Romanos 9
Jayats nanderac wüx miteatiiüts Jesucristo (HUVNT) vs NAA
1 Leawa xique teanasaj icon, aag ayaj naleaing, ngo nawaiich, cos sayar andeac Teat Cristo. Aton Nangaj Espíritu ocueaj Teat Dios üüch xic nayaag tiül ximeaats meáwan aag ayaj naleaing.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 Xique xeyay amix ximeaats, ngo majneaj ximeaats.
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 Nguiaj sayaag malüy xique alndom namb tiül castigo ingow ambüw micual xeíüt, ajcüw xecojow, xechijquiaw.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Teat Dios xeyay lamambeol micual xeíüt cos xicona micual xicon cambaj Israel. Teat Dios lamaquiiüb xicon atanej micual nej, tüüch xexejchiün tanomb majawüw nej atnej noic ran. Aton tayac poch maquiüjpüw, tüüch a Moisés aaga poch müüch nejiw majawüw nguineay netam marangüw. Aton tüüch nejiw mayambüw nej, müjchiw nej omeajtsüw, tasaj nejiw aton apmarang meáwan leaw lamapiüng.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Ajcüwa xexejchiün quiaj, imiün tiül nejiw tajlüy Teat Cristo, tajiür cuerpo atnej meáwan nipilan, pero naleaing nej Midiosüw meáwan leaw almajlüy. Nej netam masoic najneajay ajlüy meáwan nüt. Amén, atquiaj netam majlüy.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Teat Dios tarang leaw lamapiüng tiül Mipoch nej apmarang, pero ngome meáwan nipilan micual Israel naleaing nipilan israel nejiw.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Aton ngome meáwan micual micualüw Abraham naleaing micual nejiw Abraham; cos Teat Dios tasaj Abraham: “Ajcüwa leaw apmasoiquiw naleaing micual, aag ayaj apmajlüyiw nawüw tiül micual Isaac”.
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Aag ayaj apiüng ngome meáwan leawa naw tiül micual Abraham ajcüw ayaj micual Teat Dios; ngwüy, micual Teat Dios aag ayaj jane Teat Dios lamapiüng apmajlüy micual nej, ajcüw ayaj ateoraw tiül micual Abraham.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Cos Teat Dios tasaj Abraham: “Wüx apmatüch aaga nüt tapiüngas, saliüc alinomb, quiaj müm Sara apmajiür nop micual nej”, aw.
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Ngome áagan ayaj, aton wüx müm Rebeca mintaj Isaac tajlüy teomeaats nej micual nej, tajiür micual nej cuüch, micual aweaag Isaac minoj nej.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 Wüx nganaw wijquiamoj a cuüch, nganaw marangüw nicuajind najneaj nicuajind ngo majneaj; quiaj Teat Dios tarriiüd tiül nejiw leawa nej tandiüm marang micual nej, ngome aag tarang najneaj tengwüy arang ngo majneaj.
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 Teat Dios tasaj müm Rebeca: “Aaga natang tiül a cuüch quiaj, apmarang minajiüt chingüy”, aj.
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Aag ayaj aton apiüng tiül Mipoch Teat Dios, cos Teat Dios apiüng: “Aaga Jacob sajiür lasta, nganüy aaga Esaú ngo mind najaw”, aw.
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 ¿Jowa nganüy cuane apmapiüngaats wüx aag ayaja? ¿Apmapiüngaats Teat Dios arang ngo majneaja? ¡Ngwüy ngondom!
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Cos Teat Dios tasaj a Moisés: “Sanajiür lasta jane xique sandiüm najiür lasta, sanambeol jane xique sandiüm nambeol”.
