Romanos 4

Jayats nanderac wüx miteatiiüts Jesucristo (HUVNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ¿Jow nganüy nguineay apmapiüngaats wüx mixejchiiüts Abrahama, nguineay taw asoet neje?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Cos sitiül Abraham taw asoet nej ajcan arang najneaj, nej alndom merangrangüy wüx, pero naleaing ngome arangrangüy majaw nej Teat Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 ¿Neol cuane apiüng tiül Mipoch Teat Dios wüx aag ayaja? Apiüng: “Abraham tayar andeac Teat Dios, pares taw asoet nej”, aw.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Cos sitiül aljane marang najiüt apmangüyeran minajiüt nej, naleaing aag ayaj ngome ǘündan, aag ayaj ombeat arang najiüt.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Pero wüx aljane apmüüch omeaats Teat Dios, mapiüng Teat Dios alndom mawün wüx nisoet jangantanej leaw apmayar nej andeac; quiaj Teat Dios apmawün nej asoet cos ayar nej andeac, masey nej ngome aleaic marang para alndom maw wüx.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Aaga Rey David tandeac wüx aag ayaj aton, cos tapiüng najneajay ajlüy leaw Teat Dios apmawün asoetiw nejiw masey ngondom marangüw nicuajind.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Rey David tapiüng:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Najneajay apac omeaats leaw Teat Dios lamasaj nej lango majiür nicuajind nisoet, aw.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Jow nganüy cuane apmapiüngaats wüx aag ayaja? ¿Apmapiüngaatsa aaga najneajay quiaj, tasoiquiw áagan nipilan judío monlüy circuncidado? ¿Ngwüy aag ayaj aton tasoiquiw ajcüwa nipilan ngome judío leaw ngo majlüyiw circuncidado? Lanapiüng Teat Abraham tawün nej asoet nej Teat Dios cos tayar nej andeac.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Ngüt tajwan asoet nej? ¿Tajwan asoet nej wüx landoj ajlüy circuncidado, ngwüy wüx nganawa? Pues nej tajwan asoet nej wüx nganaw majlüy circuncidado.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Abraham tayar andeac Teat Dios, ndoj quiaj tajlüy circuncidado. Aag ayaj tajlüy para majüiquich naleaing lamayar andeac Teat Dios. Cos Teat Dios lamawün nej asoet wüx nganaw majlüy circuncidado, quiaj a Abraham tiün marang atnej nateataran ocueajiw meáwan monyar andeac Teat Dios, ajcüw leawa Teat Dios lamawün asoetiw masey ngo majlüyiw circuncidado.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Aton Abraham arang atnej nateataran ocueajiw meáwan nipilan monlüy circuncidado, para nejiw aton alndom mayariw andeac Teat Dios atnej nej tayar wüx nganaw majlüy circuncidado.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Cos Teat Dios ngome tasaj a Abraham apmüjndiw mayariw micual nej meáwan iüt leaw almajlüy, ajcan andüjpiw aaga poch tüünd Moisés. ¡Ngwüy! Aag ayaj cos ayacüw omeajtsüw wüx Mipoch Teat Dios marangüw leaw apiüng.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Cos sitiül ajcǘwan a nipilan monrang leaw apiüng tiül a poch tüünd Moisés apmüjndiw leaw lamapiüng Teat Dios, quiaj lango metam mayariiüts andeac Teat Cristo. At leaw Teat Dios lamasaj Abraham apmüüch, lango membeat aton.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Meáwan nipilan leaw ngo marang atnej apiüng tiül mipoch Moisés üüch majcüy Teat Dios. Nganüy sitiül ngo majlüy aaga mipoch Moisés quiaj, nejinguind ngondom majiür asoet wüx aag ayaj.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Leawa Teat Dios lamapiüng apmüüch quiaj, aag ayaj apmüüch jane neyar nej andeac, apmüüch ǘüchan. Teat Dios apmüüch meáwan micual Abraham. Aag ayaj ngome ajcǘwan judíos mondüüb mipoch Moisés, aton apmüjndiw meáwan nipilan ngome judío leaw lamayariw andeac Teat Dios atnej Abraham tayar, cos nej miteatiiüts.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Aag ayaj apiüng wüx aton tiül Mipoch Teat Dios, cos apiüng: “Lanayac ic merang miteatiw xeyay palpálwüx nipilan”, aw. Aaga leaw apiüng quiaj, nembeat majaw Teat Dios, aaga Dios leaw alndom mapacüüch alinomb mondeow. Aton nej alndom müüch majlüy cuajantanej masey nganaw majlüy. Aaga Teat Dios quiaj, Abraham tayar nej andeac.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abraham tayar leaw lamapiüng Teat Dios wüx tapiüng apmajiürüw xeyay micualüw nejiw, masey langondom majiürüw. Nej tayar wüx tasoic: “Apmejiüran xeyay micualan”, ajow.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abraham ngome tachiw omeaats wüx Teat Dios masey langondom majiürüw micualüw nejiw, cos tayaag nej latang laliüc mandeow, cos laliüc majiür coic miow (100) mineat nej. Aton Sara mintaj nej ngondom majiür micual nej.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Abraham ngo machiw omeaats mapiüng ngo maleaing leaw lamapiüng Teat Dios. Nej tüüch gracias Teat Dios, tapac omeaats.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Nómban tapiüng naleaing Teat Dios alndom marang meáwan leaw lamapiüng apmarang.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Cos Abraham tapiüng naleaing apmajlüy meáwan leaw lamasoic, áag Teat Dios tawün nej asoet.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ngome néjan quiaj apiüng tiül Mipoch Teat Dios taw asoet nej,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Aton aag ayaj apiüng wüx icootsa leaw lamayariiüts andeac Teat Dios, áag tapacüüch alinomb Miteatiiüts Jesús.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Cos Teat Jesús tayacüch teowixaw nipilan mandeow ingow andeowaats, condom tapacüüch nej Teat Dios alinomb para majlüyiiüts atnej nómban ngome aag arangaats nisoet.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.