João 4
Murui Huitoto (HUU_WBT) vs VC
1 Naie facaise ailluena comɨnɨ Jesúmona fueotɨmacɨ. Iemei naimɨe dɨbeido bautizadɨmacɨ. Naimacɨna naimɨe bautizallena, janore comɨnɨ Juan dɨne jaide. Jesúdɨ bautizañede. Danɨ ie llofueoicaiganodɨcaɨ bautizadɨcaɨ. Fariseuaɨ bie rafuena fɨdɨano, iena Jesús uiñua jira,
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Judeamona Galileamo Jesús caɨ dɨga dane abɨdo jaide.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Galileamo jaillena, Jesúdɨ Samaria railla enɨrue dɨbeido jaiacade.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Samariamo caɨ ria, Sicar railla naɨraɨmo iaɨrei rillano, daje pozomo ridɨcaɨ. Naie pozodɨ Jacob mɨcorɨ jaie fɨnoca. Jacob mɨcorɨ naie pozo illano ie jito José mɨcorɨmo jaie fecade.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Jitoma naidai itemo, naie pozo fuemo caɨ rillano, Jesús ana raɨde. Are macarillanona, jafaicɨ ote.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Jesús pozomo fɨebicailla meinona, Sicarmo jaidɨcaɨ, guille ollena. Caɨ jailla mei, Samaria iñaiñodɨ jɨnui ollena, pozomo bite. Jesús naiñaiñomo jɨcade: —Jɨnuina cue ine, cue jirollesa.
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Naiñaiñodɨ uai ote: —Judío imɨedɨo. Samaria iñaiñodɨcue. ¿Nɨese cuemo jɨnuina jɨcadɨo? —Naiñaiño iese raite, judíuaɨ Samaria comɨnɨ dɨga ñaɨraɨnina jira.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jesús dɨnena dane uai ote: —Jusiñamui omo fecaacalle ra uiñotɨodena, o dɨga ñaɨtɨmɨena uiñotɨona, cuemo jaca itataite jɨnuina cuemo jɨcadɨo. Iemei omo iena fecadɨcue.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Naiñaiño uai ote: —¿Nɨese bie pozomona jɨnuina oitɨo? Eo ana ite. ¿Nɨnomona jaca itataite jɨnuina oitɨo?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Caɨ usuma Jacob mɨcorɨ bie pozo caɨmo jaie iñonocaiga. Naiemona naimɨe mɨcorɨ jaie jirode. Ie uruiaɨ mɨcorɨaɨ jɨaɨ naiemona jirodɨmacɨ. Ie ocainaɨaɨ dajemona jɨaɨ jirodɨmacɨ. Caɨ usuma mɨcorɨ baɨfemo faɨñedɨo —raite.
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Jesús uai ote: —Nagamɨiaɨ bie jɨnui jirua mei, dane jiroacanite;
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 iadedɨ cue fecalle jɨnuina jirua mei, dane jiroacaiñenite. Cue fecalle jɨnui, torafo illa isoi, naimɨemo jaca iite. Jusiñamui dɨne illena, naimɨena jaca itataite.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Naiñaiño naimɨe uai ote: —Ero, cue dane jiroacaiñellena, bene dane cue biñellena, o lloga jɨnui cuemo ine.
