Davi perguntou: “Como saberei se seu pai ficou irado?”.
11 Ta inawit Jonathan hi David ot umedan duwah nan puntanoman.
11 Jônatas respondeu: “Venha ao campo comigo”, e os dois foram juntos para lá.
12 Ot alyon Jonathan i David di, Hi Apu Dios an unudon ta'un tinanud Israel di tistiguta. Ta hi bigat onu hi ohhandi hinan athitu ya mi'hapita' i ama ta innilao' nan pinhodnan aton. Ot nomnomnomom an maphod'ey ibagana ya ipa'innila' i he"a.
12 Então Jônatas disse a Davi: “Prometo diante do S enhor , o Deus de Israel, que amanhã ou, no máximo, depois de amanhã, a esta hora, conversarei com meu pai e avisarei você logo em seguida do que ele pensa a seu respeito. Se ele falar a seu respeito de modo favorável, informarei você.
13 Mu adi'e tuwali maphod di ninomnomnan aton i he"a ya hi Apu Dios di mundusan ha"on hi'on adi' ipa'innila i he"a ya ahi da'a impabtik ta wan ma"id ha ma'at i he"a. Ot hanat hi Apu Dios di nanongnan bumoddang i he"a an umat hi namoddangnan ama.
13 Mas, se ele estiver irado e quiser matá-lo, que o S enhor me castigue severamente se eu não avisar você, para que possa escapar em segurança. Que o S enhor esteja com você como esteve com meu pai.
14 Mu hanat wan adi maluman di pamhodmu i ha"on an umat hinan pamhod Apu Dios ta wan adiya' ipapate.
14 E que você me trate com o amor leal do S enhor enquanto eu viver. Mas, se eu morrer,
15 Ya hanat ta'on on nan pamilya' ya nanongna damdamay pamhodmu i dida. Ya wa'et pangabakon da'an Apu Dios hinadan binuhulmuh abobboble ta ma"id ha mabati
15 trate minha família com esse amor leal, mesmo quando o S enhor eliminar da face da terra todos os seus inimigos”.
16 ya hanat adim damdama ibahho nan insapatata i Apu Dios. Mu wa'e ta ibahhom nan insapatata ya hanat hi Apu Dios di ukod an mundusa i he"a.
16 Então Jônatas assumiu um compromisso solene com Davi e sua descendência e disse: “Que o S enhor destrua todos os inimigos de Davi!”.
17 Ot punsapataon bon Jonathan hi David an gapuh pamhodnan hiya. Te pohpohdonah David an umat hi naminhodnah adolna.
17 E Jônatas fez Davi reafirmar seu juramento de amizade, pois Jônatas o amava como a si mesmo.
18 Ya alyon Jonathan i David di, Hi bigat an ngilin di nakayangan nan bulan ya innilaonday ama"idmu te ma"id'ah nan umbunam.
18 Então Jônatas disse: “Amanhã celebraremos a festa da lua nova. Darão por sua falta quando virem que seu lugar à mesa está vazio.
19 Ot hi ohhandih nan tuwen mahdom ya inawigingmu ta e'a mipa"eh din nipa"ayam ni' hinan awadan di na'amung an batu.
19 Depois de amanhã, ao entardecer, vá ao lugar onde você se escondeu antes e espere ali, junto à pedra de Ezel.
20 Ta umaliya' ya inlad'u nan pana' hi mumpitlu hi way awadam an paddungnay waha panao' hidi.
20 Eu sairei e atirarei três flechas para o lado da pedra, como se atirasse num alvo.
21 Ot nomnomnomom an honago' ha unga ta umali ta hama'ona nadan nipana. Ya wa'e ta initkuk'u an alyo' i hiya di, Hama'om nadan nipana hi nangappit hi awadam ya inalam. Athidi'ey imbaga' ya innilam mo an ma"id ha mabalin hi ma'at i he"a ya himmawwang'a.
