Jeremias 51
Biblica® Baịbụlụ Nsọ nʼIgbo Ndị Ugbu a nke dịrị onye ọbụla ịgụ (IBO) vs ARA
1 Ihe ndị a ka Onyenwe anyị kwuru,
1 Assim diz o Senhor : Eis que levantarei um vento destruidor contra a Babilônia e contra os que habitam em Lebe-Camai.
2 Aga m eziga ndị mba ọzọ nʼobodo Babilọn,
2 Enviarei padejadores contra a Babilônia, que a padejarão e despojarão a sua terra; porque virão contra ela em redor no dia da calamidade.
3 Ekwela ka onye na-agba ụta kwee ụta ya,
3 O flecheiro arme o seu arco contra o que o faz com o seu e contra o que presume da sua couraça; não poupeis os seus jovens, destruí de todo o seu exército.
4 Ha ga-ada, bụrụ ndị e gburu egbu nʼime Babilọn,
4 Caiam mortos na terra dos caldeus e atravessados pelas ruas!
5 Ọ bụ ezie nʼala ha jupụtara nʼikpe ọmụma,
5 Porque Israel e Judá não enviuvaram do seu Deus, do Senhor dos Exércitos; mas a terra dos caldeus está cheia de culpas perante o Santo de Israel.
6 “Sinụ na Babilọn gbapụ ọsọ.
6 Fugi do meio da Babilônia, e cada um salve a sua vida; não pereçais na sua maldade; porque é tempo da vingança do Senhor : ele lhe dará a sua paga.
7 Babilọn dị ka iko ọlaedo nʼaka Onyenwe anyị.
7 A Babilônia era um copo de ouro na mão do Senhor , o qual embriagava a toda a terra; do seu vinho beberam as nações; por isso, enlouqueceram.
8 Na mberede, Babilọn ga-ada, a ga-etipịakwa ya.
8 Repentinamente, caiu Babilônia e ficou arruinada; lamentai por ela, tomai bálsamo para a sua ferida; porventura, sarará.
9 “ ‘Anyị gaara agwọ Babilọn,
9 Queríamos curar Babilônia, ela, porém, não sarou; deixai-a, e cada um vá para a sua terra; porque o seu juízo chega até ao céu e se eleva até às mais altas nuvens.
10 “ ‘Onyenwe anyị emeela ka ezi omume anyị pụta ìhè.
10 O Senhor trouxe a nossa justiça à luz; vinde, e anunciemos em Sião a obra do Senhor , nosso Deus.
11 “Mụọnụ ọnụ àkụ unu;
11 Aguçai as flechas! Preparai os escudos! O Senhor despertou o espírito dos reis dos medos; porque o seu intento contra a Babilônia é para a destruir; pois esta é a vingança do Senhor , a vingança do seu templo.
12 Bulienụ ọkọlọtọ nʼihi imegide mgbidi Babilọn.
12 Arvorai estandarte contra os muros de Babilônia, reforçai a guarda, colocai sentinelas, preparai emboscadas; porque o Senhor intentou e fez o que tinha dito acerca dos moradores da Babilônia.
13 Unu bụ ndị bi nʼakụkụ ọtụtụ mmiri,
13 Ó tu que habitas sobre muitas águas, rica de tesouros! Chegou o teu fim, a medida da tua avareza.
14 Onyenwe anyị, Onye pụrụ ime ihe niile ji onwe ya ṅụọ iyi, sị,
14 Jurou o Senhor dos Exércitos por si mesmo, dizendo: Encher-te-ei certamente de homens, como de gafanhotos, e eles cantarão sobre ti o eia! dos que pisam as uvas.
15 “O sitere nʼike ya mee ụwa;
15 Ele fez a terra pelo seu poder; estabeleceu o mundo por sua sabedoria e com a sua inteligência estendeu os céus.
16 Mgbe o bigbọrọ, mmiri niile nke dị nʼeluigwe na-ebigbọkwa.
16 Fazendo ele ribombar o trovão, logo há tumulto de águas no céu, e sobem os vapores das extremidades da terra; ele cria os relâmpagos para a chuva e dos seus depósitos faz sair o vento.
17 “Onye ọbụla bụ onye na-enweghị uche nke ihe ọmụma kọrọ.