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Jesús dɨnena uai ote: —O jofomo mai jai. O ɨni dɨga abɨdo bene bi.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Naiñaiño uai ote: —Ɨninidɨcue. Jesús dɨnena uai ote: —Uanai llotɨo. Ua ɨninidɨo.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Cinco dɨga ɨnina jai faɨcaidɨo. Birui o dɨga itɨmɨedɨ jɨaɨ o ɨniñede. Uanaicɨnona ua llotɨo.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Iemona abɨna uiñocaillamona, naiñaiño dɨnena uai ote: —Odɨ Jusiñamui ie lloraɨmadɨo. Iena uiñotɨcue.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Caɨ jaiagaɨ baɨ bene ite anedumo Jusiñamuina sedauidɨmacɨ. Ie jira nainomo Jusiñamuina nia sedadɨcaɨ; iadedɨ omoɨ judíuaɨ dɨnena raitomoɨ: “Jerusalémo Jusiñamuina caɨ sedauilla”.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Jesús dɨnena dane uai ote: —Cuena ɨɨno. Jɨaɨruido baɨ bene ite anedumo caɨ Moona sedañeitomoɨ. Jerusalémo naimɨena jɨaɨ sedañeitomoɨ.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Raise uiñoñeno Jusiñamuina biruido sedadomoɨ; iadedɨ caɨ naɨraɨmona caɨ Jilloitaraɨma illa jira, naimɨena raise uiñuana sedadɨcaɨ.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Jɨaɨruido, ua birui, comɨnɨdɨ: “¿Nɨnomo Jusiñamuina sedaitɨcaɨ?” raillamo comecɨaɨna facañeitɨmacɨ. Naimacɨ comecɨaɨ jitaillamona, naimacɨ illanomo Jusiñamuina ua sedaitɨmacɨ. Naie isoide comɨnɨ naimɨena sedajana Jusiñamui jitaide.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Jusiñamui comeñede. Naimɨedɨ jafaicɨ. Omoɨ comecɨaɨ jitaillamona naimɨena omoɨ sedajana jitaide.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Rɨño uai ote: —Caɨ Jilloitaraɨma billena uiñotɨcue. Naimɨedɨ Cristo. Naimɨe bia, nana bie isoide rafuena caɨna raise uiñotaite.
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Jesús raite: —Naimɨedɨcue.
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Ieconi abɨdo ridɨcaɨ. Rɨño dɨga Jesús ñaɨa jira, raijicaidɨcaɨ; iadedɨ: “¿Buena naiñaiño jitaide?” raillano jɨcanoñedɨcaɨ. “¿Buena ñaɨtomɨco?” raillano jɨaɨ jɨcanoñedɨcaɨ.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Ie lleroda pozo ecɨmo raɨnanocaida, Jesús llua isoi, naie facaise naiñaiño ie naɨraɨmo abɨdo jaide. Nainomo abɨdo rillanona, naiñaiño comɨnɨmo llote:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Aillɨ pozo fuemo cue jaca cɨoiraɨninamɨe dɨga dafaɨfidɨcue. Nana cue fɨnouiga rafue dɨese cuemo llote. Mai, caɨ jɨbuisaillɨ. Naimɨedɨ pozo fuemo ite. Nɨbaɨ naimɨedɨ caɨ Jilloitaraɨma. Naimɨedɨ nɨbaɨ Cristo.
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Ie jira Jesús dɨne ailluena comɨnɨ bitɨmacɨ.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Naie rɨño ie naɨraɨ dɨne jailla mei, abɨdo caɨ dɨne nia riñenia, Jesúna raitɨcaɨ: —Maestro, mai guiño.
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Naimɨe uai ote: —Cuemo guille illana uiñoñedomoɨ.
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Coninɨri siadotɨcaɨ: —Jai nɨbaɨ bu ecajaɨbiga.