21 Então mandarei um ajudante trazer de volta as flechas. Se você me ouvir dizer a ele: ‘As flechas estão deste lado’, saberá, tão certo como vive o S enhor , que tudo está bem e que não há perigo algum.
22 Mu alyo"e i hiya di, Tigom te nadaggahda nadan nipana ya mahapul an bumtik'a te athidiy pinhod Apu Dios an ma'at.
22 Mas, se eu disser a ele: ‘Vá mais para frente; as flechas estão adiante’, significará que você deve partir de imediato, pois o S enhor o manda ir embora.
23 Mu na'en nunhapitanta ya nomnomnomom an hi Apu Dios di tistiguta hi inggana.
23 E que o S enhor nos ajude a preservar para sempre o forte laço de amizade que existe entre nós”.
24 Ta inunud David nan imbagan Jonathan ot e mipa"e. Ta hidin nadatngan nan ngilin di nakayangan nan bulan ot e mangan da Saul.
24 Então Davi se escondeu no campo e, quando começou a festa da lua nova, o rei sentou-se para comer.
25 Ta inumbun hi Saul hinan uggana ubunan hinan way dingding an hinangngabnah Jonathan ya hi Abner di nipaldang i hiya. Mu ma"id ha inumbun hinan ubunan David.
25 Ocupou seu lugar de costume, encostado à parede, com Jônatas sentado diante dele e Abner ao seu lado. O lugar de Davi, porém, ficou vazio.
26 Mu dindinnongan hi Saul i diyen algo te hay wah nomnomna ya alinaot ya waday inat David ta adi mibilang hi nalinis ta adi mabalin an e mi"an hidi.
26 Saul não disse nada sobre isso naquele dia, pois pensou: “Deve ter acontecido algo que deixou Davi cerimonialmente impuro”.
27 Mu hidin nabiggat an eda bo mangan ya ma"id boh David hinan ubunana. Ta hiya nan mahmahan Saul i Jonathan an alyonay, On dana mahan di immayan David ta ingganah ad uwani ya ma"id?
27 Mas, quando o lugar de Davi também ficou vazio no dia seguinte, Saul perguntou a Jônatas: “Por que o filho de Jessé não veio para a refeição nem ontem nem hoje?”.
28 Ya alyon Jonathan di, Umman imbagana eh'a i ha"on hi'on mabalin an ma'anne ni' hi baledah ad Bethlehem
28 Jônatas respondeu: “Davi me pediu, com insistência, para ir a Belém.
29 an alyonay, Daan mo bahan ta umanamuta' ni' te nadatngan nan tinawon an ugganmi a'amungan an himpamu'un ta waday i'nongmi i Apu Dios. Te impaad nadan i'iba' an mahapul an wahdiya'. Ot maphod'ey punnomnommu i ha"on ya iyabulutmuh umaya' ta e' tigon dida. Ta hiyah diyey gapunah ama"idnahtu.
29 Disse: ‘Por favor, deixe-me ir, pois nossa família oferecerá um sacrifício na cidade. Meu irmão exigiu que eu estivesse presente. Portanto, peço que me deixe ir ver meus irmãos’. Por isso ele não está aqui, à mesa do rei”.
30 Ya hidin dingngolna nan imbagan Jonathan ya nangimbubbungot i hiyan alyonay, Undan nganne mahan di bainmuh nan hi inam an nangimbabalen he"a. Alyom nin on agge' innila an pa'ahhandiyam nan imbabalen Jesse.
30 Saul se enfureceu com Jônatas e disse: “Seu traidor, filho de uma prostituta! Pensa que não sei que você quer que ele seja rei, para sua própria vergonha e de sua mãe?
31 Undan aggem innila an nanongna'e an mataguh David ya bokon he"ay mumpatul? Ta hiya nan eka ta em hama'on ya inyalim hitu te mahapul an mipapate.
