Marcos 2
Jusiñamui uai: Jusiñamui jito rafue illa rabenico (HUUNT) vs NAA
1 Nɨgarui illanona, Capernaumo Jesús dane abɨdo ride. Comɨnɨ iena fɨdɨanona,
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 ie risoillacomo naimɨe dɨne ofidɨmacɨ. Ailluena billa jira, fo illɨno iñede. Nasemo jɨaɨ eo ofidɨmacɨ. Jesús naimacɨmo Jusiñamui rafuena llofuete.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Comɨnɨna Jesús llofuetemo, naimɨe dɨne nagaamagamɨe ie bɨiramo bɨide tɨsitaitɨmɨena atɨdɨmacɨ.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Ailluena comɨnɨ illa jira, Jesús dɨne naimacɨ rinidɨmacɨ. Naie jofo bɨbanilla jira, jofo emodomo a jaidɨmacɨ. Jofo beicɨmo ite tɨdabacuido a jaidɨmacɨ. Jofo emodo econuano, Jesús ecɨmo naimɨena ie bɨiramo bɨide dɨga, rao dɨga, ana ñuitadɨmacɨ.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Iena Jesús cɨuanona, tɨsitaitɨmɨe jilluana naimacɨ ɨɨnuana Jesús uiñote. Tɨsitaitɨmɨemo llote:
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Nainomo itɨnomona damɨerie Moisés mɨcorɨ llogacɨnona llofueraɨnɨ nainomo raɨdɨmacɨ. Comecɨna facadɨmacɨ:
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “¿Nɨese bimɨedɨ iese llote? Dama Jusiñamui jeacɨnona dotarede. Bimɨe Jusiñamuiñede; ia Jusiñamui ifomo iacade. Jusiñamuina jai jeare ñaɨte”.
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Naimacɨ comecɨaɨ facajacɨnona Jesús uiñuanona, naimacɨmo jɨcanote:
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Bimɨemo: “O jeacɨnona jai oni dotadɨcue” cue lloia, cue uai siñonana uiñoñeitomoɨ; ia bimɨemo: “Mai naidacaillanona, o bɨira ferɨnocaida, mai macari” cue lloia, cue uai siñonana uiñoitomoɨ.
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Monamona jaie cue billanona, ɨimana jaidɨcue. Ie jira jeacɨno oni dotaja uai cuemo ite. Iena omoɨ uiñollena, tɨsitaitɨmɨemo lloitɨcue:
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 “Mai naidacai. O bɨira ferɨanona, o jofomo mai jai”.
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Iese naimɨe raillamona, tɨsitaitɨmɨe jillode. Naidacaida, ie bɨira ferɨa mei, naimacɨmona jino jaide. Nana nainomo itɨno raijicaidɨmacɨ. Iemona Jusiñamuimo iobillacɨnona fecadɨmacɨ. Raitɨmacɨ:
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Jɨaɨruido jorai fuemo Jesús dane jaide. Ailluena comɨnɨ naimɨe dɨne ofillanona, naimacɨna llofuete.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Llofuia mei, Jesús baɨ macaritemo, Leví raillamɨena cɨode. Levídɨ Alfeo jito. Gobierno ucube ouillanomo naimɨe maɨjɨuide. Nainomo raɨdena Levína cɨode. Naimɨemo llote:
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Ie mei Leví jofomo Jesús ie llofueoicaigano dɨga guisaide. Naie facaise ailluena comɨnɨ naimɨe dɨga jaisoidɨmacɨ. Naimacɨmona dɨga gobierno ucube oraɨnɨ nainomo guisaɨbitɨmacɨ. Moisés mɨcorɨ llogacɨnodo raise jaiñedɨno jɨaɨ guisaɨbitɨmacɨ.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Ie facaise fariseuaɨ comɨnɨ, Moisés mɨcorɨ llogacɨnona llofueraɨnɨ dɨga, nainomo jamai bɨtɨmacɨ. Jesúna cɨuanona, naimɨe llofueoicaiganomo jɨcanotɨmacɨ:
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Iena cacajano, Jesús llote:
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Ie facaise Jusiñamuina raise iobitallena, Juan Bautista llofueoicaigano guiñenaruillaɨ ite. Ie facaise fariseuaɨ comɨnɨ jɨaɨ guiñenaruillaɨ ite. Jesús dɨne comɨnɨ billanona, naimɨemo llote:
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 — ausente —
19 Jesus respondeu:
20 — ausente —
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 ’Jɨaɨe rafuedo iena lloitɨcue. Nia jocoñega comue ɨniroidɨ jacaɨe ɨniroimo jɨlliñega. Jɨlliadɨ jocua mei, comue ɨniroi jacaɨe ɨniroimona fo llirite. Eo fodo cuararite. Jai maraiñeno cɨoite.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Jacagomona fɨnoca bolsa como fɨnoca vino joneñega. Jonegadena, maɨriñena jira, sɨrillamona igoɨ raɨre cuararite. Vino faɨfite. Igoɨ jɨaɨ faɨfite. Como fɨnoca vino comogomo jonelle. Iemei iena faɨfiñeite. Ie isoide. Omoɨ einamacɨ rafue ifomo jɨaɨe rafue birui ite. Iena omoɨmo llocabitɨcue. Iedo jaidɨcaɨ —llote.
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Jɨaɨruido sábadoruimo Jesús, ie llofueoicaigano dɨga, trigo illa illɨ motodo joide naɨsona jaide. Ie llofueoicaigano trigona tɨjɨano, guicana jaidɨmacɨ.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Dajerie fariseuaɨ iena cɨuano, llotɨmacɨ:
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Ie llofueoicaiganona rɨiduano, Jesús uai ote:
25 Ele lhes respondeu:
26 Naie facaise Jusiñamui dɨga nanoca ñaɨraɨmadɨ Abiatar. Jusiñamui jofomo naimacɨ fo jailla mei, Jusiñamuimo fecaca llomenicona uanona, guitɨmacɨ. Jamai bue isoidɨno naie llomenicona guillana Jusiñamui rairuide. Danɨ Jusiñamui dɨga ñaɨraɨnɨ iena guiredɨmacɨ. Ie nabaiñɨaɨ dɨga, David mɨcorɨ iena guite; ia Jusiñamui naimacɨna duere fɨnoñede.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Jusiñamui sábadona fɨnuamona, sábado ite, nairui illamona comɨnɨ caɨmare illena; ia omoɨ llofuiamona, iese iñedɨmacɨ. Nairuimo rairuica rana fɨnoñellena, comɨnɨ iese illena llofuecabitomoɨ.
27 E Jesus acrescentou:
28 Monamona cue billamona, ɨimana jaidɨcue. Ie jira sábadoruimo comɨnɨ fɨnolle rafuena rairuiredɨcue. Nairuimo fɨnoñelle rafuena jɨaɨ rairuiredɨcue. Ie jira nairuimo cue jitailla rafuena fɨnoredɨcue.
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.