Lucas 15
Hwana Bible (HWO_TSC) vs NTLH
1 Nanǝn ya fa thlǝ tsamngya tǝ fingya fa ɗimiya kanda heu a wumnda thlǝmad Yeeso ɓa ka a kang thlǝmanda fa.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Amma Farisaya tǝ Fasǝngya ngyakhrha na nda a huhurumnda, “Kǝlaman niifɗiya ƙǝl thlǝ fa ɗimiya fa tǝ ƙǝm nagha a hǝbrha tǝ kanda.”
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Tǝrgha Yeeso fǝrang karapu ɗanǝn kanda ya.
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “Ndam na niifasǝ ahur nun tǝ chauraya haru tal, sahadgha tal ahur ndan. Mbǝ malang kumnggit wutarihe kap wutarihe ɗi a mbǝd lafrha, ɗǝgha ka kaɗa yanɗaɗǝ sahadgha ƙǝl ma walangɗaɓa wa?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 A walang ɗaɓa, tǝ wutsǝfayirha nǝn a tǝrang a fad uradghǝn sǝ
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 ɗǝgha wure ɗǝ. Tǝrgha aah pashiyighǝn ɓa tǝ tulaya heu, ndanggǝn kanda, ‘Ɗeemasǝ wutsǝfayirha, walangɗi chauradɗi kyana sahadgha.’
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Niya pǝranggǝn kun, nanda ǝna wutsǝfayirha fa kaan kee a talara aten tǝ ɗimiyirha tǝtali malangga ɗimiyidghǝn, ma fingyayini na kumnggit wutarihe kap wutarihe na tǝ ƙǝkafek fa.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 “Nduwa ƙǝm ndam nuneefasǝ tǝ wuɗǝɓǝl wurirha kum sahadgha tal. Mbǝnǝn njang patilla, ngwanggǝn mindǝɗaɗǝ djib kaɗadghǝnǝn wa?
8 Jesus continuou:
9 A walang ɗǝ, nǝn a aah wukwayighǝn ɓa tǝ tulaya, ndanggǝn kanda, ‘ɗeemasǝ wutsǝfayirha fa, walangɗi wuɗǝɓǝlɗi kyana sahadgha.’
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Niya pǝranggǝn kun, na wutsǝfayirha fa sǝ kee, a mbed fa thlǝngya Faara aten tǝ ɗimiyirha tǝtali malangga ɗimiyidghǝn.”
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Yeeso ɗǝgha mbeeɗǝ tǝ pathla ndǝghǝn, “ˈWad niifa narhasǝ tǝ wundǝlayighǝn sǝri,
11 E Jesus disse ainda:
12 tǝ fewunda ndanggǝn chin, ‘Pǝpa fǝre yina langaarha ɓa.’ Tǝrgha chinɗi ndǝghang ƙǝnaghǝnǝn kanda.”
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Mǝngwa ha wa, tǝfewundǝɗi ngwanggǝn ǝnggighǝn na heu, ɗǝgha ahu chehwedɗǝ na inggun. A mbǝɗi ɓǝlanggǝn ƙǝnaghǝn ɗǝ hu ǝngya ƙǝlara tǝ pateyirha.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 A kwasamadɗi ngwalana ƙǝnaɗa hai keeghǝn, kyagha mirha hu chehwedɗa hai kaan, ƙǝsangga yamirha.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Kaɗa taara nǝn ahar wan tǝ chehwedɗi, ndǝghǝn nggi ƙǝm fǝrang laf ƙǝlengarya nǝn.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Nǝn naarha kaɗa nggushir ƙǝlengaryini a ǝnagha mii, amma mbǝ niifasǝ fǝrangga ndǝn wa.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Ɓana hutenggǝn ɓa, ndǝghǝn, ‘Kai! Fa tarya pǝpa heu kanda a nggaala tǝ ǝnnarhami kaan kulo nggi a mǝra tǝ mirha!
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Niya thliirha nanǝnya, wuɗi thlǝmad pǝpa ɗǝ, ndanggi; Pǝpa, ǝnangɗi ɗimiyirha Faara fa, ǝnoɗi fa ƙǝm.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Kamngwi a aah nggina wan wa ɓalwa, tsawe kee tal ahur fa tar yiwa.’”
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Thlidghǝnni, ɗǝgha wal chin. Amma ndǝghǝn ɓalɗǝ inggun, naghǝna chin ɗǝ, ɗaghaɗǝ hwathlaghǝn fa; ɗaghaɗǝ ɗǝgha wal wanggǝn, fǝɓanggǝn.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 “Ndangga wanɗi, ‘Pǝpa, ǝnangɗi ɗimiyirha Faara fa, ǝnoɗi fa ƙǝm, kamngwi a aah nggi nda wanwa ɓalwa.’”
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 “Amma chinɗi ndanggǝn mafayighǝn, ‘Ɗamaɗǝ ƙǝkar! Tǝrama kaɓarha ɓa na ngga kalanggunun fa. Paman wulenduwa a wan harghǝn tǝ pakhma a sarghǝn.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Kǝsama wan kwel ɓa, thlenggun uradghǝn, kim, ǝna wutsǝfayirha nǝm.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Ƙǝsǝr wanɗi kyana ya mǝrɗǝ, nggǝrɗǝ yibrha ƙǝfa; sahadɗǝ walang ɗǝm.’ Tǝrgha ɗǝnda mbeeɗǝ tǝ wutsǝfayirha fa.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 “Katǝrana ǝnggina hai ya wanggǝn tǝ pamǝnda nǝghǝn a hee, ndusang nǝn wure fa, sǝk ɗǝk kangkar nǝn, fiya a rǝbrha.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Tǝrgha aah mafad wuri ndan nǝn ɓa tal, tsahang mee nǝn ha, tǝma tsǝgha hai.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Ndangga mafadɗi, ‘Wan muwa ɓagha ɓa, tsu thlengɗǝ urad wan kwel sǝ, ƙǝsǝr wudɗa ɓa kanglang hai.’
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Tǝ pamǝndǝɗi sǝbgha hurghǝn ɗǝ kaan kar kyarha nǝn fa wure hai. Kyagha chinsǝ, lǝmggǝnǝn fa.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Amma ndanggǝn chin, ‘Kulo hai! Huraya hangga nggi a ǝno taara ƙǝla mafarha ˈwawi karo mee fa wa. Amma ˈwawa fǝre ko wan ˈwala ǝna wutsǝfayirha ni tǝ pashiyina wa.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Amma wunna wanɗaɓa kyawa ya, sǝbangga ƙǝnawa ɗǝ afad sǝsǝwaya thleng urad wan kwel na sǝ!’”
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Ndangga chin, “‘Waana, ka fad ɗathla mbǝrha fa hai ƙǝm kyab, ˈya na yina heu yiwa ni.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Amma ˈyani kamngga ǝna wutsǝfayirha nǝm, tǝk mbǝnda nǝm fa, ƙǝsǝr wan manɗi kyawa ya mǝrɗǝ, nggǝrɗǝ yibrha ƙǝfa. Sahadɗǝ walang ɗǝm.’ ”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.