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Aag ayaj ajüiquich nejinguind ngondom maxom monajneaj ocueaj Teat Dios por nejáyan quiaj andiüm, at ngome ajcan alcuane arang, aag ayaj cos Teat Dios tandiüm majiür lasta.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Wüx aag ayaj apiüng tiül Mipoch Teat Dios, cos Teat Dios tasaj a Moisés masaj a Faraón, aaga natang nenajiüt tiül Egipto: “Tayacas ic merang natang nenajiüt, najüiquich wüx imbas nguineay xique alndom narang cuajantanej sitiül ngo marangüch atnej sandiüm. Aag ayaj sanarang para alndom manguiayiw wüx xique meáwan nipilan wüx iüt”, aw Teat Dios.
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Atquiaj ajüic nguineay Teat Dios ajiür lasta jane andiüm majiür lasta, aton jane nej andiüm müüch madam omeaats, aag ayaj üüch madam omeaats.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Jondot aljane apmasaj xic: “Sitiül naleaing aag ayaj, ¿neol Teat Dios ayac asoet nipilan wüx arangüw ngo majneaja? cos ngondom mbiüjlam leaw andiüm Teat Dios”, maj xic.
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Pero nde mepiüng aag ayaj, ¿cos cuane ic mendiüm mengoch andeac Teat Diosa? Jondot nop xor mendeac masaj nerang nej: “¿Neol terang xic atcüy?” maj.
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Nop nerang xor alndom marang leawa nej andiüm marang. Nej alndom marang nop xor natsüjyay ombas, aton alndom marang alinop nawan tiül ndeor, quiaj ngo matsüjyay ombas.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Atquiaj Teat Dios aton alndom müüch majaw nipilan nguineay nej alndom marang leawa nej andiüm. Naleaing nej aíüc wüx leaw arangüw monrang ngo majneaj, pero aton nganaw müüch mamongochiw ngo majneaj ajcüwa nipilan leawa laliüc mandroocheran ombasüw.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 Teat Dios arang aag ayaj majüiquich nguineay nej xeyay najneaj arang wüx ombasaats, cos lamajiür icoots lasta; at lamapiüng majlüyiiüts micual nej icoots, majlüyiiüts najneajay tiül cielo.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Teat Dios tayamb icoots aton, ngome ajcǘwan a nipilan judío; tayamb nipilan ngome judío aton.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Atnej tapiüng Teat Dios tiül a nawiig tarang Oseas:
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Aton niüng tasajasüw: “Ngome xecambaj icon”,
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Pero Isaías tandeac wüx nipilan israel aton, wüx tapiüng: “Masey apmajlüyiw xeyay micual micualüw Israel atnej wiiüd mbeay ndec, pero naleaing nejiw napateayiw apmawüw wüx asoetiw.
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Cos Teat Dios najénan apmajaw wüx ombasüw meáwan nipilan; apmüüch mamongoch ngo majneaj jane ngo mayar nej andeac”, aw.
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Wüx aag ayaj nde tanomb tandeac Isaías wüx tapiüng:
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 ¿Cuane apmapiüngaats nganüy? Sandiüm nasaj icon, ajcüwa nipilan leaw ngome judíos nganüy alndom maw asoetiw nejiw nómban. Masey ngome nejiw ayambüw aag ayaj, pero naleaing apmaw asoetiw nejiw sitiül apmayacüw omeajtsüw wüx Teat Dios.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Pero ajcüwa nipilan israel leaw teamarangüw atnej apiüng tiül aaga poch tüünd Moisés, nejiw ngondom maw asoetiw nejiw wüx aag ayaj.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 ¿Pero neola? Cos nejiw masey teamarangüw atnej apiüng tiül aaga poch tüünd Moisés, ngo mayacüw omeajtsüw wüx Teat Dios. Arangǘwan, cos lasap ombasüw wüx cuajantanej leaw arangüw. Ngo mandiümüw mayariw andeac Teat Cristo, aaga apiüng tiül Mipoch Teat Dios nasoic “noic piedra najtocharan wüx”.
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Aag ayaj apiüng Teat Dios tiül Mipoch nej, cos apiüng:
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.