Marcos 2
Murui Huitoto (HUU_WBT) vs NVT
1 Nɨgarui illanona, Capernaumo Jesús dane abɨdo ride. Comɨnɨ iena fɨdɨanona,
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 ie risoillacomo naimɨe dɨne ofidɨmacɨ. Ailluena billa jira, fo illɨno iñede. Nasemo jɨaɨ eo ofidɨmacɨ. Jesús naimacɨmo Jusiñamui rafuena llofuete.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Comɨnɨna Jesús llofuetemo, naimɨe dɨne nagaamagamɨe ie bɨiramo bɨide tɨsitaitɨmɨena atɨdɨmacɨ.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Ailluena comɨnɨ illa jira, Jesús dɨne naimacɨ rinidɨmacɨ. Naie jofo bɨbanilla jira, jofo emodomo a jaidɨmacɨ. Jofo beicɨmo ite tɨdabacuido a jaidɨmacɨ. Jofo emodo econuano, Jesús ecɨmo naimɨena ie bɨiramo bɨide dɨga, rao dɨga, ana ñuitadɨmacɨ.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Iena Jesús cɨuanona, tɨsitaitɨmɨe jilluana naimacɨ ɨɨnuana Jesús uiñote. Tɨsitaitɨmɨemo llote: —Nabai, o jeacɨno cue feitaja jira, iena jai oni dotadɨcue. Ie facai ɨbana jai oñeitɨcue.
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Nainomo itɨnomona damɨerie Moisés mɨcorɨ llogacɨnona llofueraɨnɨ nainomo raɨdɨmacɨ. Comecɨna facadɨmacɨ:
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “¿Nɨese bimɨedɨ iese llote? Dama Jusiñamui jeacɨnona dotarede. Bimɨe Jusiñamuiñede; ia Jusiñamui ifomo iacade. Jusiñamuina jai jeare ñaɨte”.
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Naimacɨ comecɨaɨ facajacɨnona Jesús uiñuanona, naimacɨmo jɨcanote: —¿Bue ñellena omoɨ comecɨaɨna iese facadomoɨ?
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 Bimɨemo: “O jeacɨnona jai oni dotadɨcue” cue lloia, cue uai siñonana uiñoñeitomoɨ; ia bimɨemo: “Mai naidacaillanona, o bɨira ferɨnocaida, mai macari” cue lloia, cue uai siñonana uiñoitomoɨ.
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Monamona jaie cue billanona, ɨimana jaidɨcue. Ie jira jeacɨno oni dotaja uai cuemo ite. Iena omoɨ uiñollena, tɨsitaitɨmɨemo lloitɨcue:
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 “Mai naidacai. O bɨira ferɨanona, o jofomo mai jai”.
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Iese naimɨe raillamona, tɨsitaitɨmɨe jillode. Naidacaida, ie bɨira ferɨa mei, naimacɨmona jino jaide. Nana nainomo itɨno raijicaidɨmacɨ. Iemona Jusiñamuimo iobillacɨnona fecadɨmacɨ. Raitɨmacɨ: —Bie isoide siño comena jaca cɨoñedɨcai.
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Jɨaɨruido jorai fuemo Jesús dane jaide. Ailluena comɨnɨ naimɨe dɨne ofillanona, naimacɨna llofuete.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Llofuia mei, Jesús baɨ macaritemo, Leví raillamɨena cɨode. Levídɨ Alfeo jito. Gobierno ucube ouillanomo naimɨe maɨjɨuide. Nainomo raɨdena Levína cɨode. Naimɨemo llote: —Cue llofuegamɨena o jaillena, cue dɨga bi. —Naidacaida, Jesús dɨga jaide.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Ie mei Leví jofomo Jesús ie llofueoicaigano dɨga guisaide. Naie facaise ailluena comɨnɨ naimɨe dɨga jaisoidɨmacɨ. Naimacɨmona dɨga gobierno ucube oraɨnɨ nainomo guisaɨbitɨmacɨ. Moisés mɨcorɨ llogacɨnodo raise jaiñedɨno jɨaɨ guisaɨbitɨmacɨ.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Ie facaise fariseuaɨ comɨnɨ, Moisés mɨcorɨ llogacɨnona llofueraɨnɨ dɨga, nainomo jamai bɨtɨmacɨ. Jesúna cɨuanona, naimɨe llofueoicaiganomo jɨcanotɨmacɨ: —¿Bue ñellena omoɨ maestro ucube oraɨnɨ dɨga guite? Maraiñede comɨnɨ dɨga naimɨe guite. Naie isoidɨno dɨga fariseuaɨ comɨnɨ nabairiñena jira, iese jɨcanotɨmacɨ.
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Iena cacajano, Jesús llote: —Ecairedɨnodɨ médicona jitaiñedɨmacɨ; ia duidɨnodɨ médicona jitaidɨmacɨ. Ie isoide. Mareuidɨno cuena jitaiñedɨmacɨ; ia maraiñedɨno cuena jitaidɨmacɨ. Jusiñamui dɨbeimo mareuidɨnona uaɨbiñedɨcue; iadedɨ maraiñedɨnona uaɨbitɨcue. Omoɨmona maraiñedɨno dɨga nabairitɨcue; ia naimacɨna uaɨbitɨcue.