31 Enquanto esse filho de Jessé viver, você jamais será rei. Agora vá buscá-lo para que eu o mate!”.
32 Ya alyon Jonathan di, Undan nganne peman eh'ay bahulna ta pinhodmun patayon?
32 “Por que ele deve morrer?”, perguntou Jônatas a seu pai. “O que ele fez?”
33 Mu gapuh bungot Saul ya inggayangna nan pahulna i Jonathan. Ta hidiyey nanginnilaan Jonathan an immannung an pinhod amanan patayon hi David.
33 Então Saul atirou sua lança contra Jônatas, com a intenção de matá-lo. Com isso, Jônatas viu que seu pai estava mesmo decidido a matar Davi.
34 Ta nunhiglay bohol Jonathan i amana ot umaan hidih nan pangananda. Ta i diyen mi'adwah algon di ngilin di nakayangan nan bulan ya agge nangnangngan an gapuh hakit di nomnomna an gapuh i diyen pangat amana i David.
34 Enfurecido, Jônatas levantou-se da mesa e, durante o segundo dia da festa, recusou-se a comer, frustrado pelo modo como seu pai havia desonrado Davi publicamente.
35 Hidin nabiggat i diyen nawi"it ot umeh Jonathan hinan nipa"ayan David ta muntiggawandahdi te hidiyey nunhapitanda ta in'uyugna han unga.
35 Na manhã seguinte, como combinado, Jônatas foi ao campo e levou consigo um ajudante para apanhar as flechas.
36 Ot alyonah nan unga di, Tagtagom ta em alan nadan ipana'. Ta hidin tinagtag nan unga ya inladna nan panana ta nala"uhan di awadan David.
36 Disse ao ajudante: “Comece a correr, para que possa encontrar as flechas quando eu as atirar”. O ajudante correu, e Jônatas atirou uma flecha para além dele.
37 Ya hidin nipto' nan unga hinan way niknaan nan nipana ya tinumkuk hi Jonathan an alyonay, Undan agge da'a lina"uhan hinan nipana.
37 Quando o ajudante estava quase chegando ao lugar onde a flecha havia caído, Jônatas gritou: “A flecha está mais à frente!
38 Awigingom an mange ta em alan.
38 Rápido! Não fique aí parado!”. Então o ajudante apanhou a flecha e correu de volta para seu senhor.
39 Mu nan unga ya aggena innila nan ma'ma'at an ammuna da David i Jonathan an nanginnila.
39 O ajudante não suspeitava de nada; apenas Jônatas e Davi entenderam o sinal.
40 Ot idat Jonathan nan pananah nan unga ot pa'anamutona.
40 Então Jônatas entregou o arco e as flechas ao ajudante e ordenou que os levasse de volta à cidade.
41 Ta hidin imme mo nan unga ya bimmudduh hi David hinan nipa"ayana ot mundu"un an impitlunan inda"om di angahnah nan luta hi hinangngab Jonathan. Ot mun'awwalanda ot kumgadan duwa an namama i David.
41 Assim que o ajudante foi embora, Davi saiu de seu esconderijo no lado sul da pedra de Ezel. Davi se curvou diante de Jônatas três vezes, com o rosto em terra. E, quando se beijaram e se despediram, ambos choravam, especialmente Davi.
42 Ot alyon Jonathan di, Mahapul mo attog an ume'a. Hanat malinggop'ah nan umayam. Ta'omman ot dingngol Apu Dios nan insapatata ta hiyay ukod i dita ya nadan tanudanta ta wan nan insapatata an nunggayyumanta ya minaynayun hi inggana.
42 Por fim, Jônatas disse a Davi: “Vá em paz, pois juramos lealdade um ao outro em nome do S enhor . Que o S enhor nos ajude a preservar para sempre o forte laço de amizade entre nós e entre nossos descendentes”. Então Davi partiu, e Jônatas voltou à cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.