Apocalipse 19
Murui Huitoto (HUU_WBT) vs ARA
1 Ie facaise monamo eo ailluena comɨnɨ ado lluana cacadɨcue. Jusiñamuimo llotɨmacɨ:
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 — ausente —
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Iemei dane llotɨmacɨ: —Ona caɨ iobitajasa. Duere sefuillena, naie naɨraɨ jaca boode. Naimacɨ jaca duere sefuitɨmacɨ —llotɨmacɨ.
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Naie veinticuatro einamacɨ, naie cuatro cajedɨno dɨga, Jusiñamui ecɨmo ana bɨtadajanona, naimɨena sedadɨmacɨ. Llotɨmacɨ: —Omoɨ lluacɨno mare. Ie isoi jɨaɨ lloiacadɨcaɨ. Jusiñamuina caɨ iobitajasa.
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Jusiñamui illanomona damɨe llote:
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Naie facaise monamo eo ailluena comɨnɨ lluana cacadɨcue. Ailluena jɨnui surua isoi fɨcɨrede. Eo gurucabilla isoi fɨcɨrede. Llotɨmacɨ:
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 — ausente —
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 llotɨmacɨ. Iese ɨniroina llotɨmacɨ; ia Cristo, ie comɨnɨ dɨga, jaca illena ñaɨtɨmacɨ. Ie aɨ dɨga, ɨni ie rɨño jaca caɨmare illa isoi, nana naimɨe comɨnɨ dɨga, naimɨe caɨmare jaca iite. Naie mare ɨniroidɨ, Jusiñamui jitaillacɨnona fɨnuamona, naimɨe ɨɨnotɨno imacɨ mare fɨnoca rafue isoide.
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Jaɨenicɨ cuemo llote: —Biena cueno: “Llauda isoidɨmɨe aɨna ua rafue dɨne uaidoganodɨ caɨmare iitɨmacɨ”. —Iemei llote: —Jusiñamui iena llua jira, uanaicɨnona omo llotɨcue.
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Jaɨenicɨ uicomo eɨllɨmo ana bɨtadatɨcue, naimɨena sedallena; ia cuemo llote: —Dama ite. Cuena sedañeno; ia dama Jusiñamuina seda. Jesús ie dɨbeimo itɨnona uanaicɨnona jai uiñotade. Ie jira naga o dɨga naimɨena ɨɨnotɨno isoi, Jusiñamui facaina jɨaɨ maɨjɨdɨcue. Naga Jusiñamui facaina maɨjɨdɨmɨe Jusúna llocabite. Ie muidona dama Jusiñamuina seda.
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Naie facaise mona ecorillana cɨodɨcue. Nainomo userede caballona cɨodɨcue. Naie emodomo itɨmɨemo mena mamecɨ ite. Ɨɨnogamɨena mamecɨrede. Uanaicɨnona Llocabitɨmɨena jɨaɨ mamecɨrede. Naimacɨna raise uiñuamona, naimɨe dɨbeimo iñedɨnona duere fɨnollena, naimacɨ dɨga jobairite.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Naimɨe uisɨdɨ irai isoide. Illaɨmana jira, naimɨe ɨfogɨmo ailluena nuicɨraɨ ite. Naimɨemo cuega mamecɨna buna uiñoñede. Dama naimɨe iena uiñote.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Naimɨe jɨtaca ɨniroi ie dɨbeimo iñedɨno dɨruemo mutaca. Jusiñamuina naimɨe uiñotaja jira, Jusiñamui Uairedɨmɨena mamecɨrede. Naimɨedɨ Jesucristo.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Naimɨe jɨnafona soldaduaɨ isoi Jusiñamui facaina itɨno monamona billana jɨaɨ cɨodɨcue. Eo mare userede jeanide ɨniroina jɨtadɨmacɨ. Userede caballuaɨ emodomo itɨmacɨ.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Enɨruemo ite naɨraɨaɨna emodofillena, naimɨe fuemo jairede lloebɨ ite. Naimacɨna emodofilla mei, naimacɨna naimɨe jitaillacɨnona fɨnotallena, naimacɨna eo rɨire sedaite. Jusiñamui siño jitona jira, naimɨe rɨicaillɨfue anamo itɨnona eo duere fɨnoite.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Naimɨe ɨniroimo, naimɨe ɨdaɨmo jai cuega: “Nanoca Illaɨma. Nanoca Nama”.
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Naie facaise jaɨenicɨ jitoma llɨgaiñuanomo cɨodɨcue. Nana inonɨaɨna uaidote: —Llɨcɨsina mai rɨaɨbi. Jusiñamuidɨ ailluena comɨnɨna ja meiniamona rɨlle eo iite.
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Naimacɨna emodofillamona, ailluena llɨcɨsi ja iite. Ailluena comɨnɨna ja meineite. Illaɨcomɨnɨ itɨmacɨ. Soldaduaɨ illaɨcomɨnɨ itɨmacɨ. Caballuaɨ itɨmacɨ. Caballuaɨ emodomo jaicabidɨno itɨmacɨ. Dɨga comɨnɨ ite. Jamai bue isoidɨno itɨmacɨ. Jamai bue isoiñedɨno itɨmacɨ. Patrones anamo itɨno itɨmacɨ. Patrones anamo iñedɨno itɨmacɨ. Naimacɨ llɨcɨsi mai rɨaɨbi —llote.
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Naie facaise monaillaimona bite rɨirede ocainadɨ enɨrue illaɨcomɨnɨ dɨga ofide. Naimacɨ soldaduaɨ jɨaɨ ofidɨmacɨ. Userede caballo emodomo itɨmɨe dɨga, naimɨe dɨbeimo itɨno dɨga jobairiacadɨmacɨ.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Userede caballo emodomo itɨmɨe ie dɨbeimo itɨno dɨga naimacɨna emodofide. Ocainana gaɨtadɨmacɨ. Naimɨe facaina taɨnona lloraɨmana jɨaɨ gaɨtadɨmacɨ. Naie lloraɨma ocaina uai dɨga comɨnɨna jɨfuecabite. Siño rafuena fɨnuamona, ocaina cuetataga ra itɨnona, ie joreñona sedadɨnona jɨfuecabite. Naie iaɨmaiaɨna gaɨtaja mei, eo boode iraimo iaɨmaiaɨna cajena dotadɨmacɨ. Azufre boa isoi irai boode.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Caballo emodomo itɨmɨedɨ ie fuemo ite lloebɨ dɨga iaɨmaiaɨ soldaduaɨna meinete. Jaɨenicɨ llua isoi, inonɨaɨ naimacɨ llɨcɨsina rɨtɨmacɨ. Iemona eo monidɨmacɨ.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.