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Ie facaise Jusiñamuina raise iobitallena, Juan Bautista llofueoicaigano guiñenaruillaɨ ite. Ie facaise fariseuaɨ comɨnɨ jɨaɨ guiñenaruillaɨ ite. Jesús dɨne comɨnɨ billanona, naimɨemo llote: —Caɨ einamacɨ llua isoi, Jusiñamuina naimacɨ raise iobitallena, guiñenaruillaɨ illa facaiseconi Juan Bautista llofueoicaigano guiñedɨmacɨ. Naimacɨ jeacɨno facaina sunaicabitɨmacɨ. Fariseuaɨ llofueoicaigano iedo jɨaɨ jaidɨmacɨ; ia o llofueoicaigano jaca guitɨmacɨ. ¿Bue ñellena caɨ einamacɨ rafuedo jaiñedɨmacɨ?
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Jesús uai ote: —Jɨaɨe rafuedo iena lloitɨcue. Coniruedɨ ie aɨna uarui ia, iobilla jira, ie nabaiñɨaɨ sunaiñedɨmacɨ. Iobillamona guitɨmacɨ. Jɨaɨruido jai aɨreiacade conirue naimacɨ dɨga iñenia, naimacɨ comecɨ sunaillamona, naimacɨ jitaia, guiñenaruillaɨdɨ iite. Ie isoide. Cue comɨnɨ dɨga birui cue illa jira, iocɨre itɨmacɨ. Ɨco cue jaille mei, sunaitɨmacɨ. Ie muidona birui cue llofueoicaigano guicabitɨmacɨ.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 — ausente —
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 ’Jɨaɨe rafuedo iena lloitɨcue. Nia jocoñega comue ɨniroidɨ jacaɨe ɨniroimo jɨlliñega. Jɨlliadɨ jocua mei, comue ɨniroi jacaɨe ɨniroimona fo llirite. Eo fodo cuararite. Jai maraiñeno cɨoite.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Jacagomona fɨnoca bolsa como fɨnoca vino joneñega. Jonegadena, maɨriñena jira, sɨrillamona igoɨ raɨre cuararite. Vino faɨfite. Igoɨ jɨaɨ faɨfite. Como fɨnoca vino comogomo jonelle. Iemei iena faɨfiñeite. Ie isoide. Omoɨ einamacɨ rafue ifomo jɨaɨe rafue birui ite. Iena omoɨmo llocabitɨcue. Iedo jaidɨcaɨ —llote.
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Jɨaɨruido sábadoruimo Jesús, ie llofueoicaigano dɨga, trigo illa illɨ motodo joide naɨsona jaide. Ie llofueoicaigano trigona tɨjɨano, guicana jaidɨmacɨ.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Dajerie fariseuaɨ iena cɨuano, llotɨmacɨ: —Rairuica rana fɨnosɨte. Moisés mɨcorɨ rairuilla jira, sábadoruimo maɨjɨnidɨcaɨ; iadedɨ trigona naimacɨ tɨjɨamona, caɨmona jai maɨjɨdɨmacɨ. Iese caɨ abɨmo jeacɨnona jai fɨnodɨmacɨ.
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Ie llofueoicaiganona rɨiduano, Jesús uai ote: —Cuemona jeacɨno fɨnoñedɨmacɨ. David mɨcorɨ jaie fɨnoca rafuemo omoɨ comecɨaɨ raise facañedomoɨ. David mɨcorɨ guille iñenia, naimɨe aimetaia, ie nabaiñɨaɨ dɨga, Jusiñamui jofomo fo jaide.
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Naie facaise Jusiñamui dɨga nanoca ñaɨraɨmadɨ Abiatar. Jusiñamui jofomo naimacɨ fo jailla mei, Jusiñamuimo fecaca llomenicona uanona, guitɨmacɨ. Jamai bue isoidɨno naie llomenicona guillana Jusiñamui rairuide. Danɨ Jusiñamui dɨga ñaɨraɨnɨ iena guiredɨmacɨ. Ie nabaiñɨaɨ dɨga, David mɨcorɨ iena guite; ia Jusiñamui naimacɨna duere fɨnoñede.
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Jusiñamui sábadona fɨnuamona, sábado ite, nairui illamona comɨnɨ caɨmare illena; ia omoɨ llofuiamona, iese iñedɨmacɨ. Nairuimo rairuica rana fɨnoñellena, comɨnɨ iese illena llofuecabitomoɨ.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Monamona cue billamona, ɨimana jaidɨcue. Ie jira sábadoruimo comɨnɨ fɨnolle rafuena rairuiredɨcue. Nairuimo fɨnoñelle rafuena jɨaɨ rairuiredɨcue. Ie jira nairuimo cue jitailla rafuena fɨnoredɨcue.
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.