João 4
Nin tének káwintal an okˀóxláb (HUSNT2005) vs BKJ
1 An fariseotsik in choꞌóbnaꞌ abal na Jesús u pújal más ké na Juan ani kʼal yán más xitaꞌ kʼál tu wéwnáb;
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 maske yab kʼejle Jajáꞌ na Jesús nu pújal, u pújal nin exóbaliltsik.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Tam ti na Jesús in choꞌóbnaꞌ jechéꞌ, kale tám Judea abal ka witsiy Galilea.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 An bél xin yakʼwámal abal ka witsiy Galilea, koꞌol ka watʼey ban chabál xi Samaria,
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 jaxtám ti ulich ba jun i bitsow xin bij Sikar xu takʼnal Samaria. Jechéꞌ an bitsow, kʼwajat kʼunat ban chabál xi na Jakob in pidhámal nin chakámil xin bij José.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Tajaꞌ ti kʼwajat an mom xu bijyáb tin momil na Jakob. Kom na Jesús u chekelich ti tál an ti belal, buxkan bin wál an mom. Tam ti jachanꞌ, wéꞌich xónaꞌ chʼejel kʼítsá.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Tókʼoyat tám enchéꞌ kʼal an mímláb:
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Tókʼoyat tám enchéꞌ kʼal na Jesús:
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Utsan tám enchéꞌ kʼal an mímláb:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ni wejeꞌ pakélil Jakob tu jiltsámal jechéꞌ an ti mom, xon ti jajáꞌ in jotʼyámal an jaꞌ abal kin uchʼaꞌ. Tajaꞌ jeye tin jotʼyámal an jaꞌ nin chakámiltsik ani tajaꞌ tin uchʼandhámal nin koꞌnéliltsik. ¿Awxeꞌ Tatáꞌ más i púlek ké jajáꞌ?
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Tókʼoyat enchéꞌ kʼal na Jesús:
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 por xitaꞌ kin uchʼaꞌ an jaꞌ xi Nanáꞌ u pidhnál, yab jaykʼi neꞌech ka tsikey. Pos an jaꞌ xi Nanáꞌ neꞌech ku pidhaꞌ, neꞌech ka kʼwajay alkʼidh ba jajáꞌ jelti jun in kalemtal i jaꞌ abal ka pidhan kʼál ti xeꞌchintaláb xi yab in koꞌol in okʼontal.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Utsan tám enchéꞌ kʼal an mímláb:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Utsan enchéꞌ kʼal na Jesús:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Tókʼoyat enchéꞌ na Jesús kʼal an mímláb:
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 pos a beletnámalich bóꞌ i inik ani xi xoꞌ i kʼwajat a belkóm, yab a tomkíl. Tsubax tʼajat xowaꞌ a ulu.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Tam tin achʼaꞌ jechéꞌ an mímláb, in ulu enchéꞌ:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Ni wejeꞌ pakéliltsik xi techéꞌ jeye ti kʼwajinek Samaria in kʼakʼnámaltsik na Dios ba jechéꞌ an chʼén, por tatáꞌtsik an judíotsik a ulal ke Jerusalén ti yejat ki kʼakʼnaꞌ.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Tókʼoyat enchéꞌ kʼal na Jesús:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Tatáꞌtsik xi kʼwajíl ban chabál xi Samaria, yab a choꞌób xantʼéy a kʼakʼnáltsik; por wawáꞌ i choꞌób waꞌ xantʼéy i kʼakʼnál; pos an loꞌeltaláb tál ban judíotsik.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Por xoꞌ in bajúch an ora ani jaꞌich xoꞌich, tam xi tsubax lejtal tin kʼakʼnál an Tátaꞌláb neꞌech kin kʼakʼnaꞌ kʼal in ejattalkʼi ani kʼal i tsubaxtaláb. Pos an Tátaꞌláb in léꞌ kin chuꞌu ke anchanꞌ kin tʼajaꞌtsik xi kʼál tu kʼakʼnáb.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Na Dios i Ejattaláb ani xitaꞌ kʼál ti ka kʼakʼná, yejat kin kʼakʼnaꞌ kʼal in ejattalkʼi ani kʼal i tsubaxtaláb.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Utsan enchéꞌ kʼal an mímláb:
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Utsan enchéꞌ kʼal na Jesús:
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Támkʼi jachanꞌ, ulich nin exóbaliltsik ani labantsik tʼajat abal in chuꞌu ti tʼilolól na Jesús kʼal jun i mímláb. Por ni jun xitaꞌ yab in leꞌnaꞌ kin konoy xantʼéy in konyal o xantʼéy in tʼilál kʼal an mímláb.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 An mímláb in jilónaꞌ tám an mul ani kʼale ban bitsow xon ti kʼwajay kin tʼiltsi enchéꞌ an atiklábtsik:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 ―Jalaꞌ ka chuꞌutsik jun i inik xi tin utsámal ejtal xantʼéy u tʼajámal. ¿Awxeꞌ yab jaꞌchich an Kristo?