17 Todo homem se tornou estúpido e não tem saber; todo ourives é envergonhado pela imagem que esculpiu; pois as suas imagens são mentira, e nelas não há fôlego.
18 Ha bụ ihe efu, na ihe ịkwa emo,
18 Vaidade são, obra ridícula; no tempo do seu castigo, virão a perecer.
19 Ma onye ahụ bụ Oke Jekọb adịghị ka ihe ndị a,
19 Não é semelhante a estas aquele que é a Porção de Jacó; porque ele é o criador de todas as coisas, e Israel é a tribo da sua herança; Senhor dos Exércitos é o seu nome.
20 “Ị bụ mkpọrọ osisi m ji ebu agha,
20 Tu, Babilônia, eras meu martelo e minhas armas de guerra; por meio de ti, despedacei nações e destruí reis;
21 gị ka m ga-eji tipịa ịnyịnya na onye na-agba ya,
21 por meio de ti, despedacei o cavalo e o seu cavaleiro; despedacei o carro e o seu cocheiro;
22 gị ka m ga-eji tipịa nwoke na nwanyị,
22 por meio de ti, despedacei o homem e a mulher, despedacei o velho e o moço, despedacei o jovem e a virgem;
23 gị ka m ga-eji tipịa onye ọzụzụ atụrụ na igwe ewu na atụrụ ya,
23 por meio de ti, despedacei o pastor e o seu rebanho, despedacei o lavrador e a sua junta de bois, despedacei governadores e vice-reis.
24 “Nʼihu gị ka m ga-anọ kwụghachi Babilọn na ndị niile bi na Babilọn ihe ọjọọ niile ha mere na Zayọn,” ọ bụ ihe Onyenwe anyị kwubiri.
24 Pagarei, ante os vossos próprios olhos, à Babilônia e a todos os moradores da Caldeia toda a maldade que fizeram em Sião, diz o Senhor .
25 “Edoola m onwe m imegide gị, gị ugwu ukwu na-emebisi ihe,
25 Eis que sou contra ti, ó monte que destróis, diz o Senhor , que destróis toda a terra; estenderei a mão contra ti, e te revolverei das rochas, e farei de ti um monte em chamas.
26 A gaghị esite nʼime gị weta nkume e ji ewu isi nkuku ụlọ,
26 De ti não se tirarão pedras, nem para o ângulo nem para fundamentos, porque te tornarás em desolação perpétua, diz o Senhor .
27 “Bulienụ ọkọlọtọ elu nʼala ahụ.
27 Arvorai estandarte na terra, tocai trombeta entre as nações, consagrai as nações contra ela, convocai contra ela os reinos de Ararate, Mini e Asquenaz; ordenai contra ela chefes, fazei subir cavalos como gafanhotos eriçados.
28 Kwadoonụ mba niile maka ibu agha megide ha,
28 Consagrai contra ela as nações, os reis dos medos, os seus governadores, todos os seus vice-reis e toda a terra do seu domínio.
29 Ala ahụ na-ama jijiji, na-atakwa ikikere eze nke ihe mgbu,
29 Estremece a terra e se contorce em dores, porque cada um dos desígnios do Senhor está firme contra Babilônia, para fazer da terra da Babilônia uma desolação, sem que haja quem nela habite.
30 Ndị bụ dike nʼagha na Babilọn akwụsịla ịlụ ọgụ;
30 Os valentes da Babilônia cessaram de pelejar, permanecem nas fortalezas, desfaleceu-lhes a força, tornaram-se como mulheres; estão em chamas as suas moradas, quebrados, os seus ferrolhos.
31 Otu onye na-agba ọsọ na-agbaso ọgba ọsọ ibe ya,
31 Sai um correio ao encontro de outro correio, um mensageiro ao encontro de outro mensageiro, para anunciar ao rei da Babilônia que a sua cidade foi tomada de todos os lados;
32 na ndị iro anọchiela ụzọ e si agafe iyi,
32 que os vaus estão ocupados, e as defesas, queimadas, e os homens de guerra, amedrontados.
33 Ihe ndị a ka Onyenwe anyị, Onye pụrụ ime ihe niile, bụ Chineke Izrel kwuru,
33 Porque assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel: A filha da Babilônia é como a eira quando é aplanada e pisada; ainda um pouco, e o tempo da ceifa lhe virá.