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Jesús uai ote: —Jusiñamui cuena oretate. Naimɨe jitailla rafuena fɨnocana jaidɨcue. Naimɨe rafuena cue lluamona, jai guitɨcue isoidɨcue.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Comecɨna facadomoɨ: “Jusiñamui uaina nia lloñeitɨcaɨ. Ɨco iena lloitɨcaɨ”. Ie isoide. Illɨmo riara nia llisiñenia, comecɨaɨna facadomoɨ: “Riara einaillena, naga amaga fɨvui fɨebite. Naie facaise maɨjɨitɨcaɨ”. Omoɨmo llotɨcue: Omoɨ ecɨmo eruaɨ. Riara jai einaite isoide. Naimacɨmo Jusiñamui rafue llollena, iena naimacɨ ɨɨnollena, ailluena comɨnɨ jai itɨmacɨ.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Naie llɨsillamo maɨjɨitɨmɨedɨ ie ucubena feiñoite. Ie isoide. Jusiñamui rafuena damɨerie llocabillamona, comɨnɨ iena cacadɨmacɨ. Jɨaɨno billamona, iena dane cacajamona, iena ɨɨnotɨmacɨ. Naie mare rafue lloraɨnɨ ɨbana feiñoitɨmacɨ. Jusiñamui dɨbeimo naimacɨ dajena maɨjɨa jira, dajena iobitɨmacɨ.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Caɨ comɨnɨ iena raicabitɨmacɨ: “Damɨe iduaɨna rite; ia jɨaɨmɨe llɨsillana ote”.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Ie isoide. Omoɨna oredɨcue, comɨnɨ cue dɨbeimo itatallena. Naimacɨmo cue uaina nano lloñedomoɨ; iadedɨ nano jɨaɨno naimacɨmo cue uaina llotɨmacɨ. Ie jira nana omoɨ llofuiamona cue uaina ɨɨnoitɨmacɨ.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Samaria iñaiño lluamona, naiñaiño naɨraɨmona ailluena comɨnɨ Jesúna ɨɨnotɨmacɨ. “Naimɨedɨ nana cue fɨnoca rafuena cuemo llote” naimacɨmo naiñaiño llote. “Naimɨedɨ caɨ Jilloitaraɨma” raillanona Jesúna ɨɨnotɨmacɨ.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Jesús dɨne naimacɨ rillanona, naimacɨ dɨga naimɨe fɨebillena, Jesúmo jɨcanotɨmacɨ. Ie jira Jesús menarui naimacɨ dɨnomo fɨebide.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Naimɨe llofuiamona, jɨaɨe ailluena comɨnɨ naimɨena ɨɨnotɨmacɨ.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Rɨñomo llotɨmacɨ: —Daño o lluamona, navui ɨɨnotɨcaɨ; iadedɨ naimɨe uaina caɨ cacajamona, birui raise ɨɨnotɨcaɨ. Naimɨedɨ comɨnɨ ua Jilloitaraɨma.
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Menarui illanona, nainomona Galileamo Jesús caɨ dɨga jaide.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Caɨmo llote: —Jusiñamuina lloraɨmadɨ ie naɨraɨ illanomo ia, naie comɨnɨ naimɨe lluamo cacarefiacaiñedɨmacɨ;
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 iadedɨ Galileamo caɨ rillanona, nainomo itɨno naimɨena caɨmare feiñotɨmacɨ. Pascua railla rafue facaise Jerusalémo nana naimɨe fɨnoca rafue navui naimacɨ cɨua jira, naimɨena caɨmare feiñotɨmacɨ.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Galileamo Jesús caɨ dɨga macaria, dane Canámo ridɨcaɨ. Nainomo jɨnuimona vino navui fɨnode. Nainomo caɨ ia, Capernaum railla naɨraɨmo itɨmɨe jito duide. Duidɨmɨe moodɨ gobierno dɨga maɨjɨuide.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Judeamona Galileamo Jesús illana naimɨe fɨdɨano, Canámo bite. Jesús illanomo billena, ie jito jai fiodaiacana jira, ie jitona jillotallena Jesúmo duere jɨcanote.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Jesús naimɨemo llote: —Siño rafuena omoɨ cɨoiñenia, cuena ɨɨnoñedomoɨ.
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Uai ote: —Maestro, cue dɨga bi, cue jito fiodaiñellesa.
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Jesús uai ote: —Mai jai. O jito jai fiodaiñeite —llote. Naie ɨima Jesús uaina ɨɨnuano, ie jofomo abɨdo jaide.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Naɨsona naimɨe jaidemo, ie mullaɨaɨ dɨga afeedo beicɨ dafaɨfide. Llotɨmacɨ: —O jito jai jillode.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ie jira naimɨe jɨcanote: —¿Nɨno jitoma itemo, jillode? Uai otɨmacɨ: —Navui are jitoma oni lluaɨ caidemo, abɨ cuarilladɨ faɨnonocaide.
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ie comecɨna facade: “Navui are naie facaise Jesús cuemo llote: ‘O jito jai jillode’ ”. Ie mullaɨaɨ lluana cacajamona, naimɨedɨ Jesúdɨ caɨ Jilloitaraɨmana ɨɨnote. Nana naimɨe jofomo itɨno jɨaɨ ɨɨnotɨmacɨ.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Judeamona Galileamo Jesús abɨdo billano, siño rafuena iese jai fɨnode.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.