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Kaletsik tám ban bitsow ani kʼaletsik xon ti kʼwajat na Jesús.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Lejat an exóbaltsik kʼwajat in pakabédhál na Jesús enchéꞌ:
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Por utsantsik enchéꞌ kʼal na Jesús:
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Tujey tám an exóbaltsik ti kónóx jajáꞌkʼitsik enchéꞌ:
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Por utsantsik enchéꞌ kʼal na Jesús:
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Tatáꞌtsik a ulal abal bél u kʼibel chéꞌ a íchʼ abal ka junkuntsat tin walíl a tʼayabláb, por Nanáꞌ tu utsáltsik abal nin walíl an tʼayabláb yejnekich ani alwaꞌich ti kʼwajat abal ka junkuwat.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Xu tʼojnal abal kin junkuntsi tin walíl an tʼayabláb, in bachʼwal nin jalbíl. Ani an walíláb xin junkuwal, jaꞌich xi yab jaykʼi neꞌech ka kʼibey; abal xu óm ani xin junkuntsal tin walíl an tʼayabláb, ka kulbétsik junax.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Tsubax xan tin ulal enchéꞌ jun i tʼilab: “Kʼeꞌet xu óm ani kʼeꞌet xin junkuntsal tin walíl an tʼayabláb.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Nanáꞌ tu abámaltsik ka junkuntsi tin walíl an tʼayabláb xi yab tatáꞌtsik a tʼayámal; jaxtám tu utsáltsik ke kʼeꞌet xi tʼójnék ani tatáꞌtsik neꞌech ki labey kʼal an tʼojláb xi jajáꞌtsik in tʼajámal.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Yán i atiklábtsik xu kʼwajíl ba jachanꞌ an bitsow xu takʼnal Samaria, in belaꞌtsik na Jesús kʼal xowaꞌkʼi in achʼaꞌtsik utsan kʼal an mímláb, tam ti utsantsik enchéꞌ: “Tin utsámal ejtal xantʼéy u tʼajámal.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Jaxtám, tam ti ulich an atiklábtsik xu kʼwajíl ban chabál xi Samaria, pakabédhá na Jesús abal ka jilkʼon kʼal jajáꞌtsik. Na Jesús jilkʼon kʼal jajáꞌtsik cháb a kʼítsá,
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 ani kʼal yán más ti belan, tam tin achʼaꞌtsik xantʼéy in ulal na Jesús.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Utsan tám enchéꞌ an mímláb kʼal an atiklábtsik:
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Cháb a kʼítsá más tayíl, na Jesús kale Samaria ani in óntsi an bél abal ban chabál xi Galilea.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Pos jelt xan ti na Jesús in ulu, ni jun i tʼiltsix u kʼakʼnáb bin chabálil.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Tam ti na Jesús ulich Galilea, bachʼwat alwaꞌ kʼal xi tajaꞌtsik, abal xu kʼwajíltsik tajaꞌ, kʼalnektsik jeye Jerusalén kin ajíbnaꞌtsik an paskwa ani in chuꞌúmaltsik ejtal xowaꞌ in tʼajaꞌ ba jachanꞌ an ajib.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Na Jesús witsiy Kaná, an bitsow xu takʼnal ban chabál xi Galilea xon tin wenkʼómal an jaꞌ ti yajtsik uxnél. Tajaꞌ, taꞌ ti kʼwajat jun in tʼojnálil an pulek awiltaláb. Jechéꞌ an tʼójontsix, in koꞌol jun in chakámil u yaꞌul ban bitsow xi Kapernaúm.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Tam ti jachanꞌ an tʼójontsix in achʼaꞌ ke na Jesús ulich Galilea, kʼale kin chuꞌu ani in pakabédhaꞌ abal ka kʼale bin kʼimáꞌ ani ka jeldhantsat tin chakámil xi taꞌ ti kʼwajat tolowich tʼajat.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Utsan tám enchéꞌ kʼal Jesús:
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Por utsan enchéꞌ kʼal an tʼójontsix:
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Utsan tám enchéꞌ kʼal na Jesús:
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Tam tu witsélich tin kʼimáꞌ, kale ti tamnal kʼal nin tʼojnáliltsik ani utsan enchéꞌ:
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Ani in konoy tám nin tʼojnáliltsik xáy i ora ti tujey ti elábmél nin chakámil ani utsan enchéꞌ:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 In chalpay tám an tátaꞌláb ke jachanꞌ i ora, tám ti usnék enchéꞌ kʼal na Jesús: “Na chakámil yab neꞌech ka chemech.” Jajáꞌ ani ejtal nin kidhtaltsik in belaꞌ na Jesús.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Jechéꞌ jaꞌich in chabtal an labidh labandhaxtaláb xin tʼajaꞌ na Jesús abal ti exól, tam ti witsiy Judea ani ulich Galilea.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.