34 “Nebukadneza eze Babilọn eripịala anyị,
34 Nabucodonosor, rei da Babilônia, nos devorou, esmagou-nos e fez de nós um objeto inútil; como monstro marinho, nos tragou, encheu a sua barriga das nossas comidas finas e nos arrojou fora.
35 Ka ihe ike ahụ niile o mere anyị na ụmụ anyị dịkwasịkwa Babilọn nʼisi.”
35 A violência que se me fez a mim e à minha carne caia sobre a Babilônia, diga a moradora de Sião; o meu sangue caia sobre os moradores da Caldeia, diga Jerusalém.
36 Nʼihi ya, ihe ndị a ka Onyenwe anyị na-ekwu,
36 Pelo que assim diz o Senhor : Eis que pleitearei a tua causa e te vingarei da vingança que se tomou contra ti; secarei o seu mar e farei que se esgote o seu manancial.
37 Babilọn ga-aghọ mkpọmkpọ ebe,
37 Babilônia se tornará em montões de ruínas, morada de chacais, objeto de espanto e assobio, e não haverá quem nela habite.
38 Ndị ya niile na-agbọ ụja dịka ụmụ ọdụm,
38 Ainda que juntos rujam como leões e rosnem como cachorros de leões,
39 Ma nʼoge ahụ a kpaliri ha,
39 estando eles esganados, preparar-lhes-ei um banquete, embriagá-los-ei para que se regozijem e durmam sono eterno e não acordem, diz o Senhor .
40 “Aga m akpụdata ha,
40 Fá-los-ei descer como cordeiros ao matadouro, como carneiros e bodes.
41 “Lee ka a ga-esi dọta Sheshak nʼagha,
41 Como foi tomada Babilônia, e apanhada de surpresa, a glória de toda a terra! Como se tornou Babilônia objeto de espanto entre as nações!
42 Osimiri ga-eri Babilọn,
42 O mar é vindo sobre Babilônia, coberta está com o tumulto das suas ondas.
43 Obodo ya niile ga-atọgbọrọ nʼefu,
43 Tornaram-se as suas cidades em desolação, terra seca e deserta, terra em que ninguém habita, nem passa por ela homem algum.
44 Aga m ata Bel dị na Babilọn ahụhụ,
44 Castigarei a Bel na Babilônia e farei que lance de sua boca o que havia tragado, e nunca mais concorrerão a ele as nações; também o muro de Babilônia caiu.
45 “Sinụ nʼime ya pụta, unu ndị m!
45 Saí do meio dela, ó povo meu, e salve cada um a sua vida do brasume da ira do Senhor .
46 Unu adala mba, unu atụkwala ụjọ,
46 Não desfaleça o vosso coração, não temais o rumor que se há de ouvir na terra; pois virá num ano um rumor, noutro ano, outro rumor; haverá violência na terra, dominador contra dominador.
47 Nʼihi na oge ahụ aghaghị ịbịa
47 Portanto, eis que vêm dias, em que castigarei as imagens de escultura da Babilônia, toda a sua terra será envergonhada, e todos os seus cairão traspassados no meio dela.
48 mgbe ahụ, eluigwe na ụwa, na ihe niile dị nʼime ha
48 Os céus, e a terra, e tudo quanto neles há jubilarão sobre Babilônia; porque do Norte lhe virão os destruidores, diz o Senhor .
49 “Babilọn ga-ada nʼihi ndị Izrel e gburu,
49 Como Babilônia fez cair traspassados os de Israel, assim, em Babilônia, cairão traspassados os de toda a terra.
50 Unu ndị siterela nʼihu mma agha gbapụ ọsọ,
50 Vós que escapastes da espada, ide-vos, não pareis; de longe lembrai-vos do Senhor , e suba Jerusalém à vossa mente.
51 “Ihere emeela anyị,
51 Direis: Envergonhados estamos, porque ouvimos opróbrio; vergonha cobriu-nos o rosto, porque vieram estrangeiros e entraram nos santuários da Casa do Senhor .
52 “Ma ụbọchị ndị ahụ na-abịa,” ka Onyenwe anyị kwupụtara,
52 Portanto, eis que vêm dias, diz o Senhor , em que castigarei as suas imagens de escultura; e gemerão os traspassados em toda a sua terra.
53 A sịkwarị na Babilọn a arịgoruo nʼeluigwe,
53 Ainda que a Babilônia subisse aos céus e ainda que fortificasse no alto a sua fortaleza, de mim viriam destruidores contra ela, diz o Senhor .
54 “Ụzụ ịkwa akwa si na Babilọn na-apụta,
54 De Babilônia se ouvem gritos, e da terra dos caldeus, o ruído de grande destruição;
55 Onyenwe anyị ga-ala Babilọn nʼiyi.
55 porque o Senhor destrói Babilônia e faz perecer nela a sua grande voz; bramarão as ondas do inimigo como muitas águas, ouvir-se-á o tumulto da sua voz,
56 Onye mbibi ga-ebuso Babilọn agha.
56 porque o destruidor vem contra ela, contra Babilônia; os seus valentes estão presos, já estão quebrados os seus arcos; porque o Senhor , Deus que dá a paga, certamente, lhe retribuirá.
57 Aga m eme ka ndịisi ọchịchị ya niile, na ndị maara ihe ha ṅụbiga mmanya oke;
57 Embriagarei os seus príncipes, os seus sábios, os seus governadores, os seus vice-reis e os seus valentes; dormirão sono eterno e não acordarão, diz o Rei, cujo nome é Senhor dos Exércitos.
58 Ihe ndị a ka Onyenwe anyị, Onye pụrụ ime ihe niile kwuru,
58 Assim diz o Senhor dos Exércitos: Os largos muros de Babilônia totalmente serão derribados, e as suas altas portas serão abrasadas pelo fogo; assim, trabalharam os povos em vão, e para o fogo se afadigaram as nações.
59 Ndị a bụ ozi Jeremaya, bụ onye amụma ziri onyeisi ozi aha ya bụ Seraya nwa Neraya, nwa Mahseia, mgbe o so Zedekaya eze Juda gaa Babilọn. E ziri ya ozi a nʼafọ nke anọ nke ọchịchị Zedekaya.
59 Palavra que mandou Jeremias, o profeta, a Seraías, filho de Nerias, filho de Maaseias, indo este com Zedequias, rei de Judá, à Babilônia, no ano quarto do seu reinado. Seraías era o camareiro-mor.
60 Jeremaya depụtara nʼakwụkwọ ihe banyere ihe ọjọọ ndị ahụ niile ga-abịakwasị Babilọn, ya bụ ihe niile e dere banyere Babilọn.
60 Escreveu, pois, Jeremias num livro todo o mal que havia de vir sobre a Babilônia, a saber, todas as palavras já escritas contra a Babilônia.
61 Ọ sịrị Seraya, “Mgbe i ruru Babilọn, lezie anya hụ na ị gụpụtara okwu ndị a niile ebe ndị mmadụ ga-anụ ya.
61 Disse Jeremias a Seraías: Quando chegares a Babilônia, vê que leias em voz alta todas estas palavras.
62 Emesịa, ị ga-ekwukwa sị, ‘Onyenwe anyị, gị onwe gị ekwuola na i ga-ebibi ebe a, ma mmadụ maọbụ anụmanụ agaghị ebikwa nʼime ya. I kwuokwala na ọ ga-aghọ mkpọmkpọ ebe ruo mgbe ebighị ebi.’
62 E dirás: Ó Senhor ! Falaste a respeito deste lugar que o exterminarias, a fim de que nada fique nele, nem homem nem animal, e que se tornaria em perpétuas assolações.
63 Mgbe ị gụsịrị ihe dị nʼakwụkwọ a, kegide ya nkume, tụnye ya nʼetiti iyi ukwu Yufretis.
63 Quando acabares de ler o livro, atá-lo-ás a uma pedra e o lançarás no meio do Eufrates;
64 Ị ga-asịkwa, ‘Otu a ka Babilọn ga-esi mikpuo. Ọ gaghị ebilikwa ọzọ, nʼihi ihe ọjọọ ahụ m ga-eme ka ọ bịakwasị ya. Ndị ya ga-adakwa.’ ”
64 e dirás: Assim será afundada a Babilônia e não se levantará, por causa do mal que eu hei de trazer sobre ela; e os seus moradores sucumbirão. Até aqui as palavras de Jeremias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 51, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.